Αναζήτηση

Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ

Εβδομαδιαία εθνική εφημερίδα

Κατηγορία

ΑΡΘΡΑ

ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ

Χωρίς τίτλο.jpg

Από το φύλλο αυτό, η εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ ανοίγει την συζήτηση για το εθνικό νόμισμα, τους τρόπους και τις επιπτώσεις που θα έχει η εφαρμογή του

Απάντηση στον «καθηγητή» Περικλή Γκόγκα και στο άρθρο του με τίτλο «Επιστροφή στη Δραχμή: Ο μύθος και 15 σοβαρά προβλήματα».

Στην απέλπιδα προσπάθειά του ο κ. αναπληρωτής «καθηγητής» οικονομικής ανάλυσης και διεθνών οικονομικών στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, να πείσει πόσο καλή είναι η ευρωζώνη και ότι δεν ευθύνεται αυτή για την κατάσταση που περιήλθε η ελληνική οικονομία και ο λαός, εννοώντας -χωρίς να το λέει ευθέως- ότι, κατά Ντάισελμπλουμ, ευθυνόμαστε εμείς που τα φάγαμε σε… ποτά και σε γυναίκες, παρμοιάζει την ευρωζώνη με το σύστημα νομισματικών ισοτιμιών του Bretton Woods που ίσχυσε από το 1945 έως το 1971. Μια εποχή που όντως η Ελλάδα γνώρισε πολύ υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου των πολιτών.

Όμως, το σύστημα Bretton Woods δεν ήταν νομισματική ένωση, αλλά σύστημα ισοτιμιών, μεταξύ διαφορετικών νομισμάτων. Με το δολλάριο των ΗΠΑ στο ρόλο «παρεμβατικού νομίσματος», αλλά τις επί μέρους χώρες να διαθέτουν το δικό τους εθνικό νόμισμα, διατηρώντας το αποκλειστικό δικαίωμα έκδοσης και κυκλοφορίας του, καθώς και το δικαίωμα άσκησης κάθε επί μέρους πολιτικής.

Αντίθετα η ευρωζώνη είναι πραγματική νομισματική ένωση, με ένα νόμισμα κοινό, και με εκχώρηση του προνομίου της έκδοσης και κυκλοφορίας του νομίσματος από τις επί μέρους συμμετέχουσες χώρες σε έναν υπερεθνικό ιδιωτικό οργανισμό (ΕΚΤ). Η ΕΚΤ δεν μπορεί όμως, ούτε να χρηματοδοτεί, ούτε καν να δανείζει απ’ ευθείας τα κράτη. Αποτελεί μηχανισμό δημιουργίας χρέους.

Αντίθετα με την παλιά δραχμή έστω κι αν αυτή ήταν συνδεδεμένη μέχρι το 1971 στο διεθνές σύστημα ισοτιμιών με peg δολλαρίου 1/30, που παρά τους περιορισμούς σε σχέση με την διατήρηση ικανών αποθεμάτων χρυσού και ξένου συναλλάγματος, επέτρεπε πολλούς βαθμούς ελευθερίας άσκησης οικονομικής πολιτικής, το ευρώ δεν επιτρέπει στοιχειώδεις βαθμούς ελευθερίας. Το ευρώ όντας σταθερής (αναγκαστικής) κυκλοφορίας, δεν έχεις άλλο τρόπο να το αποκτήσεις για να ικανοποιήσεις τις ανάγκες σου, παρά μόνο να το δανείζεσαι. Αποκτά αξία μέσω ακριβώς του δανεισμού του. Είναι χρεόγραφο και δεν αντικατοπτρίζει αξίες παρά μόνο συσχετισμούς στις διεθνείς χρηματαγορές.

Για να μην είσαι υποχρεωμένος να δανείζεσαι το ευρώ για να ικανοποιείς τις χρηματοδοτικές σου ανάγκες θα πρέπει να εξασφαλίζεις ικανοποιητικά πλεονάσματα στο ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών. Δηλαδή, πάντα οι εξαγωγές σου να είναιμεγαλύτερες από τις εισαγωγές και ταυτόχρονα να μην έχεις δημοσιονομικά ελλείμματα. Αυτό σημαίνει ότι οι δαπάνες του κράτους θα πρέπει πάντα να υπολείπονται των εσόδων. Ο περιορισμός όμως της δαπάνης του δημόσιου τομέα δημιουργεί έλλειμμα στον ιδιωτικό τομέα. Αυτό είναι αξιωματική αρχή! Δεν μπορείς να έχεις ταυτόχρονα πλεονάσματα στον εξωτερικό τομέα, στον ιδιωτικό και στον δημόσιο. Μόνο εφαρμόζοντας αρπακτικές πολιτικές ορντολιμπεραλισμού, όπως η Γερμανία, καταστρέφοντας τους εταίρους σου.

Εάν όλες οι χώρες της ευρωζώνης υποχρεώνονται να εφαρμόζουν τέτοιες πολιτικές, αυτό σημαίνει ότι έχουν εμπλακεί σε έναν εξοντωτικό ανταγωνισμό προς τα κάτω, και προς την πλήρη εξαθλίωση των πληθυσμών τους, αφού, για να κερδίζουν «ανταγωνιστικότητα» σε σχέση με τους εταίρους τους, θα πρέπει ολοένα να μειώνουν τις κρατικές δαπάνες, τους μισθούς, και κάθε κοινωνική μέριμνα.

Οι πιο μικρές και αδύναμες οικονομίες μέσω της υπερχρέωσης καταστρέφονται πρώτες, αλλά ακολουθούν και οι πιο ισχυρές. Έτσι, όμως, ούτε ανταγωνιστικότητα επιτυγχάνεται, εφ’ όσον όλες οι οικονομίες υποχρεώνονται να συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο, αλλά ισορροπούν κάθε φορά σε χαμηλότερο επίπεδο. Τα κράτη δεν επενδύουν, αλλά και ο ιδιωτικός τομέας, όντας ελλειμματικός και υπερχρεωμένος αρνείται, αφού συρρικνώνεται η δαπάνη και συνεπώς η ενεργός ζήτηση, αρκούμενος -εάν διαθέτει κάποια αποθέματα-, είτε σε αποθησαυρισμό, είτε σε κερδοσκοπικές τοποθετήσεις.

Αυτό είναι το νομισματικό σύστημα -«Φρανκενστάιν» που καθιέρωσε το ευρώ και η Ε.Ε.. Καμία σχέση δεν έχει με το σύστημα ισοτιμιών του Bretton Woods, όπου όλες οι χώρες είχαν διατηρήσει το αποκλειστικό δικαίωμα έκδοσης και κυκλοφορίας του νομίσματός τους.

Συνεχίζεται στην έντυπη έκδοση

(Φ. 195)

 

Θησαυροί του Αρχαίου Ελληνικού κόσμου Το Πεσαβάρ αναγνώρισε τους Καλάς ως απογόνους των Ελλήνων στρατιωτών του Μ. Αλεξάνδρου!

Χωρίς τίτλο.jpg

Ο Ελληνισμός «ακούγεται» και πάλι στα βάθη της Ασίας, καθώς οι πακιστανικές αρχές αναγνώρισαν την φυλή των Καλάς ως απογόνους των στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου!

Δικαστήριο του κρατιδίου Πεσαβάρ, διέταξε τις Αρχές να καταμετρήσουν ξεχωριστά, κατά την διάρκεια της απογραφής του πληθυσμού, την κοινότητα που θεωρείται ότι είναι απόγονοι των πολεμιστών του ξακουστού Έλληνα, Μεγάλου Αλεξάνδρου, δημοσιεύει το αξιόπιστο Βαλκανικό Περισκόπιο.

Οι Καλάς (Kalash ή Kalasha) είναι μια κοινότητα 4.000 κατοίκων που ζουν στις ορεινές περιοχές κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, διατηρούν τα πολιτιστικά και θρησκευτικά ήθη τους και διαχωρίζονται από τους εντόπιους μουσουλμάνους.

Στο Πακιστάν, το οποίο κατέχει την έκτη θέση στον κόσμο σε αριθμό πληθυσμού, διοργανώνεται και πάλι μετά από 20 χρόνια απογραφή η οποία έπρεπε να είχε γίνει το 2008, αλλά ματαιώθηκε λόγω βίαιων γεγονότων στην χώρα.

Κατά την απογραφή συλλέγονται ως δεδομένα τα άτομα και οι οικογένειες που ανήκουν στην κύρια θρησκεία, την Ισλαμική, καθώς και τον Ινδουισμό και τον Χριστιανισμό, ενώ παραλείπονται οι μικρές θρησκευτικές ομάδες όπως οι Καλάς, λέει ο ακτιβιστής Λούκε Ρεχμάτ, απόγονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Ο Ρεχμάτ και άλλοι ακτιβιστές υπέβαλαν αίτηση στο δικαστήριο, η κοινότητά τους να καταγραφεί ξεχωριστά. «Το δικαστήριο αποφάνθηκε υπέρ μας», δήλωσε ο Ρεχμάτ.

Οι Καλάς είναι απόγονοι των στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι οποίοι παρέμειναν στις περιοχές αυτές, μετά από την περίφημη μάχη του Υδάσπη ποταμού (326 π.Χ.) κατά του βασιλιά Πώρου του ινδικού βασιλείου Παουραβά στην Πενταποταμία.

(Φ. 195)

Οι Κεντρικές Τράπεζες προτιμούν την στερλίνα «Αντίο ευρώ!»

Χωρίς τίτλο.jpg

Κατατροπώθηκαν οι καταστροφολογικές προβλέψεις όσων υποστήριζαν ότι το Brexit θα καταρράκωνε την οικονομία της Μεγάλης Βρετανίας.

Οι «ανησυχίες» που εκφράζονταν  σχετικά με την «πολιτική αστάθεια», την «χαμηλή ανάπτυξη», και την πολιτική αρνητικών επιτοκίων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) έχουν οδηγήσει τις Κεντρικές Τράπεζες στο να μειώσουν την έκθεσή  τους στο ευρώ. Αυτό σημειώνουν οι Financial Times, επικαλούμενοι έρευνα των διαχειριστών αποθεματικού σε 80 Κεντρικές Τράπεζες.

Αυτή δείχνει ότι οι τραπεζίτες από όλο τον κόσμο βλέπουν το Ηνωμένο Βασίλειο ως ασφαλέστερη προοπτική για τις επενδύσεις των αποθεματικών τους από την Ευρωζώνη. Ευνοούν το βρετανικό νόμισμα ως μια μακροπρόθεσμη, σταθερή εναλλακτική λύση, παρά την αβεβαιότητα για Brexit.

Η στερλίνα έχει ενισχυθεί έναντι του ευρώ, μετά την ενεργοποίηση του άρθρου 50, από την βρετανή Πρωθυπουργό Τερέζα Μέι, με την λίρα να κερδίζει 2,63%.

Η απόφαση του Ηνωμένου Βασιλείου να εγκαταλείψει την ΕΕ δεν έχει επηρεάσει την δημοτικότητα της στερλίνας ως νομίσματος επενδύσεων, έδειξε η έρευνα.

Η έρευνα δείχνει επίσης ότι  η σταθερότητα της ευρωζώνης ήταν ο μεγαλύτερος φόβος του τρέχοντος έτους για τις 80 κεντρικές τράπεζες που είναι υπεύθυνες για επενδύσεις ύψους περίπου € 6 τρισ. Ορισμένες από αυτές έχουν περικόψει πλήρως την έκθεσή τους στο ευρώ, ενώ άλλες έχουν μειώσει τις τοποθετήσεις τους σε επενδύσεις σε ευρώ στο ελάχιστο.

Περισσότερα από τα δύο τρίτα των 80 Κεντρικών Τραπεζών είχαν αλλάξει την κατανομή των χαρτοφυλακίων τους, ενώ περίπου το ίδιο ποσό είχε αλλάξει τη διάρκεια των επενδύσεών τους.

Κεντρικές Τράπεζες από αναπτυσσόμενες και αναδυόμενες αγορές είναι αυτές που έχουν μετατοπιστεί από το ευρώ προς την στερλίνα.

Η έρευνα αναδεικνύει τις ανησυχίες για την ευρωπαϊκή ζώνη ενιαίου νομίσματος και την αυξανόμενη πολιτική αστάθεια στην Ευρώπη. Τέλος, η αρνητική πολιτική αρνητικών επιτοκίων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κατονομάζεται ως βασικό αντικίνητρο.

(Φ. 195)

Γενική επίθεση σε Πατρίδα-Θρησκεία

Πριν από μερικές μέρες, το ρεπορτάζ τηλεοπτικού σταθμού ανέδειξε την ένδεια ιστορικής γνώσης μεταξύ των νέων Ελλήνων.

«Εεεε, δεν ξέρω»,

«Κάτι για απελευθέρωση, κάτι τέτοιο»

«Το ΟΧΙ του 1821»

«Πολέμησαν οι Έλληνες με τους Ιταλούς»

«Ευαγγελισμό ίσως;»

ήσαν μερικές χαρακτηριστικές απαντήσεις στο τι εορτάζουμε την 25η Μαρτίου.

Η πιο ενδιαφέρουσα όμως ήταν αυτή:

«Το ΟΧΙ που δεν είπε ο Μεταξάς, αλλά δεν ξέρω ποιος το είπε». Οι Έλληνες μαθητές, υποχείρια της μεταπολιτευτικής αντεθνικής μονομανίας, μαθαίνουν τι να ΜΗΝ πιστεύουν. Εν προκειμένω το ότι το ΟΧΙ το είπε ο Μεταξάς. Αλλά δεν ξέρουν «γρι» Ιστορία. Κάποια βεβαίως ακόμη γνωρίζουν, είτε για έτυχαν σε εθνικά σκεπτόμενες και ενεργούσες οικογένειες, είτε σε καλούς και ευσυνείδητους δασκάλους.

Αλλά και αυτή η καταφανής παραμόρφωση της σκέψης, δεν αρκεί για τους Εθνομηδενιστές και τους Εθνόφοβους.  Αποφάσισαν λοιπόν με μαριονέτα την μαρξιστική καρικατούρα του υπουργού Γαβρόγλου, να σβήσουν το 1821 από το μάθημα της Ιστορίας.

Συγκεκριμένα, το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, μια από τις ανθελληνικές σφηκοφωλιές καθηγητάδων που καταβαραθρώνουν την Πατρίδα, ταϊσμένοι από τους φόρους που εμείς πληρώνουμε και τα επίσης δικά μας χρήματα των Ευρωπαϊκών ταμείων, στην 50 σελίδων εισήγησή του, προτείνει αλλαγές στο μάθημα της Ιστορίας, αλλαγές που ταυτίζονται με αυτές που είχε προτείνει και ο υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου.

Το ΙΕΠ προτείνει, χαρακτηριστικά:

Δ’ Δημοτικού: Αντί για Αρχαία Ελληνική Ιστορία να διδάσκεται οικογενειακή, προφορική και τοπική ιστορία.

Ε’ Δημοτικού: Iστορία από την προϊστορική εποχή μέχρι την εποχή του Χριστιανισμού, με έμφαση στις «κοινωνικές και πολιτισμικές αλλαγές», όπως ο πόλεμος, η ειρήνη, η δουλεία και η θέση της γυναίκας.

ΣΤ’ Δημοτικού: Αφαίρεση των στρατιωτικών γεγονότων της Επανάστασης του 1821. Ζητά το μάθημα να αφορά στην διδασκαλία «κοινωνικών χαρακτηριστικών της ελληνικής κοινωνίας όπως η εκβιομηχάνιση και ο εκσυγχρονισμός».

Την δε διδασκαλία της Επανάστασης περιορίζει σε «θεματικό φάκελο» με τίτλο «Επώνυμοι και ανώνυμοι πρωταγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης. Η καθημερινή ζωή των επαναστατημένων. Συνήθειες και πρακτικές».

Α΄ Λυκείου:  Αντί για την διδασκαλία των προϊστορικών πολιτισμών της Ανατολής ως την εποχή του Ιουστινιανού, η ύλη να αφορά στην περίοδο από τα τέλη του 19ου αιώνα έως σήμερα. Το πρώτο κεφάλαιο του νέου βιβλίου θα έχει τίτλο «Ο καπιταλισμός ως παγκόσμιο σύστημα 1880-1914» και θα διδάσκει το «πώς εδραιώθηκε η νεωτερικότητα, για τον κόσμο της εργασίας, την αποικιοκρατία, τον ιμπεριαλισμό, το συνδικαλιστικό κίνημα, και τον αγώνα για τη χειραφέτηση των γυναικών».

Στο τελευταίο κεφάλαιο προτείνεται η διδασκαλία για το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων, την Παγκοσμιοποίηση, την διεύρυνση της ΕΕ, την κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού και την εγκατάλειψη του κράτους πρόνοιας. Παράλληλα θα γίνονται αναφορές στον εμφύλιο της Γιουγκοσλαβίας, τον πόλεμο στον Κόλπο, τον θρησκευτικό ριζοσπαστισμό, τον ΟΗΕ και τις «αλλαγές στην ενημέρωση».

Με απλά λόγια, η αρχαία, μεσαιωνική και νεώτερη Ιστορία μας αποκρύπτεται, και καταργείται η διδασκαλία της πολιτικής, στρατιωτικής και διπλωματικής Ιστορίας και η δράση των μεγάλων προσωπικοτήτων, προκρίνοντας τα κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα.

Ένα πεδίο όπου καθείς μπορεί να λέει ό,τι εξυπηρετεί το «προγραμματάκι» που τον σιτίζει, σύμφωνα με τις επιταγές των διεθνιστικών κέντρων παραμόρφωσης και επιβολής της Ενιαίας Σκέψης.

Γίνεται προφανές ότι πλέον η Παιδεία βρίσκεται αποκλειστικά και μόνον στον πατριωτισμό των Ελλήνων γονέων και του κάθε Έλληνα.

(Φ. 195)

 

 

«Εθνικόν το Αληθές !…» (Δ. Σολωμός)

ΚΚΕ: «Πέτρινα χρόνια, απολιθωμένοι αιώνια…»

Ομόφωνα υπερψηφίστηκαν το Σάββατο 1/4 (Πρωταπριλιά-τυχαίο;) η Εισήγηση και το Κλείσιμο της Κ.Ε. του ΚΚΕ, από το 20ο Συνέδριό του, μετά από 70 μόνο ομιλίες…

«Ετοιματζήδικη» η ανακοίνωση ότι στο Συνέδριο «αναδείχθηκε η αποφασιστικότητα και μαχητικότητα στην προσπάθεια ολόπλευρης ιδεολογικής– πολιτικής–οργανωτικής ισχυροποίησης του ΚΚΕ. Μεταφέρθηκε η σημαντική πείρα από τη δράση του Κόμματος, τα προηγούμενα χρόνια, όπου η στρατηγική του ΚΚΕ αναμετρήθηκε με επιτυχία (σ.σ.;;;;) σε δύσκολες και σύνθετες συνθήκες, διεθνείς και εσωτερικές».

Κράτησε μόνο τρεις -αντί τέσσερεις-μέρες, αφού όλα ήταν από πριν γνωστά, τι θα λεχθεί και τι θα ψηφιστεί…Και μάλιστα με ποσοστά «Τσαουσέσκου» (99,3!!!)

Και βέβαια, ούτε οι τρουμπέτες στην αίθουσα, ούτε οι ψευτομοντερνισμοί ξεγελούν κανένα, ούτε εξηγούν γιατί ένα τέτοιο κόμμα-με τέτοια επίθεση ενάντια στα λαϊκά δικαιώματα-είναι «κολλημένο» στο 5-6%, χωρίς ΠΟΥΘΕΝΑ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ να προβληματίζεται γι’ αυτό-πώς κι από ποιόν παραπλανάται ο «χαζός» λαός και δεν του δίνει 30%-ενώ δίνει στην «Χρυσή Αυγή» διψήφιο ποσοστό στις «προλεταριακές» συνοικίες…

«Πέτρινα χρόνια»-«Πέτρινος αιώνας»…(1917-2017)

Σεχταρισμός, απολίθωση, εσωστρέφεια (μετά το «καταραμένο» άνοιγμα του «Συνασπισμού» το 1989): τα χαρακτηριστικά ενός λειψάνου που πιάνει χώρο που δεν δικαιούται πια…

Και υπονομεύει ανοιχτά κάθε αυτόνομη συνδικαλιστική δράση υποτάσσοντάς την (Παρ. 65 Θέσεων Κ.Ε) υποχρεωτικά στους «εργατικους αγώνες» («ΠΑΜΕ») γιατί «ό, τι δήποτε άλλο είναι αποπροσανατολιστικό και αποσπασματικό»…

Ενός κόμματος που οι αγώνες του  χάνουν την αξία τους από τις εθνικές προδοσίες του, εξ ων η μεγαλύτερη δεν ήταν η θέση για απόσχιση της Μακεδονίας από την Ελλάδα (1932)…

…αλλά η απίστευτη αθλιότητα της θέσης για τη Μικρασιατική Καταστροφή:

«Αν δεν νικιόμασταν στη Μ.Ασία, η Τουρκία θα ‘τανε σήμερα πεθαμένη και εμείς μεγάλη Ελλάδα.. Γι’ αυτό εμείς όχι μόνο δεν λυπηθήκαμε για την αστικοτσιφλικάδικη ήττα στη Μικρασία μα και την επιδιώξαμε». (!!!) («Ριζοσπάστης» 12/7/1935)

… αρκετή για να κηρυχτεί παράνομο το ΚΚΕ δια βίου από τότε…

…αντί να κηρύσσονται σήμερα «παράνομοι» οι Πατριώτες…

ΑΛΕΞΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

(Φ. 195)

Η «ΜΕΓΑΛΗ ΣΚΑΚΙΕΡΑ» ΣΕ ΑΝΑΒΡΑΣΜΟ

Χωρίς τίτλο.jpg

Το όραμα της αμερικανοσιωνιστικής υπερδύναμης για παγκόσμια κυριαρχία μέσω της μετατροπής ολόκληρης της γης σε ένα ελεγχόμενο από αυτήν πλανητικό χωριό, ενός ενιαίου τύπου πολιτισμού, μιας ενιαίας πολιτικής τάξης, αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στην υλοποίησή του.

Νέες μεγάλες δυνάμεις έχουν εμφανιστεί στο προσκήνιο, ασκώντας πιέσεις ή και εκτοπίζοντας την υπερδύναμη, από παραδοσιακά ελεγχόμενες από αυτήν περιοχές, αμφισβητώντας την ηγεμονία της. Δυνάμεις που την υποχρεώνουν να πάρει ιστορικές για την συνέχιση της ύπαρξής της αποφάσεις που, όπως όλα τα στοιχεία δείχνουν, έχουν ήδη δρομολογηθεί, εμπλέκοντας ενεργά εναντίον των νέων δυνάμεων, όλες τις χώρες που βρίσκονται στην σφαίρα επιρροής της υπερδύναμης, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδος.

Σήμερα, βλέπουμε την εμφανώς παρηκμασμένη υπερδύναμη των ΗΠΑ, μετά από μια σειρά αποτυχημένων στρατιωτικών παρεμβάσεων σε διάφορα σημεία του πλανήτη και φορτωμένη με το μεγαλύτερο χρέος από όλα τα κράτη του κόσμου,  να κινδυνεύει να χάσει τη θέση του παγκόσμιου ηγεμόνα, από τις αναδυόμενες υπερδυνάμεις.

Την ίδια στιγμή στις χώρες που βρίσκονται υπό την ηγεμονική επιρροή των ΗΠΑ, επικρατεί αυξανόμενος αντιαμερικανισμός. Γιατί το νεοταξίτικο-διεθνιστικό πολιτισμικό τους μοντέλο, σε συνδυασμό με τις αυθαίρετες επεμβάσεις και τις «έγχρωμες επαναστάσεις», ενίσχυσε τα εθνικιστικά ρεύματα, κυρίως στην Ευρώπη.

Ετσι οι ΗΠΑ, τουλάχιστον σε επίπεδο ρητορικής, υιοθετούν αξίες που παραπέμπουν σε κάποιου είδους εθνικισμό, με σκοπό την αντιστροφή του ρεύματος και την επανασυσπείρωση των παραδοσιακών συμμάχων που είχαν αρχίσει να «ερωτοτροπούν» με τα αντίπαλα στρατόπεδα.

Αυτούς τους συμμάχους (συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδος), με τους πολίτες τους ικανοποιημένους από τη «στροφή» Τραμπ, οι αμερικανοσιωνιστές, αφού τους ενισχύσουν στρατιωτικά με έκτακτα εξοπλιστικά προγράμματα, τους προορίζουν για την «πρώτη γραμμή» μάχης στην επερχόμενη πολεμική αναμέτρηση με τις αναδυόμενες υπερδυνάμεις.

Από την προφανή στροφή της υπερδύναμης, η οποία εκφράστηκε με την εκλογή Τραμπ, προκύπτουν τρεις βασικές παραδοχές:

Πρώτον, ότι το νεοταξίτικο πολιτισμικό προφίλ και η ταύτιση των ΗΠΑ με την ισλαμική τρομοκρατία, τροφοδοτούν έντονο και καταστροφικό αντιαμερικανισμό και αυτό πρέπει να σταματήσει άμεσα.

Δεύτερον, ότι  η ταυτόχρονη αντιμετώπιση Ρωσίας – Κίνας δεν είναι εφικτή.

Και τρίτον, ότι το σύνολο των κρατών που τελούν υπό την ηγεμονία των ΗΠΑ δεν είναι ούτε ψυχολογικά προετοιμασμένα, ούτε κατάλληλα εξοπλισμένα, ούτε και κατάλληλα διαχωρισμένα-οργανωμένα σε αλληλοκαλυπτόμενα υποσυστήματα για διεξαγωγή πολεμικών επιχειρήσεων πλανητικής κλίμακας.

Έτσι αποφασίστηκαν:

Πρώτον να αντιστραφεί το αντιαμερικανικό κλίμα και να ξανακερδηθούν οι παραδοσιακοί σύμμαχοι.

Δεύτερον να επιχειρηθεί η διάσπαση του μετώπου που φαίνεται ότι έχουν συμπήξει οι υπερδυνάμεις Κίνας – Ρωσίας, με κατάλληλους διπλωματικούς χειρισμούς και δελεαστικά οικονομικά ανταλλάγματα προς την Ρωσία, ώστε να επιχειρηθεί η εξουδετέρωση, πρώτα της χαμηλότερων στρατιωτικών δυνατοτήτων Κίνας, και  σε δεύτερη φάση η εξουδετέρωση της Ρωσίας, όχι τόσο με χρήση στρατιωτικής ισχύος, δεδομένων των πυρηνικών που διαθέτει, αλλά κυρίως με στρατηγική περικύκλωση και γεωπολιτικό στραγγαλισμό.

Και τρίτον, να εκτελεσθεί όσο πιο αθόρυβα γίνεται, ένα γιγαντιαίο πρόγραμμα πολεμικής προπαρασκευής των συμμαχικών κρατών, βασισμένο στην προσχηματική επίκληση διάφορων μικρότερων τοπικών απειλών.

Εννοείται ότι όποιος αρνηθεί να συμβάλλει στο πρόγραμμα, επιδιώκοντας την τήρηση ουδετερότητας, θα υπάρξει «συνετισμός». Τα τρομοκρατικά χτυπήματα στην Γαλλία και την Τουρκία, εντάσσονται σε αυτό το είδος «συνετισμού».

Η Εφαρμογή του Σχεδίου

Υπό τις τρέχουσες συνθήκες, ο «εθνικιστής» και «φιλορώσος» Ντόναλντ Τραμπ, φαίνεται ότι παρείχε τα περισσότερα εχέγγυα για την επιτυχή εκτέλεση του φιλόδοξου αυτού προγράμματος διάσωσης των ΗΠΑ και για το σκοπό αυτό επελέγη.

Έτσι, για την αντιστροφή του αντιαμερικανικού κλίματος:

– Καταδίκασε τον ISIS και την ισλαμική τρομοκρατία, κατονομάζοντάς την σαν αμερικάνικο κατασκεύασμα, αναλαμβάνοντας ρητή δέσμευση να την πατάξει.

– Καταδίκασε την παράνομη μετανάστευση και υποσχέθηκε να πάρει άμεσα μέτρα για την αντιμετώπιση των λαθραία εισερχομένων στις ΗΠΑ.

– Μίλησε επικριτικά για το σύνολο σχεδόν των νεοταξίτικων «πολιτισμικών αξιών», ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων από «ειδικές» ομάδες και «συλλογικότητες», κερδίζοντας όμως την συμπάθεια των παραδοσιακών φίλων των ΗΠΑ, που είχαν απομακρυνθεί.

Για την διάσπαση του μετώπου Ρωσίας – Κίνας:

– Επέλεξε να κάνει επίθεση φιλίας στην Ρωσία, σκληραίνοντας την στάση των ΗΠΑ απέναντι στην Κίνα και ιδιαιτέρως προς την Βόρειο Κορέα, μια χώρα προστατευόμενη από την Κίνα.

– Στην επίθεση φιλίας δεν αποκλείεται να δούμε την σημαντική «υποβάθμιση» του ρόλου του ΝΑΤΟ (όχι την διάλυση) και την απομάκρυνση των αμερικανικών δυνάμεων από την  Ευρώπη.

– Δεν αποκλείεται να προβεί στην άρση του εμπάργκο και άλλες ενέργειες ισχυρού συμβολισμού και ουσιαστικού οφέλους για την Ρωσία, με αντάλλαγμα την ουδετερότητά της στην κλιμάκωση της έντασης που θα επιχειρήσει με την Κίνα.

Το πιο σημαντικό όμως από όλα τα στάδια προετοιμασίας της επερχόμενης σύγκρουσης, είναι η πολεμική προπαρασκευή των ΗΠΑ και των συμμάχων τους:

-.. Βλέπουμε ήδη τεράστια αύξηση των αμυντικών δαπανών από τις ΗΠΑ, κατά το τρέχον έτος.

– Την Ευρώπη να υποχρεώνεται να αναλάβει η ίδια την ευθύνη της άμυνάς της, αυξάνοντας τις αμυντικές δαπάνες και φτιάχνοντας ευρωπαϊκό στρατό.

–  Την Μ. Βρετανία, ως γνήσια ναυτική δύναμη,  να αποδεσμεύεται από την ΕΕ για να μπορεί να λειτουργήσει με τον αυτόνομο τρόπο που γνωρίζει και παραδοσιακά έχει ακολουθήσει σε όλες τις συγκρούσεις στην ιστορία της. Συνδράμοντας περισσότερο τις ΗΠΑ και λιγότερο την Ευρώπη, κυρίως σε αεροναυτικές επιχειρήσεις μακριά από το έδαφός της.

–  Η περίπτωση της Τουρκίας είναι ιδιαίτερη. Η Τουρκία είναι η χώρα που θα δεχτεί το πιο ισχυρό πλήγμα από την Ρωσία, όταν ξεκινήσει η σύγκρουση. Τον ρόλο αυτό φυσικά η Τουρκία δεν τον αποδέχτηκε, αλλά προσπάθησε να τον αποποιηθεί. Χρειάστηκαν τα αιματηρά επεισόδια της πλατείας Ταξίμ και μια σειρά πολύνεκρων βομβιστικών επιθέσεων για να υποχωρήσει και να υποκύψει.

Με παρελκυστική ρητορική και θεατρινισμούς, ο Ερντογάν προσπαθεί να πείσει ότι βρίσκεται σε σκληρή κόντρα με τις ΗΠΑ για το κουρδικό και μια σειρά άλλα θέματα, την ίδια στιγμή που περιμένει να παραλάβει από τις ΗΠΑ 100 F-35, των  οποίων η χρήση προϋποθέτει απόλυτη και μόνιμη αμυντική εξάρτηση από την χώρα προέλευσης.

Το σκηνοθετημένο πραξικόπημα με την βοήθεια του πράκτορα των αμερικανοσιωνιστών, Γκιουλέν (ο οποίος συνετέλεσε τα μέγιστα στο να πεισθούν και να αποκαλυφθούν αντιφρονούντες συμμετέχοντας στην απόπειρα), ήταν ένα αποφασιστικό βήμα για την εξουδετέρωση των κεμαλιστών, οι οποίοι δεν θα συμφωνούσαν ποτέ με την ανάληψη ενός τέτοιου καταστροφικού για την Τουρκία ρόλου.

Το δημοψήφισμα για την σουλτανοποίησή του είναι το δεύτερο αποφασιστικό βήμα για την συγκέντρωση των εξουσιών, ώστε να υπάρχει η απαραίτητη ενότητα διοικήσεως κατά την επερχόμενη σύγκρουση.

Η Τουρκία, πιέζει με την σειρά της την Ελλάδα να ευθυγραμμιστεί. Παρέχει δηλαδή την απαραίτητη δικαιολογητική βάση που χρειάζεται η ελληνική κυβέρνηση, για να παρουσιάσει σαν εθνική επιταγή, τους εξοπλισμούς που επιβάλλουν οι ΗΠΑ για τα δικά τους συμφέροντα.

Δεν εννοώ ότι η τουρκική απειλή είναι ανύπαρκτη, αλλά ότι η αντιμετώπισή της απαιτεί σχεδίαση και εξοπλιστικά προγράμματα που δεν έχουν καμία σχέση με τα πραγματοποιούμενα που δεν θωρακίζουν την Ελλάδα από την τουρκική απειλή, αλλά την προετοιμάζουν για πόλεμο εναντίον της Ρωσίας στο πλευρό της Τουρκίας.

Τα τηλεοπτικά κανάλια που μέχρι πριν λίγους μήνες προπαγάνδιζαν τα περί ελληνοτουρκικής φιλίας, αφιερώνουν καθημερινά πολύ χρόνο για να διατρανώσουν την τουρκική επιθετικότητα στο Αιγαίο και τον κίνδυνο που διατρέχει η Ελλάδα από τις βλέψεις της Τουρκίας, κίνδυνο που την υποχρεώνει να παραλάβει τάχιστα τα αμυντικά συστήματα που της παρέχουν οι ΗΠΑ.

Όπως λέει μια ρήση του αρχηγού της Χρυσής Αυγής: «Ενάντια στην λογική των αριθμών, η δύναμη της θέλησης των πιστών».

Υπ’ αυτή την έννοια, γίνονται πολλές προσπάθειες από την υπερδύναμη, ώστε από τα άπειρα σκόρπια κομμάτια του διεθνούς γεωπολιτικού «παζλ», να επιλεγούν εκείνα που συνθέτουν την επιθυμητή για αυτήν εικόνα.  Όμως παραμένει άγνωστο ποια από αυτά θα μπούνε στο «κάδρο» της ιστορίας.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ

(Φ. 195)

Όπου υπάρχουν τάφοι, υπάρχει και Ανάσταση

Χωρίς τίτλο.jpg

Η μεγάλη Σαρακοστή έφτασε στο τέλος της. Αρχίζει και πάλι η Μεγάλη Εβδομάδα, που ονομάστηκε Μεγάλη λόγω των μεγάλων και κοσμοσωτήριων γεγονότων που συνέβησαν κατά την διάρκειά της. Κέντρο αυτών των γεγονότων είναι βεβαίως τα άγια και άχραντα Πάθη, η θεόσωμη Ταφή και η ένδοξη Ανάσταση του Κυρίου.

Η εκκλησία μας με την κατανυκτική υμνολογία και τα αγιογραφικά αναγνώσματα, μας βοηθά να κατανοήσουμε και να ζήσουμε τα Πάθη και την Ανάσταση του Κυρίου. «Συμπορευθώμεν αυτώ και συσταυρωθώμεν… ίνα και συζήσωμεν αυτώ…».

Ο Χριστός με την ενανθρώπηση και την θυσία Του πάνω στον Σταυρό έδειξε την μεγάλη Του αγάπη για το ανθρώπινο γένος. Ήρθε για να μας χαρίσει την πολυπόθητη ελευθερία. Εξωτερική και εσωτερική. Όμως, πόσο ελεύθεροι είμαστε εμείς σήμερα;

Δυστυχώς, εξωτερική ελευθερία δεν έχουμε. Πριν από σχεδόν δυο χιλιάδες χρόνια πάνω στον Σταυρό βρισκόταν ο Χριστός. Σήμερα βρίσκεται καρφωμένη η πολύπαθη Πατρίδα μας. Χρόνια τώρα οι πολιτικοί μας άρχοντες καρφώνουν καθημερινά και νέα καρφιά στον Σταυρό της, χωρίς σταματημό, υπηρετώντας ξένα συμφέροντα, ενδιαφερόμενοι αποκλειστικά για τον εαυτό τους ή μάλλον για την τσέπη τους, γεμίζοντας το κορμί της με πληγές, κι αυτή να επιμένει να μην πεθαίνει. Άλλωστε η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει!

Όσον αφορά την εσωτερική ελευθερία, ευτυχώς υπάρχουν ακόμη κάποιοι άνθρωποι ελεύθεροι ανάμεσά μας. Κάποιοι που δεν υπέκυψαν στους πειρασμούς του ευδαιμονισμού, του υπερκαταναλωτισμού, της τεχνολογίας, των ΜΜΕ. Που δεν έγιναν πρόβατα σε ένα κοπάδι που το οδηγούν στον γκρεμό. Άνθρωποι που είναι ελεύθεροι ακόμη και σ’ ένα κελί φυλακής γιατί το ελεύθερο πνεύμα και η ελεύθερη ψυχή δεν φυλακίζονται. Λίγοι, ελάχιστοι, αλλά υπάρχουν. Είναι η μόνη ελπίδα μας. Άλλωστε, αν θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο πρέπει να ξεκινήσεις από τον εαυτό σου. Αυτοί οι άνθρωποι αυτό έκαναν. Προετοιμάστηκαν εσωτερικά, έγιναν δυνατοί για να δώσουν την μεγάλη μάχη. Γι’ αυτούς, για μας, για όλους. Μα πρώτα απ’ όλα για την Ελλάδα μας. Από το μετερίζι του ο καθένας.

Την Μεγάλη Παρασκευή, το κακό, η δολιότητα, η δειλία και η προδοσία φαινομενικά θριαμβεύουν. Κάτι αντίστοιχο δεν συμβαίνει και στις μέρες μας; Παντού το κακό θριαμβεύει. Θρασύδειλοι, υποκριτές και προδότες αναρριχώνται στις πιο καίριες θέσεις και καταστρέφουν ό,τι προλαβαίνουν στο πέρασμά τους, χωρίς ίχνος ντροπής. Η δολιότητα, η αδικία, η κλεψιά, η εκμετάλλευση, επικρατούν σε όλους τους τομείς. Την λέξη φιλότιμο, μια αποκλειστικά ελληνική λέξη και (κυρίως) έννοια, δεν την έχουν καν ακούσει. Ο Χριστός όμως, καταδίκασε την υποκρισία. Την Μεγάλη Δευτέρα, τα «ουαί» κατά των υποκριτών, αποτελούν την καταδίκη του «προσωπείου», του «image». Ο Χριστός καταδίκασε απερίφραστα και με αυστηρότητα την ηγετική υποκρισία με σκληρή θεολογική διαλεκτική. Η κριτική της πολιτικής πρακτικής και τα ηθικοπολιτικά μηνύματα της ημέρας αυτής είναι ανυπέρβλητα.

Διαπιστώνουμε ότι το σκοτάδι και η θλίψη της Μεγάλης Παρασκευής είναι πραγματικό, ζωντανό και σύγχρονο. Όμως, το διαδέχεται το φως της Ανάστασης. Η ελπίδα μας βρίσκεται στον ζωοδόχο Τάφο του Χριστού. Από εκεί θα ανατείλει και η δική μας ανάσταση. Προσωπικά του καθενός μας, αλλά και της Πατρίδας μας. Σε λίγες μέρες ο Χριστός θα αναστηθεί «εσφραγισμένου του μνήματος..», θα δωρίσει και πάλι σε όλους μας την αθανασία. Από εμάς εξαρτάται αν θα δεχθούμε το δώρο Του. Η πραγματική χαρμόσυνη συνάντηση μ’ Αυτόν θα μας δώσει την δύναμη να σπάσουμε τα εσωτερικά και τα εξωτερικά δεσμά μας. «Δεύτε ίδωμεν την ζωήν ημών εν τάφω κειμένην, ίνα τους εν τάφοις κειμένους ζωοποιήση». Ας κάνουμε λοιπόν όλοι μας ό,τι περνάει από το χέρι μας για να έρθει και για μας και για την Πατρίδα μας, επιτέλους, η Ανάσταση!

ΙΟΥΣΤΙΝΗ Μ.

(Φ. 195)

Για τα παιδιά με αυτισμό

Χωρίς τίτλο.jpg

Ο αυτισμός χαρακτηρίζεται παγκόσμια ως ένα φάσμα διαταραχών που οφείλεται στον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος (το νευρικό σύστημα) αναπτύσσεται και εργάζεται.

Ο αυτισμός μπορεί να διαγνωστεί σε πολύ μικρή ηλικία. Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι 1 στα 80 περίπου παιδιά,  παρουσιάζει αυτιστικές διαταραχές.

Ενώ ο κλασσικός αυτισμός μπορεί να διαγνωστεί σε  μικρή ηλικία, το σύνδρομο Asperger εμφανίζεται μετά τα τρία χρόνια. Μια σημαντική διαφορά είναι ότι παιδιά με το σύνδρομο Asperger αναπτύσσουν καλές λεκτικές ικανότητες σε αντίθεση με τον κλασσικό αυτισμό, αλλά δεν έχουν την δυνατότητα να κατανοήσουν άλλα επικοινωνιακά στοιχεία, όπως μεταφορές ή ειρωνεία. Παιδιά με το σύνδρομο Asperger έχουν επίσης ικανοποιητικά μέχρι και πολύ υψηλά επίπεδα νοημοσύνης.

Οι αιτίες του αυτισμού είναι άγνωστες και οι έρευνες συνεχίζονται παγκοσμίως. Πολλές είναι οι υποθετικές αιτίες που αναφέρονται. Γονίδια, τοξίνες, συσχέτιση με εμβόλια και πολλά άλλα.

Ο αυτισμός δεν έχει καμιά σχέση με τον τρόπο που ανατρέφονται τα παιδιά.

Η «θεραπεία» του αυτισμού είναι κάτι που χρειάζεται πολύ χρόνο, υπομονή και  δουλειά από όλη την οικογένεια. Ουσιαστικά, δεν υπάρχει θεραπεία του αυτισμού, μιας και  πρόκειται για μια νευρολογική διαταραχή που διαρκεί σε όλη τη ζωή του ατόμου. Υπάρχει όμως μία σειρά μεθόδων, με τις οποίες το παιδί εκπαιδεύεται ώστε να  βελτιώσει την κοινωνική του επικοινωνία, με στόχο να προσαρμόζεται καλύτερα μέσα στα κοινωνικά δεδομένα και στην ίδια την ζωή.

Πολλά παιδιά με αυτισμό καταφέρνουν με εντατική θεραπεία και την στήριξη από το οικογενειακό περιβάλλον τους, να ενταχθούν στο κοινωνικό σύνολο, σε ορισμένες περιπτώσεις να δημιουργήσουν και δική τους οικογένεια και να ζήσουν αυτόνομα. Τα παιδιά και οι ενήλικοι με αυτισμό έχουν συναισθήματα και ενδιαφέρονται για τους άλλους, απλά αντιμετωπίζουν  τεράστιες δυσκολίες στο να το εκφράσουν. Οι γονείς σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αισθάνονται ντροπή για το παιδί τους, και να προσπαθούν να «κρύψουν» αυτό που τους συμβαίνει. Εάν καλλιεργηθούν τα παιδιά με αυτισμό, και τους δοθούν οι κατάλληλες ευκαιρίες, μαθαίνουν να επικοινωνούν μεταξύ τους και να συμβιώνουν, φυσικά με την υποστήριξη των εκπαιδευτών και του κοινωνικού συνόλου. Η απομόνωση δεν είναι λύση.

Υπάρχουν ατομικά και ομαδικά εκπαιδευτικά προγράμματα για αυτιστικά παιδιά, όμως χρειάζεται δουλειά, πολλή δουλειά. Και χρόνο. Και χώρο. Χρειάζεται αγάπη, ατελείωτη αγάπη. Υπομονή απίστευτη.  Και ίσως να χρειαστείτε και ωτοασπίδες! Το μεγάλωμα ενός παιδιού στο φάσμα του Αυτισμού είναι ένα ταξίδι χαράς και λύπης. Είναι η ζωή του παιδιού μου, όμως, και πολλές φορές σκέφτομαι πως δεν θα την άλλαζα με τίποτα, αλλά μπορεί και να λέω ψέματα.

Μάθετε σιγά σιγά να μπαίνετε λιγάκι στον κόσμο τους και να τους βοηθάτε να κάνουν μερικά βήματα και στον δικό μας κόσμο. Κάποιες φορές ο δικός τους κόσμος είναι πολύ καλύτερος, πιστέψτε με!

Το να είσαι αυτιστικός δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς να μάθεις. Αλλά σημαίνει ότι υπάρχουν διαφορές στο πώς γίνεται η εκμάθηση. Ο μηχανισμός λήψης και ανάκλησης πληροφοριών μπορεί να λειτουργήσει με ασυνήθεις τρόπους. Η επεξεργασία μπορεί να είναι επικεντρωμένη σε πιο λεπτομερές επίπεδο ή σε ευρύτερο από ό,τι θεωρείται κανονικό.

Το να είσαι αυτιστικός, πάντα θα σημαίνει πως θα είσαι διαφορετικός.

Η προσωπικότητά τους όμως είναι ακέραια. Το «είναι» τους είναι άθικτο.

Ένα αυτιστικό παιδί είμαι σίγουρη πως θα ήθελε να μας πει τα εξής:

« Βρίσκω μεγάλη αξία και νόημα στη ζωή μου, και δεν έχω καμία επιθυμία να θεραπευτώ από το να είμαι ο εαυτός μου. Αν θέλετε να με βοηθήσετε, μην προσπαθείτε να με αλλάξετε για να ταιριάξω στον κόσμο σας. Μην προσπαθείτε να με περιορίσετε σε κάποιο μικρό κομμάτι του κόσμου που μπορείτε να προσαρμόσετε για να ταιριάξω. Δώστε μου την αξιοπρέπεια να με γνωρίσετε με τους δικούς μου όρους, αναγνωρίστε ότι όλοι είμαστε το ίδιο ξένοι ο ένας προς τον άλλο, ότι οι τρόποι ύπαρξης μου δεν είναι αποκλειστικά κατεστραμμένες εκδοχές των δικών σας τρόπων. Αμφιβάλλετε για τις υποθέσεις σας. Ξεκαθαρίστε τους όρους σας. Εργαστείτε μαζί μου για να χτίσουμε περισσότερες γέφυρες μεταξύ μας!»

ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΚΙΟΣΣΕ

(Φ. 194)

 

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑