Αναζήτηση

Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ

Εβδομαδιαία εθνική εφημερίδα

Κατηγορία

ΑΡΘΡΑ

ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ-KANNABH-ΑΝΟΜΙΑ Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ θα μας κάνουν Αλβανία

Χωρίς τίτλο.png

Οι εξαγγελίες για νομιμοποίηση της χρήσης της κάνναβης, προκάλεσαν προς στιγμήν αναβρασμό στα Μέσα και τον γέλωτα μεταξύ των πολιτών. Με αυτόν τον τρόπο, χαρούμενοι και γελαστοί ως οι αρχαίοι λωτοφάγοι, οδηγούνται οι Ελληνες στον χαμό τους. Μάλιστα ανακοινώθηκε ότι επί της νομιμοποιήσεως ορίσθηκε ο εκλεκτός του Πρωθυπουργού ο αμίμητος Καρανίκας. Η κυβέρνηση αισθάνεται τόσο δυνατή και άτρωτη που τολμά να ρίχνει τα φώτα της δημοσιότητος στην μασκώτ του διεμφυλικού κοινοβουλίου, χωρίς ίχνος αιδούς. «Αυτοί είμαστε, και αν σας αρέσει».

Οι πιο ψύχραιμοι πάντως θυμήθηκαν ότι σχετικό νομοθέτημα ήδη βρίσκεται σε ισχύ. Συγκεκριμένα από το 2016 πραγματοποιείται νομίμως στην χώρα καλλιέργεια ήμερης κάνναβης. Το φυτό βεβαίως είναι αθώο. Χρησιμοποιήθηκε επί χιλιετίες, στις διάφορες ποικιλίες του για την παραγωγή φαρμακευτικού ελαίου αλλά και την κατασκευή ινών για ένδυση ή άλλες χρήσεις, όπως στην ναυσιπλοΐα και την δόμηση.

Ηδη λοιπόν  δραστηριοποιείται με την σφραγίδα του Νόμου ένα σχήμα επτά συνεργαζόμενων επιχειρήσεων, το οποίο καλύπτει κάθετα όλους τους τομείς της οικονομίας που συνδέονται με την έρευνα, την καλλιέργεια, την μεταποίηση και την τελική διάθεση της ήμερης κάνναβης.

Οι εγκαταστάσεις σε  χωράφι κατ’ αρχήν 8 στρεμμάτων στο Ύπατο  Βοιωτίας, παράγουν λάδι, αλεύρι και πρωτεϊνη. Στα σχεδια των συμμετεχόντων είναι η αύξηση της καλλιεργούμενης έκτασης και η ανάπτυξη νέων συνεργασιών με φορείς, επιχειρήσεις, ομάδες και άτομα που δραστηριοποιούνται ήδη ή πρόκειται να δραστηριοποιηθούν στο πεδίο αυτό.

Οι πραγματικές πάντως προθέσεις της κυβερνήσεως φαίνονται από την ρήση του αναπληρωτή υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, Γιάννη Τσιρώνη, ο οποίος τάχθηκε υπέρ της καλλιέργειας κάνναβης στο… μπαλκόνι, πληρώνοντας παράβολο στο κράτος.

«Η κάνναβη σε πολλές χώρες της Ευρώπης έχει αποποινικοποιηθεί, που σημαίνει ότι η ιδιόχρηση θα μπορεί να είναι ελεγχόμενη και να έχει πληρώσει κάποιος το παράβολό του για να την κάνει. Να πω ότι το να έχει στο μπαλκόνι του ένα φυτό και να πληρώνει 150 ευρώ για αυτό, ένα τυχαίο παράδειγμα λέω, θα σπάσει τελείως αυτό το παράκυκλο», είπε ο κ. Τσιρώνης στον ραδιοσταθμό Real FM, και υποστήριξε ότι πρέπει επιτέλους οι ψυχοτρόπες ουσίες να αποποινικοποιηθούν και να μπουν στο συνταγολόγιο.

Και συνέχισε, αποκαλύπτοντας πώς εννοεί την ανάπτυξη η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, και ο θαυμαστής των λατινοαμερικανικών μπανανιών πρωθυπουργός και το περιβάλλον του:  «Η Ελλάδα έχει ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα ότι λόγω του κλίματος και είναι κάπως ξερικό αυτό το φυτό μπορεί να κάνει πολύ μεγάλη παραγωγή. Φαρμακευτικές εταιρείες που έχουν έρθει και ενδιαφέρονται να επενδύσουν στην Ελλάδα. Υπάρχουν τρόποι να προστατευθεί η φαρμακευτική κάνναβη». Απαντώντας στην παρατήρηση ότι το θέμα μπορεί να εγείρει πολιτικό ζήτημα είπε: «Δεν μπορούμε σε κάθε μεταρρύθμιση να έχουμε πολιτικό πρόβλημα. Δεν ήρθαμε για να αφήσουμε την Ελλάδα εκεί που ήταν πριν από 20 χρόνια. Η Ελλάδα προ 20 χρόνων οδήγησε στα μνημόνια. Δεν νοσταλγώ την πριν το μνημόνιο εποχή. Το μνημόνιο είναι αποτέλεσμα της φαυλότητας. Δεν μπορούμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας όταν η κάνναβη είναι ευρύτερα διαδεδομένη, αντί να προστατεύσω τον χρήστη και να τον κάνω να είναι κάτω από την κρατική εποπτεία, όπως το οινόπνευμα».

(Φ. 221)

Advertisements

ΝΟΜΟΣ ΠΕΡΙ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΦΥΛΟΥ: Η ανωμαλία θεσμοθετήθηκε – Η κοινή λογική βιάστηκε

Χωρίς τίτλο.png

Η πρόσφατη υπερψήφιση του νομοθετήματος- εκτρώματος για την «νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου» από την βουλή των Ελλήνων αποτελεί ένα θλιβερό γεγονός-ορόσημο για την ελληνική κοινωνία,  το οποίο είναι σίγουρο ότι θα αποτελέσει αντικείμενο έρευνας στο μέλλον από τους ειδήμονες της ψυχιατρικής επιστήμης,της ψυχολογίας και της κοινωνιολογίας.

Τα φώτα της δημοσιότητας και η προσοχή της κοινής γνώμης για αρκετό χρονικό διάστημα στράφηκαν στο επίμαχο νομοσχέδιο, παρά το γεγονός ότι το αντικείμενό του αφορούσε σε μία απειροελάχιστη ομάδα του συνολικού πληθυσμού.  Το 99,9% των ανθρώπων γεννιέται με φύλο καθορισμένο βάσει των χρωμοσωμάτων του. Άρρεν ή Θήλυ, με γενετικά καθορισμένα χαρακτηριστικά, συγκεκριμένα για κάθε φύλο, είτε  εμφανή (π.χ. γεννητικά όργανα), είτε αφανή (φυσιολογία οργανισμού, χημεία εγκεφάλου, διαφορές σε μοριακό και κυτταρικό επίπεδο βιολογίας του οργανισμού).

Στον απαράβατο αυτόν φυσικό κανόνα υπάρχει και η εξαίρεση: Ένα απειροελάχιστο ποσοστό ατόμων που γεννώνται με χημική και ορμονική διαταραχή  η οποία έχει ως αποτέλεσμα να φέρουν χαρακτηριστικά  και των δύο φύλων (ερμαφροδιτισμός), κατάσταση η οποία χαρακτηρίζεται από την επιστήμη της ιατρικής,της γενετικής,της βιολογίας ως εκ γενετής πάθηση .

Οι συνάνθρωποί μας αυτοί έως τώρα καλύπτονταν επαρκώς από την ισχύουσα νομοθεσία, εφόσον η ιατρική επιστήμη «διόρθωνε», στην ουσία αποκαθιστούσε  κατά το δυνατόν, το φύλο το οποίο υπερτερούσε και κατόπιν η πολιτεία προέβαινε μέσω  συγκεκριμένης δικαστικής διαδικασίας στην διευθέτηση της νομικής κατάστασης των ατόμων αυτών.

Με το επίμαχο νομοθέτημα τόσο η κυβέρνηση όσο και εν γένει  ο συρφετός των δυνάμεων της «πολιτικής ορθότητας», εκμεταλλεύονται και χρησιμοποιούν αυτούς τους συνανθρώπους μας και την ιδιαιτερότητά τους, υποκριτικά και εντελώς προσχηματικά, προκειμένου να προωθήσουν τις αρρωστημένες ιδεοληψίες τους.

Αγνοώντας τους νόμους της Φύσης αλλά και τις παραδοχές της Επιστήμης, προσπαθούν να επιβάλουν  ως κυρίαρχη την αντίληψη ότι   το φύλο δεν είναι γενετικά προδιαγεγραμμένο, αλλά ότι η επιλογή του είναι θέμα προσωπικής αντίληψης και θεώρησης για το κάθε άτομο, το οποίο μπορεί να επιλέξει κατά το δοκούν το αν θα είναι άρρεν ή θήλυ, ανάλογα με τις διαθέσεις του, τις απόψεις του, την κοσμοθεώρησή του, και πλήθος άλλων κοινωνικών παραγόντων άσχετων με τους φυσικούς νόμους.

Παρέχουν δε την νομική δυνατότητα  αλλαγής ή «διόρθωσης» ή «επαναπροσδιορισμού» φύλου, όχι μόνο στους εκ γενετής πάσχοντες από ερμαφροδιτισμό, αλλά και σε όλους τους ομοφυλόφυλους, δηλαδή στο σύνολο των ατόμων που έχουν παρεκκλίνουσα σεξουαλική συμπεριφορά, χωρίς όμως αυτή να οφείλεται σε λόγους παθολογικούς και βιολογικούς.

Ακόμη χειρότερα  και μέσα στον παροξυσμό που έχουν για να επιβάλουν στην κοινωνία το αφύσικο ως φυσικό και το παράλογο ως λογικό, αγνοούν ακόμη και το στοιχείο της ανηλικότητας που  έχει θεσμοθετήσει η πολιτεία σε πολλούς τομείς του δικαίου για την προστασία των δικαιωμάτων των ανηλίκων, και δίνουν την δυνατότητα ακόμη και σε άτομα 15 ετών να προβούν στην συγκεκριμένη, καταστροφική για την ζωή τους αλλά και για την ψυχοσύνθεσή τους, αμφιλεγόμενη διαδικασία.

Ποιο θα είναι άραγε το επόμενο βήμα σε αυτόν τον κατήφορο; Μήπως να καταργήσουμε και τους περιορισμούς  περί ανηλικότητας που θέτει η ποινική μας νομοθεσία, για παράδειγμα στα σεξουαλικά εγκλήματα, και να αφήσουμε τους ανήλικους έρμαια στις  διαθέσεις του κάθε  ανώμαλου, στο όνομα της «προοδευτικότητας»;

Το επίμαχο νομοθέτημα ικανοποιεί απόλυτα τις νοσηρές ιδεοληψίες τόσο των μαρξιστών όσο και των νεοφιλελεύθερων υπηρετών της νέας τάξης πραγμάτων και της παγκοσμιοποίησης, που απέδειξαν για μία ακόμη φορά ότι αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Έτσι εξηγείται και η απόλυτη σύμπλευση όλων των συστημικών πολιτικών δυνάμεων που κόπτονται υπέρ της «πολιτικής ορθότητας», για την υπερψήφισή του. Με τις διατάξεις του νόμου αυτού επιχειρείται να επιβληθεί το αφύσικο έναντι του φυσιολογικού, ο παραλογισμός έναντι της κοινής λογικής, το ανήθικο ενάντια στο ηθικό, οι μαρξιστικές και νεοφιλελεύθερες  αρρωστημένες ιδεοληψίες και αντιλήψεις έναντι των νόμων της Φύσης και των Επιστημών.

Κάποιος αδιάφορος παρατηρητής, εάν  είχε αίσθηση του χιούμορ, ίσως και να διασκέδαζε προβλέποντας τις κωμικές και γελοίες καταστάσεις οι οποίες θα μπορούσαν να προκύψουν από τις διατάξεις και οι οποίες είναι ικανές να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης για τους  σεναριογράφους των σατυρικών επιθεωρήσεων ή του κωμικού κινηματογράφου: Ο δεκαοκτάχρονος Κώστας, για παράδειγμα, να δηλώσει «Κωνσταντίνα» για να αποφύγει την στράτευση, ή ο πενηντάχρονος Βαγγέλης να δηλώσει «Λίτσα» προκειμένου να βγει σε μειωμένη σύνταξη ως μητέρα ανηλίκου τέκνου.

Δυστυχώς όμως η πραγματικότητα   είναι αμείλικτη, είναι για κλάματα και είναι τραγική για όλους τους Έλληνες  οι οποίοι γαλουχήθηκαν με τα πατροπαράδοτα ιδανικά και αξίες της Ελληνορθόδοξης παράδοσής μας. «Το προτεινόμενο Νομοσχέδιο προκαλεί το αίσθημα της κοινωνίας, τορπιλίζει τον ιερό θεσμό της οικογένειας, έρχεται σε αντίθεση με τα χρηστά ήθη και την κοινή λογική και κυρίως καταστρέφει τον άνθρωπο», όπως ορθότατα επισήμανε με πρόσφατη ανακοίνωσή της η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Ο δρόμος για τον γάμο μεταξύ ομοφυλοφύλων και για την υιοθεσία τέκνων από αυτούς, πλέον θα είναι ανοικτός, εφόσον το επίμαχο νομοθέτημα δίνει την δυνατότητα καταστρατήγησης της κείμενης νομοθεσίας: Μόνο κατ’όνομα «ετεροφυλόφυλα» ζευγάρια  θα μπορούν πλέον ανενόχλητα να υιοθετούν χωρίς να υπάρχει καμία δυνατότητα προστασίας των ανηλίκων. Ο θεσμός της οικογένειας ναρκοθετείται και  οι ανήλικοι θα γίνονται έρμαια των διαθέσεων ατόμων με αποδεδειγμένη παρεκκλίνουσα σεξουαλική συμπεριφορά, χωρίς να υπάρχει καμία δυνατότητα προστασίας τους.

Συνένοχοι και συνεργοί σε αυτό το έγκλημα που  συντελείται κατά της ελληνικής κοινωνίας, της οικογένειας,των αρχών και των αξιών του Έθνους μας και του λαού μας, είναι το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων που στήριξαν είτε άμεσα, είτε έμμεσα διά της ανοχής τους,το επίμαχο κατάπτυστο νομοθέτημα.

Υπόλογοι έναντι του λαού, του Θεού και της συνείδησής τους  είναι οι βουλευτές poy έβαλαν την υπογραφή τους στην θεσμοθέτηση του εκφυλισμού και της διαστροφής. Ως θλιβεροί συνοδοιπόροι στην εκστρατεία επικράτησης της μαρξιστικής υποκουλτούρας που προβάλει το παρόν νομοθέτημα, εμφανίζονται τόσο οι ΑΝΕΛ όσο και η Νέα Δημοκρατία, αποδεικνύοντας και πάλι ότι  μοναδική φωνή εθνικής αντιπολίτευσης και εθνικής αντίστασης στο Ελληνικό κοινοβούλιο αποτελεί το Κίνημα των Ελλήνων Εθνικιστών.

Ο Λαϊκός Σύνδεσμος-Χρυσή Αυγή, αυτή την φορά στέκεται υπέρμαχος και θεματοφύλακας όχι μόνο της Πατρίδας,της Θρησκείας, της Οικογένειας και των πατροπαράδοτων αρχών και αξιών του Έθνους μας,αλλά και της Κοινής Λογικής και του Φυσικού Νόμου: Είτε Άνδρας, είτε Γυναίκα, γεννιέσαι, δεν γίνεσαι!

Τόσο οι μαρξιστές όσο και οι νεοφιλελεύθεροι ινστρούχτορες και προπαγανδιστές της νέας τάξης πραγμάτων, οι οποίοι προσπαθούν να επιβάλουν τις αρρωστημένες ονειρώξεις τους και τα παρά φύσιν απωθημένα τους στην ελληνική κοινωνία, είναι ελάχιστοι,ασήμαντοι,μηδαμινοί  για να αντιπαρατεθούν σε Αξίες, Αρχές, και Ιδανικά τα οποία επί χιλιετίες είναι συνυφασμένα με την επιβίωση του Έθνους μας και της Φυλής μας.

Η αποτυχία των αντεθνικών τους σχεδίων είναι βέβαιη και προδιαγεγραμμένη. Και η  Δύση των αρρωστημένων ιδεοληψιών τους, θα σηματοδοτήσει ταυτόχρονα και την Χρυσή Αυγή του Ελληνισμού.

Γιώργος Χασιώτης

Δικηγόρος

(φ. 221)

Η Χρυσή Αυγή παρούσα στην Ρωσική Ναυτική Εβδομάδα στα Ιόνια νησιά

Χωρίς τίτλο.png

Μεταξύ 27-30 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκαν στην Κέρκυρα, με ιδιαίτερη επιτυχία και συμμετοχή πλήθους κόσμου, οι καθιερωμένες πλέον εκδηλώσεις για την «Ρωσική Εβδομάδα στα Ιόνια Νησιά».

Την Παρασκευή 29/9, αρχικώς τελέσθηκε Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου στο κέντρο της πόλης, όπου και φυλάσσεται απότμημα του Ιερού Λειψάνου του Οσίου Φιοντώρ Ουσακώφ, παρουσία Ρώσων αξιωματούχων, των βουλευτών της Χρυσής Αυγής Αντωνίου Γρέγου και Ιωάννη Αϊβατίδη και εκπροσώπων των τοπικών Αρχών. Ο Ρώσος Ναύαρχος Φιοντόρ Φιοντόροβιτς Ουσακώφ (1743-1817), ο οποίος αγιοκατατάχθηκε από την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, το έτος 2000, διαδραμάτισε σημαντικότατο ρόλο στην ιστορία της Κέρκυρας, αφού ήταν ο ελευθερωτής της Επτανήσου από τους Φράγκους, και θεμελιωτής, ως εκ τούτου, της Επτανήσου Πολιτείας, η οποία εγκαθιδρύθηκε το έτος 1800, ένα χρόνο μετά την απελευθέρωση της Κέρκυρας (1799) από τον Ρωσικό στόλο.

Χωρίς τίτλο

Αξίζει να σημειωθεί πως ο Ρώσος Ναύαρχος, εμβληματική μορφή της ελληνορωσικής φιλίας και της ορθόδοξης πίστης, είχε καταναυμαχήσει και κατανικήσει τον τουρκικό στόλο κατά τους ρωσοτουρκικούς πολέμους, με προεξάρχουσα την νίκη στην ναυμαχία του Φιδονησίου του Ευξείνου Πόντου (1788).

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων, πραγματοποιήθηκε παρέλαση αγήματος του Ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού, κατάθεση στεφάνων, τόσο στον ανδριάντα του Εθνικού Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια, όσο και στο μνημείο του Ναυάρχου και Αγίου. Αξίζει να αναφερθεί, πως το 2015, λίγο καιρό πριν τις αντίστοιχες εκδηλώσεις, ιερόσυλοι είχαν αφαιρέσει τον Σταυρό που κοσμούσε το μνημείο του Αγίου Θεοδώρου Ουσακώφ, κατακριτέα πράξη, η οποία αποκαλύφθηκε και στηλιτεύθηκε από τον νεοκλεγέντα τότε, βουλευτή Κέρκυρας Ιωάννη Αϊβατίδη, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει επανατοποθέτηση του ιερού συμβόλου και αποκατάσταση του Μνημείου.

Χωρίς τίτλο.png

Την ίδια ημέρα (Παρασκευή 29/9), έλαβε χώρα τελετή κατάθεσης στεφάνων στο Μνημείο «Ελλήνων και Ρώσων, πεσόντων για την πίστη των πατέρων τους» στη νήσο του Βίδο (αρχαία Πτυχία), πάντα με την συμμετοχή του Ρωσικού πολεμικού ναυτικού της Μαύρης Θάλασσας και της εξαιρετικής μπάντας του.

Στην συνέχεια οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής, συνοδευόμενοι από τον Γραμματέα της Τ.Ο. Κέρκυρας της Χρυσής Αυγής Γεώργιο Ρήγα, επισκέφθηκαν την Ρωσική υπερφρεγάτα «Αντμιράλ Γκριγκορόβιτς», όπου και ενημερώθηκαν για τις εντυπωσιακές δυνατότητές της, από εντεταλμένο για τον λόγο αυτό προσωπικό του υπερσύγχρονου πολεμικού πλοίου.

(Φ. 220)

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

Χωρίς τίτλο.png

Στα πλαίσια της προσπάθειάς μας ως απλών πολιτών στην αναγκαία σήμερα ενότητα των Πατριωτικών Δυνάμεων, στην πληττόμενη από μια ανήθικη κι ακραία μπολσεβίκικη «αριστερά» στην Κυβέρνηση και στον δρόμο, θεωρούμε αναγκαία μια τοποθέτηση αναφορικά με τελευταία παράξενα δημοσιεύματα.

  • Μια σφοδρότατη επίθεση ενάντια στην Ρωσία ιστορικά, και την δυνατότητα/σκοπιμότητα γεωπολιτικής στήριξης /συνεργασίας της Ελλάδας με την σημερινή Ρώσικη Ομοσπονδία, με ύβρεις περί «ρωσόδουλων» εναντίον όσων θεωρούν ότι ΚΑΙ αυτή η προοπτική θα πρέπει να εξεταστεί
  • Μια οξύτατη επίθεση στον «Λαϊκό Σύνδεσμο-Χρυσή Αυγή».
  • Μια προσωποπαγή τοποθέτηση με επίκληση του δικαιώματος να κρίνει κάποιος τον άλλο με «πατριδόμετρο».

Στην τοποθέτησή μας αυτή-που γίνεται απολύτως με  πρωτοβουλία μας και δεν υπαγορεύτηκε από κανένα-θα χρησιμοποιήσουμε κριτική αλλά ήπια γλώσσα συμπατριωτών προς συμπατριώτες. Κι αυτό γιατί πιστεύουμε ότι σήμερα, με πρωτίστη ανάγκη την Πατριωτική Ενότητα και την συνεργασία των κατασπαρμένων Πατριωτικών Δυνάμεων, Κομμάτων, Κινήσεων και Προσωπικοτήτων –όλων σεβαστών για τους αγώνες τους- οποιαδήποτε πλην αυστηρής αλλά ευγενούς κριτικής /διαφωνίας,  δημόσια απαξιωτική /υβριστική και μάλιστα ατεκμηρίωτη τοποθέτηση οποιασδήποτε εκ των ανωτέρω πολιτικοϊδεολογικών οντοτήτων, την θέτει αυτόματα και άνευ ετέρου εκτός της προσπάθειας ενότητας και σεβασμού της Πατρίδας μας.

Η προοπτική διερεύνησης μιας Ελληνορωσικής συνεργασίας

Κάποιοι αναφέρονται με οξύτητα σε εκείνες τις περιπτώσεις που η Ρωσία μας εγκατέλειψε και συνεργάστηκε με την Τουρκία, συνάγοντας εξ αυτών των άλλοτε ορθών και άλλοτε διαστρεβλωμένων, ανακριβών ή μερικής αληθείας περιστατικών, ότι ένα ύπουλο ρωσόδουλο ρεύμα απειλεί την υπερήφανη Εθνική μας ανεξαρτησία., καθοδηγούμενο από τον γνωστό Ευρασιανιστή Αλεξάντερ Ντουγκιν, σύμβουλο του Βλ. Πούτιν.

Εδώ θα  επισημάνουμε κάτι που φαίνεται να διέφυγε. Ότι δηλαδή, μετά τη δολοφονία του Ι. Καποδίστρια (με λάθος μιας Τσαρικής Ρωσίας που δεν τον υποστήριξε και προφύλαξε όσο έπρεπε, κι έχασε μια μεγάλη ευκαιρία παρουσίας στα θερμά νερά των Νοτίων Θαλασσών, αν και η Ρωσία ήταν αυτή που εξασφάλισε με την Ναυμαχία στο Ναβαρίνο την  Ελληνική Ανεξαρτησία, ενώ ο Εθνικοαπελευθερωτικός Αγώνας είχε σχεδόν εκπνεύσει το 1826…) από τους πράκτορες των Αγγλογάλλων, δεν υπήρξε μέχρι σήμερα ανεξάρτητη από δουλείες και υποταγή προς την Δύση, Ελληνική Κυβέρνηση.

Η Ρώσικη εξωτερική πολιτική  προφανώς ελάμβανε υπόψη κατά προτεραιότητα τα Ρώσικα συμφέροντα όπως κάνει κάθε σοβαρή χώρα, μεγάλη ή μικρή, αν  είναι στοιχειωδώς ανεξάρτητη.

Η Ρωσία δεν ήταν δυνατόν να βοηθήσει πέραν  ενός ορίου μια χώρα  της οποίας η Κυβέρνηση ή οι άρχοντες έκαναν τα πάντα μετά το 1832 έως σήμερα για να αποτρέψουν μια τέτοια ενίσχυση σχέσεων. Ελεημοσύνες διεθνώς δεν γίνονται και αυτό θάπρεπε νάναι  γνωστό σε όλους και να μη κλαυθμηρίζουν σαν μωρά παιδιά.

Οι ατέλειωτες διαμάχες μεταξύ των Ελλήνων Κοτζαμπάσηδων και οπλαρχηγών που οδήγησαν ΚΑΙ ΑΥΤΕΣ σε αποτυχία τα « Ορλωφικά», η ανόητη και υπαγορευμένη συμμετοχή μας στην Εκστρατεία της Κριμαίας το 1919, η  άγνωστη σε πολλούς και παράξενη για άλλους συνεργασία της Σ. Ένωσης  και των χωρών του «Ανατολικού Μπλοκ» με την Κυβέρνηση της 21 Απριλίου θεωρώντας τους  Έλληνες Συνταγματάρχες πιθανούς αυριανούς έμμεσους συμμάχους (όπως οι Στρατηγοί της Αργεντινής )-κάτι που επεδίωξε ο διορατικός πατριώτης δικτάτορας Παπαδόπουλος με το ταξίδι Μακαρέζου στην Κομμουνιστική Κίνα το 1973, οι επανειλημμένες προσπάθειες των Ρώσων για επενδυτικές πρωτοβουλίες με αποκορύφωμα τον αγωγό Μπουργκάς –Αλεξανδρούπολη, δεν μας δίνουν, νομίζουμε, το δικαίωμα να παραπονούμαστε τόσο πολύ ότι οι Ρώσοι δεν μας βοηθούν και ουδέποτε το επεχείρησαν, αλλά ασφαλώς δεν θα εδέχοντο να παίζει συνεχώς η Ελλάδα μαζί τους το παιγνίδι «τώρα θέλω-τώρα δε θέλω».

Ουδείς ισχυρίστηκε ποτέ ότι πρέπει από τας αγκάλας και τα δεσμά της Δύσης να πάμε να χωθούμε σε κανένα Ρώσικο «Μπαλαούρο». Αλλά αυτό δε σημαίνει ότι με τις όποιες νέες δυνατότητες μας δίδονται σήμερα που αναδιατάσσεται ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ, δυνάμεις του παρελθόντος καταρρέουν και νέες δυνάμεις αναδύονται προς Ανατολάς, εμείς ως μικρά χώρα με μεγάλη ιστορία και σημαντική γεωστρατηγική θέση, δεν πρέπει να διερευνούμε την δυνατότητα ΚΑΙ ΤΕΤΟΙΩΝ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΩΝ.

Αλλά βέβαια για να διερευνηθούν τέτοιες ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ- και να έχουν προοπτική-, πρέπει να είμαστε μια σοβαρή χώρα που σχεδιάζει, δεσμεύεται και υλοποιεί, και δεν κατουριέται επάνω της μόλις η Δύση της κάνει ένα «μπουουυουου» επειδή αγόρασε S-300 και κόντεψε να τους βάλει μακριά στο… Καιμακτσαλάν μπας και θυμώσει η Τουρκία.

Η μονομερής αντιρωσική στάση με πρόσχημα την Εθνική υπερηφάνεια τύπου Αλβανίας, Χότζα και ΕΚΚΕ,  αν δεν είναι ύποπτη ως συνεισφορά σε ένα φιλοδυτικό λόμπυ που πολυσέρνεται τον τελευταίο καιρό για να «ταπώσει» τα –αρέσει, δεν αρέσει-φιλορωσικά αισθήματα του Ελληνικού λαού, ενισχύει αντικειμενικά αυτό το λόμπυ και ωφελεί μόνο την Πλατεία Μαβίλη και την Πλουτάρχου, με τις αντίστοιχες εκεί Πρεσβείες…

Η επίθεση ενάντια στην «Χρυσή Αυγή»

Για πολλά θέματα μπορούν να διαφωνούν οι Πατριώτες. Αλλά πρέπει πάντοτε να υπηρετούν πρώτα την Ενότητα. Γιατί, όπως έλεγε ο Σολωμός «αν μισούνται ανάμεσο τους, δεν τους πρέπει λευτεριά».

Ο Πατριωτικός χώρος έχει διανύσει μακρά πορεία εν σειρά ή παραλλήλω με πολλές μορφές, και μόνιμα κάτω από την πίεση της στρατιωτικά ηττηθείσας, αλλά ιδεολογικά  θριαμβεύσασας μετεμφυλιακά Αριστεράς.

Απ’ τις περιπέτειες της «4ης Αυγούστου», τις ιδεολογικές ολιγωρίες της «Βοναπαρτικής» 21η Απρίλιου, τις αποτυχίες της ΕΠΕΝ και του ΕΝΕΚ, τα «τσεκούρια» του Βορίδη, έφτασε –αρέσει δεν αρέσει- να έχει σήμερα την τρίτη θέση στην Βουλή με την «Χρυσή Αυγή». Ένα   Κόμμα που, με λάθη πιθανόν, και με στυλ που αλλάζει σταδιακά-κι έτσι πρέπει, για να μη χρεώνεται εγκλήματα που δεν το αφορούν-, ο Πατριωτικός Χώρος είναι παρών.

Κανείς δε διαθέτει «Πατριωτικόμετρο» και δεν δικαιούται να γίνεται τιμητής των άλλων, παίρνοντας τυχόν λάθη και ολιγωρίες, και κάνοντάς τα από τρίχα τριχιά, κάνοντας τους ανθέλληνες και αντιπατριώτες να πανηγυρίζουν.

Ποιος ωφελείται από αυτή την στάση;

Μήπως αυτοί που βλέπουν τα Εθνικιστικά/ Πατριωτικά/ Ριζοσπαστικά/ Λαϊκά Κινήματα να ανεβαίνουν έστω με δυσκολίες στην Ευρώπη και στην Δύση, και βέβαια θα χρησιμοποιήσουν την παλιά καλή μέθοδο του διεμβολισμού και της διάσπασης, της άλωσης «απ’ τα μέσα» για να καταστρέψουν, και όχι να πολιορκήσουν «τσιμεντάροντας»  τον ανερχόμενο αντίπαλο, δρώντας ενάντια  στον μόνο επίσημο Κοινοβουλευτικό εκφραστή της, σε μια φάση που όλα δείχνουν ότι ο συγκεκριμένος πατριωτικός  χώρος θα ξεπεράσει το 10%-ψηφισμένος έστω και από αντίδραση-  ακριβώς γιατί ο λαός μας δεν αντέχει άλλο τις Συστημικές  και αριστεροδεξιές ψευδολογίες, το ξεπούλημα της Πατρίδας μας και την υποτίμηση της νοημοσύνης μας;

Ας μην κάνουμε άλλες υποθέσεις-όπως π.χ. πόσο αναγκαίο είναι για την «αφασική  και άφαντη» αντιπολιτευτικά ΝΔ να αδυνατήσει η «Χ.Α» μήπως και κάποιοι παρασυρθούν και κατρακυλήσουν κατά Άδωνη κι εξαφανισμένο Βορίδη μεριά, για να μπορεί ο Κεντροκεντρώος Μητσοτάκης εγκλωβίζοντας και ελέγχοντας τους πατριώτες, να αγρεύει κι από δω κι από κει-για να προχωρήσει ενισχυμένος στον « Μεγάλο Συνασπισμό» με ένα ΠΑΣΟΚοποιημένο Σοσιαλδημοκράτη Τσίπρα-κατά Μερκελική εντολή;

Όταν παραεπικαλείσαι την προϊστορία, και υποτιμάς όλους τους άλλους σαν «όψιμους πατριώτες» έχεις ήδη χωθεί στην προϊστορία μέχρι το λαιμό, και γίνεσαι μουσειακό είδος, διηγούμενος νοσταλγικά  «παλαιές δόξες»…

Συνιστούμε λοιπόν εις άπαντας να συμβάλουν στην Πατριωτική Ενότητα, που όποιος την προσβάλλει και την υπονομεύει σήμερα, δεν έχει θέση στον Χώρο. Και, μεταξύ μας, για εμάς που ψηφίζουμε «Χρυσή Αυγή» και προερχόμαστε από όλους τους ιδεολογικούς χώρους,  έχοντας σαν μόνο κριτήριο και υπέρτατη  αξία την Πατρίδα μας, «φίλος μεν ο «φίλος», φιλτάτη δε η Πατρίδα…»  και η δι’ αυτήν αναγκαία Αλήθεια…

Α.Κ.Ο.

(Φ. 220)

Τι πραγματικά σημαίνει «Ρατσισμός»;

Χωρίς τίτλο.png

Καθημερινά, το σύνολο των Μ.Μ.Ε., επιδίδεται στην καθιερωμένη προπαγάνδα, εξαπολύοντας τόνους λάσπης εναντίον του Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή, καθυβρίζοντας το σύνολο των ψηφοφόρων με χυδαίους χαρακτηρισμούς, υπαγορεύοντάς τους μάλιστα να …διορθώσουν την ψήφο τους, όποτε και αν γίνουν εκλογές! Ακούμε δημοσιογραφίσκους και βαψομαλλιάδες ομιλητές, βουλευτάδες του συνταγματικού τόξου, στα διάφορα πάνελ, να αποκαλούν αφελείς και κατωτέρας παιδείας όλους τους Έλληνες Εθνικιστές, καταλήγοντας, όλοι αυτοί οι προοδευτικούληδες, στο γενικό συμπέρασμα πως είμαστε Ρατσιστές.

Και τους ερωτώ. Σημαίνει κάτι στο μυαλό τους η λέξη “ΡΑΣ”; Σημαίνει κάτι στο μυαλό τους η λέξη “ΡΙΣ” ή η λέξη “ΑΡΔΟΣ” ; Μάλλον όχι, και το τονίζω για να αποδείξω την απόλυτη αγραμματοσύνη τους και την βαθιά νυχτωμένη άποψή τους, με το να αποκαλούν αγράμματους όλους εμάς τους Έλληνες Εθνικιστές.

Η λέξη Ράτσα, προέρχεται από την πρωτο-Ελληνική γλώσσα.

Αν μελετήσουμε την Αρχαία Αχαϊκή διάλεκτο της Χάλκης, τότε θα συμπεράνουμε πως η λέξη Ράτσα είναι η διαφοροποίηση της λέξεως ΡΙΣ – ρισός που σημαίνει «ρίζα». Το “ρας” στην πρωτο – Ελληνική Δωρική διάλεκτο σημαίνει «ρίζα φυτού». “Ρας”, “Ρις” , “Ράτσα” στην Αρχαία Ελληνική Αχαϊκή διάλεκτο. Η λέξη ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ είναι δηλαδή ο χαρακτηρισμός του ευγενούς υποστηρικτή της ρίζας του, του γένους του.

Οι Αχαιοί του Λατίου ( Ρώμη) πρωτοδιδάχθηκαν από τους Αχαιούς Χαλκείς γραφή. Εν συνεχεία χρησιμοποίησαν δικό τους αλφάβητο, και έτσι το γράμμα “Σ” γράφονταν “ C”, επομένως η λέξη “ρας” γράφονταν “ RAC” και η λέξη “ ράτσα” γράφονταν “RACA”. Χρησιμοποιώντας μια πιο τραχιά χροιά  με το πέρασμα των αιώνων, το “C” προφέρονταν -τσ-, έτσι λοιπόν η λέξη “RACA” την πρόφεραν “ράτσα”. Η συγκεκριμένη γλώσσα είναι αυτή που ονομάστηκε Λατινική.

Στον αντίποδα, αν εξετάσουμε την ετυμολογία της λέξης «μπάσταρδος», κατά την Αχαϊκή διάλεκτο η λέξη “ΑΡΔΟΣ” σήμαινε το υλικό που πέφτει ανομοιόμορφα στην γη. Η λέξη «ΜΠΑΣΤΑ» προέρχεται από τη λέξη «Βαστάζω – Κρατώ» άρα η σημασία της λέξης “Μπάσταρδος” σημαίνει αυτό που κρατά από ανομοιογενή υλικά – από ανομοιογενή ρίζα.

Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι τίποτα στην Ελληνική γλώσσα δεν αποδίδονταν τυχαία. Είναι απορίας άξιο πως όλοι αυτοί οι Καθηγητάδες, πολιτικάντιδες, δημοσιογραφίσκοι, θέλοντας να δώσουν ιδιαίτερα δυνατό νόημα στην λέξη “διαφοροποίηση” χρησιμοποιούν την λέξη “Ρατσισμός”.

Θα πρέπει να γνωρίζουν πως εμείς οι Έλληνες Εθνικιστές έχουμε βαθιά ριζωμένη στην καρδιά μας την έννοια της Ράτσας μας, την Ιστορία του Έθνους μας , τα ιδανικά των προγόνων μας, και ουδέποτε θα συνταχθούμε με τα νεοταξικά τους όνειρα. Και ας μας αποκαλούν Ρατσιστές!

Νίκος Κρέσπης

(Φ. 220)

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ

Χωρίς τίτλο.png

Σαράντα και πλέον χρόνια καλλιεργείται το δόλιο μύθευμα, ότι επιτέλους έχει παγιωθεί η δημοκρατία σε αυτή την χώρα. Ότι αφού δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας η δημοκρατία να απειληθεί από την αυθαιρεσία κάποιου συνταγματάρχη ή λοχία, και ο λαός μπορεί να εκλέγει τους διαχειριστές της εξουσίας, η πηγή των όποιων δυσλειτουργιών του κράτους δεν αφορά στην πολιτική εξουσία, αλλά σε άλλους παράγοντες έξω από αυτήν. Αφού η «κατοχυρωμένη» πλέον δημοκρατία, εξασφαλίζει τον έλεγχο της πολιτικής εξουσίας και την, σύμφωνα με το σύνταγμα και τους νόμους, λειτουργία του κράτους.

Πρέπει ωστόσο να είναι κανένας μειωμένης νοημοσύνης ή άρρωστα φανατισμένος για να μην αντιλαμβάνεται ότι το καθεστώς που ονομάσθηκε δημοκρατία στην μεταπολιτευτική Ελλάδα, είναι ένα διαρκές πραξικόπημα. Γιατί τα πραξικοπήματα και οι δικτατορίες, όπως η Ιστορία έχει αποδείξει, δεν ανήκουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα των συνταγματαρχών.

Στην σημερινή Ελλάδα, με την συνδρομή της σκόπιμα υποβαθμισμένης παιδείας και του απύθμενου ραδιοτηλεοπτικού κρετινισμού, έχει χαθεί κάθε έννοια μέτρου,  νομιμότητας και αισθητικής, και η αδικία, ο αυταρχισμός και η αυθαιρεσία στην λειτουργία της πολιτείας έχουν αποκτήσει χαρακτήρα θεσμικό. Εκφράζονται από το ίδιο το κράτος που αποτελεί φέουδο των κομμάτων του «δημοκρατικού τόξου». Η ύπαρξη Βουλής παρέχει απλώς ένα πρόσχημα δημοκρατίας, ένα «προπέτασμα καπνού» στην ασυδοσία και την θεσμοποιημένη εκτροπή.

Οι αθρόες και εξόφθαλμες παραβιάσεις θεμελιωδών αρχών του Συντάγματος από την μια, χωρίς να υφίσταται κανένας καμία συνέπεια, έχει αποθρασύνει την διακομματική πολιτική κλίκα που εναλλάσσεται στην νομή της εξουσίας. Από την άλλη, η προφανής κατάργηση της διάκρισης των εξουσιών, που βεβαιώνεται ανεπιφύλακτα από όλους ανεξαιρέτως τους έγκριτους συνταγματολόγους και τους εν γένει ειδήμονες της νομικής επιστήμης, όταν αυτοί δεν είναι ενταγμένοι σε κομματικές «στρούγκες», δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολίας για το είδος του πολιτεύματος.

Πάνω από όλα βέβαια το γνωρίζει η «ράχη» του Έλληνα που «μαστιγώνεται» ανηλεώς καθημερινά από ανοίκειες πολιτικές συμπεριφορές, κόντρα σε αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, αποτελέσματα δημοψηφισμάτων κλπ.

Γιατί είναι κοινό μυστικό, ότι όλες οι βασικές επιλογές, όλων ανεξαιρέτως των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων, θα απορρίπτονταν συλλήβδην από τον λαό με συντριπτικά ποσοστά, σε περίπτωση που ετίθεντο σε δημοψηφίσματα. Τα οποία για αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν τολμούν και να τα κάνουν. Για να μην μιλήσουμε για το συντελεσμένο όργιο της οικονομικής υπερχρέωσης.

Έχουμε δηλαδή αποδεδειγμένα μια απόλυτη διάσταση μεταξύ της λαϊκής θέλησης από την μια πλευρά, και των κυβερνητικών επιλογών από την άλλη. Και όμως, οι επιλογές αυτές μπορούν και εφαρμόζονται με την χρήση συστηματικής παραπληροφόρησης, με την σκόπιμη υποβάθμιση της παιδείας ώστε να υπάρχει ακρισία, καθώς και με την βίαιη καταστολή των νόμιμων αντιδράσεων των πολιτών με την συνδυασμένη δράση κράτους και παρακράτους. Αν όλα αυτά δεν σημαίνουν δικτατορία, τότε τι είναι οι δικτατορίες;

Ίσως τελικά η διαφορά της σημερινής δικτατορίας με αυτή του Παπαδόπουλου, να είναι ότι ο μεν Παπαδόπουλος έκανε μια δικτατορία με πρόθεση να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των Ελλήνων (βεβαίως, όπως αυτός αντιλαμβανόταν το εθνικό συμφέρον), ενώ το «δημοκρατικό τόξο» έχει επιβάλλει μια δικτατορία καθ’ υπαγόρευση των ξένων, για λογαριασμό των ξένων και με την πλήρη κάλυψη των ξένων. Για αυτό και δεν έχουμε σήμερα «Πολυτεχνεία», παρόλο που η κατάργηση του Συντάγματος είναι κραυγαλέα.

Έτσι εξηγείται το γιατί αυτό το κράτος στρέφεται σήμερα τόσο εχθρικά εναντίον των Ελλήνων. Γιατί χτυπά και αποδομεί συστηματικά το Έθνος που το δημιούργησε. Γιατί προσπαθεί να κάνει τους πολίτες του νεοραγιάδες.

Γιατί το κράτος αυτό κατοικείται μεν από Έλληνες, κάτι που επιχειρούν επίσης να αλλοιώσουν με την λαθρομετανάστευση και την φυγή των νέων στο εξωτερικό, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι ελληνικό. Διοικείται από αρνησίθρησκους και απάτριδες φιλοτομαριστές, ενεργούμενα ξένων συμφερόντων.

Η έννοια της ατομικής ελευθερίας ταυτίστηκε με τον ατομικισμό. Ξεχάστηκαν τα λόγια του Εθνάρχη Κολοκοτρώνη προς τα γυμνασιόπαιδα στην Πνύκα, ότι  «η προκοπή σας και η μάθησή σας να μην γίνει σκεπάρνι μόνο διά το άτομό σας, αλλά να κυττάζει το καλό της κοινότητος, και μέσα εις το καλό αυτό, ευρίσκεται και το δικό σας».

Το σχολειό, από την άλλη, ετοιμάζει βανδάλους, οπαδούς και εκβιαστές, που από το Δημοτικό κιόλας ξέρουν την λογική των «καταλήψεων» και της πρόκλησης κοινωνικού κόστους. Τροφοδοτεί το κοινωνικό περιθώριο, προωθεί τον μηδενισμό και την κακουργία της αριστερής αναρχίας, καλλιεργεί πνεύμα διάλυσης και αποσύνθεσης.

Καταργήθηκε ο ασκητικός χαρακτήρας που εξ’ ορισμού πρέπει να έχει το σχολείο και επιβλήθηκε ο χωρίς όρια  ανταγωνισμός στο ντύσιμο, στις κομμώσεις, στο μακιγιάζ, στα κοσμήματα κλπ. Η εικόνα των μαθητών στις παρελάσεις είναι κυριολεκτικά ένα όνειδος.

Δεν είναι δε λίγες οι φορές που για τον «πλουραλισμό» της προσφερόμενης πληροφόρησης, τόσο από την κρατική τηλεόραση, όσο και από τα ιδιωτικά κανάλια προβάλλεται η άποψη ότι για το παρακράτος της βίας (συχνά θανατηφόρας), των πυρπολήσεων και των καταστροφών που βασιλεύει στις μεγαλουπόλεις «δεν φταίνε τα παιδιά» (δηλαδή οι κουκουλοφόροι εγκληματίες) και ότι τα φαινόμενα αυτά είναι σύμπτωμα υγείας.

Όμως το Έθνος αυτό, όσο κι αν το «πελεκούν και το καίνε», δεν πρόκειται να καμφθεί γιατί υπάρχουν κάποιοι που έχουν μνήμη. Και γιατί «θυμάμαι» σημαίνει «υπάρχω».

Γιατί υπάρχει μια φωνή που αντιστέκεται και καλεί σε συναγερμό. Είναι η φωνή του Λαϊκού Συνδέσμου που θυμίζει στους Έλληνες ότι η ελληνική Παράδοση και η Ιστορία, δεν είναι κάτι ξεχασμένο που το έχουμε αφήσει πίσω μας σε κάποιο μουσείο, είναι μια δύναμη ζωντανή που κυλάει στις φλέβες μας όπως το αίμα. Αυτό το ελληνικό αίμα είναι ο τελευταίος σταθμός, η τελευταία μας ελπίδα πριν την ολοκληρωτική καταστροφή.

Τους θυμίζει τις οιμωγές του 1453, του 1922, των μανάδων της Πόλης, της Σμύρνης, του Πόντου και των απαγχονισμένων αγωνιστών της ΕΟΚΑ.

Τους λέει ότι δεν μπορεί οι Έλληνες να είναι οι ζήτουλες της Ευρώπης.

Ότι οι Έλληνες δεν μπορούν να ανεχτούν τον χρησιμοθηρικό ορθολογισμό και τον χρηματιστηριακό ολοκληρωτισμό της Δύσης.

Αυτής της Δύσης που επέτρεψε την τουρκική κατάκτηση με τις διαρκείς θηριωδίες για να ισχυροποιήσει τη νίκη της (της Δύσης) επί του Ελληνισμού και να παριστάνει τώρα την μόνη κληρονόμο των ελληνορωμαϊκών παραδόσεων.

Όμως «οι μη οργιζόμενοι εφ’ οις δει, ηλίθιοι δοκούντες είναι», είχε γράψει κάποτε ο Αριστοτέλης (Ηθικά Νικομάχεια, 1126 a 14). Που σημαίνει ότι όσοι δεν οργίζονται γι’ αυτά που πρέπει, φαίνεται ότι είναι ηλίθιοι.

Αυτό είναι που εξηγεί την οργή των Ελλήνων Εθνικιστών. Για αυτό μόνον «εμείς ανάψαμε την δάδα»,  μόνο «σε μας γεννήθηκε η οργή».

Μια οργή όμως που δεν είναι προϊόν μισαλλοδοξίας ή ρατσισμού. Αφορμάται από την γνώση ότι στην σημερινή Ευρώπη ο Ελληνισμός θεωρείται ξένος, αντίπαλος,  αφού πρεσβεύει μια Πίστη και μια Παράδοση την οποία αφού πρώτα αυτοί εξόρισαν, τώρα επιχειρούν να την αφανίσουν ολοκληρωτικά από προσώπου γης, μαζί με τους Έλληνες.

Όχι μόνο δεν θα το πετύχουν, αλλά στο τέλος όλα θα γυρίσουν εις βάρος τους !

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ

(Φ. 220)

Στην Αττική υπό το «βλέμμα» του κράτους δηλητηριάζουν τις μέλισσες

Στο «ΕΜΠΡΟΣ» έχουμε αναφερθεί παλαιότερα για την πλήρη αδιαφορία –ή μήπως πρόθεση- για την καταστροφή των μελισσοκόμων της Αττικής, αλλά και όλης της Ελλάδος. Θα επανέρθουμε στο θέμα, μετά από καταγγελία μελισσοκόμου της Αττικής ο οποίος μας μετέφερε τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος τους. Προβλήματα που αναγκάσανε τους μελισσοκόμους της Αττικής να συγκεντρωθούν την Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου για να συζητήσουν τα προβλήματα τους και πως αυτά θα μεταφερθούν για άλλη μια φορά στους «υπεύθυνους» μήπως και τελικά βρεθεί κάποια άκρη. Η καταγγελία που λάβαμε από τον μελισσοκόμο αφορά καταρχήν -όπως ο ίδιος μας ανέφερε- το ότι «στην Πάρνηθα απαγορεύεται να πηγαίνουν πλέον μελίσσια, ενώ στον Υμηττό έχει βάλει μπάρες ο δήμαρχος για να μην μπορούν να πηγαίνουν οι μελισσοκόμοι τα μελίσσια.» Ο ίδιος μας κατήγγειλε επίσης ότι «στην Ανατολική Αττική έχουν αφήσει ελεύθερες πολλές αλεπούδες με αποτέλεσμα να μην έχει μείνει πλέον κοτόπουλο ούτε για δείγμα. Αυτό υποτίθεται ότι είναι «έργο οικολόγων», αλλά εμείς όλοι εδώ γνωρίζουμε ότι είναι έργο ατόμων τα οποία «κατευθύνονται» από αυτούς που σκοπεύουν να καταστρέψουν εντελώς την πτηνοτροφία και την κτηνοτροφία όχι μόνον στην Αττική αλλά σε όλη την Ελλάδα. Και αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός του ότι έχουν αφήσει λύκους ελεύθερους επάνω στα Γεράνεια όρη, οι οποίοι έχουν κυριολεκτικά τσακίσει τα πρόβατα στις στάνες. Επίσης πρέπει να γνωρίζεται ότι στην Ανατολική Αττική αλβανοί αλλά και άλλοι, επειδή δεν υπάρχουν υπόνομοι αδειάζουν τα κάθε λογής δηλητήρια και λήμματα μέσα στους κήπους. Αυτό είναι η αιτία που η περιοχή έχει πνιγεί στα κουνούπια, με αποτέλεσμα να γίνονται πολλά ραντίσματα. Και όλοι γνωρίζουμε, ότι τα ραντίσματα για τα κουνούπια, ειδικά με τα συγκεκριμένα φάρμακα που χρησιμοποιούνε, σκοτώνουν και τις μέλισσες. Φέτος είχαμε τεράστιες απώλειες στις μέλισσες από αυτούς τους ψεκασμούς. Πέρυσι που πήγα στο Ινστιτούτο στην Κηφισιά εκεί που κάνουν τις αγροτικές εξετάσεις για να καταγγείλω το γεγονός, μου ζήτησαν να καταβάλω 130 ευρώ(!) για να προχωρήσει επισήμως η καταγγελία, ενώ μέχρι το 2015 δεν παίρνανε χρήματα. Μετά με παραπέμψανε στην Νομαρχία. Πάω στην Νομαρχία, και μου λένε έχετε βιβλιάριο μελισσοκομικό; Όταν τους απάντησα ότι έχω, με ρωτήσανε αν το έχω θεωρήσει φέτος! Όταν τους είπα ότι δεν το έχω θεωρήσει, μου απάντησαν ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, λες και το πρόβλημα που πήγα να αναφέρω δεν είχε να κάνει με τον γενικό αφανισμό του πληθυσμού των μελισσών, αλλά με το δικό μου βιβλιάριο! Όπως καταλαβαίνετε οι άνθρωποι αυτοί παρουσιάζουνε κάθε λογής εμπόδια προκειμένου να αποφύγουν να ενοχοποιηθεί κάποιος για αυτά τα ραντίσματα, χωρίς να τους αφορά η καταστροφή ενός ολόκληρου κλάδου παραγωγικά εργαζόμενων Ελλήνων. Είναι φανερό ότι οι άνθρωποι ενδιαφέρονται και «δουλεύουν» για να δημιουργούν και όχι για να λύνουν τα προβλήματα».

(Φ. 219)

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ – Δράκοι και Δρακοκτόνοι

Χωρίς τίτλο

Επιμέλεια: Μελιτίνη Δοντά

Από τον δρακοκτόνο θεό Απόλλωνα έως τον δρακοκτόνο Αγιο Γεώργιο, η Ελληνική Παράδοση είναι συνδεδεμένη πνευματικά με την καταπάτηση του προαιώνιου συμβόλου της εξαπάτησης και της προδοσίας. Ολοι οι Ηρωες των Ελλήνων είναι δρακοκτόνοι. Αλλά και σε παραδόσεις γειτονικών μας λαών, η δρακοκτονία αποτελεί προτεραιότητα των Ηρώων, όπως για παράδειγμα, στην Αιγυπτιακή παράδοση, στην οποία ο Άπωφις, ήταν δράκοντας του σκότους, ο οποίος κάθε πρωί έβγαινε νικημένος από την αναμέτρηση με τον θεό του Ήλιου, Ρα.

Εν συνέχεια, και στον διαθέσιμο χώρο της στήλης, παραθέτουμε εν τάχει και ενδεικτικά κάποιους από αυτούς.

Ο Περσέας σκοτώνει τον δράκο και ελευθερώνει την Ανδρομέδα, την κόρη του βασιλιά των Κηφήνων (ή Αιθιόπων) Κηφέα και της Κασσιόπης. Σύμφωνα με τον χρησμό του μαντείου του Άμμωνα, την εγκατέλειψαν σε έναν βράχο της ακτής, για να την καταβροχθίσει θαλάσσιος δράκος που είχε στείλει ο Ποσειδώνας ο οποίος είχε οργιστεί εναντίον της μητέρας της, Κασσιόπης, επειδή τον είχε προσβάλει, καθώς είχε καυχηθεί πως ήταν ωραιότερη από τις Νηρηίδες. Εκεί την είδε o Περσεύς, o οποίος την ερωτεύτηκε, σκότωσε τον δράκο, την παντρεύτηκε και απέκτησαν πέντε ή έξι παιδιά.

Το αρχικό όνομα της Αθήνας ήταν Ακτή ή Ακτική και το είχε λάβει από τον πρώτο της βασιλιά, τον Ακταίο. Το επόμενο όνομά της, Κεκροπία, έλαβε από τον βασιλιά Κέκροπα, ο οποίος διαδέχθηκε τον Ακταίο, αφού παντρεύτηκε την κόρη του. Αυτός ήταν γιος της Γαίας και  το κάτω μέρος του σώματός του ήταν σώμα δράκοντα. Ήταν κριτής στην φιλονικία Ποσειδώνα – Αθηνάς για την θεϊκή προστασία της πόλης, στην οποία νικήτρια αναδείχθηκε η θεά Αθηνά, δίνοντας το όνομά της στην λαμπρότερη των πόλεων.

Στον δεύτερο Αθλο του ο Ηρακλής σκοτώνει την Λερναία Ύδρα, ένα ερπετό με εννέα φιδίσια κεφάλια, το οποίο ζούσε στην λίμνη Λέρνα.

Αλλά και στον ενδέκατο άθλο του, ο Ηρακλής, την αναζήτηση  των χρυσών μήλων των Εσπερίδων, ο μέγιστος των Ημιθέων αντιμετώπισε  τον δράκοντα Λάδωνα με τα εκατό κεφάλια, στο όρος Άτλας, στην χώρα των Υπερβορείων. O Ηρακλής κατάφερε να τον σκοτώσει είτε μετά από πάλη είτε με ένα βέλος, αφού πρώτα τον είχε μεθύσει.

Ο Ιάσονας νικά τον δράκο ο οποίος φρουρούσε το Χρυσόμαλλο Δέρας.

Ο Κάδμος σκότωσε τον Δράκο ο οποίος φύλαγε την  Αρεία πηγή. Η θεά Αθηνά του παρήγγειλε να σπείρει τα δόντια του δράκου στην γη. Από εκεί φύτρωσαν οι Σπαρτοί, αρματωμένοι άνδρες, οι οποίοι σκότωσαν ο ένας τον άλλο και επέζησαν μόνο πέντε, από αυτούς προήλθαν οι πέντε οικογένειες που διοικούσαν την κακόμοιρη Θήβα.

Αλλά και ο ίδιος ο Πατέρας Θεών και Ανθρώπων, ο Δίας, σκότωσε τον Τυφώνα, ένα τέρας, γιο του Τάρταρου και της Γαίας. Στις άκρες των φιδίσιων χεριών του είχε εκατό κεφάλια δράκου. Νικήθηκε από τον Δία και φυλακίστηκε στην Αίτνα.

Οσο για τον θεό του Φωτός, ο εκηβόλος Φοίβος Απόλλων, τέσσερεις μέρες μετά την γέννηση του, τόξευσε από μακριά τον δράκο Πύθωνα με τα 100 κεφάλια, ο οποίος  ζούσε σε σπήλαιο του Παρνασσού.

Τον τόπον αυτόν από το σάπισμα τού τρομερού φιδιού οι πρόγονοί μας αποκάλεσαν Πυθώ. Από τον Πύθωνα γεννήθηκαν η Γοργώ, ο Γηριόνης, ο Κέρβερος, η Λερναία Ύδρα, η Σφίγγα και σχεδόν όλα τα τέρατα της αρχαίας ελληνικής θρησκείας τα οποία κατενικήθηκαν από τους θεούς μας.

Εκφράζοντας την αδιάσπαστη συνέχεια της Ελληνικής Ψυχής, και την Αλήθεια της μέσα στο πέρασμα του Χρόνου, ο Χριστιανός  Άϊ-Γιώργης κατέλαβε την θέση τού δρακοκτόνου θεού Απόλλωνος και άλλων ηρώων, όπως τού Ηρακλή και του Περσέως.

Ο Άγιος Γεώργιος είναι προστάτης του Ελληνικού Στρατού. Μαρτύρησε το 303 επί Διοκλητιανού. Η ιστόρηση τής δρακοντοκτονίας είναι άγνωστη στα αγιολογικά κείμενα και στην εικονογραφία τού αγίου Γεωργίου πριν από τον 12ο αιώνα. Η Λαϊκή παράδοση όμως έδωσε στον Αγιο την σημερινή εικονογραφία του. Συμφωνα με την Ελληνική λαϊκή Ψυχή, ένας δράκος φύλαγε τα νερά μιας πηγής ,και τα άφηνε να ρέουν μόνο όταν έτρωγε έναν άνθρωπο. Οι κάτοικοι όριζαν με κλήρο τον άνθρωπο που επρόκειτο να φάει ο δράκος. Ο κλήρος έπεσε κάποτε στην βασιλοπούλα την οποίαν  έσωσε ο Άγιος αφού σκότωσε τον δράκο. Λέγεται ότι το περιστατικό συνέβη στην επαρχία της Αττάλειας, και στην πόλη της Αλλαγίας, όταν βασιλιάς ήταν ο Σέλβιος.

Την εξιστόρηση αυτή για τον Άγιο Γεώργιο παρέλαβαν από το Βυζάντιο οι Ρώσοι, οι Αγγλοι,  και άλλοι Ευρωπαίοι, τον ανέδειξαν σε προστάτη τους και τον έβαλαν στις σημαίες τους

Και άλλοι όμως άγιοι της Ορθοδόξου εκκλησίας είναι δρακοκτόνοι, όπως ο  άγιος Δονάτος ο οποίος σύμφωνα με την Παράδοση, σκότωσε έναν δράκοντα ο οποίος κατοικούσε σε σπήλαιο του Αχέροντα, στο χωριό Γλυκή της Παραμυθιάς, στα χρόνια του Αυτοκράτορα Θεοδοσίου (379-395). Η Παναγία η Σπηλιώτισσα, μια από τις αρχαιότερες Παναγιές και αντίστοιχα εικόνα της ορθοδοξίας, είναι αυτή η οποία έσωσε τους Αγίους  Θεόδωρο και Συμεών οι οποίοι είχαν βρει την εικόνα βγάζοντας μια αχτίνα φωτιάς. Δρακοκτόνοι είναι ακόμη ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός και ο άγιος Ρηγίνος.

Δρακοντόνοι είναι και γυναίκες Αγίες, όπως η Αγία Μαργαρίτα και η Αγία Δωροθέα.

Δρακοκτόνος είναι και ο Αρχάγγελος Μιχαήλ…

Ποιο είναι το μυστικό του δράκου;

Η επιστήμη της Ψυχολογίας υποστηρίζει ότι πρόκειται για την τιθάσευση της συνείδησης του Μύστη, ήρωα ή αγίου.

Ο Δράκος αντιπροσωπεύει το χάος, το κρυφό, το σκοτάδι. Χτυπώντας με την λόγχη του στα σαγόνια του τέρατος, ο άνθρωπος, ήρωας ή άγιος, κατακτά τον έλεγχο, και δαμάζει την άλογη δύναμη, νικώντας την σκοτεινή φύση του ανθρώπου και κερδίζοντας την αυτοκυριαρχία. Διασώζοντας την Γυναίκα, απελευθερώνει το νερό, και εγγυάται την νίκη των αγνών, δημιουργικών  δυνάμεων.

Ο ήρωας οικειοποιείται δημιουργικά την ενόραση του δράκου (εκ του δέρκομαι, που σημαίνει βλέπω καθαρά) αποκόπτοντας  την κεφαλή του θηρίου, αναγορεύοντας σε κυρίαρχη έδρα της πνευματικής δύναμης τον νου πάνω στην άλογη τυραννία του νικημένου θηρίου.

(Φ. 219)

 

 

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑