Αναζήτηση

Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ

Εβδομαδιαία εθνική εφημερίδα

Κατηγορία

ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ

Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

wp-1490991511062

Πριν από 7 χρόνια, «γνωστοί-άγνωστοι» έκαψαν ζωντανούς συνανθρώπους μας στο κέντρο της Αθήνας. Παρά το ότι η από πρόθεση εγκληματική ενέργεια πραγματοποιήθηκε σε μια περιοχή γεμάτη τράπεζες και καταστήματα, ενώπιον τηλεοπτικών και φωτογραφικών συνεργείων, εκατοντάδων αυτοπτών μαρτύρων και με δεκάδες κάμερες που είναι τοποθετημένες σε κάθε κατάστημα, διάβαση και γωνιά, «για το καλό μας», να «κοιτούν» τους αδίστακτους δολοφόνους, οι Αρχές και οι εξουσίες του τόπου δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν τους δράστες, και να τους τιμωρήσουν.

Παρά τα υπερσύγχρονα συστήματα που πληρώσαμε άπαντες για τα Ολύμπικς του 2004, κανείς δαιμόνιος αστυνομικός ή δικαστής, από αυτούς που έψαχναν διακαώς να βρουν το… οπλοστάσιο της Χρυσής Αυγής, τρομοκρατώντας και παραπληροφορώντας τον κόσμο με την ανάλογη μουσική υπόκρουση των τηλεπληροφορητών, σκάβοντας τις αυλές σπιτιών, και τους περιβόλους μοναστηριών, δεν είδε τους «αγνώστους» με τις μολότωφ στα χέρια που τυχαίως περνούσαν και λαμπάδιαζε ο τόπος.

Μα ποιον επιτέλους κοροϊδεύουν; Πολλούς και για πολύ καιρό. Όχι όμως όλους.

Κοροϊδεύουν όσους δεν έχουν «προστάτες» για να αποφασίζουν υπέρ τους υπηρέτες της τυφλής Δικαιοσύνης, με μισάνοιχτα μάτια, και ενδεχομένως απλωμένα για προαγωγές και εξυπηρετήσεις χέρια, ενώ εκείνοι σχίζουν τα ιμάτιά τους και αναμασούν ως πρόβατα ότι «έχουν εμπιστοσύνη στην ανεξάρτητη Δικαιοσύνη».

Κοροϊδεύουν όλους όσους δεν τολμούν να απαιτήσουν και να αντιπαρατεθούν, νομίζοντας ότι κάποιος άλλος «θα βγάλει το φίδι από την τρύπα» για λογαριασμό τους.

Κοροϊδεύουν τους κουτοπόνηρους μικρούς Μήτσους που κλείνονται στα σπιτάκια τους νομίζοντας πως αυτούς δεν θα τους βρει το κακό.

Κοροϊδεύουν όσους συνομιλούν και συμβιβάζονται με τους δημίους τους, θεωρώντας τους αξιόπιστους συνομιλητές, για να μην τους πουν «ακραίους».

Κοροϊδεύουν όσους αυταπατώνται ότι «ο κόσμος θα ξεσηκωθεί». Ναι, για να «ψηθεί» από τους χορηγούμενους από το γερμανικό ΥΠΕΞ για να σπέρνει αμφιβολίες και να στήνει αντιδιαδηλώσεις «αντιφα» και cia, και  ό,τι άλλο εξασφαλίζει εισόδημα στον εκτελεστικό βραχίονα των καπιταλο-μαρξιστών.

Πολύ πρόσφατα, κάτοικος του κέντρου των Αθηνών, μου περιέγραφε την οικτρή κατάσταση που ζουν στην γειτονιά της, με κατειλημμένο από «αλληλέγγυους» και λαθρομετανάστες οίκημα και όσους συναθροίζονται εκεί. Κάτοικοι της περιοχής, γνωρίζοντας ότι υποστηρίζει την Χρυσή Αυγή, την προσέγγισαν και της ζήτησαν να κάνει μια ερώτηση η Χρυσή Αυγή στην βουλή, να φέρει το θέμα τους στο προσκήνιο γιατί «είναι η τελευταία τους ελπίδα»,  αλλά να μην πουν ότι είναι η Χρυσή Αυγή, «για να μην κομματικοποιηθεί το θέμα». Ραγιάδες εσείς, Ραγιάδες και τα παιδιά σας και τα παιδιά των παιδιών σας.

Πιο πολύ ακόμη κι από τους ευθυνόφοβους που τους κολακεύουν τα αυτιά οι εξουσιαστές ονομάζοντάς τους «πολίτες» της ψευτοδημοκρατίας τους, απατώνται και ευθύνονται για αυτό, όσοι έχουν θύματα από την εγκληματική συνένοχη δραστηριότητα κράτους και παρακράτους. Αυτοί που έχασαν ανθρώπους και περιουσίες από τα εγκλήματα των Αριστερών παρακρατικών, αλλά δεν τολμούν να ενταχθούν πρώτοι στις τάξεις των αγωνιστών για να απαιτήσουν την δικαίωση των νεκρών τους, λες και δεν τους έσπασαν και δεν τους έκαψαν επιχειρήσεις, λες και δεν έχασαν ανθρώπους αλλά κότες. Φταίνε αυτοί που χάνουν την γειτονιά τους μέσα από τα χέρια τους, αλλά το βρίσκουν προτιμότερο να φύγουν για τα Λονδίνα και τα Βερολίνα τους, όπου έχουν έναν συγγενή, από το να αγωνιστούν για τον τόπο τους και να μην τους πουν Εθνικιστές, μια που το να αγαπάς το Εθνος σου είναι η ύψιστη απειλή για το Σύστημα της κλεπτοκρατίας. Ευθύνονται οι γενιές των απάτριδων μικροαστών που ονειρεύονται πως ζουν στο Μπρονξ και το Μπρούκλιν, μια κατάρα που καλλιέργησε η αμερικανική υποκουλτούρα στον λαό μας.

Απέναντι σε όλους αυτούς, χθες, οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής επέλεξαν να θυμηθούν και να τιμήσουν. Όπως θυμούνται και τιμούν όλοι οι Χρυσαυγίτες όσους κάποιοι «συνετοί» επέλεξαν να ξεχάσουν.

Δεν ξεχνούμε, δεν καμπτόμαστε, δεν φοβόμαστε κανέναν, παρά μόνον τον Θεό.

Και ο Θεός έχει βάλει την υπογραφή του για την λευτεριά της Ελλάδας και δεν την παίρνει πίσω.

Ειρήνη Δημοπούλου – Παππά

(Φ. 199)

 

 

Από την Σύνταξη-φ.198

wp-1490991511062

Kαθώς «έκλεινε» η ύλη της εφημερίδος μας, -νωρίτερα και αυτήν την εβδομάδα, προς τέρψη όσων μπορούν να εκδράμουν για την αργία της Πρωτομαγιάς-, λάβαμε το Δελτίο
Τύπου της Χρυσής Αυγής για την συνεχιζόμενη τουρκική προκλητικότητα, στο οποίο αναφέρεται ότι «Οι βάρβαροι τούρκοι θα εντείνουν την προκλητικότητά τους όσο η Πατρίδα μας θα διοικείται από ανίκανους πολιτικούς και φερέφωνα ξένων δυνάμεων».
Αυτή την ορθή και αποδεκτή από το σύνολο των Ελλήνων διαπίστωση περί του πολιτικού
προσωπικού της χώρας, επιβεβαιώνει στο φύλλο αυτό της ΕΜΠΡΟΣ, ένας άνθρωπος που διετέλεσε μέλος της κυβερνητικής ελίτ, σε μια εποχή μάλιστα που η εξουσία είχε και διαφορετική –ακόμα- βαρύτητα, και πραγματικά λαϊκά ερείσματα. Είναι φαιδρό και τραγικό συνάμα, ο Πρωθυπουργός των μνημονίων και των κυβιστήσεων, Τσίπρας, να διατείνεται ότι η χώρα πάει καλά επειδή διαπίστωσε την έξοδο των Αθηναίων για την
Λαμπρή. Δεν γνωρίζει βεβαίως πως, εκτός από τους βολεμένους ψηφοφόρους των κομμάτων του μνημονιακού τόξου, τους τακτοποιημένους με τα φακελάκια των ιατρείων, των εφοριών, των πολεοδομιών, και των λοιπών τομέων που μπορούσαν και εκβίαζαν (και συνεχίζουν ακόμα…) τους πολίτες, υπάρχουν και άνθρωποι αξιοπρεπείς, Έλληνες υπερήφανοι, που δεν προσκύνησαν τον ψεύτικο κόσμο τους, με τις φιλανθρώπους κυρίες των οποίων τα καλλυντικά μόνο στοιχίζουν όσο το ετήσιο εισόδημα ενός συνταξιούχου. Ναι, υπάρχουν συμπολίτες μας, το γνωρίζω η ίδια, που πηγαίνουν στο χωριό γιατί γυρίζουν με λαχανικά, τυρί, αυγά και κρέας, με τα οποία θα περάσουν μερικούς μήνες. Μήπως και αυτούς θα τους φορολογήσει στα διόδια ο κ. Πρωθυπουργός με κάποιο νέο «πόθεν έσχες το μαρούλι;»
Αυτή την υποκριτική ελίτ και τις μεθοδεύσεις της εντός και εκτός Ελλάδος καταγγέλλει ο γνωστός σε όλους Θόδωρος Κατσανέβας. Ο,τι και αν πιστεύει κανείς για τον ίδιο και το ΠΑΣΟΚ, ο λαός μας λέει πως «τα στερνά κρίνουν τα πρώτα».
Διαβάστε την συνέντευξη την οποία παραχώρησε στην ΕΜΠΡΟΣ (σελ. 12-13) και θα διαπιστώσετε πως αυτά που υποστηρίζουμε εδώ και χρόνια οι Έλληνες Εθνικιστές, για τους πολιτικούς που εκτελούν εντολές, για το θνησιγενές ευρώ, τους λαθρομετανάστες και την παγίδα του χρέους, ισχύουν από όποια μεριά κι αν τα κοιτάξεις, αρκεί να θέλεις να τα δεις. Μακάρι η «αλλαγή» που έρχεται αναπόφευκτα τούτη την φορά να είναι ουσιαστική και προς την σωστή κατεύθυνση, και μακάρι και άλλοι πολιτικοί να αντιληφθούν ότι οι ύβρεις και οι παρωπίδες, ιδιαίτερα σε τόσο κρίσιμες για την Πατρίδα μας ώρες, σε τίποτε δεν εξυπηρετούν -ούτε καν τα κοντόφθαλμα μικροκομματικά τους συμφέροντα που καταντούν γελοία-, και είναι και καταστροφικές για το Έθνος.
Η Ελλάδα σβήνει κάτω από το πέλμα των παρασκηνιακών διαμορφωτών της πραγματικότητας (σελ. 4-5) και του οικονομικού και πολιτικού πραξικοπήματος που εξυφαίνεται (σελ.8, 24).
Αντιστάσεις υπάρχουν, και στην Ελλάδα και στην περιοχή μας, το διαπιστώσαμε ιδίοις όμμασι κατά την επίσημη επίσκεψη βουλευτών και ευρωβουλευτών της Χρυσής Αυγής στην Συρία και τον Λίβανο, επιβεβαιώθηκε με την πρόσφατη συνάντηση στις Βρυξέλλες (σελ.15), και το επιβεβαιώνουν και οι Ευρωπαίοι Εθνικιστές πολιτικοί που μιλούν αποκλειστικά στην ΕΜΠΡΟΣ (σελ.10, 11).
Απέναντι στην εισαγόμενη ισλαμιστική τρομοκρατία (σελ. 14) την βαρβαρότητα των περιτομών και των κλειτοριδεκτομών που μας καταγγέλλονται επωνύμως μέσα στην ίδια την Αθήνα, την ώρα που το Σύστημα καταδικάζει ρατσιστικά χιλιάδες Ελληνίδες να ζουν χωρίς ασφάλεια και περίθαλψη (σελ. 18,19), απέναντι στην βαρβαρότητα και την κατάθλιψη, υψώνουμε την αγάπη της Ελληνικής Πατρίδας και την αποφασιστικότητά μας να την υπηρετήσουμε.
Ειρήνη Δημοπούλου – Παππά

Η Φωνή της Αλήθειας-φ.197

Χωρίς τίτλο

Οι ατραποί της Πολιτικής είναι πολυδαίδαλες. Οι ερμηνείες που μπορούν να δοθούν στα γεγονότα, τόσες, όσες οι σκέψεις και η ψυχή των ανθρώπων. Δυο όμως κριτήρια είναι απαραίτητο να χρησιμοποιούμε για να αντιλαμβανόμαστε τα στοιχειώδη: τα κίνητρα και τα αποτελέσματα. Αυτά ας χρησιμοποιήσουμε για να εξετάσουμε δυο πολιτικές διεργασίες, μια εν τη γενέσει της, στην Γαλλία, και μία παρελθούσα, στην Ελλάδα, τις οποίες προσεγγίζουμε στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας ΕΜΠΡΟΣ.
Οι γαλλικές προεδρικές εκλογές (σελ. 3, 11) οι οποίες αναμένονται με ενδιαφέρον, στην σκιά και της ισλαμιστικής επιθέσεως της περασμένης Πέμπτης, στην καρδιά του Παρισιού, τα εμβληματικά Ηλύσια Πεδία, έχουν ενδιαφέρον ίσο με αυτό των ΗΠΑ και την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, και του δημοψηφίσματος στο Ηνωμένο Βασίλειο για το Brexit. Ίσως μάλιστα και μεγαλύτερο ενδιαφέρον, σε ό,τι μας αφορά, αφού η ελληνική
πολιτική έπεται σταθερά αυτής των Γάλλων. Είμαστε βεβαίως αρκούντως υποψιασμένοι για την σχετικότητα του αποτελέσματος, από την απομάκρυνση του Στηβ Μπάνον από το περιβάλλον Τραμπ, την επισημοποίηση της εξωθεσμικής επιρροής της προεδρικής κόρης και του γαμπρού Κουσνέρ, την αμερικανική επιδρομή στην Συρία, αλλά και από την προκήρυξη νέων εκλογών από την Πρωθυπουργό Τερέζα Μέι, σε μια επιχείρηση ανατροπής της διπλά εκπεφρασμένης βρετανικής κοινής γνώμης έναντι της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
Πάντως, το γεγονός παραμένει ότι οι γαλλικές εκλογές θα επιβεβαιώσουν το κλίμα αμφισβητήσεως της Ε.Ε. και θα ενισχύσουν ή θα απομακρύνουν παροδικά το αίτημα των ευρωπαϊκών εθνών για απεμπλοκή από τον πνιγηρό εναγκαλισμό του μη εκλεγμένου Διευθυντηρίου των Βρυξελλών.
Το ιστορικό γεγονός το οποίον προσεγγίζουμε (σελ. 12-13) είναι το στρατιωτικό κίνημα του 1967. Το Απριλιανό πραξικόπημα σημάδεψε την σύγχρονη Ιστορία μας, και εξακολουθεί να αποτελεί ένα κεφάλαιο που ουδείς τολμά να προσεγγίσει με ενάργεια. Με δυο διαφορετικές προσεγγίσεις, δίνουμε στους αναγνώστες μας τροφή για σκέψη, ώστε να θυμηθούν οι παλαιότεροι και να αναζητήσουν οι νεώτεροι την αλήθεια πίσω από τα τσιτάτα της κυρίαρχης εκδοχής. Η γνώση και κρίση των γεγονότων χωρίς συναισθηματισμούς οι οποίοι αρμόζουν στην Τέχνη αλλά όχι στην Ιστορική επιστήμη, αποτελούν απαραίτητο εργαλείο για την κατανόηση του παρελθόντος και την αποφυγή της επαναλήψεως των ιδίων λαθών στο μέλλον.
Το τραγικό γεγονός της εβδομάδος ήταν βεβαίως η πτώση του ελικοπτέρου τ. Χιούι που παρέσυρε στον άδοξο θάνατο 4 αξιωματικούς των Ενόπλων μας Δυνάμεων και προκάλεσε τον τραυματισμό μιας ακόμη αξιωματικού (σελ. 8)
Οι παροδικές «κορώνες» και οι συνήθεις βερμπαλισμοί, ας μην σκιάσουν την κρίση μας. Οι ένοχοι της θλιβερής καταστάσεως στην οποίαν έχουν περιέλθει οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μας, τόσον ως προς το άψυχο, όσο και ως προς το οικονομικά θιγμένο και ηθικά βαλλόμενο έμψυχο υλικό τους, πρέπει να βρεθούν, και να τους αποδοθούν ευθύνες. Όχι βεβαίως από αυτούς που αλληλοκουκουλώνονται με άνευ ουσίας Εξεταστικές Επιτροπές, αλλά από μια κυβέρνηση με εθνική πυξίδα.
Για ακόμη μια φορά η Ιστορία δίνει τις απαντήσεις.
Οι Έλληνες και ειδικά οι υπηρετούντες στις Ένοπλες Δυνάμεις ας παραδειγματισθούν από τους Ευέλπιδες της ΣΣΕ (σελ.14). Τα υπόλοιπα, ο Χρόνος και το πολιτικό κριτήριο όσων το διαθέτουν, μαζί με την εύνοια της Τύχης και την ευλογία του Θεού, θα δώσουν τις απαραίτητες απαντήσεις.

(φ.197)

Η Φωνή της Αλήθειας-Μεγαλοβδομαδιάτικα και Αναστάσιμα

wp-1490991511062.png

Mια ακόμη Λαμπρή βρίσκει τον Λαό μας στην στενωπό της οικονομικής κρίσεως. Οι ειδήσεις δεν είναι διόλου ενθαρρυντικές. Ούτε φως στο τούνελ, ούτε φρένο στον κατήφορο. «Ναι σε όλα» λένε και η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση, πειθήνιοι υπάλληλοι των ξένων, σαπρόφυτα που παρασιτούν στην δημόσια ζωή, καταχραστές του πλούτου της Πατρίδας μας. Συναγωνίζονται μαζί τους και οι μικροί μνημονιακοί σε δουλοπρέπεια και προθυμία για εξυπηρέτηση των μεγάλων αφεντικών, με την ελπίδα μιας κυβερνητικής θέσεως που εξασφαλίζει την πρόσβαση σε μίζες και απάτες.
Ζούμε στην εποχή της πλήρους αντιστροφής της πραγματικότητας, ένα «μέσα-έξω» του κόσμου όπως τον γνωρίσαμε.
Αυτοί που προκαλούν πολέμους, εμφανίζονται ως ειρηνόφιλοι. Αυτοί που σκοτώνουν καθ’ έξη, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, παρουσιάζονται ως κατήγοροι των βομβαρδισμένων, διαλυμένων, αποσταθεροποιημένων εθνών της υφηλίου. Από την Συρία ως την Κορέα, βουτούν τον κόσμο μας και πάλι στο αίμα, και οι λαοί να γίνουν τα τελετουργικά σφάγια στον βωμό του τοκογλυφικού συστήματος. Στην Ευρωπαϊκή ήπειρο, το Παρίσι, η Νίκαια, η Στοκχόλμη, έχουν ανοίξει την πόρτα στους βιαστές τους και δέχονται αγόγγυστα τις επιθέσεις τους. Προπαντός μην είστε Εθνικιστές, οι εκλεκτοί της Νέας Τάξης συνασπίζονται για τον όλεθρό σας (σελ.11).
Στην Ελλάδα, το θράσος και η υποκρισία από την μια, και η μώρα από την άλλη, έχουν περισσέψει. Οι πάμπλουτοι Αριστεροί αφού έσωσαν εργάτες, αγρότες, και μικρομεσαίους από την εργασία και τους παρέδωσαν στα συσσίτια και τα πεζοδρόμια, στεγάζουν
τους εισβολείς και τα βάζουν με το Άγιο Φως (σελ. 3).
Οι τούρκοι ακονίζουν τα χαντζάρια τους. Το ιερατείο ελπίζει να ανανήψει ο Γενίτσαρος και να γίνει χριστιανός και φιλέλλην. Οι αντιπολιτευόμενοι Δεξιοί δεν προλαβαίνουν να διορίζουν «ημετέρους» (σελ. 20-21).
Η Χρυσή Αυγή, η μοναδική φωνή των Ελλήνων που σηκώνεται πάνω από την συνένοχη κοινοβουλευτική κοκορομαχία, είναι αποκλεισμένη από τον δημόσιο λόγο. Τόσο το καλύτερο. Μπορεί και κάνει αυτό που κανένα άλλο κόμμα δεν τολμά: να βρίσκεται πλάι στον λαό, όπως πριν λίγες εβδομάδες στην Μακεδονία μας, όπως αυτήν την εβδομάδα στο Άγιο Όρος εκεί που χτυπά ακόμη ο παλμός της αντίστασης στο κοσμικό φρόνημα (σελ. 21), να μοιράζει τρόφιμα και λαμπάδες σε όσους έχουν πραγματικά ανάγκη, να σηκώνει την Ελληνική Σημαία εκεί που το κράτος των ανθελλήνων την περιφρονεί και την κουρελιάζει (σελ. 8)
Την ίδια ώρα που οι ΠΑΣΟΚάνθρωποι ιεροσυλούν κάνοντας μπίζνες με τους αρχαιολογικούς μας χώρους (σελ.17), οι ΣΥΡΙΖαίοι παίζουν τους ανθρωπιστές με την χρυσή κότα των μεταναστών και των προσφύγων και το προσωπείο του «ανθρωπισμού» (σελ. 8).
Σε αυτό το θέατρο του παραλόγου, έρχεται να ακουστεί η καμπάνα της Ανάστασης, να βάλει τέλος στον θρήνο των δειλών, και μπαρούτι στους Ιούδες.
«Ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην, αλλά μάχαιραν», αυτό είναι το μήνυμα ετούτης της Ανάστασης. Το φραγγέλιο στους εμπόρους των εθνών είναι το σπαθί και το τσεκούρι του Κολοκοτρώνη, είναι η απαίτηση των Ελλήνων Εθνικιστών «ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΠΙΣΩ».
Σε έναν κόσμο ρευστό, ας πατήσουμε στις πέτρες των βουνών μας, στις παραδόσεις των προπαππούδων μας (γιατί πολλοί γονιοί τις απεμπόλησαν στο όνομα του προοδευτισμού), κι ας πάμε ΕΜΠΡΟΣ, ΠΑΝΤΑ ΕΜΠΡΟΣ, εκεί που θα ανάψουμε την δάδα της νέας Ελλάδας.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

(ΕΘΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΜΠΡΟΣ, Φ.196)

Χρειάζονται δύο για τον Εμφύλιο

Χωρίς τίτλο.jpg

Την 31η Μαρτίου 2017,  επέτειο της επιθέσεως των Κομμουνιστών εναντίον του Σταθμού Χωροφυλακής του Λιτοχώρου, διάλεξαν τα ενεργούμενα του καθεστώτος της κλεπτοκρατίας για να επιτεθούν εναντίον των γραφείων της Κεντρικής Διοικήσεως της Χρυσής Αυγής.

Θυμίζουμε ότι η επίθεση εκείνη, η οποία έδωσε και το έναυσμα για τον λεγόμενο Εμφύλιο, έλαβε χώραν την 31η Μαρτίου 1946, όταν είχε προγραμματιστεί να διεξαχθούν οι πρώτες μετά τον Πόλεμο εκλογές. Εννιά Χωροφύλακες και δύο Στρατιώτες είχαν τότε δολοφονηθεί.

Στην επίθεση των κρανοφόρων εναντίον των γραφείων της Χρυσής Αυγής, δεν υπήρξαν ανθρώπινα θύματα. Γνωρίζουμε όμως από την δολοφονία των δύο νέων της Χρυσής Αυγής, του Γιώργου Φουντούλη και του Μανώλη Καπελώνη, την 1η Νοεμβρίου 2013, ότι οι παρακρατικοί δεν έχουν ενδοιασμούς. Χθες, το ανθελληνικό τους  μίσος πλήρωσαν βιβλία για την Ελλάδα, βιβλία που αναπυρώνουν το φρόνημα και ατσαλώνουν την θέληση του Λαού μας για επιβίωση, για δημιουργία, για ανάταξη της κοινωνίας και ανάσταση της Πατρίδας.

Από τον συρφετό των τόσων ατόμων, κανείς δεν συνελήφθη από την Αστυνομία, η οποία είναι μονίμως απούσα όταν σημειώνονται επιθέσεις εναντίον της Χρυσής Αυγής. «Ατομα» συλλαμβάνονται και αφήνονται εντός ολίγου. Ο ιμάμης με το οπλισμό κρυμμένο, -γιατί άραγε;- στην Ξάνθη, αφέθηκε ελεύθερος. Ο ηγούμενος της μονής Εσφιγμένου καταδικάστηκε σε …20 χρόνια φυλακίσεως για ηθική αυτουργία σε χρήση μολότωφ. Αυτή είναι η αντίληψη του εθνικού συμφέροντος από τους Πραιτωριανούς του Συστήματος.

Η αλήθεια είναι ότι ο  ΣΥΡΙΖΑ καταρρέει εσωκομματκά και δημοσκοπικά. Πρόκειται να υπογράψει νέο επαχθές και δολοφονικό μνημόνιο. Έχει κάθε λόγο να θέλει να δημιουργήσει αντιπερισπασμούς και να οδηγήσει την χώρα σε έναν εμφύλιο, εφαρμόζοντας, όπως και ο Σαμαράς, την θεωρεία των δύο άκρων που δήθεν ξεκαθαρίζουν μεταξύ τους λογαριασμούς. Οι μεγάλοι διδάσκαλοι τους έχουν μάθει καλά το μάθημά τους.

Χρειάζονται όμως δύο πλευρές για να ξεκινήσει ένας εμφύλιος.

Τον Νοέμβριο του 2013, ο έγκλειστος στις φυλακές Κορυδαλλού Αρχηγός της Χρυσής Αυγής με τους Συναγωνιστές και βουλευτές του κόμματός του, Γιάννη Λαγό και Χρήστο Παππά, έλαβε μία απόφαση. Προασπιζόμενος τους Έλληνες και την Ελλάδα, απέτρεψε τον «δικιωμό» που είχαν κάθε λόγο να απαιτούν οι συναγωνιστές, και οι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που είδαν και κατάλαβαν με ποιους μαφιόζους τόλμησε να τα βάλει η Χρυσή Αυγή.

Με αυτούς που επί δεκαετίες λυμαίνονται την Πατρίδα και της ρουφούν κάθε ικμάδα μέχρι το μεδούλι, και οι οποίοι δεν διστάζουν να φυλακίσουν και να σκοτώσουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους όταν το ολοκληρωτικό και κατ΄ ευφημισμόν αποκαλούμενο καθεστώς τους των αποκλεισμών και της φίμωσης, απειλείται από τις υγιείς δυνάμεις του Έθνους.  Όμως το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω!

Η νέα επίθεση των παρακρατικών, σε μια μέρα συμβολική, με την Αριστερά αποθρασυμένη να στήνει μουσεία σε καταδικασμένους εθνικούς προδότες και δολοφόνους ειδεχθείς μικρών παιδιών, με την κάλυψη της θλιβερής, δουλικής και προδοτικής Δεξιάς, είναι ενδεικτική της πρόθεσης του ΣΥΡΙΖΑ να αναθερμάνει το μίσος και να προκαλέσει έναν νέο εμφύλιο για να βγει από τα δικά του αδιέξοδα.

Η Χρυσή Αυγή διατηρεί την νηφαλιότητά της. Διατηρεί την ματιά στον στόχο της, που είναι η απελευθέρωση της Πατρίδας και του Λαού μας, και όχι κάποια κοντόφθαλμη και εγωιστική σπατάλη δυνάμεων.

Ας μην ξεγελιούνται όμως οι ανθελληνικές, παρακρατικές συμμορίες, όποιον μανδύα νομιμότητας και αν φορούν. Ο Ελληνικός Λαός είναι βαθιά Εθνικιστής. Αναγνωρίζει ποια πολιτική δύναμη έχει την θέληση και απέδειξε ότι δεν φοβάται να αντιμετωπίσει τα ανδρείκελα των κατακτητών.

Η τρομοκρατία που επιχειρούν να επιβάλλουν θα λάβει την κατάλληλη απάντηση. Το ποτάμι του Εθνικισμού, το ποτάμι της Δικαιοσύνης και της Ελλάδας,  όπως εκφράζεται από τον συγκροτημένο και νόμιμο πολιτικό και ιδεολογικό αγώνα της Χρυσής Αυγής, θα τους παρασύρει στον όλεθρο. Και το νερό του, όπως και το ποτήρι της εκδίκησης, είναι κρύο…

Ειρήνη Δημοπούλου – Παππά

(Φ. 194)

 

Ποια Ελλάδα, σε ποια Ευρώπη;

02-03.qxpΑς κάνουμε μια κατ’ αρχήν διάκριση. Ευρώπη δεν είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αλλά για να υπάρξει μέλλον ανθηρό και παραγωγικό για την Ευρώπη, είναι αναγκαία η ύπαρξη μιας δομής σαν την Ευρωπαϊκή Ένωση. Από την ανάδυση των δυο μεγάλων Αυτοκρατοριών, ΗΠΑ και Σοβιετικής Ενώσεως και εντεύθεν, το αποκορύφωμα της επέκτασης των αποικιακών δυνάμεων και την επελθούσα σταδιακή υποχώρησή τους, τα ευρωπαϊκά κράτη βρέθηκαν πιεσμένα στην τανάλια Ανατολής-Δύσεως.

Η δημιουργία των δομών της μετέπειτα Ευρωπαϊκής Ενώσεως, στόχευε στην δημιουργία ενός πόλου δυνάμεως, κυρίως οικονομικώς, που θα ισορροπούσε τις δύο ακραίες πιέσεις. Όμως, τα συμφέροντα των εταίρων από την μια, και ο χαρακτηριστικός ευρωπαϊκός ιδεαλισμός από την άλλη, αντιμαχόμενοι συχνά ώστε να κερδίσουν τις δικές τους ισορροπίες, οδήγησαν στην επιχείρηση αποδόσεως μιας πολιτικής ενώσεως, των «Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης».

Πέραν όμως της επιφανείας, υπάρχουν πάντοτε στην πολιτική οι ύφαλοι, οι οποίοι έχουν το χαρακτηριστικό να σιωπούν υποκρινόμενοι, και τα παγόβουνα, τα οποία σιωπηλώς μετακινούνται. Ιδιαίτερα μετά την απομάκρυνση των ηγετών που επιχείρησαν να δώσουν πολιτικό σχήμα στην Ένωση, να δώσουν πνευματική διάσταση και να εμπνεύσουν το όραμα μιας ενωμένης Ευρώπης, από τον Ντε Γκωλ ως τον Μιτεράν, τον Βίλυ Μπραντ, τον Χέλμουτ Σμιτ και τον Χέλμουτ Κολ, η Ευρώπη έπεσε στα χέρια μιας δράκας αδίστακτων που έστησαν μια δαιδαλώδη και μη εκλεγμένη γραφειοκρατία, εξυπηρετώντας τα σχέδια της κοινωνικής αποσύνθεσης, της οικονομικής εξαθλίωσης και της φυλετικής εξόντωσης των Ευρωπαίων. Μέρος αυτού του σχεδίου αποτελεί και η Μεγάλη Αντικατάσταση των Πληθυσμών η οποία υλοποιείται επί των ημερών μας.

Το ξύπνημα της ρωσικής Αρκούδας, και το πέταγμα του αμερικανικού Αετού, δημιουργούν μια νέα συμφωνία με τον Λύκο της Ευρώπης.
Τα Ιερά και τα Όσια μιας φυλής που διασκορπίστηκε, δημιούργησε τον πολιτισμό όπως τον ξέρουμε, και τώρα συγκλίνει προς το Κέντρο, αυτή είναι η νέα δυναμική που εξελίσσεται σε μια εν δυνάμει πραγματικότητα.
Μέσα σε αυτήν την πραγματικότητα, η Ελλάδα θα ξυπνήσει. Η ζωή θα ξαναχτυπήσει στον Ομφαλό της, και θα δονήσει τα σήμαντρα της Πόλης. Στον στίβο αυτής της Νέας Ευρωπαϊκής Αυτοκρατορίας, οι Έλληνες θα μπούμε σημαιοφόροι.
Ήδη στην Κεντρική Ευρώπη οι λαοί συντάσσονται σε μια πρωτοφανή φάλαγγα. Στην Δυτική, την πλέον δύσκολη να εγερθεί λόγω της παρατεταμένης οικονομικής ευμάρειας, οι δυνάμεις της Εθνικής Ταυτότητας προχωρούν, παρά τα αναχώματα που βάζει στον δρόμο τους το Σύστημα. Όσο για το καμίνι της Ανατολής, η λάβα που θα ξεχυθεί, θα συμπαρασύρει και θα αποκαθάρει τους χρόνους της πυώδους παρακμής.
Τα τελευταία λόγια του Μάρκου Αυρηλίου πριν εκπνεύσει στο στρατόπεδο της Βιντεμπόνα, της σημερινής Βιέννης, εκεί όπου δυο φορές ως τώρα οι Ευρωπαίοι σταμάτησαν την οθωμανική εισβολή, ήσαν «Στο εξής να απευθύνεστε στον Ανατέλλοντα Ήλιο». Άμποτε.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ-ΠΑΠΠΑ

(φ.192)

Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ φ.189

%cf%83%ce%b5%ce%bb2

 

Eνας παλαιοΠΑΣΟΚος νυν υπουργός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ονόματι Σπίρτζης επεχείρησε από τα Γιάννενα έναν αποκαλυπτικό νοητικό ακροβατισμό. Συνέκρινε την απελευθέρωση των Ιωαννίνων, με την έξοδο της Ελλάδος από την «κρίση». Εκτός από το ψευδές του ισχυρισμού (τι άλλο από ψεύδη θα μπορούσε να περιμένει ένας νοήμων άνθρωπος από τους επαγγελματίες του ψεύδους ΠΑΣΟΚναθρώπους; ) είναι αξιοπρόσεκτος ο τρόπος που σκέπτονται αυτοί που κυβερνούν αυτόν τον τόπο. Πάσχουν από μεγαλομανία; Από άγνοια της Ιστορίας; Από ατροφία της αντιληπτικής τους ικανότητος; Η μήπως από έξη διαστρέβλωσης της πραγματικότητας; Πάντως, σώας τας φρένας δεν έχουν.

Δεν θα πω ότι θα τρίζουν τα κόκκαλα του Βελισσαρίου, του τότε Διαδόχου Κωνσταντίνου ή του Ιωάννου Μεταξά. Ακούγοντας άτομα σαν τον Σπρίτζη θα αναρωτιόνται ποιων προσκυνημένων σπορά είναι τούτοι οι απίθανοι τύποι που κυβερνούν αυτήν την γη, για την οποία έκαναν τα πάντα για να ελευθερωθεί, καθένας με τον τρόπο του.

Πώς είναι δυνατόν εκείνοι οι αρειμάνιοι πολεμιστές, από την Τροία ως την Τριπολιτσά, κι από την Μακεδονία ως την Κύπρο, να γέννησαν τέτοιους παρακμίες;

Αυτό το νόημα, όχι της φιλολογικής αποστήθισης, αλλά της δια του βίου μιμήσεως  έχει η δημοσίευση από τις στήλες της εφημερίδας      ΕΜΠΡΟΣ ιστορικών θεμάτων, του βίου των Νεομαρτύρων της Ορθοδοξίας οι οποίοι έδωσαν την ζωή τους για την Πίστη και την Πατρίδα τους, αλλά και νεώτερων ηρώων του Αγώνα για την Ελευθερία της Ελλάδος, που στάθηκαν ενάντιοι στην υποδούλωση σε κάθε εχθρό από τους τούρκους ως τους συμμορίτες του ξενοκίνητου εμφυλίου και τους σημερινούς συνεργάτες της μερκελικής Γερμανίας και πάλεψαν για Εθνική Ανεξαρτησία και  Κοινωνική Δικαιοσύνη.

Σήμερα στην ΕΜΠΡΟΣ προβάλλουμε για δεύτερη φορά τις τελευταίες εβδομάδες, την προσωπικότητα ενός ανθρώπου εν πολλοίς αγνώστου στους Έλληνες, που πολύ πρόσφατα άφησε πίσω του την εύκολη ζωή που υποσχόταν η κοινωνική του θέση, για να αγκαλιάσει με όλες τις δυνάμεις της νεαρής ζωής του, το όραμα μιας ελεύθερης Ελλάδας σε μια ελεύθερη Ευρώπη, του Μίκη Μάντακα, ο οποίος έγινε σημαία και πρότυπο αγώνα για τους Εθνικιστές της Ευρώπης.

Ναι, αυτή η Πατρίδα γεννά ακόμη Ήρωες, γεννά ακόμη παλικάρια, γεννά ακόμη άντρες και γυναίκες που απαντούν στο κάλεσμα της Ελληνικής Φυλής, όπως οι δύο δολοφονημένοι νέοι της Χρυσής Αυγής, Γιώργος Φουντούλης και Μανώλης Καπελώνης, όπως οι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που διέσχισαν το φράγμα της προπαγάνδας και του φόβου και ενώνουν καθημερινά τις δυνάμεις τους από την Ήπειρο ως την Κρήτη κι από την Θράκη ως τον Μωριά, μέσα από την Ρούμελη και την Κύπρο, στον αγώνα του Λαϊκού Εθνικιστικού Κινήματος της Χρυσής Αυγής για την ελευθερία του Λαού μας.

Για όλους έρχεται κάποτε η στιγμή να ειπούν «το μεγάλο ναι ή το μεγάλο όχι» και να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στην Ιστορία. Όσοι αγωνιζόμαστε, καθένας με τον τρόπο του, για αυτήν την Πατρίδα, ας προσπαθούμε  να μοιάζουμε στους Μάντακες,  και ας παρακαλούμε ο Θεός να μας φυλά από τους Σπίρτζηδες.

Ειρήνη Δημοπούλου – Παππά

(φ.189)

 

Η Φωνή της Αλήθειας φ.188

%cf%87%cf%89%cf%81%ce%af%cf%82-%cf%84%ce%af%cf%84%ce%bb%ce%bf

Η γνώση των όσων συμβαίνουν γύρω μας, και έξω από τον άμεσο περίγυρό μας, βοηθά στο να αποκτούμε προοπτική ματιά στα τεκταινόμενα, και να αντιλαμβανόμαστε την έκταση και την σημασία του αγώνα που διεξάγουμε. Μπορούμε, έτσι, να εξηγούμε καλύτερα σε όσους διστάζουν ή δυσπιστούν, γιατί δεν «καθόμαστε στα αυγά μας», ιδιωτεύοντες όπως η πληθώρα των συνελλήνων μας.

Η σημασία της εκλογής Τραμπ στις Ηνωμένες Πολιτείες, και η άνοδος των εθνικιστικών πατριωτικών δυνάμεων, των κινημάτων της Ταυτότητας και άλλων οργανώσεων που επιδιώκουν την εγρήγορση των ευρωπαϊκών συνειδήσεων, προκαλούν πανικό στις δυνάμεις της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Αυτό γίνεται φανερό και από τον νέο κύκλο προπαγάνδας και λάσπης κατά της Χρυσής Αυγής, που εξαπολύουν εσχάτως εγχώρια και ξένα Μέσα.

Επί πολλά έτη, η μαζοποίηση και ο καταναλωτισμός θεωρούνταν ασφαλείς τρόποι υποδούλωσης, κι ως έναν βαθμό υπήρξαν επιτυχείς. Όπως όμως η Φύση βοηθά τον ανθό να βρίσκει τον δρόμο προς το Φως και μέσα από τον βράχο, έτσι και οι Άνθρωποι βρίσκουν τον δρόμο μέσα στο σκοτάδι της επιβεβλημένης πληθώρας παραπλανητικών πληροφοριών και διασκεδάσεων.

Καθώς εισερχόμεθα στην επόμενη φάση εφαρμογής της καθυπόταξης των Ανθρώπων, έρχεται γοργά η επιβολή της αστυνόμευσης της Σκέψης και η καταστολή της έκφρασης Γνώμης.

Στο σημερινό φύλλο της εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ φιλοξενούμε ένα άρθρο γραμμένο αποκλειστικά για την εφημερίδα μας, από τον κ. Τάκη Θεοδωρακόπουλο, τον «διεθνή» Έλληνα δημοσιογράφο και συγγραφέα, ο οποίος παραμένει ένα από τα διαυγέστερα πνεύματα, και μια από τις δυνατότερες ελεύθερες φωνές στον διεθνή Τύπο (σελ. 5).

Η εκστρατεία λάσπης που υφίσταται ο Πρόεδρος των ΗΠΑ (σελ. 4), και το πείραμα που έχει φανερά τεθεί σε εφαρμογή εναντίον της υποψήφιας Προέδρου της Γαλλίας (σελ. 10), πρέπει να κάνει όλους τους αναγνώστες να σκεφτούν πόσο εύκολη είναι η κριτική, όταν κάθεται κανείς «έξω από τον χορό». Ακόμα δε περισσότερο, όταν παίρνει χαρτζιλίκι για να διατηρεί τα «μπλογκ του χιλιάρικου» που σκοπό έχουν να αμφισβητούν, να σπείρουν αμφιβολία, και να συκοφαντούν.

Όμως, σταδιακά, η ασφάλεια του καναπέ εξαερώνεται, κι ένας-ένας, όλοι θα αναγκαστούν να πάρουν θέση, από την πλευρά της Δουλείας ή την πλευρά των Ελευθέρων Ανθρώπων.

Οι Ελεύθεροι Άνθρωποι έχουν γνώση και γνώμη, εκφράζοντας έτσι την κατάφαση της ελευθερίας την οποίαν επιλέγουν και διαχειρίζονται, όχι επειδή τους το επιτρέπει ένα σύστημα ελέγχου ή τους δίνει την άδεια μια κυβέρνηση ή ένας οργανισμός, αλλά γιατί αυτό είναι δικαίωμά τους που τους το έδωσε κατά την καλωδίωση του εγκεφάλου τους η Φύση και ο Θεός.

Εμείς λοιπόν οι Έλληνες Εθνικιστές, και οι Εθνικιστές σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή οικογένεια, τιμούμε τους προγόνους μας, αρχαίους και νεότερους, γιατί μας έδωσαν την Ιστορία μας, την Θρησκευτική Πίστη, την Οικογένεια στην οποία ανήκουμε, με τις διαφορές και τις ιδιομορφίες μας. Με δυο λόγια, μας έδωσαν την Ζωή μας. Αυτήν την ζωή θα κληθούμε από τις καταστάσεις να αποφασίσουμε αν θα την καταστρέψουμε, σκοτώνοντας τα ίδια μας τα παιδιά (όπως τραγικά διαπιστώνεται στο άρθρο της σ. 13), ή αν θα την τιμήσουμε, αν θα συνεργαστούμε με την Φύση και τον Δημιουργό μας, βαθαίνοντας και πλαταίνοντας τις ρίζες της. Η επιλογή μας, ως Ελευθέρων ανθρώπων, μας ανήκει.

Ειρήνη Δημοπούλου – Παππά

(φ.188)

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑