Η κυβερνητική φούσκα και τα βαρίδια

Χωρίς τίτλο.png

Καμένη γη θα παραδώσει η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου. Κυριολεκτικά καμένη, στο Μάτι της εκατόμβης των αθώων που θα ζούσαν σήμερα, αν η πολυδιάσπαση της εξουσίας προς αποφυγήν ευθυνών, και η γενικευμένη απάθεια, δεν υπέγραφαν την μαρτυρική τελετουργική θυσία τους, και μεταφορικά, στην ταλανισμένη από πολιτικαντισμούς και προδοσίες Μακεδονία μας και ποιος ξέρει ακόμη πού, μέχρις ότου τελειώσει η αποστολή των δύο κυβερνητικών συνεταίρων.

Κυβερνήσεις-τραγέλαφοι, γελοίοι πολιτικοί και βροχή σκανδάλων, δεν είναι σπάνια φαινόμενα. Οι κυβερνήσεις-μαριονέτες στα χρόνια των μνημονίων είναι ο κανόνας. Αλλά η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου αποτελεί την επιτομή της κυβερνητικής φούσκας. Ένα πολιτικό τίποτε, με υπεσχημένες σε κέντρα εξουσίας δράσεις, επηρμένους υπηρέτες της βαθιάς Αμερικανικής διπλωματίας, που μόνο φόβο έχουν μήπως αναδυθούν και στην Ελλάδα οι δυνάμεις της παλλαϊκής εθνικής αντίστασης.

Δεν υπάρχει τομέας της Διοικήσεως που να μην κατέστρεψαν οι δύο εταίροι: στην καταποντισμένη Οικονομία, στην διαλυμένη Κοινωνία, στα κομματικά καθοδηγούμενα Σώματα Ασφαλείας και στις υπηρέτριες  τριτοκοσμικών εισβολέων Ένοπλες Δυνάμεις, στην διαστροφική Παιδεία, παντού έχουν βάλει την σφραγίδα της ανθελληνικής σκέψεώς τους.

Τα ανεμομαζώματα του 2015 έχουν συμπήξει μιαν ενότητα με κολλώδη ουσία το χρήμα, τα δεκάδες εκατομμύρια των εξωθεσμικών ξένων κέντρων που χρηματοδοτούν από το Υπουργείο Εξωτερικών έως το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης, κατά τα λεγόμενα των ίδιων των επικεφαλής τους. Όταν το Sate Department των ΗΠΑ εκδίδει ανακοίνωση για την αποχώρηση του Έλληνα ΥπΕξ όπου σημειώνει πως «…τον ευχαριστούμε για την ιδιαίτερη αφοσίωση που έδειξε στην ενίσχυση της σχέσης ΗΠΑ-Ελλάδας και για τη συμβολή του στην επίτευξη της ιστορικής Συμφωνίας των Πρεσπών», καταλαβαίνουμε ποιου τα συμφέροντα εξυπηρετούν οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Όχι πάντως αυτά του Ελληνικού λαού, ο οποίος δεν έσπευσε να ευχαριστήσει ούτε το ένα πολιτικό παχύδερμο για την υπογραφή του, ούτε το έτερο, για τους θρασύδειλους μακιαβελισμούς του. Αυτή η κυβερνητική φούσκα, πρέπει να σπάσει, εάν θέλουμε να ελευθερωθούμε από την μέγγενη της Σοβιετίας του Τσίπρα και του συνεργού του Καμμένου.

Στην χώρα μας, που όταν θα διοικείται από εμάς τους Εθνικιστές, τα Πανεπιστήμια θα αποτελούν το Ιερό Δισκοπότηρο των Επιστημόνων της Υφηλίου, τώρα κουμάντο κάνουν οι Ρουβίκωνες, οι Κουφοντήνες, και οι υψηλοί υπερασπιστές και προστάτες τους, συνεπικουρούμενοι από μια εκτρωματική ακροδεξιά υστερικών αριβιστών.

Εμείς, ο λαός, έχουμε κατ’ αυτούς μια μόνο υποχρέωση: Να ανοίγουμε τις τσέπες μας, τα σπίτια μας, τα χωράφια μας, για να εισπράττει ο συρφετός των Μαρξιστών στην τσέπη και Καπιταλιστών στο πορτοφόλι, φόρους και εισφορές εις υγείαν των κορόιδων, μέχρι να τα πάρουν όλα και να ψοφήσουν τα υποζύγια.

Με ορίζοντα το τέλος της θητείας του, ο Αλέξης Τσίπρας μοιράζει προεκλογικές υποσχέσεις  στους συνταξιούχους, επιστροφή ψιχίων προκειμένου να εκλεγεί, έναντι των φιλέτων που περιέκοψε ώστε να του επιτρέψουν οι εντολείς του να παραμείνει στην εξουσία, ενώ ταυτόχρονα αυξάνει τις εισφορές για να τους ικανοποιήσει. Από την μια τσέπη, την φαρδιά και ανοιχτή παίρνει, και στην τσέπη της ποσέτ του Κατρούγκαλου δίνει!

Την φούσκα της Οικονομίας του Τσίπρα, συμπληρώνει η φούσκα της πατριδοκαπηλίας του εταίρου του, ο οποίος, για να καλύψει την συνενοχή του φουσκώνει για άλλη μια φορά την φούσκα της «Μακεδονομάχου» για κλάματα. Ο Πάνος όμως, είναι γυμνός.

Η επόμενη κυβέρνηση, κατά πάσα πιθανότητα Μητσοτάκη και αρπακολλατζήδικων κομματικών υπολειμμάτων, θα αποτελέσει μια «Δεξιά παρένθεση», ώστε να ξεπλυθούν στην λήθη και το πρόσκαιρο πανηγύρι των «δικών τους παιδιών» οι πομπές των νοσταλγών της Σοβιετίας, και των γλοιωδέστατων υπολειμμάτων της μικρόνοης δήθεν Δεξιάς. Οι καθοδηγούμενοι μπαχαλάκηδες θα βγουν πάλι στους δρόμους μαινόμενοι, θα καίνε και θα σκοτώνουν. Κανένας δεν θα μπορεί, ακόμα και αν υποθέσουμε ακραίως ότι θα θελήσει να πάρει το οποιοδήποτε μέτρο καταστολής τους, για να μην τον πουν «Φασίστα». Οι συνδικαλιστές θα βγουν από τις ντουλάπες. Και ο Τσίπρας και οι συν αυτώ, θα ξαναπάρουν την εξουσία για να σώσουν τους φιλήσυχους πολίτες από την «Δεξιά» αναταραχή που θα έχουν προκαλέσει, με τις ευλογίες του State Department και των μεγαλοκαπιταλιστών χρηματοδοτών τους. Ποιον άλλον πιο πειθήνιο θα βρουν οι δανειστές του πολιτικού συστήματος;

Ο τσακωμός για την μοιρασιά των εκατομμυρίων, τα 16 εκ. τα οποία κατηγορείται ότι διαχειρίστηκε ο Πάνος, δίνοντάς τα σε ΜΚΟ των Σόρος και σία, και τα 45 εκ. των «μυστικών κονδυλίων» του Υπουργείου Εξωτερικών, τα οποία ο Πάνος κατηγόρησε τον Νίκο ότι διαθέτει για να χρυσώσει κόσμο για την συμφωνία των Πρεσπών, παραπονούμενος προφανώς ότι το υπουργικό του γραφείο είναι «ριγμένο» στην νομή των χρημάτων του Ελληνικού λαού, θα έπρεπε να είχαν προκαλέσει την άμεση παρέμβαση Εισαγγελέα.

Αλλά ποιος Εισαγγελέας, όταν στην πολύκροτη δίκη εναντίον της τρίτης πολιτικής δύναμης της χώρας, ασκούν πίεση με παραστάσεις κυβερνητικοί αξιωματούχοι και υπουργοί, μαζί με τις κραυγές της Αντιπολίτευσης για απομάκρυνση του Δημήτρη Παπαγγελόπουλου, όταν ο αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης καταγγέλλει «πογκρόμ διώξεων που έγινε για επικοινωνιακούς λόγους», αναφερόμενος στην «δίκη της Χρυσής Αυγής».

Οι Τσίπρας και Καμμένος χρησιμοποίησαν τον Κισινγκερικό Κοτζιά που αγνοούσε πως όταν τα μεγάλα αφεντικά δίνουν γραμμή για άδειασμα, όλοι οι από κάτω είναι αναλώσιμοι.

Ο Κοτζιάς είναι η κορυφή του παγόβουνου στο ξεπούλημα της Ελλάδος. Η περίπτωσή του εξηγεί γιατί κανείς δεν είναι διατεθειμένος να αφήσει την καρέκλα του, να ρίξει την κυβέρνηση και να οδηγήσει την χώρα σε εκλογές. Στην εποχή των χωρίς τσίπα  Τσίπρα-Καμμένου, οι λήπτες των τριάκοντα αργυρίων δεν είναι ούτε καν Ιούδες για να απέλθουν και να αναζητήσουν δέντρο να κρεμαστούν.

Το πλέον ανησυχητικό για τις πολιτικές και εθνικές εξελίξεις, είναι ότι με πραγματικό πρωθυπουργό ένα μέθυσο, εθισμένο στα καζίνο και στην τριφηλή ζωή, και έναν Τσίπρα υπουργό του των Εξωτερικών, εάν οι Αμερικανοί έφθασαν να επαινέσουν τον απελθόντα ΥπΕξ Κοτζιά για τις υπηρεσίες του,  το έργο που θα αναλάβει να φέρει εις πέρας ο ίδιος ο Τσίπρας, απορρίπτοντας τους ενδιάμεσους και τα βαρίδια στην πολιτική απαξία, οι ζημιές που θα επιφέρει θα είναι πολλαπλάσιες.

(Φ. 273)