Αναζήτηση

Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ

Εβδομαδιαία εθνική εφημερίδα

Κατηγορία

ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ

Η Φωνή της Αλήθειας-φ.197

Χωρίς τίτλο

Οι ατραποί της Πολιτικής είναι πολυδαίδαλες. Οι ερμηνείες που μπορούν να δοθούν στα γεγονότα, τόσες, όσες οι σκέψεις και η ψυχή των ανθρώπων. Δυο όμως κριτήρια είναι απαραίτητο να χρησιμοποιούμε για να αντιλαμβανόμαστε τα στοιχειώδη: τα κίνητρα και τα αποτελέσματα. Αυτά ας χρησιμοποιήσουμε για να εξετάσουμε δυο πολιτικές διεργασίες, μια εν τη γενέσει της, στην Γαλλία, και μία παρελθούσα, στην Ελλάδα, τις οποίες προσεγγίζουμε στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας ΕΜΠΡΟΣ.
Οι γαλλικές προεδρικές εκλογές (σελ. 3, 11) οι οποίες αναμένονται με ενδιαφέρον, στην σκιά και της ισλαμιστικής επιθέσεως της περασμένης Πέμπτης, στην καρδιά του Παρισιού, τα εμβληματικά Ηλύσια Πεδία, έχουν ενδιαφέρον ίσο με αυτό των ΗΠΑ και την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, και του δημοψηφίσματος στο Ηνωμένο Βασίλειο για το Brexit. Ίσως μάλιστα και μεγαλύτερο ενδιαφέρον, σε ό,τι μας αφορά, αφού η ελληνική
πολιτική έπεται σταθερά αυτής των Γάλλων. Είμαστε βεβαίως αρκούντως υποψιασμένοι για την σχετικότητα του αποτελέσματος, από την απομάκρυνση του Στηβ Μπάνον από το περιβάλλον Τραμπ, την επισημοποίηση της εξωθεσμικής επιρροής της προεδρικής κόρης και του γαμπρού Κουσνέρ, την αμερικανική επιδρομή στην Συρία, αλλά και από την προκήρυξη νέων εκλογών από την Πρωθυπουργό Τερέζα Μέι, σε μια επιχείρηση ανατροπής της διπλά εκπεφρασμένης βρετανικής κοινής γνώμης έναντι της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
Πάντως, το γεγονός παραμένει ότι οι γαλλικές εκλογές θα επιβεβαιώσουν το κλίμα αμφισβητήσεως της Ε.Ε. και θα ενισχύσουν ή θα απομακρύνουν παροδικά το αίτημα των ευρωπαϊκών εθνών για απεμπλοκή από τον πνιγηρό εναγκαλισμό του μη εκλεγμένου Διευθυντηρίου των Βρυξελλών.
Το ιστορικό γεγονός το οποίον προσεγγίζουμε (σελ. 12-13) είναι το στρατιωτικό κίνημα του 1967. Το Απριλιανό πραξικόπημα σημάδεψε την σύγχρονη Ιστορία μας, και εξακολουθεί να αποτελεί ένα κεφάλαιο που ουδείς τολμά να προσεγγίσει με ενάργεια. Με δυο διαφορετικές προσεγγίσεις, δίνουμε στους αναγνώστες μας τροφή για σκέψη, ώστε να θυμηθούν οι παλαιότεροι και να αναζητήσουν οι νεώτεροι την αλήθεια πίσω από τα τσιτάτα της κυρίαρχης εκδοχής. Η γνώση και κρίση των γεγονότων χωρίς συναισθηματισμούς οι οποίοι αρμόζουν στην Τέχνη αλλά όχι στην Ιστορική επιστήμη, αποτελούν απαραίτητο εργαλείο για την κατανόηση του παρελθόντος και την αποφυγή της επαναλήψεως των ιδίων λαθών στο μέλλον.
Το τραγικό γεγονός της εβδομάδος ήταν βεβαίως η πτώση του ελικοπτέρου τ. Χιούι που παρέσυρε στον άδοξο θάνατο 4 αξιωματικούς των Ενόπλων μας Δυνάμεων και προκάλεσε τον τραυματισμό μιας ακόμη αξιωματικού (σελ. 8)
Οι παροδικές «κορώνες» και οι συνήθεις βερμπαλισμοί, ας μην σκιάσουν την κρίση μας. Οι ένοχοι της θλιβερής καταστάσεως στην οποίαν έχουν περιέλθει οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μας, τόσον ως προς το άψυχο, όσο και ως προς το οικονομικά θιγμένο και ηθικά βαλλόμενο έμψυχο υλικό τους, πρέπει να βρεθούν, και να τους αποδοθούν ευθύνες. Όχι βεβαίως από αυτούς που αλληλοκουκουλώνονται με άνευ ουσίας Εξεταστικές Επιτροπές, αλλά από μια κυβέρνηση με εθνική πυξίδα.
Για ακόμη μια φορά η Ιστορία δίνει τις απαντήσεις.
Οι Έλληνες και ειδικά οι υπηρετούντες στις Ένοπλες Δυνάμεις ας παραδειγματισθούν από τους Ευέλπιδες της ΣΣΕ (σελ.14). Τα υπόλοιπα, ο Χρόνος και το πολιτικό κριτήριο όσων το διαθέτουν, μαζί με την εύνοια της Τύχης και την ευλογία του Θεού, θα δώσουν τις απαραίτητες απαντήσεις.

(φ.197)

Η Φωνή της Αλήθειας-Μεγαλοβδομαδιάτικα και Αναστάσιμα

wp-1490991511062.png

Mια ακόμη Λαμπρή βρίσκει τον Λαό μας στην στενωπό της οικονομικής κρίσεως. Οι ειδήσεις δεν είναι διόλου ενθαρρυντικές. Ούτε φως στο τούνελ, ούτε φρένο στον κατήφορο. «Ναι σε όλα» λένε και η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση, πειθήνιοι υπάλληλοι των ξένων, σαπρόφυτα που παρασιτούν στην δημόσια ζωή, καταχραστές του πλούτου της Πατρίδας μας. Συναγωνίζονται μαζί τους και οι μικροί μνημονιακοί σε δουλοπρέπεια και προθυμία για εξυπηρέτηση των μεγάλων αφεντικών, με την ελπίδα μιας κυβερνητικής θέσεως που εξασφαλίζει την πρόσβαση σε μίζες και απάτες.
Ζούμε στην εποχή της πλήρους αντιστροφής της πραγματικότητας, ένα «μέσα-έξω» του κόσμου όπως τον γνωρίσαμε.
Αυτοί που προκαλούν πολέμους, εμφανίζονται ως ειρηνόφιλοι. Αυτοί που σκοτώνουν καθ’ έξη, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, παρουσιάζονται ως κατήγοροι των βομβαρδισμένων, διαλυμένων, αποσταθεροποιημένων εθνών της υφηλίου. Από την Συρία ως την Κορέα, βουτούν τον κόσμο μας και πάλι στο αίμα, και οι λαοί να γίνουν τα τελετουργικά σφάγια στον βωμό του τοκογλυφικού συστήματος. Στην Ευρωπαϊκή ήπειρο, το Παρίσι, η Νίκαια, η Στοκχόλμη, έχουν ανοίξει την πόρτα στους βιαστές τους και δέχονται αγόγγυστα τις επιθέσεις τους. Προπαντός μην είστε Εθνικιστές, οι εκλεκτοί της Νέας Τάξης συνασπίζονται για τον όλεθρό σας (σελ.11).
Στην Ελλάδα, το θράσος και η υποκρισία από την μια, και η μώρα από την άλλη, έχουν περισσέψει. Οι πάμπλουτοι Αριστεροί αφού έσωσαν εργάτες, αγρότες, και μικρομεσαίους από την εργασία και τους παρέδωσαν στα συσσίτια και τα πεζοδρόμια, στεγάζουν
τους εισβολείς και τα βάζουν με το Άγιο Φως (σελ. 3).
Οι τούρκοι ακονίζουν τα χαντζάρια τους. Το ιερατείο ελπίζει να ανανήψει ο Γενίτσαρος και να γίνει χριστιανός και φιλέλλην. Οι αντιπολιτευόμενοι Δεξιοί δεν προλαβαίνουν να διορίζουν «ημετέρους» (σελ. 20-21).
Η Χρυσή Αυγή, η μοναδική φωνή των Ελλήνων που σηκώνεται πάνω από την συνένοχη κοινοβουλευτική κοκορομαχία, είναι αποκλεισμένη από τον δημόσιο λόγο. Τόσο το καλύτερο. Μπορεί και κάνει αυτό που κανένα άλλο κόμμα δεν τολμά: να βρίσκεται πλάι στον λαό, όπως πριν λίγες εβδομάδες στην Μακεδονία μας, όπως αυτήν την εβδομάδα στο Άγιο Όρος εκεί που χτυπά ακόμη ο παλμός της αντίστασης στο κοσμικό φρόνημα (σελ. 21), να μοιράζει τρόφιμα και λαμπάδες σε όσους έχουν πραγματικά ανάγκη, να σηκώνει την Ελληνική Σημαία εκεί που το κράτος των ανθελλήνων την περιφρονεί και την κουρελιάζει (σελ. 8)
Την ίδια ώρα που οι ΠΑΣΟΚάνθρωποι ιεροσυλούν κάνοντας μπίζνες με τους αρχαιολογικούς μας χώρους (σελ.17), οι ΣΥΡΙΖαίοι παίζουν τους ανθρωπιστές με την χρυσή κότα των μεταναστών και των προσφύγων και το προσωπείο του «ανθρωπισμού» (σελ. 8).
Σε αυτό το θέατρο του παραλόγου, έρχεται να ακουστεί η καμπάνα της Ανάστασης, να βάλει τέλος στον θρήνο των δειλών, και μπαρούτι στους Ιούδες.
«Ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην, αλλά μάχαιραν», αυτό είναι το μήνυμα ετούτης της Ανάστασης. Το φραγγέλιο στους εμπόρους των εθνών είναι το σπαθί και το τσεκούρι του Κολοκοτρώνη, είναι η απαίτηση των Ελλήνων Εθνικιστών «ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΠΙΣΩ».
Σε έναν κόσμο ρευστό, ας πατήσουμε στις πέτρες των βουνών μας, στις παραδόσεις των προπαππούδων μας (γιατί πολλοί γονιοί τις απεμπόλησαν στο όνομα του προοδευτισμού), κι ας πάμε ΕΜΠΡΟΣ, ΠΑΝΤΑ ΕΜΠΡΟΣ, εκεί που θα ανάψουμε την δάδα της νέας Ελλάδας.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

(ΕΘΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΜΠΡΟΣ, Φ.196)

Χρειάζονται δύο για τον Εμφύλιο

Χωρίς τίτλο.jpg

Την 31η Μαρτίου 2017,  επέτειο της επιθέσεως των Κομμουνιστών εναντίον του Σταθμού Χωροφυλακής του Λιτοχώρου, διάλεξαν τα ενεργούμενα του καθεστώτος της κλεπτοκρατίας για να επιτεθούν εναντίον των γραφείων της Κεντρικής Διοικήσεως της Χρυσής Αυγής.

Θυμίζουμε ότι η επίθεση εκείνη, η οποία έδωσε και το έναυσμα για τον λεγόμενο Εμφύλιο, έλαβε χώραν την 31η Μαρτίου 1946, όταν είχε προγραμματιστεί να διεξαχθούν οι πρώτες μετά τον Πόλεμο εκλογές. Εννιά Χωροφύλακες και δύο Στρατιώτες είχαν τότε δολοφονηθεί.

Στην επίθεση των κρανοφόρων εναντίον των γραφείων της Χρυσής Αυγής, δεν υπήρξαν ανθρώπινα θύματα. Γνωρίζουμε όμως από την δολοφονία των δύο νέων της Χρυσής Αυγής, του Γιώργου Φουντούλη και του Μανώλη Καπελώνη, την 1η Νοεμβρίου 2013, ότι οι παρακρατικοί δεν έχουν ενδοιασμούς. Χθες, το ανθελληνικό τους  μίσος πλήρωσαν βιβλία για την Ελλάδα, βιβλία που αναπυρώνουν το φρόνημα και ατσαλώνουν την θέληση του Λαού μας για επιβίωση, για δημιουργία, για ανάταξη της κοινωνίας και ανάσταση της Πατρίδας.

Από τον συρφετό των τόσων ατόμων, κανείς δεν συνελήφθη από την Αστυνομία, η οποία είναι μονίμως απούσα όταν σημειώνονται επιθέσεις εναντίον της Χρυσής Αυγής. «Ατομα» συλλαμβάνονται και αφήνονται εντός ολίγου. Ο ιμάμης με το οπλισμό κρυμμένο, -γιατί άραγε;- στην Ξάνθη, αφέθηκε ελεύθερος. Ο ηγούμενος της μονής Εσφιγμένου καταδικάστηκε σε …20 χρόνια φυλακίσεως για ηθική αυτουργία σε χρήση μολότωφ. Αυτή είναι η αντίληψη του εθνικού συμφέροντος από τους Πραιτωριανούς του Συστήματος.

Η αλήθεια είναι ότι ο  ΣΥΡΙΖΑ καταρρέει εσωκομματκά και δημοσκοπικά. Πρόκειται να υπογράψει νέο επαχθές και δολοφονικό μνημόνιο. Έχει κάθε λόγο να θέλει να δημιουργήσει αντιπερισπασμούς και να οδηγήσει την χώρα σε έναν εμφύλιο, εφαρμόζοντας, όπως και ο Σαμαράς, την θεωρεία των δύο άκρων που δήθεν ξεκαθαρίζουν μεταξύ τους λογαριασμούς. Οι μεγάλοι διδάσκαλοι τους έχουν μάθει καλά το μάθημά τους.

Χρειάζονται όμως δύο πλευρές για να ξεκινήσει ένας εμφύλιος.

Τον Νοέμβριο του 2013, ο έγκλειστος στις φυλακές Κορυδαλλού Αρχηγός της Χρυσής Αυγής με τους Συναγωνιστές και βουλευτές του κόμματός του, Γιάννη Λαγό και Χρήστο Παππά, έλαβε μία απόφαση. Προασπιζόμενος τους Έλληνες και την Ελλάδα, απέτρεψε τον «δικιωμό» που είχαν κάθε λόγο να απαιτούν οι συναγωνιστές, και οι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που είδαν και κατάλαβαν με ποιους μαφιόζους τόλμησε να τα βάλει η Χρυσή Αυγή.

Με αυτούς που επί δεκαετίες λυμαίνονται την Πατρίδα και της ρουφούν κάθε ικμάδα μέχρι το μεδούλι, και οι οποίοι δεν διστάζουν να φυλακίσουν και να σκοτώσουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους όταν το ολοκληρωτικό και κατ΄ ευφημισμόν αποκαλούμενο καθεστώς τους των αποκλεισμών και της φίμωσης, απειλείται από τις υγιείς δυνάμεις του Έθνους.  Όμως το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω!

Η νέα επίθεση των παρακρατικών, σε μια μέρα συμβολική, με την Αριστερά αποθρασυμένη να στήνει μουσεία σε καταδικασμένους εθνικούς προδότες και δολοφόνους ειδεχθείς μικρών παιδιών, με την κάλυψη της θλιβερής, δουλικής και προδοτικής Δεξιάς, είναι ενδεικτική της πρόθεσης του ΣΥΡΙΖΑ να αναθερμάνει το μίσος και να προκαλέσει έναν νέο εμφύλιο για να βγει από τα δικά του αδιέξοδα.

Η Χρυσή Αυγή διατηρεί την νηφαλιότητά της. Διατηρεί την ματιά στον στόχο της, που είναι η απελευθέρωση της Πατρίδας και του Λαού μας, και όχι κάποια κοντόφθαλμη και εγωιστική σπατάλη δυνάμεων.

Ας μην ξεγελιούνται όμως οι ανθελληνικές, παρακρατικές συμμορίες, όποιον μανδύα νομιμότητας και αν φορούν. Ο Ελληνικός Λαός είναι βαθιά Εθνικιστής. Αναγνωρίζει ποια πολιτική δύναμη έχει την θέληση και απέδειξε ότι δεν φοβάται να αντιμετωπίσει τα ανδρείκελα των κατακτητών.

Η τρομοκρατία που επιχειρούν να επιβάλλουν θα λάβει την κατάλληλη απάντηση. Το ποτάμι του Εθνικισμού, το ποτάμι της Δικαιοσύνης και της Ελλάδας,  όπως εκφράζεται από τον συγκροτημένο και νόμιμο πολιτικό και ιδεολογικό αγώνα της Χρυσής Αυγής, θα τους παρασύρει στον όλεθρο. Και το νερό του, όπως και το ποτήρι της εκδίκησης, είναι κρύο…

Ειρήνη Δημοπούλου – Παππά

(Φ. 194)

 

Ποια Ελλάδα, σε ποια Ευρώπη;

02-03.qxpΑς κάνουμε μια κατ’ αρχήν διάκριση. Ευρώπη δεν είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αλλά για να υπάρξει μέλλον ανθηρό και παραγωγικό για την Ευρώπη, είναι αναγκαία η ύπαρξη μιας δομής σαν την Ευρωπαϊκή Ένωση. Από την ανάδυση των δυο μεγάλων Αυτοκρατοριών, ΗΠΑ και Σοβιετικής Ενώσεως και εντεύθεν, το αποκορύφωμα της επέκτασης των αποικιακών δυνάμεων και την επελθούσα σταδιακή υποχώρησή τους, τα ευρωπαϊκά κράτη βρέθηκαν πιεσμένα στην τανάλια Ανατολής-Δύσεως.

Η δημιουργία των δομών της μετέπειτα Ευρωπαϊκής Ενώσεως, στόχευε στην δημιουργία ενός πόλου δυνάμεως, κυρίως οικονομικώς, που θα ισορροπούσε τις δύο ακραίες πιέσεις. Όμως, τα συμφέροντα των εταίρων από την μια, και ο χαρακτηριστικός ευρωπαϊκός ιδεαλισμός από την άλλη, αντιμαχόμενοι συχνά ώστε να κερδίσουν τις δικές τους ισορροπίες, οδήγησαν στην επιχείρηση αποδόσεως μιας πολιτικής ενώσεως, των «Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης».

Πέραν όμως της επιφανείας, υπάρχουν πάντοτε στην πολιτική οι ύφαλοι, οι οποίοι έχουν το χαρακτηριστικό να σιωπούν υποκρινόμενοι, και τα παγόβουνα, τα οποία σιωπηλώς μετακινούνται. Ιδιαίτερα μετά την απομάκρυνση των ηγετών που επιχείρησαν να δώσουν πολιτικό σχήμα στην Ένωση, να δώσουν πνευματική διάσταση και να εμπνεύσουν το όραμα μιας ενωμένης Ευρώπης, από τον Ντε Γκωλ ως τον Μιτεράν, τον Βίλυ Μπραντ, τον Χέλμουτ Σμιτ και τον Χέλμουτ Κολ, η Ευρώπη έπεσε στα χέρια μιας δράκας αδίστακτων που έστησαν μια δαιδαλώδη και μη εκλεγμένη γραφειοκρατία, εξυπηρετώντας τα σχέδια της κοινωνικής αποσύνθεσης, της οικονομικής εξαθλίωσης και της φυλετικής εξόντωσης των Ευρωπαίων. Μέρος αυτού του σχεδίου αποτελεί και η Μεγάλη Αντικατάσταση των Πληθυσμών η οποία υλοποιείται επί των ημερών μας.

Το ξύπνημα της ρωσικής Αρκούδας, και το πέταγμα του αμερικανικού Αετού, δημιουργούν μια νέα συμφωνία με τον Λύκο της Ευρώπης.
Τα Ιερά και τα Όσια μιας φυλής που διασκορπίστηκε, δημιούργησε τον πολιτισμό όπως τον ξέρουμε, και τώρα συγκλίνει προς το Κέντρο, αυτή είναι η νέα δυναμική που εξελίσσεται σε μια εν δυνάμει πραγματικότητα.
Μέσα σε αυτήν την πραγματικότητα, η Ελλάδα θα ξυπνήσει. Η ζωή θα ξαναχτυπήσει στον Ομφαλό της, και θα δονήσει τα σήμαντρα της Πόλης. Στον στίβο αυτής της Νέας Ευρωπαϊκής Αυτοκρατορίας, οι Έλληνες θα μπούμε σημαιοφόροι.
Ήδη στην Κεντρική Ευρώπη οι λαοί συντάσσονται σε μια πρωτοφανή φάλαγγα. Στην Δυτική, την πλέον δύσκολη να εγερθεί λόγω της παρατεταμένης οικονομικής ευμάρειας, οι δυνάμεις της Εθνικής Ταυτότητας προχωρούν, παρά τα αναχώματα που βάζει στον δρόμο τους το Σύστημα. Όσο για το καμίνι της Ανατολής, η λάβα που θα ξεχυθεί, θα συμπαρασύρει και θα αποκαθάρει τους χρόνους της πυώδους παρακμής.
Τα τελευταία λόγια του Μάρκου Αυρηλίου πριν εκπνεύσει στο στρατόπεδο της Βιντεμπόνα, της σημερινής Βιέννης, εκεί όπου δυο φορές ως τώρα οι Ευρωπαίοι σταμάτησαν την οθωμανική εισβολή, ήσαν «Στο εξής να απευθύνεστε στον Ανατέλλοντα Ήλιο». Άμποτε.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ-ΠΑΠΠΑ

(φ.192)

Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ φ.189

%cf%83%ce%b5%ce%bb2

 

Eνας παλαιοΠΑΣΟΚος νυν υπουργός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ονόματι Σπίρτζης επεχείρησε από τα Γιάννενα έναν αποκαλυπτικό νοητικό ακροβατισμό. Συνέκρινε την απελευθέρωση των Ιωαννίνων, με την έξοδο της Ελλάδος από την «κρίση». Εκτός από το ψευδές του ισχυρισμού (τι άλλο από ψεύδη θα μπορούσε να περιμένει ένας νοήμων άνθρωπος από τους επαγγελματίες του ψεύδους ΠΑΣΟΚναθρώπους; ) είναι αξιοπρόσεκτος ο τρόπος που σκέπτονται αυτοί που κυβερνούν αυτόν τον τόπο. Πάσχουν από μεγαλομανία; Από άγνοια της Ιστορίας; Από ατροφία της αντιληπτικής τους ικανότητος; Η μήπως από έξη διαστρέβλωσης της πραγματικότητας; Πάντως, σώας τας φρένας δεν έχουν.

Δεν θα πω ότι θα τρίζουν τα κόκκαλα του Βελισσαρίου, του τότε Διαδόχου Κωνσταντίνου ή του Ιωάννου Μεταξά. Ακούγοντας άτομα σαν τον Σπρίτζη θα αναρωτιόνται ποιων προσκυνημένων σπορά είναι τούτοι οι απίθανοι τύποι που κυβερνούν αυτήν την γη, για την οποία έκαναν τα πάντα για να ελευθερωθεί, καθένας με τον τρόπο του.

Πώς είναι δυνατόν εκείνοι οι αρειμάνιοι πολεμιστές, από την Τροία ως την Τριπολιτσά, κι από την Μακεδονία ως την Κύπρο, να γέννησαν τέτοιους παρακμίες;

Αυτό το νόημα, όχι της φιλολογικής αποστήθισης, αλλά της δια του βίου μιμήσεως  έχει η δημοσίευση από τις στήλες της εφημερίδας      ΕΜΠΡΟΣ ιστορικών θεμάτων, του βίου των Νεομαρτύρων της Ορθοδοξίας οι οποίοι έδωσαν την ζωή τους για την Πίστη και την Πατρίδα τους, αλλά και νεώτερων ηρώων του Αγώνα για την Ελευθερία της Ελλάδος, που στάθηκαν ενάντιοι στην υποδούλωση σε κάθε εχθρό από τους τούρκους ως τους συμμορίτες του ξενοκίνητου εμφυλίου και τους σημερινούς συνεργάτες της μερκελικής Γερμανίας και πάλεψαν για Εθνική Ανεξαρτησία και  Κοινωνική Δικαιοσύνη.

Σήμερα στην ΕΜΠΡΟΣ προβάλλουμε για δεύτερη φορά τις τελευταίες εβδομάδες, την προσωπικότητα ενός ανθρώπου εν πολλοίς αγνώστου στους Έλληνες, που πολύ πρόσφατα άφησε πίσω του την εύκολη ζωή που υποσχόταν η κοινωνική του θέση, για να αγκαλιάσει με όλες τις δυνάμεις της νεαρής ζωής του, το όραμα μιας ελεύθερης Ελλάδας σε μια ελεύθερη Ευρώπη, του Μίκη Μάντακα, ο οποίος έγινε σημαία και πρότυπο αγώνα για τους Εθνικιστές της Ευρώπης.

Ναι, αυτή η Πατρίδα γεννά ακόμη Ήρωες, γεννά ακόμη παλικάρια, γεννά ακόμη άντρες και γυναίκες που απαντούν στο κάλεσμα της Ελληνικής Φυλής, όπως οι δύο δολοφονημένοι νέοι της Χρυσής Αυγής, Γιώργος Φουντούλης και Μανώλης Καπελώνης, όπως οι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που διέσχισαν το φράγμα της προπαγάνδας και του φόβου και ενώνουν καθημερινά τις δυνάμεις τους από την Ήπειρο ως την Κρήτη κι από την Θράκη ως τον Μωριά, μέσα από την Ρούμελη και την Κύπρο, στον αγώνα του Λαϊκού Εθνικιστικού Κινήματος της Χρυσής Αυγής για την ελευθερία του Λαού μας.

Για όλους έρχεται κάποτε η στιγμή να ειπούν «το μεγάλο ναι ή το μεγάλο όχι» και να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στην Ιστορία. Όσοι αγωνιζόμαστε, καθένας με τον τρόπο του, για αυτήν την Πατρίδα, ας προσπαθούμε  να μοιάζουμε στους Μάντακες,  και ας παρακαλούμε ο Θεός να μας φυλά από τους Σπίρτζηδες.

Ειρήνη Δημοπούλου – Παππά

(φ.189)

 

Η Φωνή της Αλήθειας φ.188

%cf%87%cf%89%cf%81%ce%af%cf%82-%cf%84%ce%af%cf%84%ce%bb%ce%bf

Η γνώση των όσων συμβαίνουν γύρω μας, και έξω από τον άμεσο περίγυρό μας, βοηθά στο να αποκτούμε προοπτική ματιά στα τεκταινόμενα, και να αντιλαμβανόμαστε την έκταση και την σημασία του αγώνα που διεξάγουμε. Μπορούμε, έτσι, να εξηγούμε καλύτερα σε όσους διστάζουν ή δυσπιστούν, γιατί δεν «καθόμαστε στα αυγά μας», ιδιωτεύοντες όπως η πληθώρα των συνελλήνων μας.

Η σημασία της εκλογής Τραμπ στις Ηνωμένες Πολιτείες, και η άνοδος των εθνικιστικών πατριωτικών δυνάμεων, των κινημάτων της Ταυτότητας και άλλων οργανώσεων που επιδιώκουν την εγρήγορση των ευρωπαϊκών συνειδήσεων, προκαλούν πανικό στις δυνάμεις της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Αυτό γίνεται φανερό και από τον νέο κύκλο προπαγάνδας και λάσπης κατά της Χρυσής Αυγής, που εξαπολύουν εσχάτως εγχώρια και ξένα Μέσα.

Επί πολλά έτη, η μαζοποίηση και ο καταναλωτισμός θεωρούνταν ασφαλείς τρόποι υποδούλωσης, κι ως έναν βαθμό υπήρξαν επιτυχείς. Όπως όμως η Φύση βοηθά τον ανθό να βρίσκει τον δρόμο προς το Φως και μέσα από τον βράχο, έτσι και οι Άνθρωποι βρίσκουν τον δρόμο μέσα στο σκοτάδι της επιβεβλημένης πληθώρας παραπλανητικών πληροφοριών και διασκεδάσεων.

Καθώς εισερχόμεθα στην επόμενη φάση εφαρμογής της καθυπόταξης των Ανθρώπων, έρχεται γοργά η επιβολή της αστυνόμευσης της Σκέψης και η καταστολή της έκφρασης Γνώμης.

Στο σημερινό φύλλο της εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ φιλοξενούμε ένα άρθρο γραμμένο αποκλειστικά για την εφημερίδα μας, από τον κ. Τάκη Θεοδωρακόπουλο, τον «διεθνή» Έλληνα δημοσιογράφο και συγγραφέα, ο οποίος παραμένει ένα από τα διαυγέστερα πνεύματα, και μια από τις δυνατότερες ελεύθερες φωνές στον διεθνή Τύπο (σελ. 5).

Η εκστρατεία λάσπης που υφίσταται ο Πρόεδρος των ΗΠΑ (σελ. 4), και το πείραμα που έχει φανερά τεθεί σε εφαρμογή εναντίον της υποψήφιας Προέδρου της Γαλλίας (σελ. 10), πρέπει να κάνει όλους τους αναγνώστες να σκεφτούν πόσο εύκολη είναι η κριτική, όταν κάθεται κανείς «έξω από τον χορό». Ακόμα δε περισσότερο, όταν παίρνει χαρτζιλίκι για να διατηρεί τα «μπλογκ του χιλιάρικου» που σκοπό έχουν να αμφισβητούν, να σπείρουν αμφιβολία, και να συκοφαντούν.

Όμως, σταδιακά, η ασφάλεια του καναπέ εξαερώνεται, κι ένας-ένας, όλοι θα αναγκαστούν να πάρουν θέση, από την πλευρά της Δουλείας ή την πλευρά των Ελευθέρων Ανθρώπων.

Οι Ελεύθεροι Άνθρωποι έχουν γνώση και γνώμη, εκφράζοντας έτσι την κατάφαση της ελευθερίας την οποίαν επιλέγουν και διαχειρίζονται, όχι επειδή τους το επιτρέπει ένα σύστημα ελέγχου ή τους δίνει την άδεια μια κυβέρνηση ή ένας οργανισμός, αλλά γιατί αυτό είναι δικαίωμά τους που τους το έδωσε κατά την καλωδίωση του εγκεφάλου τους η Φύση και ο Θεός.

Εμείς λοιπόν οι Έλληνες Εθνικιστές, και οι Εθνικιστές σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή οικογένεια, τιμούμε τους προγόνους μας, αρχαίους και νεότερους, γιατί μας έδωσαν την Ιστορία μας, την Θρησκευτική Πίστη, την Οικογένεια στην οποία ανήκουμε, με τις διαφορές και τις ιδιομορφίες μας. Με δυο λόγια, μας έδωσαν την Ζωή μας. Αυτήν την ζωή θα κληθούμε από τις καταστάσεις να αποφασίσουμε αν θα την καταστρέψουμε, σκοτώνοντας τα ίδια μας τα παιδιά (όπως τραγικά διαπιστώνεται στο άρθρο της σ. 13), ή αν θα την τιμήσουμε, αν θα συνεργαστούμε με την Φύση και τον Δημιουργό μας, βαθαίνοντας και πλαταίνοντας τις ρίζες της. Η επιλογή μας, ως Ελευθέρων ανθρώπων, μας ανήκει.

Ειρήνη Δημοπούλου – Παππά

(φ.188)

Η Φωνή της Αλήθειας-ΕΜΠΡΟΣ φ.187

empros-187Πόση κρίση ακόμη θα αντέξει αυτός ο τόπος; Πόση κοροϊδία για δήθεν «διαπραγμάτευση» από τους «έμπειρους» της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, τους έμπειρους στις σπατάλες, στην «μεγάλη ζωή», στα θαλασσοδάνεια, στην καταστροφή της χώρας; Πόση υποκρισία από τα «λαϊκά παιδιά» των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ; Πόσες δοκιμές των αντοχών μας από τους σπουδαγμένους των Πανεπιστημίων, τους «κατάλληλους», τους πανεπιστημιακούς καθηγητάδες, τους αποφοίτους των σχολών της αμερικανικής, της γερμανικής, της σοβιετικής προπαγάνδας, τους Σημίτηδες, τους Αλογοσκούφηδες, τους Βαρουφάκηδες και τους Τσακαλώτους; Πόση κοροϊδία από τους ανοήτους που εκλαμβάνουν την ειρωνεία ως έπαινο, σαν τον υπουργό Εργασίας που δήλωσε ότι οι επαγγελματίες του ζητούν …επιπλέον εισφορές;
Τα σύννεφα πυκνώνουν πάνω από την γειτονιά μας, και δεν είναι μόνο οικονομικά. Επειδή, βεβαίως, η Οικονομία μας αφορά όλους, ας ξεκινήσουμε από εκεί, αφού όμως διευκρινίσουμε ότι η συζήτηση για τις τεχνικές λεπτομέρειες που εκλαϊκεύονται από τους δημοσιογράφους-προπαγανδιστές του Συστήματος, σκοπό έχουν να καταπνίξουν την κοινή λογική, την σκέψη και την κρίση του πολίτη.
Οι εξευτελιστικές σκηνές έξω από την Διεύθυνση Κοινωνικής Αλληλεγγύης του Δήμου Αθηναίων, για το «Κοινωνικό Εισόδημα» επιβεβαιώνουν την θέση μας ότι εκφράσεις όπως η «αλληλεγγύη» αποτελούν καταχραστικούς ευφημισμούς στην Ελλάδα των Μνημονίων.
Οι συνέταιροι δανειστές των κυβερνήσεων της Μεταπολιτεύσεως, δεν πρόκειται να εκδηλώσουν συμπάθεια προς τον λαό μας. «Take it or leave it», είναι η δική τους διαπραγματευτική γραμμή απέναντι στις ανύπαρκτες «κόκκινες γραμμές» των παληκαράδων της φακής, τους ανόητους και άτολμους τώρα, μωροφιλόδοξους και αμετροεπείς λίγο πριν.
«Αν σας αρέσει, αν δεν σας αρέσει, κάντε το βήμα στο άγνωστο». Μόνο που το άγνωστο, κάθε άλλο παρά άγνωστο είναι. Η εποχή που ζούσαμε με δραχμή, ακόμη κι αν δεν αγοράζαμε ξένα κρασιά, διπλά αυτοκίνητα και σωρούς από ρούχα, που δεν τρώγαμε πατάτες Αιγύπτου και λεμόνια Ισραήλ, και δεν συχνάζαμε σε ξιπασμένα φαγάδικα, δεν είναι μακρινή, και πάρα πολλοί από μας που την ζήσαμε, βρισκόμαστε (επιτέλους!) εν ζωή, για να μπορούμε να διαψεύσουμε τους ψευδομάντεις της καταστροφής.
Σε μια χώρα όπου σε σύγκριση με το 2008, ο εθνικός κατώτατος μισθός έχει επισήμως μειωθεί κατά 14% (επισήμως, γιατί όλοι γνωρίζουμε πως η «γενιά των 400 ευρώ» είναι γεγονός), όταν σε χώρες όπως η Βουλγαρία και η Ρουμανία έχουν αυξηθεί κατά 100%, το να μιλά κανείς για έξοδο από την κρίση μέσα στην μέγγενη του ευρώ και του ΔΝΤ, αποτελεί είτε αφέλεια είτε εσκεμμένη εξαπάτηση.
Την ίδια ώρα που ολόκληρη η εθνική προσπάθεια, υποτίθεται ότι επικεντρώνεται στα οικονομικά θέματα, οι «σύμμαχοι» κάνουν τα δικά τους σχέδια για μας, χωρίς εμάς. Νέα σύνορα χαράζονται, το τουρκικό Τσεσμέ σαλπάρει, μετανάστες γίνονται αντιληπτοί μόλις έξω από την Μονεμβασιά. Αυτή είναι η πραγματικότητα που περνά κάτω από την μύτη των πολιτών, των στρουθοκαμήλων του δημοσίου βίου, των αργυρώνητων προδοτών και των αδιάφορων ιδιωτών. Η πραγματικότητα όμως κάποια στιγμή που δεν θα είναι μακρινή, θα μας προλάβει, και τότε θα πρέπει επιτέλους να αποφασίσουμε να κάνουμε το άλμα στο άγνωστο, να πιαστούμε από τα κέρατα του ταύρου και να ξαναγράψουμε την Ιστορία.
Οι Εθνικιστές ήδη γράφουμε Ιστορία. Η είδηση ότι ο στενός συνεργάτης του νέου αμερικανού Προέδρου, ο δημοσιογράφος Στηβ Μπάνον, είναι γνώστης του έργου του Ιουλίου Εβολα, στον οποίον αναφέρεται σε ομιλίες του, λέει πολλά για το τι διακυβεύεται. Το έχουμε ξαναπεί ότι ζούμε ιστορικές εποχές, όπου δεν χωρούν ολιγωρίες.
Αντιστεκόμαστε, επιλέγοντας να πάμε στην Λαϊκή Αγορά (σελ.11). Αντιστεκόμαστε τιμώντας τους ήρωές μας (σελ.18-19). Αντιστεκόμαστε στα τετελεσμένα της μεταναστευτικής εισβολής (σελ.12-13). Παντού, από την Ελλάδα ως την Γαλλία και την Κεντρική Ευρώπη και ως την Αμερική, οι δυνάμεις της Φύσης, της Ιστορίας, και του Αίματος ξυπνούν. Μέσα από τις ωδίνες των αγωνιστών, πάνω από τον φόβο και την αμφιβολία των πολλών, την απληστία και το μίσος των καπιταλιστών, αριστερών και δεξιών, και των μαρξιστών, αριστερών και δεξιών, μια νέα Ευρώπη, ένας νέος κόσμος έρχεται. Κι εμείς, θα είμαστε εκεί για να χαιρετίσουμε την Χρυσή Αυγή του.

Ειρήνη Δημοπούλου – Παππά

Από την Σύνταξη-φ.186

%cf%87%cf%89%cf%81%ce%af%cf%82-%cf%84%ce%af%cf%84%ce%bb%ce%bf

Eνδιαφέρουσες συνεντεύξεις και άρθρα γνώμης φιλοξενούμε στο φύλλο 186 της εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ.

Ο Βουλευτής Αττικής και Εκπρόσωπος Τύπου του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή, Ηλίας Κασιδιάρης, ο οποίος εκπροσώπησε το εθνικιστικό κόμμα στην Επιτροπή της Βουλής που διερεύνησε επί ένα σχεδόν έτος, τα δάνεια κομμάτων και καναλιών, μιλά στο ΕΜΠΡΟΣ για την διαπλοκή κομμάτων και ΜΜΕ, το ξεπούλημα της Πατρίδας μας και το τι θα κάνει η Χρυσή Αυγή όταν αποκτήσει την κυβερνητική πλειοψηφία.

Η Χρυσή Αυγή είναι το μόνο πολιτικό κόμμα το οποίο στέκεται στο πλευρό των αγωνιζομένων για την Ταυτότητά μας Ελλήνων, την εβδομάδα που πέρασε, των Εσφιγμενιτών μοναχών, συμμετέχοντας στην διαμαρτυρία έξω από το Κοινοβούλιο για την παράλογη καταδίκη του ηγουμένου της Μονής σε 20 χρόνια κάθειρξης για τα γνωστά επεισόδια στην Μονή (σελ.13).

Την ίδια ώρα που η Χρυσή Αυγή αναδεικνύεται στο μοναδικό Ελληνικό κόμμα που μπορεί να αντιπολιτευθεί τα κόμματα του μνημονιακού και αντισυνταγματικού τόξου, από τον ΣΥΡΙΖΑ ως το ΚΚΕ περνώντας από την ΝΔ, σε ολόκληρη την Ευρώπη οι πολιτικές δυνάμεις των Πατριωτών οδεύουν σταθερά προς την εξουσία. Με εκλογικές αναμετρήσεις να έχουν προ- γραμματιστεί σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, και την εκλογή Τραμπ στις ΗΠΑ να ανακατεύει τα χαρτιά της παγκόσμιας πολιτικής τράπουλας, το ΕΜΠΡΟΣ ζήτησε τις θέσεις ενός έμπειρου πολιτικού, και φίλου της Ελλάδας, του ηγέτη του Front National, Ζαν Μαρί Λε Πεν. Ο γάλλος πολιτικός απαντά στα ερωτήματά μας για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, του ευρώ και τον ρόλο του Ντόναλντ Τραμπ και προτείνει, εν μέσω των εκτάκτων συνθηκών που αντιμετωπίζει η ήπειρός μας, να ανασταλεί το δικαίωμα του ασύλου (σελ.5). Χαρακτηριστικό της μανίας ισοπέδωσης της Ευρωπαϊκής ταυτότητας και της καλλιεργημένης εθελοδουλείας, είναι το γεγονός ότι η Σουηδία αποφάσισε να … αλλάξει την γλώσσα της για να μην θίγονται οι μετανάστες! (σελ.11)

Για την ερμηνεία των πολιτικών εξελίξεων στην Γαλλία, οι οποίες παραδοσιακά επηρρεάζουν τα Ελληνικά πράγματα, ζητήσαμε την συμβολή του ιταλού εθνικιστή συγγραφέα και γνώστη της ευρωπαϊκής πραγματικότητας, Gabrielle Adinolfi (σελ. 10) Οι εκτιμήσεις που καταθέτει, δείχνουν ότι το «γιατί» στο παρασκήνιο του πολιτικού παιχνιδιού είναι διόλου απλουστευτικό.

Στα καθ’ ημάς, οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής, Νικόλαος Μίχος και Κωνσταντίνος Μπαρμπαρούσης, σχολιάζουν την αποκάλυψη για την παραχώρηση δημόσιας γης σε μετανάστες, μια ακόμη προδοσία της κυβέρνησης που εφαρμόζει ξεκάθαρες ρατσιστικές πολιτικές κατά των Ελλήνων. (σελ.13), κυβέρνησης που, όπως τόνισε ο Γενικός Γραμματέας της Χρυσής Αυγής, Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος στην Βουλή, είναι η «πρώτη και τελευταία φορά Αριστερά!».

Ο Ευρωβουλευτής της Χρυσής Αυγής, Στρατηγός Ελευθέριος Συναδινός, σε άρθρο του για το ΕΜΠΡΟΣ ερευνά τις επιλογές Τσίπρα και τις πιθανότητες διε ξαγωγής πρόωρων εκλογών, (σελ. 4) ενώ ο Ευρωβουλευτής Λάμπρος Φουντούλης, πατέρας του δολοφονηθέντος ήρωα του Εθνικιστικού κινήματος, Γιώργου Φουντούλη, γράφει για την σκανδαλωδώς ευνοϊκή μεταχείρηση των μεταναστών (σελ.8).

Στο φύλλο αυτό, ενθυμούμαστε τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αθηνών, Χριστόδουλο (σελ.12). Σε αυτούς τους δύσκολους από πάσης απόψεως καιρούς, η απουσία ικανών πνευματικών ηγετών γίνεται ιδιαίτερα αισθητή. Παραμένουν όμως οι παρακαταθήκες του, αλλά και το αποτύπωμά του στο αίσθημα του ελληνικού λαού που πρόθυμα τον ακολούθησε, αποδεικνύοντας πως ο Ελληνικός λαός είναι πρόθυμος να ξεσηκωθεί για την Πατρίδα και την Πίστη του, όταν βρεθεί ο κατάλληλος ηγέτης.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης αλλά και οι νεομάρτυρες των Σπετσών τους οποίους επίσης ενθυμούμαστε στο φύλλο αυτό, (σελ. 14, 16) δείχνουν τον δρόμο της φιλοπατρίας και του αγώνα για τα Πιστεύω μας. Μέχρι την Νίκη, και πέρα από αυτήν.

Ειρήνη Δημοπούλου – Παππά

(φ.186)

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑