Αναζήτηση

Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ

Εβδομαδιαία εθνική εφημερίδα

Κατηγορία

ΕΛΛΑΔΑ

Η συμβολή της Ελληνίδας στο έπος του 1940

 

 

ΓΥΝΑΙΚΕΣ Β.ΗΠΕΙΡΟΥ ΧΙΟΝΙΑ

 

 

«Κι οι μάνες τα κοφτά γκρεμνά σαν Παναγιές τ’ ανέβαιναν.

Με την ευκή στον ώμο τους κατά το γιό πηγαίναν

και τις αεροτραμπάλιζε ο άνεμος φορτωμένες

κι έλυνε τα τσεμπέρια τους κι έπαιρνε τα μαλλιά τους

κι έδερνε τα φουστάνια τους και τις σπαθοκοπούσε,

μ’ αυτές αντροπατάγανε, ψηλά, πέτρα την πέτρα

κι ανηφορίζαν στη γραμμή, όσο που μες στα σύννεφα

χάνονταν ορθομέτωπες η μια πίσω απ’ την άλλη»

Νικηφόρος Βρεττάκος

 

Oταν ήχησαν οι σάλπιγγες του πολέμου στην πατρίδα μας, στις 28 Οκτωβρίου 1940, ολόκληρη η χώρα δονήθηκε από έναν ισχυρό πατριωτικό παλμό. Οι Έλληνες βγήκαν με ενθουσιασμό στους δρόμους και με αποφασιστικότητα, χαμόγελο και τραγούδι έκαναν πράξη το μεγάλο ΟΧΙ, που είχε πει εκ μέρους όλων ο Eθνικός Kυβερνήτης Ιωάννης Μεταξάς. Και επειδή η νίκη κερδίζεται μόνο όταν αγωνίζονται για αυτήν όλες οι δυνάμεις του Έθνους, οι Ελληνίδες, ακολουθώντας τα χνάρια της αρχαίας Σπαρτιάτισσας, της Μπουμπουλίνας και της Τζαβέλαινας, κατά εκατοντάδες χιλιάδες κράτησαν ψηλά την αξιοπρέπειά τους και την Tιμή της πατρίδας. Δεν χρειάστηκε να γίνει νόμος για την επιστράτευση της γυναίκας. Oι Ελληνίδες, νέες, μεσόκοπες και ηλικιωμένες έδωσαν εθελοντικά και με όλη τους ψυχή το “παρών”, από το μετερίζι της η καθεμιά.

Οι ηρωικές γυναίκες της Πίνδου μετέφεραν στους στρατιώτες μας πυροβόλα, πυρομαχικά, οβίδες, και κάθε είδους εφόδια, μέσα σε αντίξοες καιρικές συνθήκες εν ώρα μάχης! Σε ρουμάνια και κακοτράχαλα βουνά, εκεί που τα ζώα αρνούνταν να προχωρήσουν, εκείνες αλύγιστες, με αδάμαστη θέληση, φορτωμένες στην πλάτη τα εφόδια, περπατούσαν για ώρες μέσα στα χιόνια.

Σε γραπτή μαρτυρία αναφέρεται  χαρακτηριστικά: «7 Νοεμβρίου 1940. […] Συνάντησα γυναίκες που κουβαλούσαν πυρομαχικά. Μία ήταν 88 ετών. Μία μου είπε κλείδωσε το μικρό σε μια καλύβα για να βοηθήσει τον στρατό. Το βράδυ είδα μια γριούλα να κρατά δύο μικρά και η μητέρα τους ζύμωνε ψωμί για τον στρατό με το φως 2 κεριών που είχε μέσα σε ένα ποτήρι. Τα χιόνια, ο πάγος, το τρομερό κρύο δεν φαινόταν να τους τρομάζει. Όλες γεμάτες χαρά ήθελαν να προσφέρουν στον στρατό ό,τι δεν μπορούσαν τα μεταγωγικά. Αλήθεια γυναίκες – θαύμα».

Άλλη μαρτυρία αναφέρει το εξής αξιοθαύμαστο: «Οι νικηταί της Πίνδου προχωρούσαν. Καθώς έφτασαν στον ποταμό Βογιούσα, κι είδαν οι ατρόμητες γυναίκες της Πίνδου, πως το απότομο ρέμα εμπόδιζε τους σκαπανείς στην δουλειά τους, έκαναν αυθόρμητα κάτι, που ξανάγινε ύστερα στον Καλαμά και στον Δρίνο: μπήκαν οι ίδιες μέσα στα νερά και, πιασμένες σφικτά από τους ώμους, σχημάτισαν πρόσχωμα, που ανάκοβε την ορμή του ποταμού και ευκόλυνε τους γεφυροποιούς!».

Μέσα στα χιόνια οι γυναίκες, για να περάσει ο στρατός μας, είτε άνοιγαν είτε έφτιαχναν δρόμους, ρίχνοντας πέτρες μέσα στις λάσπες. Άλλες υπό το φως των λυχναριών έπλεκαν μάλλινες φανέλες και κάλτσες. Η καθεμιά πρόσφερε ό,τι μπορούσε. Πολλές εύπορες γυναίκες, έδωσαν χρήματα και κοσμήματα για να βοηθήσουν στον αγώνα.

Στα νοσοκομεία και τα ορεινά χειρουργεία, οι Ελληνίδες νοσοκόμες δούλεψαν με ηρωισμό και αυταπάρνηση, ενώ πολλές έπεσαν την ώρα του καθήκοντος κατά την διάρκεια των βομβαρδισμών νοσοκομείων και πλοίων που μετέφεραν τραυματίες. Περιθάλπουν, στηρίζουν, παρηγορούν. Θαυμαστή η αντίδραση της Ελληνίδας προϊσταμένης στο Μεσολόγγι, όταν ο Γερμανός επιτελής οργισμένος, γιατί εκείνη αρνείται να εκκενώσει το νοσοκομείο από τους Έλληνες τραυματίες, για να βάλει εκείνος τους δικούς του, την ρωτά το όνομά της κι εκείνη του απαντά: «Ελληνίδα ονομάζομαι».

Οι ηρωικές Ελληνίδες μητέρες πρόσφεραν στην πατρίδα όχι μόνο συζύγους και αδέλφια, αλλά και ό,τι πολυτιμότερο είχαν: τα παιδιά τους. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Ελληνίδας μάνας Ελένης Ι. Ιωαννίδου, η οποία έχασε ένα παιδί στην Κλεισούρα, κι ενώ είχε στείλει ήδη άλλα τέσσερα στο μέτωπο, ζήτησε με επιστολή της από τον βασιλιά να καλέσει ονομαστικά και τους άλλους τέσσερις γιους της που δεν είχαν επιστρατευτεί!

Ελληνίδες θυσίασαν την ζωή τους στην Εθνική Αντίσταση και οδηγήθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα όπως η Λέλα Καραγιάννη.

Σήμερα, σε μια εποχή όχι μόνο οικονομικής κρίσης, αλλά κυρίως κρίσης αξιών, οι σύγχρονες Ελληνίδες καλούμαστε να μιμηθούμε τις εθνικές αγωνίστριες του 1940. Σήμερα, που μαίνεται ένας άλλου είδους πόλεμος στην πατρίδα μας, πρέπει να αγωνιστούμε με άλλα όπλα. Και πρώτα από όλα το μεγαλύτερο έργο μας είναι να εμφυσήσουμε στα παιδιά μας την φλογερή αγάπη για την Ελλάδα μας. Να μεγαλώσουμε Ελληνόπουλα με αγωνιστικό φρόνημα και πνεύμα θυσίας, αντάξια των ενδόξων προγόνων μας. Στις μέρες μας, πλέον, που δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από τα σχολεία και τον κοινωνικό περίγυρο, η μόρφωση των παιδιών μας αποτελεί δική μας ευθύνη και προτεραιότητα. Ας οπλιστούμε λοιπόν με ατσάλινη θέληση, υπομονή και επιμονή κι ας αγωνιστούμε ξανά όλοι μας και με κάθε τρόπο για την απελευθέρωση της πατρίδας μας από τους σύγχρονους εχθρούς της.

ΙΟΥΣΤΙΝΗ Μ.

(Δημοσιεύθηκε στο φ.223 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

Advertisements

Ταξίδι στις Προϊστορικές Κυκλάδες

K

 

Ανάμεσα ηπειρωτικής Ελλάδας και Μικράς Ασίας, βρίσκονται οι Κυκλάδες. Εκεί αναπτύχθηκε κατά την Εποχή του Χαλκού, ο Κυκλαδικός Πολιτισμός, όπως τον κωδικοποίησε και τον ονόμασε ο αείμνηστος Χρήστος Τούντας (1857-1934), ο Έλληνας κλασικός αρχαιολόγος ο οποίος συνεργάστηκε με τον Ερρίκο Σλήμαν και ολοκλήρωσε τις έρευνες στην αρχαιολογική θέση των Μυκηνών. Είναι αυτός που αναγνώρισε τις περισσότερες θέσεις της πρώιμης ελλαδικής εποχής του Χαλκού στις Κυκλάδες.

Δεν μπορούμε να ξέρουμε εάν οι Κυκλαδίτες της 3ης χιλιετίας π.Χ. όταν αναπτύχθηκε ο αποκαλούμενος Κυκλαδικός Πολιτισμός, χρησιμοποιούσαν αυτήν την ονομασία για τα νησιά τους. Γνωρίζουμε όμως ότι έτσι αποκαλούνται από τον Ηρόδοτο και τον Θουκυδίδη. Σύμφωνα με τον Στράβωνα, την ονομασία αυτή έλαβαν η Κέα, η Κύθνος, η Σέριφος, η Μήλος, η Σίφνος, η Κίμωλος, η Πάρος, η Νάξος, η Σύρος, η Μύκονος, η Τήνος και η Άνδρος, επειδή σχημάτιζαν κύκλο γύρω από το ιερό νησί της Δήλου.

Τα σημερινά νησιά ήσαν κάποτε οι κορυφές των βουνών της Αιγηΐδος, της ηπείρου η οποία θεωρείται κοιτίδα των Ελλήνων και του πολιτισμού, και η οποία καταποντίστηκε πριν από 5 εκατομμύρια χρόνια. Ο πολιτισμός της εποχής αναπτύχθηκε σε ολόκληρη την έκταση, το μήκος και πλάτος του Αιγαίου, και  ονομάζεται συνολικά Αιγαιακός. Ανάλογα με την περιοχή όπου αναπτύχθηκε, ονομάζεται Κυκλαδικός, Κρητικός ή Μινωικός, και Μυκηναϊκός.

Οι Κυκλάδες κατοικήθηκαν, σύμφωνα με τα όσα μέχρι τώρα γνωρίζουμε, από τα τέλη της πέμπτης χιλιετίας π.Χ.

Το απόκρημνο γεωγραφικό ανάγλυφο, ο θαλάσσιος περιορισμός και ταυτόχρονα η επιθυμία για άνοιγμα στο άγνωστο, στην εξερεύνηση και την επικοινωνία, αποτέλεσαν εφαλτήρια για την δημιουργία ενός ανθρωποκεντρικού πολιτισμού, όπου η ανθρώπινη μορφή κυριαρχεί, μιλώντας εύγλωττα για την κοινωνική ιεραρχία, τις ασχολίες, και τις δοξασίες των Κυκλαδιτών της Προϊστορικής εποχής.

Οι οικισμοί είναι χτισμένοι σε θέσεις οι οποίες ευνοούσαν την δυνατότητα θαλάσσιας επικοινωνίας και παρείχαν ασφαλή αγκυροβόλια, και αφ’ ετέρου εξασφάλιζαν προστασία από θεομηνίες και εχθρικές επιθέσεις. Επιλέγονταν γι’ αυτό ακρωτήρια, χαμηλοί λόφοι, πλαγιές ή φύσει οχυρές θέσεις κοντά στην θάλασσα.

Για πρακτικούς λόγους μελέτης, και σύμφωνα με τις αλλαγές στην δραστηριότητα των κατοίκων και τα αρχαιολογικά ευρήματα, ο πολιτισμός που αναπτύχθηκε στην γεωγραφική αυτή περιοχή, διακρίνεται στην Πρωτοκυκλαδική περίοδο (3200 – 2000 π.Χ.), την Μεσοκυκλαδική περίοδο (2000 – 1600 π.Χ.) και την Υστεροκυκλαδική περίοδο (1600 – 1100 π.Χ.).

Κατά την Πρωτοκυκλαδική περίοδο, επισημαίνεται η ανάπτυξη της μεταλλουργίας και της ναυσιπλοΐας. Χάλκινα εργαλεία και όπλα, κωπήλατα πλοία αποτυπωμένα σε πήλινα τηγανόσχημα σκεύη ή μολύβδινα ομοιώματα, μαρτυρούν την ακμή των Κυκλάδων, που βρίσκονται στο κέντρο των θαλάσσιων δρόμων επικοινωνίας του Αιγαίου. Οψιδιανός, ιδανικός για την κατασκευή βελών, και μάρμαρο, μοναδικές πρώτες ύλες των Κυκλάδων, συνιστούν την βάση για τον πλούτο των νησιών. Αυτήν την εποχή κατασκευάζονται τα πρώτα μαρμάρινα αγγεία και τα βιολόσχημα ειδώλια, τα παγκοσμίως γνωστά ειδώλια με τα διπλωμένα χέρια, σήμα κατατεθέν της κυκλαδικής τέχνης.

Κατά την Μεσοκυκλαδική φάση, δημιουργούνται σημαντικά λιμάνια. Η Φυλακωπή στην Μήλο, η Αγία Ειρήνη στην Κέα, και το Ακρωτήρι στην Θήρα. Η άφθονη εισαγμένη μινωική και μυκηναϊκή κεραμεική που βρέθηκε στα παραπάνω κέντρα, μαρτυρεί έντονες επαφές και ανταλλαγές προϊόντων με την Κρήτη και την Ηπειρωτική Ελλάδα. Η τέχνη σε μάρμαρο σταδιακά εγκαταλείπεται και την θέση της παίρνει ο πηλός με πλούσια εικονογράφηση ζώων, πουλιών και ανθρώπων.

Κατά την Υστεροκυκλαδική εποχή, τα νησιά γνωρίζουν νέα ακμή και οργανώνονται διοικητικά. Αποκτούν ισχυρά τείχη, ρυμοτομημένη δόμηση,  δημόσια κτίρια και ναούς αλλά και σύστημα καταγραφής. Εδώ εντοπίζεται η απαρχή της γραφής «Γραμμική Α΄». Η επιρροή των Κρητικών κέντρων γίνεται εμφανέστερη, και εις ό,τι αφορά την τέχνη, στις τοιχογραφίες στο Ακρωτήρι της Θήρας και την Φυλακωπή της Μήλου, όπου αποτυπώνονται μοναδικά σκηνές από την φύση και την ζωή στον αιγαιακό χώρο των προϊστορικών χρόνων. Την επιρροή της Κρήτης, ακολουθεί μεταξύ 1400 – 1100 π.Χ. η Μυκηναϊκή κυριαρχία.

 

Eκθεση με τίτλο «Ταξίδι στον Κυκλαδικό Πολιτισμό» διοργανώνει το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης σε συνεργασία με τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών.

Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 27 Ιουλίου μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου, και θα φιλοξενηθεί στον χώρο «Τέχνη & Πολιτισμός» στο επίπεδο Αφίξεων του Αεροδρομίου.

Αποτελεί μια συνοπτική παρουσίαση της μεγάλης έκθεσης «Κυκλαδική Κοινωνία, 5.000 χρόνια πριν» που διοργάνωσε το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, για την συμπλήρωση 30 χρόνων λειτουργίας του.

 

3

 

Τα Κυκλαδικά ειδώλια

 

Το ύψος των Κυκλαδικών ειδωλίων είναι 25 έως 30 εκατοστά, υπάρχουν όμως και ειδώλια με ύψος έως και 153 εκατοστά. Είναι κατασκευασμένα από λευκό μάρμαρο, υλικό που υπήρχε σε αφθονία στα νησιά των Κυκλάδων. Το λάξευαν με λίθινα κυρίως εργαλεία, αλλά και δευτερευόντως από χαλκό, και λείαιναν την επιφάνειά του με ελαφρόπετρα. Αν και σήμερα είναι κυρίως λευκά, όπως έχει διαπιστωθεί και για αγάλματα και κτίρια των κλασικών χρόνων, χρησιμοποιήθηκαν για την διακόσμησή τους ορυκτά χρώματα, για να τονίσουν τα μάτια και το στόμα.

Συνήθως αναπαριστούν γυναίκες, όρθιες με τα χέρια στήθος, μακρύ λαιμό, πέλματα λοξά με χαραγμένες λεπτομέρειες, οι οποίες παραπέμπουν όχι σε ένδυση, αφού αναπαριστώνται γυμνές, αλλά στο γονιμικό στάδιο της ζωής, την μητρότητα και την λοχεία. Κατασκευάζονται όμως και ειδώλια με ανδρικές μορφές,  μουσικοί, κυνηγοί ή πολεμιστές. Ο συνδυασμός των αναπαραστάσεων των δύο φύλλων, μας φανερώνει τις προτεραιότητες και την διαστρωμάτωση της Κυκλαδικής κοινωνίας.

Κυκλαδικά ειδώλια μπορούμε να δούμε στο μουσείο Κυκλαδικής τέχνης και στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα, και σε κατά τόπους συλλογές.

(Δημοσιεύθηκε στο φ.213 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

 

 

«Ταμείο Μολυβιάτη» Δέκα χρόνια από τις καταστροφικές πυρκαγιές της Ηλείας… και τα λεφτά που ποτέ δεν εισέπραξε ο Ηλειακός λαός

4

 

Συμπληρώνονται ακριβώς δέκα χρόνια από τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007, τις καταστροφικότερες που γνώρισε ποτέ η Ελλάδα. Ο νομός Ηλείας, θύμα της αναλγησίας του κράτους, γνώρισε την τέλεια καταστροφή. Νεκρά παιδιά, νεκροί πυροσβέστες που χάθηκαν την ώρα του καθήκοντος, δεκάδες σπίτια παραδόθηκαν στις φλόγες και χιλιάδες περιουσίες, κόποι μιας ζωής,  έγιναν στάχτη σε μερικά δευτερόλεπτα, και για όλα αυτά έφταιγε ο “στρατηγός άνεμος” …τρομάρα τους.

Όλοι θυμόμαστε τότε, πως η είδηση της καταστροφής πήρε παγκόσμιες διαστάσεις, ενεργοποιώντας σε κάθε γωνιά του πλανήτη τους Έλληνες ομογενείς, αλλά και ξένους φιλέλληνες, οι οποίοι πρόσφεραν προς βοήθεια στον δοκιμαζόμενο λαό της Ηλείας, μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια, 210.000.000 τον αριθμό, τα οποία όπως τόνιζαν στον ξένο τύπο, απευθύνονταν σε κάθε οικογένεια που είχε πληγεί από τις πυρκαγιές. Θα επενδύονταν δηλαδή για ανακατασκευές καμμένων χωριών, για επαναδενδροφυτεύσεις καμμένων ελαιόδεντρων, για δημιουργία αγροτικών ιατρείων, για αγορά ασθενοφόρων κτλ. Αφού λοιπόν συγκέντρωσαν  τα χρήματα αυτά, τα έστειλαν στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Τράπεζα της Ελλάδος, όπου κάθε πυρόπληκτος δήμος της Ηλείας, με συγκεκριμένα στοιχεία, θα απαιτούσε νόμιμα μέρος των  χρημάτων για τις συγκεκριμένες αποκαταστάσεις.

Με πανουργία η τότε κυβέρνηση της ψευτοδεξιάς ΝουΔούλας, και με πρωθυπουργό τον Κωστάκη Καραμανλή, με την σύμφωνη γνώμη των υπόλοιπων κομμάτων, αποφασίζουν να συγκεντρώσουν τα χρήματα αυτά και να δημιουργήσουν το περίφημο Ταμείο Μολυβιάτη. Στην συνέχεια το 2011 καθ’ υπόδειξιν της τρόικας που κυβερνάει την Ελλάδα, το ταμείο εντάχθηκε στο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων και τότε είναι που χάθηκε εντελώς η μπάλα.

Με ποια δικαιοδοσία και απόλυτο θράσος, δέσμευσαν δωρεές χρημάτων που απευθύνονταν στον πολύπαθο Ηλειακό λαό; Η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος και η τοπική αυτοδιοίκηση γιατί δεν αντέδρασαν στην παραπάνω ενέργεια; Ποτέ δεν απολογήθηκαν.

Είναι σημαντικό να προσθέσουμε πως ομάδες ομογενών που είχαν δημιουργήσει συλλόγους τοπικών κοινοτήτων και συλλόγους πόλεων του νομού, καλούσαν δημάρχους και προέδρους, παραδίδοντάς τους επιταγές, με χιλιάδες ευρώ, που αν τα προσθέσουμε και αυτά, αγγίζουν ένα τεράστιο ποσό.

Αν στην Ελλάδα οι διεθνείς τοκογλύφοι και οι εγχώριοι υποτακτικοί τους  επέβαλαν την οικονομική κρίση το 2009, στην Ηλεία η κρίση άρχισε από το 2007.

Σημαντικό μέρος των χρημάτων που συγκεντρώθηκαν για έναν συγκεκριμένο σκοπό χρησιμοποιούνται  σήμερα για έργα που ουδεμία σχέση έχουν με πυρκαγιές και πυρόπληκτους, και χρησιμοποιούνται σε περιοχές που ουδεμία σχέση έχουν με τις φωτιές του 2007.

Σε αυτά τα έργα, δεν υπάρχει ούτε ένα αντιπλημμυρικό έργο για την Ηλεία, που τα τελευταία χρόνια, έχει τόσο δοκιμαστεί από έντονα καιρικά φαινόμενα.

Από το 2014 έως σήμερα έχουν εγκριθεί έργα που αφορούν περιοχές από όπου ουδέποτε πέρασε η πυρκαγιά του 2007. Αναφέρω χαρακτηριστικά, 336.850 ευρώ με αντικείμενο “βελτίωση και αποκατάσταση τμημάτων του οδικού δικτύου” τοπικής κοινότητας Γερακίου του Δήμου Αμαλιάδας, 300.000 ευρώ για την αποκατάσταση οδικού δικτύου Ανδραβίδας – Κυλλήνης, 550.000 ευρώ, για επεκτάσεις ηλεκτροφωτισμού στον δήμο Αρχαίας Ολυμπίας, 544.727ευρώ, στον Δήμο Ζαχάρως για αντιδιαβρωτική προστασία των οδών, εγκρίθηκαν επίσης, 2 έργα στην Αιτωλοακαρνανία και 1 έργο στην Αχαΐα, δόθηκαν χρήματα για δημιουργία αθλητικών εγκαταστάσεων και συντήρηση αρχαιολογικών χώρων στο νησί της Ρόδου (!), έργα τα οποία πληρώθηκαν από το ταμείο Μολυβιάτη, μέσω του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων.

Αναρωτιέται λοιπόν κανείς, αν όλοι αυτοί που δώρισαν τα χρήματά τους το 2007 για την ανακούφιση των πληγέντων περιοχών  γνώριζαν πού θα κατέληγαν, τι πραγματικά θα έκαναν; Φέτος παρατηρείται μια έντονη δραστηριότητα πυρκαγιών σε όλη την Ελλάδα. Αν πραγματικά συμβεί το καταστροφικό φαινόμενο που συνέβη πριν δέκα χρόνια στην Ηλεία, πιστεύει κανείς πως οι ομογενείς θα ενεργοποιηθούν για να βοηθήσουν την Ελλάδα έτσι όπως ενεργοποιήθηκαν το 2007; Όχι, γιατί γνωρίζουν τα εγχώρια λαμόγια που μας κυβερνούν. Γνωρίζουν τους πραγματικούς εχθρούς της Πατρίδας, που δεν είναι άλλοι από αυτούς που εδώ και οκτώ χρόνια έχουν παραδώσει την Ελλάδα, στους διεθνείς τοκογλύφους.

Νίκος Κρέσπης

Στρ. Γεώργιος Επιτήδειος: ΕΛΛΑΣ ΕΝ ΚΑΜΙΝΩ

 

3

Για μία ακόμη θερινή περίοδο, ο ελληνικός λαός υποχρεώνεται να παρακολουθήσει, ως απλός θεατής, την ίδια τραγωδία της καταστροφής εξ αιτίας εμπρησμών, του δασικού πλούτου, της χλωρίδος και της πανίδος μεγάλων τμημάτων της χώρας και, σε πολλές περιπτώσεις, και της ίδιας της περιουσίας του. Μάλιστα, το εξοργιστικό στην προκειμένη περίπτωση, είναι ο άκρως ανησυχητικός και επικίνδυνος εθισμός του στα διαδραματιζόμενα τα οποία ανέχεται σχεδόν μοιρολατρικά, θεωρώντας τα ως περίπου αναμενόμενα και νομοτελειακά, με το σκεπτικό ότι εξυπηρετούν κάποιες γενικές και αόριστες σκοπιμότητες για οικοπεδική εκμετάλλευση ή δημιουργία βοσκοτόπων.

Είναι γεγονός ότι κατά τα τελευταία 30 τουλάχιστον χρόνια είναι εμφανής η αδυναμία ή η αδιαφορία των εκάστοτε ελληνικών κυβερνήσεων να αντιμετωπίσουν τους κινδύνους που δημιουργούνται για τα δάση της χώρας μας. Αν και πριν πολλά χρόνια ψηφίσθηκε ομόφωνα πρόταση για δημιουργία Ενιαίου Φορέα Δασοπροστασίας, αυτός ουδέποτε δημιουργήθηκε για λόγους μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων που έχουν σχέση με συμφέροντα των εμπλεκομένων Υπηρεσιών. Παράλληλα, από το κράτος, επιδείχθηκε ασυγχώρητη αμέλεια τόσο για τον εκσυγχρονισμό και την συντήρηση του υπάρχοντος πυροσβεστικού αεροπορικού δυναμικού, όσο και για την αντικατάσταση των παλαιοτέρων υλικών με νέας τεχνολογίας μέσα. Εάν στα παραπάνω προστεθούν η υποστελέχωση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας και η ανισομερής κατανομή του υπάρχοντος προσωπικού, δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κάποιος την μείωση της μαχητικής ικανότητος του Σώματος η οποία, δυστυχώς, δεν είναι δυνατόν να αντισταθμισθεί από τον επαγγελματισμό, τον ηρωϊσμό, την αυταπάρνηση και την αποτελεσματικότητα των Ελλήνων Πυροσβεστών.

Εάν προς στιγμήν παραβλέψουμε τις χαμηλού επιπέδου πολιτικές αντιπαραθέσεις των κομμάτων του λεγομένου «δημοκρατικού τόξου» σχετικά με τις ευθύνες για τις καταστροφές από τις πρόσφατες πυρκαϊές, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι αυτές δεν προκλήθηκαν εξ αιτίας των επιπτώσεων των κλιματικών αλλαγών αλλά, ήταν αποτέλεσμα της υλοποιήσεως ενός καλά συντεταγμένου σχεδίου εμπρησμών. Η εκδήλωση πυρκαϊών σε δύσβατες περιοχές, κατά τις νυκτερινές κυρίως ώρες, σε συνδυασμό με την διαδοχική πρόκλησή τους σε διάφορες περιοχές της χώρας που απέχουν μεγάλες αποστάσεις μεταξύ τους, συνηγορεί υπέρ αυτής της απόψεως. Η εξέλιξη αυτή είχε ως συνέπεια την ταυτόχρονη εμπλοκή του συνόλου των διαθεσίμων μέσων και την μείωση της δυνατότητος για αποτελεσματική χρησιμοποίησή τους στα νέα μέτωπα που εδημιουργούντο. Παράλληλα καταπονούσε μέχρις εξαντλήσεως το προσωπικό αλλά και το υλικό, το οποίο, φυσιολογικά, παρουσίαζε προβλήματα, με αποτέλεσμα να δυσανασχετούν αλλά και να πανικοβάλλονται οι πολίτες, ιδίως όταν διαπίστωναν ως επικειμένη την καταστροφή της περιουσίας τους.

Προκειμένου να γίνει ορθή εκτίμηση των αιτίων των όσων συνέβησαν θα πρέπει να αναζητηθεί η απάντηση στο ερώτημα: «Cui Bono?» «Ποιός ωφελείται;». Ο πρώτος και κύριος ωφελημένος είναι η Τουρκία η οποία, ως γνωστόν, αντιμετωπίζει αυτή την στιγμή τεράστια εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα. Άλλωστε δεν είναι δυνατόν να λησμονηθεί η προ ετών ομολογία του τότε πρωθυπουργού της Τουρκίας Γιλμάζ ότι τις πυρκαϊές στην Ελλάδα τις προκαλούν πράκτορες της ΜΙΤ. Εξ αιτίας αυτών όχι μόνο πλήττεται ο ήδη αυξημένος ελληνικός τουρισμός, αλλά αποκαλύπτονται και οι θέσεις Στρατιωτικών Μονάδων, κυρίως στα νησιά, τίθενται σε κίνδυνο ανεπτυγμένα οπλικά συστήματα απαραίτητα για την άμυνα της χώρας, και, γενικά επισημαίνονται οι αδυναμίες, η ανικανότητα και ο βαθμός της αξιοπιστίας του κράτους. Από την άλλη πλευρά παρέχεται στην Τουρκία μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να δοκιμάσει τις δυνατότητές της, για διεξαγωγή εναντίον της Ελλάδος, της Στρατιωτικής Στρατηγικής που αποκαλείται «υβριδικός πόλεμος». Είναι ένας νομικά ακήρυκτος πόλεμος ο οποίος περιλαμβάνει συνδυασμό συμβατικών αλλά και μη συμβατικών επιχειρήσεων, πόλεμο στον κυβερνοχώρο και, συνήθως, προηγείται ενός πραγματικού πολέμου. Συστατικά του στοιχεία είναι η προπαγάνδα, η παραπληροφόρηση, η άσκηση πολιτικής πιέσεως, η αμφισβήτηση της εθνικής κυριαρχίας, η παραχάραξη της Ιστορίας, η απαίτηση για κατάργηση ή αναθεώρηση διεθνών συνθηκών, οι τρομοκρατικές ενέργειες, η αθρόα εισβολή λαθρομεταναστών και οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα που εντάσσεται στις «ασύμμετρες απειλές». Με τα υπάρχοντα αυτή την στιγμή στην χώρα μας δεδομένα, δεν είναι δύσκολο στην Τουρκία να χρησιμοποιήσει ως εμπρηστές ή πάσης φύσεως δολιοφθορείς κάποιους από τους ανεξέλεγκτα κυκλοφορούντες ανά την Ελλάδα παράνομους μετανάστες.

Όμως εκτός από την Τουρκία, η εικόνα της ανοχύρωτης πολιτείας που εμφάνισε τις τελευταίες ημέρες η χώρα μας, επιτρέπει στους διεθνείς τοκογλύφους να απαιτήσουν από την ελληνική κυβέρνηση ούτε να διανοηθεί να ζητήσει την μείωση του ελληνικού χρέους αλλά να εφαρμόσει αδιαμαρτύρητα τα καταστρεπτικά για τον λαό και την πατρίδα μέτρα των νέων μνημονίων. Επί πλέον, περιορίζεται στο ελάχιστο, έως μηδενίζεται, η όποια δυνατότητα της κυβερνήσεως να προσπαθήσει να διαφοροποιηθεί από την εσωτερική αλλά και την εξωτερική πολιτική που προσπαθεί να επιβάλει στα κράτη μέλη ο ηγετικός κύκλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ασχέτως με το ότι η κυβέρνηση, κάθε άλλο, παρά έχει επιδείξει έως τώρα την διάθεση να πράξει κάτι τέτοιο. Κάτι ανάλογο συμβαίνει φυσικά και για την πολιτική στις σχέσεις μας με το ΝΑΤΟ, την Ρωσία και γενικά για οποιαδήποτε προσπάθεια που κινείται προς την κατεύθυνση της εξυπηρετήσεως των συμφερόντων του έθνους.

Συμπερασματικά μπορούμε να ισχυρισθούμε πως μόνον εάν αποφασίσουμε να αντιμετωπίσουμε σοβαρά τις αδυναμίες που έφερε, για μία ακόμη φορά, στην επιφάνεια η πρόσφατη καταστροφή της χώρας, υπάρχει το ενδεχόμενο να περιορίσουμε τα προβλήματα και να αποφύγουμε ανάλογες συμφορές στο μέλλον. Ως άμεσο και εύκολα υλοποιήσιμο βήμα θεωρώ τον έλεγχο των δασών από την Δασική Υπηρεσία σε συνεργασία με την Πυροσβεστική Υπηρεσία και, στον βαθμό που απαιτείται, τις Ένοπλες Δυνάμεις. Το προσωπικό των τελευταίων, θεωρώ βέβαιο πως προτιμά,  να περιπολεί στα δάση ένα τμήμα του, παρά να διατάσσεται να δημιουργεί, να τροφοδοτεί, να συντηρεί και να καθαρίζει τα λεγόμενα «Κέντρα Προσωρινής Φιλοξενίας Προσφύγων» ή «HOT SPOTs» επί το συντομότερον.

Γεωργιος Επιτηδειος

Αντιστράτηγος ε.α

Ευρωβουλευτής

Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή

(Δημοσιεύθηκε στο φ.213 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: Ανακοίνωση του Τομέα Αποστράτων μετά τις πυρκαγιές του Αυγούστου

EDSA

 

Κατά την διάρκεια των τελευταίων πυρκαγιών συνέβησαν πολλά, μερικά από αυτά μπορούμε να σχολιάσουμε, προκειμένου να συμβάλουμε στην εν συνεχεία αντιμετώπιση του θέματος.

  • Από πλευράς πολιτικής ηγεσίας στις 16/8/17 παρακολουθήσαμε τον ανταγωνισμό, μεταξύ των αρχηγών των δύο «μεγαλυτέρων» πολιτικών κομμάτων, για την απουσία τους σε διακοπές. Μάλιστα το μεγάλο θέμα ήταν η εμφάνισή τους μετά 4 και 4,5 ημέρες.

Η ηγεσία πρέπει να αναζητά τα προβλήματα και να τα επιλύει, αφού τα ιεραρχήσει ανάλογα με την σπουδαιότητα εκάστου. Η έμπρακτη συμπαράσταση και η συνδρομή κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων επιβάλλεται εκ μέρους των.

  • Είδαμε μικροπολιτικό να «παραμερίζει» ανώτατο Αξκό του ΠΣ, μπροστά σε τηλεοπτικές κάμερες, λέγοντας ότι εκείνος μπορεί να τα πει καλύτερα, ήταν προφανής η αλαζονεία του. Είδαμε τον πρωθυπουργό να ψεύδεται για την έκταση της καταστροφής.
  • Δεν επιδιώκουμε την προβολή, όμως δεν αποκρύπτουμε την επερώτηση της 3/5/17 στην βουλή, ούτε και την ηθική συμπαράσταση και την συνδρομή σε τρόφιμα και νερό σε Κάλαμο και Βαρνάβα στις 14/8/17, αλλά και στην Ζάκυνθο.
  • Η Χρυσή Αυγή γνωρίζει τα προβλήματα και επιθυμεί την επίλυσή τους. Επιπλέον, επιβεβαιώσαμε τους πραγματικούς ομόφυλους συμμάχους από την ενεργοποίηση της Κύπρου (παρά την κυβερνητική αδράνεια).
  • Από πλευράς προσωπικού διαπιστώσαμε την μικρή εμπλοκή σε προσωπικό, η οποία εντοπίζεται στην μείωσή του, έργο το οποίο ξεκίνησε επί κυβερνήσεων Δεξιάς και κορυφώνεται στην παρούσα κυβερνητική περίοδο. Η κατάργηση της Αγροφυλακής, της Χωροφυλακής και της Δασικής Υπηρεσίας, με αρμοδιότητες σε καίριους τομείς, αποδυνάμωσε την ασφάλεια της χώρας. Η απόσπαση 500 πυροσβεστών στα ξένων πλέον συμφερόντων αεροδρόμια της χώρας (FRAPORT) αποδυνάμωσε τους Πυροσβεστικούς Σταθμούς. Η εθελοντική προσφορά εργασίας από εποχικούς είναι αξιοσημείωτο γεγονός, το οποίο οφείλεται στην αγάπη προς την πατρίδα, σε όλες τις διαστάσεις.
  • Από πλευράς μέσων, όχι μόνον δεν πραγματοποιήθηκε καμμία προμήθεια χάριν του επταετούς μνημονίου και των τοκογλύφων, αλλά και η συντήρηση – επισκευές των μέσων-μηχανολογικού εξοπλισμού ελαττώθηκε. Στον τομέα αυτό αναμέναμε, από έναν υπουργό που προέρχεται από τις ΕΔ, να αντιγράψει τουλάχιστον την άποψη που περιγράφεται στο πρόγραμμά μας για την Διασύνδεση των ΣΑ με τις δομές Διοικητικής Μερίμνης των ΕΔ.

Τα στοιχεία είναι αδιάψευστος μάρτυρας και δείχνουν την ζοφερή πραγματικότητα. Καμμία προμήθεια-αγορά μέσων δεν πραγματοποιήθηκε από το 2000 και μετά, αφήνοντας τα κανανταίρ, ηλικίας άνω των 40 ετών, να εκτελούν αποστολές δασοπυρόσβεσης. Οι επίγειες δυνάμεις ευρίσκονται σε καλύτερη σχετικά μοίρα, δεδομένου ότι τα «Olympic Games» υποχρέωσαν τις τότε κυβερνήσεις να προβούν σε προμήθεια 1.000 σχεδόν οχημάτων διαφόρων τύπων. Η τότε ανταπόκριση σε συμβάντα ανάλογα του Καλάμου ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματική, μιας και υπήρχε η δυνατότητα συγκέντρωσης ακόμη και 200 υδροφόρων οχημάτων με το ανάλογο προσωπικό, δίδοντας δυνατότητα επιτυχίας στην αντιμετώπιση του συμβάντος των ημερών. Όμως, με την έλευση των μνημονίων τα πάντα παραδόθηκαν στην τύχη τους, αφού  προτεραιότητα πλέον αποτελεί η εξυπηρέτηση της διεθνούς τοκογλυφίας και η παραμονή των κυβερνώντων στην εξουσία.

Ας μην καταδικάζουν (για την δημιουργία εντυπώσεων) οι δεξιοί και αριστεροί πολιτικοί απατεώνες για ολιγωρία ο ένας τον άλλον, όταν καίγεται η Ελλάδα. Ως διάδοχοι της μεταπολιτεύσεως έχουν την ίδια και ακέραια την ευθύνη, που η πατρίδα μας έμεινε απροστάτευτη σε όλους τους τομείς.

Τέλος, η κάλυψη των γεγονότων από την τηλεόραση μας θύμισε τους πυρομανείς αναρχοκομμουνιστές, οι οποίοι καίνε και τρομοκρατούν τις πόλεις μας σε άλλες κρίσιμες περιόδους.

Εν κατακλείδι, η ηγεσία, το προσωπικό και τα μέσα αποτελούν ως σύνολο την ασπίδα της πυροπροστασίας και της ασφαλείας της πατρίδος, με απαραίτητη προϋπόθεση την αγάπη στο έθνος.

ΤΟΜΕΑΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΕΔ ΚΑΙ ΣΑ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ

(Δημοσιεύθηκε στο φ.213 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

 

Σημαίες για κλάματα

IMG_20170629_132008

Το ανθελληνικo μiσος και η προσβολή των Εθνικών συμβόλων, συναντιέται καθημερινά σε διάφορα μέρη της Πατρίδας μας. Ως Χρυσή Αυγή έχουμε κάνει χιλιάδες παρεμβάσεις σε όλη την χώρα, αντικαθιστώντας χιλιάδες Ελληνικές σημαίες σε δημόσια κτήρια, λιμάνια, και γενικά δημόσιους χώρους, δεν περιμέναμε όμως να συναντήσουμε αυτή την κατάντια και σε αθλητικούς χώρους. Έτσι λοιπόν στο δ.μ. Πελοπίου Αρχαίας Ολυμπίας, φτάνοντας στο γήπεδο της περιοχής, συναντάς την συγκεκριμένη εικόνα, Ελληνικές σημαίες ρετάλια! Αλλά θα μου πεις τώρα, θα ασχοληθεί ο δήμαρχος της Ολυμπίας με το τι κάνουν οι σημαίες που είναι αναρτημένες σε διάφορα σημεία του δήμου; Αυτός μόνο από παράνομες χωματερές γνωρίζει και έχει καταδικαστεί, όμως στο Πελόπιο δεν υπάρχει πρόεδρος; Τοπικό Συμβούλιο; Δεν υπάρχει ο πρόεδρος της τοπικής ομάδας για να φροντίσουν να αντικαταστήσουν τις συγκεκριμένες σημαίες;

Ένα συναίσθημα μου δημιουργείται όταν βλέπω αυτή την κατάντια, όπως ρετάλια κατάντησαν την Ελληνική  σημαία, άλλα τόσα ρετάλια είναι το όνειρά τους και το μέλλον τους.

Ας γνωρίζουν πως η Χρυσή Αυγή βρίσκεται από την ψηλότερη κορφή, μέχρι τον τελευταίο κόκκο άμμου της ακτογραμμής της Ηλείας, από τον μικρότερο οικισμό, μέχρι την μεγαλύτερη πόλη του νομού. Γνωρίζουμε σπιθαμή προς σπιθαμή τα προβλήματα του τελευταίου νομού της Ευρώπης, έτσι όπως τον καταντήσατε εσείς, όλοι οι πολιτικάντηδες εδώ και τόσα χρόνια.

ΝΙΚΟΣ ΚΡΕΣΠΗΣ

(φ.208)

Πολιτικοί και αέναο χρέος

 

3

Από την γένεση του σύγχρονου ελληνικού κράτους, οι Μεγάλες Δυνάμεις επεδίωξαν να μείνει η Ελλάδα μικρή και φτωχή, ανάχωμα σε μια αναζωπύρωση των εξ Ανατολών αυτοκρατορικών φιλοδοξιών, ώστε να μην μπορέσει ποτέ να ξεφύγει από τον έλεγχό τους και για να την χρησιμοποιούν κατά το δοκούν στην προώθηση των συμφερόντων τους. Πρόθυμους συνεργάτες βρήκαν στην επιδίωξή τους αυτή Έλληνες πολιτικούς οι οποίοι υπέγραψαν σειρά δανείων ώστε να κρατούν τους μέχρι πρότινος αγωνιστές σε καταστολή και να διαμοιράζουν τα προνόμια της εξουσίας.

Γράφει χαρακτηριστικά ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης για τους πολιτικάντηδες της εποχής του στους διαχρονικά επίκαιρους «Χαλασοχώρηδες»:

“Ήτο βέβαιος ότι εκλεγόμενος βουλευτής, θα ωφελείτο είκοσι πέντε ή τριάντα χιλιάδας το ολιγώτερον. Α! ήτο πολύ «κουλοπετσωμένος». Εν πρώτοις, όταν επρόκειτο να διορίσει υπάλληλον, θα του έλεγε «μ’ δίνεις τα μισά;», πριν αποφασίσει να δώσει μπιλιέτο. Νέτα σκέτα, «σίγουρες δουλειές». Και αν κανείς κακομοίρης ετύγχανε να του χρεωστεί από παλαιόν καιρόν τίποτε ψωροδραχμές, θα τον διώριζεν, εξαναγκάζων αυτόν να υπογράψει εκ προκαταβολής πολλών μηνών αποδείξεις διά τους μισθούς του, με χρονολογίας ημερών μήπω ανατειλασών μέχρις υπερεξοφλήσεως.

Αλλ’ αυτά ήσαν δευτερεύοντα και ανάξια λόγου. Ό,τι απετέλει την δύναμιν του Αλικιάδου ήτο ο πόθος, υφ’ ου εφλέγετο, να φανεί χρήσιμος εις την εκτέλεσιν δημοσίων έργων της επαρχίας. Εν πρώτοις, υπήρχεν η εθνική οδός, η προκηρυσσομένη εκάστοτε ως μέλλουσα να κατασκευασθεί παρά την πρωτεύουσαν της επαρχίας πόλιν. Εκείθεν, αν εξελέγετο βουλευτής, θα είχε την μερίδα του λέοντος. Από τώρα είχεν αρχίσει να συνεταιρίζεται κρυφά με τους εργολάβους. Κατά την πρώτην βουλευτείαν του ολόκληρον δάσος το είχε κάμει ιδικόν του, δικαιώματι κατακτήσεως. Με τον έφορον, τον οποίον είχε φέρει εις την επαρχίαν του, είχε προεξηγηθεί σαφέστατα:«θα σε διορίσω, αλλά φόρον δεν θα βεβαιώσεις από την ξύλευσιν του δάσους.

Έπειτα ήτο ο λιμήν, ο λιμήν της βορειοανατολικής πόλεως. Α! αυτός ο λιμήν είχεν όλους τους μυθολογικούς χαρακτήρας, ούς ηδύνατό τις να επιθυμήσει διά μεγάλην επιχείρησιν. Ωμοίαζε με το παλάτι των Σαράντα Δράκων ή με το Κάστρο της Ωριάς. Εις κάθε νέας εκλογάς επροκηρύσσετο η εργολαβία εις κάθε διάλειμμα μεταξύ δύο εκλογών η εργολαβία εγκατελείπετο. Ερρίπτοντο ακριβώς τόσαι πέτραι προς μόλωσιν της θαλάσσης κατά τας παραμονάς εκάστης εκλογής, όσαι, αν υπελογίζετο ότι θα είχομεν βουλευτικάς εκλογάς κατά παν έτος, θα ήρκουν όπως, μετά τρεις αιώνας, μετά πέντε αιώνας το πολύ, συντελεσθεί το έργον. Αλλά την φοράν ταύτην ο Αλικιάδης είχεν απόφασιν «αμέτ Μουαμέτ», να βάλει τη δουλειά εμπρός. Α! δεν τον εγελούσαν αυτόν με το σήμερα και με το αύριο οι εργολάβοι. Ήθελεν εκ παντός τρόπου να φανεί χρήσιμος εις την επαρχίαν του”.

21

Με αυτούς πορεύθηκε κοντά 200 χρόνια το ελλαδικό κράτος, με τους πολιτικάντηδες να τρώνε τις σάρκες του, εκμαυλίζοντας τους πολίτες, και , βεβαίως συνάπτοντας δάνεια. Οι ομοιότητες είναι εντυπωσιακές.

Από το 1879 έως το 1893 η Ελλάδα συνήψε 9 δάνεια από το εξωτερικό κυρίως από τους Ρόθτσιλντ αλλά και από την National Βank Fur Deutschland.

Η Ελλάδα παραχωρούσε κατά καιρούς στον Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο  τα μονοπώλια άλατος, πετρελαίου, σπίρτων, παιγνιόχαρτων, σιγαρόχαρτου, και Ναξίας σμύριδος, καθώς και τους δασμούς των τελωνείων Λαυρίου, Πατρών, Βόλου και Κέρκυρας.

Στους ξένους «θεσμούς» της εποχής παραδόθηκε επίσης και η εποπτεία των δημοσίων υπηρεσιών που ήταν αρμόδιες για την είσπραξη των εκχωρηθέντων εσόδων! Έτσι οι προσλήψεις, οι απολύσεις, οι μεταθέσεις και οι προαγωγές των υπαλλήλων αυτών των υπηρεσιών εξαρτώντο από την έγκριση του ΔΟΕ.

Ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος κράτησε ως τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το γραφείο του στην Αθήνα έκλεισε μόλις το 1978, αλλά όπως όλοι γνωρίζουμε, επανήλθε δριμύτερος στην Μπανανία της ανατολικής Μεσογείου.

Τα λεγόμενα «δάνεια της ανεξαρτησίας», όπως ονομάστηκαν αυτά που πήρε τότε η επαναστατημένη Ελλάδα από την Αγγλία, το ένα ονομαστικής αξίας 800.000 λιρών, και το άλλο, ονομαστικής αξίας 2.000.000 λιρών, στάθηκαν η απαρχή της οικονομικής υποτέλειας της Ελλάδας στους ξένους. Συνήφθησαν  με όρους τοκογλυφικούς, και σπαταλήθηκαν σχεδόν ολόκληρα όχι στον αγώνα ενάντια στον Τούρκο δυνάστη, αλλά στον εμφύλιο πόλεμο.

Γράφει χαρακτηριστικά ο Ανδρέας Ανδρεάδης  στην «Ιστορία των Εθνικών Δανείων υπό Ανδρ. Μιχ. Ανδρεάδου, Υφηγητού της Πολιτικής Οικονομίας και Δημοσιολογίας εν τω Εθν. Πανεπιστημίω, Διδάκτορος του Δικαίου. Διδάκτορος των Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών, Laurιat της εν Παρισίοις Νομικής Σχολής, Τυπογραφείον Εστίας, 1904».

«Η κερδοσκοπική περίοδος, ήτις ήρξατο αναπτυσσομένη μεσούντος του 1823 (…) ιδιάζον χαρακτηριστικόν έχει την ακράτητον ροπήν προς δάνεια ξένων κρατών, και δη κρατών μη επισήμως ανεγνωρισμένων, οία ήσαν λ.χ. τότε η Βραζιλία, η Χιλή, η Κολομβία κτλ. Δάνειον λοιπόν συναπτόμενον υπό λαού, ου τα κατορθώματα ελάμπρυνε και απαράμιλλος προπατορική αίγλη, δεν ήτο δυνατόν η να στεφθή υπό πλήρους επιτυχίας (…). Ως εγγύησις εδίδοντο διά μεν την πληρωμήν των τόκων πάντα τα δημόσια έσοδα, διά δε την πληρωμήν του κεφαλαίου πάντα τα εθνικά κτήματα. (…) Την απαισίαν ταύτην χρήσιν των Αγγλικών χρημάτων μαρτυρούσι πάντες σχεδόν οι ιστορικοί (37), περιγράφει δε μετά πλείστων λεπτομερειών και προφανούς χαιρεκακίας ο Finlay, όστις κατηγορεί τα μέλη του εκτελεστικού ως εξοδεύσαντα τα χρήματα μετ’ ατιμίας και αφροσύνης, τους κυριοτέρους οπλαρχηγούς ως δωροδοκουμένους όπως επιτεθώσι κατά των συμπατριωτών αυτών, και τα μέλη του νομοθετικού ως καταναλώσαντα ουχί μικρά ποσά εν συντροφία πολυαρίθμων πολιτικών οπαδών, πομπωδώς ονομαζομένων δημοσίων υπαλλήλων».

Αυτή η πικρή ιστορία του νεώτερου ελλαδικού κράτους θα επαναλαμβάνεται όσο θα διοικείται από πολιτικάντηδες που πλιατσικολογούν, και πίνουν το αίμα των Ελλήνων, με την συνενοχή βεβαίως της μεγάλης πλειοψηφίας που παραμένουν προσκυνημένοι και ραγιάδες.

ΜΕΛΙΤΙΝΗ ΔΟΝΤΑ

(φ.208)

 

 

Δήλωση Ν. Γ. Μιχαλολιάκου για τα αποτελέσματα του Eurogroup

Δήλωση Ν. Γ. Μιχαλολιάκου για τα αποτελέσματα του Eurogroup

Η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου απεδείχθη για μια ακόμη φορά ότι λέει ψέματα στον Ελληνικό Λαό.

Καμία ελάφρυνση χρέους και επιπλέον η δουλεία των τόκων θα συνεχίζεται έως το 2060 εις βάρος του Ελληνικού Λαού.

Μόνη Εθνική λύση η έξοδος από τα Μνημόνια και η καταγγελία του παράνομου χρέους.

Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος
Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑