Αναζήτηση

Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ

Εβδομαδιαία εθνική εφημερίδα

Κατηγορία

ΠΡΟΣΩΠΑ

Συνέντευξη Ν.Γ. Μιχαλολιάκου – Ο Ελληνικός Φοίνικας γεννιέται από τις στάχτες του

«Το να πάρεις συνέντευξη από τον Αρχηγό της Χρυσής Αυγής, αποτελεί σκάνδαλο». Με αυτή την φράση ξεκινά το ρεπορτάζ από την Αθήνα, της μεγάλης διαδικτυακής εφημερίδας Quotidien. Η ιστοσελίδα, η οποία δέχεται περί τα 3 εκατομμύρια επισκεπτών ετησίως, αποτελεί «κόκκινο πανί» για τα συστημικά Μέσα της Γαλλίας. Η επιρροή της θεωρείται τέτοια που η σελίδα της σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης «κατέβηκε» απροειδοποίητα λίγες μέρες πριν τις γαλλικές προεδρικές εκλογές.

Αυτό δεν πτοεί τον δημιουργό της, τον σερβικής καταγωγής Γάλλο δημοσιογράφο Πιερ Γιοβάνονβιτς. Ο Γιοβάνοβιτς, ο οποίος ειδικεύεται σε οικονομικά θέματα, ξεκίνησε την δημοσιογραφική του σταδιοδρομία σε μεγάλες γαλλικές εφημερίδες, και συνέχισε ως συγγραφέας παγκοσμίως ευπώλητων βιβλίων, μετά το αμερικανικό οικονομικό κραχ του 2008.

Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 2012 άρχισε να ασχολείται με το «φαινόμενο Χρυσή Αυγή». Κατά μία συγκυρία, βρισκόταν στην Αθήνα την ημέρα της χολλυγουντιανής εμπνεύσεως συλλήψεως του Αρχηγού και βουλευτών της Χρυσής Αυγής, και ήταν ο μόνος Γάλλος δημοσιογράφος ο οποίος κάλυψε σε αποκλειστικότητα τα γεγονότα έξω από την ΓΑΔΑ.

Επισκέφθηκε την εβδομάδα που πέρασε την Αθήνα όπου πραγματοποίησε επιτόπιο ρεπορτάζ, και συναντήθηκε με τον Γενικό Γραμματέα του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή, ο οποίος του παραχώρησε συνέντευξη, αποσπάσματα της οποίας ακολουθούν. Μέσα στις πρώτες είκοσι τέσσερεις ώρες, εξήντα χιλιάδες αναγνώστες την διάβασαν, σχολιάζοντας την παραπληροφόρηση σχετικά με την Χρυσή Αυγή, και την πλήρη άγνοια των Γάλλων για τα πραγματικά γεγονότα στην Ελλάδα.

«Ο Μιχαλολιάκος είναι σήμερα ο μόνος ικανός να δώσει πολιτικές απαντήσεις»

«Η σύλληψή του είχε μεταδοθεί σε όλες τις τηλεοράσεις του κόσμου το 2013 … Η ελληνική κυβέρνηση, μετά από αίτημα ξένων δυνάμεων, ανέπτυξε ένα σχέδιο για να φυλακίσει αυτόν που είχε γίνει το σύμβολο της Ελληνικής αντίστασης απέναντι στα σχέδια λιτότητας που επιβάλλονταν από τους τραπεζίτες του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αλλά πώς να βάλεις στην φυλακή έναν Έλληνα βουλευτή που προστατεύεται από βουλευτική ασυλία; Οι δικηγόροι των Αθηνών βρήκαν  την λύση, ένα κείμενο που επιτρέπει να συλλαμβάνεται ένας βουλευτές όταν εμπλέκεται σε «εγκληματική οργάνωση».

Οι πολιτικοί βρήκαν μια συνεργάσιμη δικαστή, και ο ηγέτης της Χρυσής Αυγής, ο μόνος που αντιτίθεται στην υποδούλωση του ελληνικού λαού στους ξένους τραπεζίτες, συνελήφθη την αυγή και φυλακίστηκε με μια σκηνοθεσία των μέσων ενημέρωσης αντιγραμμένη σε όλα τα σημεία από αυτήν του Ντομινίκ Στρως-Καν, περιφερόμενος με τις χειροπέδες μπροστά από τις κάμερες». Και συνεχίζει: «Σκέφτηκαν ότι αυτό θα αρκούσε για να σβήσει την Χρυσή Αυγή από την ελληνική πολιτική σκηνή. Πέντε χρόνια αργότερα, ελλείψει αποδείξεων, η δίκη δεν προχωρεί».

Το δημοσίευμα αναφέρεται στην συνέχεια στην προφυλάκιση του Νικολάου Μιχαλολιάκου, και τα φωτογραφικά νομοθετήματα με τα οποία αποστερήθηκε η Χρυσή Αυγή της κρατικής επιχορήγησης, στην απαγόρευση των διανομών τροφίμων και την επιχείρηση φίμωσης της τρίτης πολιτικής δύναμης της χώρας από την κρατική τηλεόραση, και επισημαίνει ότι σκοπός είναι να αποτραπούν οι Έλληνες από το να ψηφίσουν την Χρυσή Αυγή. «Αυτό είναι δημοκρατία…» σχολιάζει, «ή μάλλον πράξεις μιας πραγματικής δικτατορίας για να εμποδίσει να ακουστεί η αντιπολίτευση», και κάνει την σύγκριση με το καθεστώς του Τίτο ο οποίος φυλάκισε όλους τους αντιπάλους του.

Προβλέπει δε ότι  «η Χρυσή Αυγή μπορεί πράγματι να φέρει ένα θαυμάσιο αποτέλεσμα. Σε όλες τις περιπτώσεις, ο Νίκος Μιχαλολιάκος θεωρείται από τους Έλληνες (ακόμα και αν σε κάποιους δεν αρέσει) ως ο μόνος πολιτικός που υπερασπίζεται τα συμφέροντα του ελληνικού λαού απέναντι στους τραπεζίτες, την ΕΚΤ, το ΔΝΤ και τις Βρυξέλλες».

Αναφέρεται επίσης στην διαφθορά των πολιτικών, τις λίστες των τραπεζών UBS και HSBC, τις υποθέσεις Γιάννου Παπαντωνίου, Μαργαρίτας Παπανδρέου και Λουκά Παπαδήμου, ενώ κάνει λόγο για «προδοσία του Τσίπρα» απέναντι στον ελληνικό λαό.

Ν. Μιχαλολιάκος:

Μετά την εποχή του ψεύτικου χρήματος, έρχεται η εποχή των Καισάρων

Εντυπωσιασμένος από την προσωπικότητα, τις γνώσεις και τις ερμηνευτικές της Ιστορίας ικανότητες του Αρχηγού της Χρυσής Αυγής, ο Πιερ Γιοβάνοβιτς, εξομολογείται ότι από τις εκατοντάδες συνεντεύξεις πολιτικών και καλλιτεχνών που έχει κάνει, δύο θα μείνουν στην μνήμη του. Μέχρι τώρα, η προσωπικότητα του Ζακ Ατταλί, του ανθρώπου που δημιουργεί τους Γάλλους Προέδρους, από τον Μιττεράν ως τον Μακρόν (δείτε σχετικό άρθρο της ΕΜΠΡΟΣ στο φ. 198, σελ. 4-5 ), και ο Νίκος Μιχαλολιάκος, τον οποίον θεωρεί τον πλέον πραγματιστή και σε επαφή με την εποχή του.

«O Νικόλαος Μιχαλολιάκος είναι ο μόνος πολιτικός που υπερασπίζεται τα συμφέροντα του ελληνικού λαού απέναντι στους τραπεζίτες, την ΕΚΤ, το ΔΝΤ και τις Βρυξέλλες»

Π.Γ: Το ΔΝΤ και η ΕΚΤ επέβαλλαν το 4ο μνημόνιο στην χώρα σας. Είναι ακόμη πιο βίαιο από τα άλλα, ιδιαίτερα για τους συνταξιούχους. Η  ερώτηση την οποίαν μου θέτουν οι αναγνώστες τακτικά εδώ και χρόνια είναι «γιατί οι Έλληνες δεν επαναστατούν;»

Ν.Γ.Μ: Δυστυχώς ο σύγχρονος τρόπος ζωής και το σύστημα που συνδέει στενά τον κόσμο της Οικονομίας με τον κόσμο της Πολιτικής, οδήγησε τον λαό στην παθητικότητα. Αυτό με θλίβει πολύ. Οι μόνοι που έχουν την δύναμη να επαναστατήσουν εναντίον αυτής της καταστάσεως, είναι οι Εθνικιστές της Χρυσής Αυγής. Γι’ αυτόν τον λόγο μας πολεμούν τόσο, και μας επιτίθενται διαρκώς. Τα Μέσα δεν μιλούν ποτέ για εμάς παρά μόνο μεροληπτικά και αρνητικά, και χωρίς να μας δίνουν τον λόγο.

Π.Γ. : Ήμουν παρών στην σύλληψή σας εδώ στην Αθήνα,  αντίγραφο αυτής του Ντομινίκ Στρος-Καν ο οποίος εξετέθη σε μια αγέλη δημοσιογράφων σε ζωντανή μετάδοση σε όλα τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, για να δοθεί στο γεγονός παγκόσμια προσοχή.

N.Γ.Μ.: ΄Ηταν ένα τηλεοπτικό θέαμα, μια σκηνοθεσία για να προκαλέσει τον φόβο στους Έλληνες που μας ακολουθούσαν, που μας στήριζαν. Έκτοτε αποδείξαμε ότι είχαν άδικο. Το 2013 ήμασταν το πέμπτο πολιτικό κόμμα στην Ελλάδα, σήμερα είμαστε το τρίτο.

Π.Γ: Πώς ζήσατε την εμπειρία της φυλακής;

Ν.Γ.M: Με αξιοπρέπεια. Είμαι υπερήφανος γιατί φυλακίστηκα για τις ιδέες μου. Το να θυσιαστεί κανείς για τις ιδέες του, είναι τιμή.

Στην συνέχεια ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής ερωτάται για τις συνθήκες κράτησης και την προεκλογική εκστρατεία μέσα από την φυλακή. Απαντώντας αναφορικά με τον αποκλεισμό της τρίτης πολιτικής δυνάμεως της χώρας από την κρατική τηλεόραση, επισημαίνει ότι «δεν τους ενοχλούν απλά αυτά που λέμε, αλλά η απήχηση που έχουν στον ελληνικό λαό. Ο ελληνικός λαός μας ακολουθεί».

Ερωτηθείς για τα τωρινά ποσοστά της Χρυσής Αυγής, ο Νικόλαος Μιχαλολιάκος αναφέρει ότι στις νέες δημοσκοπήσεις είναι 10% αλλά «πιστεύω ότι είμαστε ψηλότερα. Με τον αγώνα μας και την αποφασιστικότητά μας, θα είμαστε πολύ πιο ψηλά», τονίζει.

Οι δανειστές των βασιλέων

Π.Γ.: Ο Μάριο Ντράγκι της ΕΚΤ κατασκευάζει 80 δις. ευρώ χωρίς αντίκρυσμα κάθε μήνα,  εδώ και δύο χρόνια, δήλωσε όμως ότι η Ελλάδα δεν θα επωφεληθεί από αυτά. Ένας ολλανδός βουλευτής εξήγησε πρόσφατα στον κ. Ντράγκι ότι και οι 69 νομισματικές ενώσεις που δημιουργήθηκαν μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο διαλύθηκαν. Περιμένετε ότι θα κλείσουν όλες οι τράπεζες;

Ν.Γ.M.: Ζούμε στην εποχή του ψεύδους, του κατασκευασμένου χρήματος, που αποτελεί μέρος του συνολικού σχεδίου της παγκοσμιοποίησης η οποία που θα καταστρέψει τα εθνικά κράτη. Δεν είναι τυχαίο ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πιέζεται από τα κράτη που έχουν ισχυρές εθνικές ταυτότητες ( Πολωνία, Ουγγαρία, κλπ). Πιστεύω ότι είμαστε στην τελική φάση αυτού του πολιτισμού την οποία περιγράφει ο Oswald Spengler στην «Παρακμή της Δύσεως», και κατά την οποία το χρήμα αποτελεί την εξουσία. Ζούμε το τέλος μιας εποχής και την αρχή μιας νέας. Όμως με τον Εθνικισμό δεν θα ξεμπερδέψουν εύκολα. Δείτε τι συνέβη στην Γαλλία. Παρά την προπαγάνδα των ΜΜΕ, το 35% των Γάλλων ψήφισαν υπέρ μιας ανεξάρτητης Γαλλίας. Οι δυνάμεις οι οποίες είναι αντίθετες στην παγκοσμιοποίηση είτε είναι δεξιά είτε αριστερά, εάν συνεργάζονταν, θα μπορούσαν να νικήσουν.

Π.Γ.: Εάν πάρετε την εξουσία το 2019, ποιος θα είναι ο υπουργός οικονομικών σας; Θα βγαίνατε από το ευρώ αμέσως; Πώς θα τυπώνατε νόμισμα;

Ν.Γ.Μ: Δεν θα έπαιρνα κάποιον από τον κόσμο των τραπεζιτών, του συστήματος αυτού.  Είναι ιδεολογική και πολιτική  επιλογή μας να έχουμε εθνικό νόμισμα, γιατί μια χώρα που δεν έχει δικό της νόμισμα, δεν είναι ελεύθερη. Το πρόβλημα δεν είναι το πώς θα τυπωθεί το νόμισμα, αλλά η έλλειψη πολιτικής βούλησης. Ξέρετε, εάν η Ελλάδα έβγαινε από το ευρώ, η Ε.Ε. και η Γερμανία θα υφίσταντο απώλειες πολλαπλάσιες του χρέους της Ελλάδος. Αλλά και η παγκόσμια οικονομία, γιατί το ευρώ θα υφίστατο υποτίμηση έναντι του δολλαρίου. Εάν η Ελλάδα είχε εθνική ηγεσία οι Έλληνες θα μπορούσαν να αποσπάσουν την επιβίωσή τους.

Η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα πρέπει να γίνει με συγκεκριμένο σχέδιο. Πληρώσαμε πολύ ακριβά το ευρώ, πάρα πολύ ακριβά. Πρέπει να πάρουμε στα χέρια μας την εθνική παραγωγή . Έχουμε φθάσει στο σημείο χώρες του Τρίτου Κόσμου να κατασκευάζουν αυτοκίνητα ενώ εμείς να μην έχουμε αυτοκινητοβιομηχανία. Και αυτό είναι ένα παλιό σχέδιο. Δεν ήθελαν η Ελλάδα να έχει βιομηχανία, και κυρίως να μην χρησιμοποιεί τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της, τις πηγές ενέργειας και κυρίως το πετρέλαιο.

Πολεμιστές ή Λογιστές;

Στην συνέχεια γίνεται αναφορά στην πώληση των ελληνικών σιδηροδρόμων. Ο Νικόλαος Μιχαλολιάκος επισημαίνει ότι πωλήθηκαν έναντι 45 εκ. ευρώ, όταν τα δύο μεγάλα κόμματα χρωστούν στις τράπεζες 400 εκ. ευρώ. Και τονίζει : «Αυτές οι συναλλαγές δεν θα έχουν καμία νομιμότητα για μας στην Χρυσή Αυγή. Δείτε τι έγινε στην Αίγυπτο με την εθνικοποίηση της διώρυγας του Σουέζ από τον Νάσερ».

Ο δημοσιογράφος, έχει μελετήσει τις ομιλίες του Αρχηγού της Χρυσής Aυγής, και του επισημαίνει ότι συχνά αντιπαραθέτει την δόξα των Ελλήνων πολεμιστών με τους Γερμανούς λογιστές.

«Το γεγονός και μόνον ότι η πολιτική έχει υποταχθεί στην οικονομία, είναι απαράδεκτο», απαντά ο Νικόλαος Μιχαλολιάκος. «Ο Ρίχαρντ Βάγκνερ έγραφε ότι οι πιστωτές των βασιλέων είναι οι βασιλείς της εποχής μας. Είναι απαράδεκτο να κυβερνούν τον κόσμο αυτοί που έχουν το χρήμα στα χέρια τους, και μάλιστα χρήμα που δεν το απέκτησαν με την εργασία τους αλλά με τόκους. Ο Ναπολέων υπήρξε θύμα αυτού του νόμου. Τα όπλα του Ουέλιγκτον ήσαν πληρωμένα από τους τραπεζίτες του Λονδίνου»..

Ο Νικόλαος Μιχαλολιάκος επισημαίνει ότι τα κεντρικά γραφεία της Deutsche Bank βρίσκονται στο Σίτυ του Λονδίνου, και δεν είναι κατ’ ουσίαν Γερμανική τράπεζα. «Ξέρετε, η Γερμανία είναι ένας γίγαντας με πήλινα πόδια. Απόδειξη ο στρατός της. Δεν υπάρχει στην Ιστορία μεγάλη χώρα χωρίς πραγματικό στρατό. Αυτοί που έβαλαν χρήματα για την ανασυγκρότηση της Γερμανίας μετά τον πόλεμο, δεν το έκαναν δωρεάν».

«Πόσον καιρό θα αντέξει η Ελλάδα;», ερωτά ο δημοσιογράφος.

Ο Νικόλαος Μιχαλολιάκος αναφέρεται στον Γάλλο φιλόσοφο Αλαίν ντε Μπενουά, ο οποίος λέει ότι υπάρχουν δύο είδη θανάτου, ο γρήγορος και ξαφνικός, και ο αργός, το σάπισμα που μπορεί να κρατήσει χρόνια. Της Γαλλικής Επανάστασης προηγήθηκαν έτη αποσύνθεσης. Και αυτή η οικονομική κρίση μπορεί να κρατήσει για χρόνια.

Ο δημοσιογράφος αναφέρεται στην κατάρρευση της Γουολ Στριτ στις 29 Σεπτεμβρίου 2008 και την θεωρία της «διαρκούς οικονομικής κρίσεως» του Ελβετού οικονομολόγου Marc Chesney. Ο κ. Μιχαλολιάκος επισημαίνει ότι όλος ο κόσμος πληρώνει εκείνη την κρίση των Αμερικανών. «Ο καπιταλισμός πεθαίνει, αλλά πόσο καιρό θα κρατήσει η επιθανάτια αγωνία δεν γνωρίζουμε».

Ανεργία και εκμετάλλευση

Ο δημοσιογράφος ερωτά για τις ελληνικές επιχειρήσεις που εγκαταλείπουν την χώρα. Ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής επισημαίνει ότι «ακόμα και πριν την οικονομική κρίση οι επιχειρήσεις άρχισαν να φεύγουν με την υπογραφή της συμφωνίας GATT. Μου έκανε εντύπωση ότι κατά την συνάντηση των G7 o Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ ο οποίος πριν τις εκλογές μιλούσε για εθνικό προστατευτισμό, κερδίζοντας έτσι εκατομμύρια ψήφων των Αμερικανών, μιλά τώρα για την απελευθέρωση του εμπορίου.

Τρία δισεκατομμύρια ανθρώπων, Κινέζοι, Ινδοί, κ.ά. είναι σκλάβοι οι οποίοι εργάζονται για ένα δολάριο την ημέρα. Το σύστημα παίρνει αυτά τα προϊόντα και τα πουλά στην Αμερική, και την Ευρώπη. Αλλά αυτό καταστρέφει τις οικονομίες των χωρών και οδηγεί εκατομμύρια ανθρώπων στην ανεργία και στην φτώχεια».

Δημογραφικό και αυτοκτονίες

Π. Γ.: Σε δημοσίευμα των Τάιμς της Νέας Υόρκης αναφέρεται ότι το ποσοστό των γεννήσεων είναι πολύ χαμηλό και με αυτούς τους ρυθμούς,  σε 60 ή 80 χρόνια, δεν θα υπάρχει  πια Ελλάδα.

N.Γ. M : Είναι ξεκάθαρο ότι οι Έλληνες γινόμαστε μειονότητα μέσα στην ίδια μας την χώρα.  Για την Χρυσή Αυγή το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδος είναι το δημογραφικό.

Π. Γ.: Εξαιτίας της κρίσεως και της ανεργίας οι Έλληνες δεν μπορούν να δουν τον εαυτό τους να είναι μέρος του Αύριο, και έτσι προτιμούν να μην κάνουν παιδιά;

N.Γ.M: Αυτή η ιδέα είναι απατηλή. Οικονομικές κρίσεις είχαμε πολλές, αλλά ποτέ οι Έλληνες δεν σταμάτησαν να κάνουν παιδιά. Οι άνθρωποι ήταν ακόμη πιο φτωχοί από ό,τι σήμερα, και αυτό δεν τους εμπόδισε. Είναι το «American Way of Life», ο καταναλωτισμός που επιβάλλουν τα Μέσα στις οικογένειες, και αυτή η παρακμή δημιουργεί το δημογραφικό πρόβλημα. Θα έλεγα ότι είναι πρόβλημα πολιτισμού και πρόβλημα ηθικό.

Το Αύριο

Ερωτώμενος για το ζήτημα των αυτοκτονιών οι οποίες σχετίζονται με την οικονομική κρίση στην Ελλάδα, ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής επεσήμανε ότι «πριν από 50 ή 60 χρόνια, η Ελλάδα γνώρισε μια οικονομική κρίση πολύ πιο σοβαρή από αυτή. Αλλά τότε οι άνθρωποι δεν αυτοκτονούσαν εξαιτίας των χρημάτων, επειδή είχαν ηθικές αρχές, πίστευαν στον θεό, στην οικογένεια, και αυτά τους βοηθούσαν να μάχονται στην ζωή. Σήμερα, βλέποντας το ποσό του τραπεζικού λογαριασμού τους να μειώνεται, αυτοκτονούν. Το ποσοστό των αυτοκτονιών στην Ελλάδα ήταν από τα χαμηλότερα της Ευρώπης, ενώ τα υψηλότερα καταγράφονταν στις πλούσιες Σκανδιναβικές χώρες. Στην Γαλλία, ένα από τα υψηλότερα ποσοστά αυτοκτονιών συναντάται στην Ταϊτή. Ξέρετε γιατί; Γιατί έχουν αποκοπεί από τις ρίζες τους», επισημαίνει.

Π.Γ.: Πώς βλέπετε το αύριο της Ελλάδος;

Ν.Γ.Μ. Με πολλά προβλήματα. Αλλά η Ελλάδα θα βγει πιο δυνατή. Ελπίζω, με την βοήθεια του Θεού, ότι οι Έλληνες εθνικιστές και πατριώτες θα μπορέσουν να κυβερνήσουν την χώρα που είναι  προτεκτοράτο εδώ και δυο αιώνες.

Π.Γ.: Θέλω να σας κάνω μια προσωπική ερώτηση. Κατά τον Ησίοδο, η Κλωθώ είναι αυτή που υφαίνει την κλωστή της ζωής κάθε ανθρώπου. Πότε συνειδητοποιήσατε ότι είχατε ένα ξεχωριστό πεπρωμένο;

Ν.Γ.Μ. Βλέπω την ζωή μου πρώτα από όλα ως καθήκον προς την πατρίδα μου. Αλλά είναι βέβαιον ότι και η Κλωθώ, η μοίρα, η τύχη, πρέπει να μας ευνοούν για να προχωρούν τα πράγματα στην ζωή μας. Πιστεύω στο πεπρωμένο. Τουλάχιστον είναι βέβαιον ότι μετά τον θάνατό μου δεν θα πάω φυλακή! Μην  ξεχνάτε πως μετά την Γαλλική Επανάσταση γεννήθηκε μια αυτοκρατορία, αυτή του Ναπολέοντα. Η ιστορία είναι γεμάτη παράδοξα.

Π.Γ.: Ο υπερπληθωρισμός λόγω της εκτύπωσης των χρημάτων των Επαναστατών, οδήγησε τον Ναπολέοντα στην εξουσία. Η ΕΚΤ κάνει στις μέρες μας ακριβώς αυτό που έκαναν οι Επαναστάτες: ψεύτικο χρήμα. Αυτό περιμένετε;

N.Γ.M : Ο Oswald Spengler έγραψε πως «μετά την εποχή του χρήματος έρχεται η εποχή των Καισάρων».

Π.Γ.: Η εποχή των δικτατοριών, θέλετε να πείτε;

Ν.Γ.M : Η Εποχή των Καισάρων. Θα ήταν η καλύτερη λύση για τους ευρωπαϊκούς λαούς. Την εύχομαι.

Π.Γ.: Το μήνυμά σας στους Γάλλους αναγνώστες, μετά την εκλογή ενός τραπεζίτη επικεφαλής της Γαλλίας;

Ν.Γ.M : Είναι θλιβερή η διαπίστωση ότι ο Εμμανουέλ Μακρόν εξελέγη ως Πρόεδρος, ενώ στην πραγματικότητα δεν εκπροσωπεί παρά μια μειοψηφία ψηφοφόρων, ακόμη περισσότερο, εάν προσθέσουμε τον αριθμό όσων απείχαν και το ένα εκατομμύριο Γάλλων που ψήφισαν λευκό. Εύχομαι την επιτυχία των Γάλλων πατριωτών στις βουλευτικές εκλογές (σ. μ. αύριο 11 Ιουνίου, και επαναληπτικές στις 18 Ιουνίου). Λέω στον Γαλλικό λαό «Μην είστε χλιαροί. Εάν η κα Λεπέν ήταν πιο μαχητική, θα είχε λάβει περισσότερες ψήφους».

Π.Γ.: Πώς βλέπετε την προδοσία του λαού από τον Αλέξη Τσίπρα;

Ν.Γ.Μ.: Αισθάνομαι οίκτο για τον ΣΥΡΙΖΑ. Φαντάζεστε αυτούς τους ανθρώπους οι οποίοι εμφανίζονται ως μπολσεβίκοι αλλά επιβάλλουν στους Έλληνες μια άγρια καπιταλιστική πολιτική ακραίας σκληρότητας; Είναι τραγικά πρόσωπα σύμφωνα με τα κριτήρια της Ελληνικής τραγωδίας. Ξέρετε στις ελληνικές τραγωδίες η λύση του δράματος έρχεται συχνά μέσω του «από μηχανής θεού». Ο Τσίπρας πήγε στην Κούβα να θρηνήσει τον Φιντέλ Κάστρο στην κηδεία του, και αμέσως μετά είχε μυστική συνάντηση στην Γαλλία με τους τραπεζίτες Ρόθτσιλντ. Επομένως, πρέπει να είναι κανείς ή σχιζοφρενής ή καιροσκόπος.

(Φ. 204)

 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ (Πρόεδρος ΕΛΑΜ) Στόχος μας η απελευθέρωση από την τουρκική κατοχή

Χωρίς τίτλο.jpg

Συνέντευξη στην ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

-Κύριε Χρίστου, θα ήθελα να ξεκινήσω με μια ερώτηση, για την πολιτική τοποθέτηση του κόμματός σας στο Κυπριακό ζήτημα. Η συζήτηση αντιλαμβανόμαστε ότι έχει μετατοπιστεί από την κοινή πολιτική γραμμή Ελλάδος –Κύπρου περί «ζητήματος εισβολής και κατοχής», σε διευθέτηση απαιτήσεων των δυνάμεων κατοχής.  Εσείς εξακολουθείτε να μιλάτε για «ελευθερία» της Κύπρου; Πώς την εννοείτε και πώς μπορείτε να την επιτύχετε;

Δυστυχώς, οι κυπριακές κυβερνήσεις διαχρονικά μέσω των διαπραγματεύσεων έχουν διολισθήσει από τις θέσεις αρχών που αντιλαμβανόταν το Κυπριακό πρόβλημα ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής, σε ένα δικοινοτικό πρόβλημα. Βλέπουμε πως συνεχώς η πλευρά μας υποχωρεί από τις «κόκκινες γραμμές» που είχε θέσει και με τη μέθοδο της σαλαμοποίησης έχουμε φτάσει στο σημερινό κατάντημα όπου συζητούμε για μια Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία με πάρα πολλά στοιχεία συνομοσπονδίας.

Το ΕΛΑΜ έχει ως σταθερό του στόχο την απελευθέρωση της πατρίδας μας από την τουρκική κατοχή. Επιθυμούμε την διατήρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και απορρίπτουμε την ΔΔΟ. Απαιτούμε την επιστροφή όλων των προσφύγων στα σπίτια τους και την αποκατάσταση της αδικίας που όλα αυτά τα χρόνια συμβαίνει στην πατρίδα μας. Ο μόνος τρόπος να επιτευχθεί αυτό είναι η στενή συνεργασία Ελλάδος και Κύπρου σε όλα τα επίπεδα, η εξεύρεση συμμαχιών με ισχυρούς δρώντες στο διεθνές σύστημα, η απρόσκοπτη εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων στην Κυπριακή και η Ελληνική ΑΟΖ και η συνολική αύξηση της γεωπολιτικής ισχύος του Ελληνισμού.

-Η Κύπρος απετέλεσε το «πειραματόζωο» του παγκόσμιου τοκογλυφικού κεφαλαίου, και εξήλθε πολύ πρόσφατα από την δυσχερή εποχή της οικονομικής κρίσεως. Έχετε την «συνταγή» για την Ελλάδα;

Παρά τις μεγαλόστομες διακηρύξεις, η κυπριακή οικονομία είναι αρκετά μακριά  από το να θεωρείται ότι βγήκε από την κρίση. Μπορεί να μη χρειάζεται επιπλέον χρηματοδότηση από την Τρόικα, όμως, μέχρι και το 2031 η Κυπριακή Δημοκρατία θα βρίσκεται υπό επιτήρηση!

Την ίδια στιγμή, ενώ οι δείκτες ανάπτυξης εμφανίζονται θετικοί, εν μέρει λόγω του τουριστικού ρεύματος που ήρθε στην Κύπρο αφού απέφυγε την Τουρκία και Αίγυπτο, η πραγματική οικονομία δεν έχει συνέλθει από το σοκ του κουρέματος των καταθέσεων, και της κατάρρευσης του τραπεζικού τομέα το 2013. Η ανεργία είναι ακόμη πάρα πολύ υψηλά, τρίτη υψηλότερη μετά την Ελλάδα και την Ισπανία, στο 12,8%, ενώ στους νέους εκτοξεύεται.

Μαγικές λύσεις για την οικονομία δεν υπάρχουν. Αυτό που εμείς έχουμε προτείνει είναι η επιστροφή στην παραγωγή, είτε μιλάμε για τον πρωτογενή τομέα δηλαδή γεωργία-κτηνοτροφία, είτε για τον δευτερογενή τομέα ελαφρά βιομηχανία-βιομηχανία. Πιστεύουμε πως πρέπει να δοθούν κίνητρα για την επιχειρηματικότητα, με το κράτος όμως να ελέγχει ζωτικές για την εθνική ασφάλεια υπηρεσίες όπως της παραγωγής ενέργειας, τις τηλεπικοινωνίες κλπ.

Αυτό που θεωρούμε πως θα δώσει μια γερή ώθηση στην οικονομική ανάπτυξη είναι η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου ή και πετρελαίου στην ΑΟΖ Κύπρου και Ελλάδος. Θα δώσει ώθηση ακόμα στην ανάπτυξη της πετροβιομηχανίας στις δύο χώρες, αλλά και σε μια σειρά άλλων κρίσιμων τομέων της οικονομίας.

-Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει προχωρήσει στην διαδικασία εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων  υδρογονανθράκων στο τρίγωνο Κύπρου-Ισραήλ-Αιγύπτου. Πριν από λίγες μέρες ανακοινώθηκε και νέο κοίτασμα μεταξύ Λιβύης και κρητικών ακτών. Με τον τρόπο που διαχειρίζεται το θέμα η κυπριακή ηγεσία, πιστεύετε ότι είναι ευλογία ή κατάρα αυτή η κινητικότητα; Βοηθά, αυξάνει τις πιέσεις για την επίλυση του Κυπριακού, ή θα δούμε και πάλι μια νίκη του μεγάλου Κεφαλαίου σε βάρος των εθνικών θεμάτων;

Η ύπαρξη των κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στη λεκάνη της Αν. Μεσογείου είναι σίγουρα ευλογία για τα έθνη της περιοχής, αρκεί αυτά τα έθνη να μπορούν να τα διαχειριστούν υπεύθυνα. Ο Ελληνισμός θα πρέπει να αδράξει την ευκαιρία αυτή, καταστρώνοντας μια νέα στρατηγική για να πετύχει από τη μία οικονομικά οφέλη για Κύπρο και Ελλάδα, και από την άλλη, αύξηση του γεωπολιτικού βάρους στην περιοχή.

Για να επιτευχθεί βέβαια αυτό θα πρέπει σε Κύπρο και Ελλάδα να βρίσκονται εθνικιστικές δυνάμεις στα πηδάλια των κυβερνήσεών τους, ούτως ώστε να μπορέσουν να χαράξουν από κοινού την Εθνική Στρατηγική. Η ανάδειξη του Λαϊκού Συνδέσμου- Χρυσή Αυγή και του ΕΛΑΜ ως ρυθμιστών της πολιτικής ζωής σε Ελλάδα και Κύπρο, είναι εκ των ων ουκ άνευ για την  επιβίωση του Ελληνισμού!

Τώρα, η σημερινή κινητικότητα όσον αφορά τα κοιτάσματα, προφανώς αυξάνει τις πιέσεις για επίλυση του Κυπριακού, με λανθασμένη όμως κατεύθυνση, δηλαδή την ΔΔΟ, λύση με την οποία εμείς διαφωνούμε κάθετα.

-Το ΟΧΙ του 76% του κυπριακού Λαού στο σχέδιο Ανάν το 2004 θεωρείτε ότι σήμαινε ΟΧΙ και στην λύση της ΔΔΟ; Ισχυρίζονται κάποιοι ότι ο λαός της Κύπρου έχει «ωριμάσει», εννοώντας πως έχει αλλάξει θέση στο ζήτημα. Πώς θα αντιμετωπίσετε ένα νέο «σχέδιο Ανάν» που φαίνεται ότι δρομολογείται, παρά την αποτυχία των συνομιλιών της Γενεύης, τον περασμένο Ιανουάριο;

Το ΟΧΙ του κυπριακού Ελληνισμού στο σχέδιο Ανάν ήταν μια μεγάλη στιγμή στη σύγχρονη Ιστορία του Ελληνισμού, διότι για πρώτη φορά οι Έλληνες της Κύπρου, παρά τις έξωθεν πιέσεις, στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων, απορρίπτοντάς το σχέδιο λύσης-διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το ΟΧΙ τότε μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από την τότε πολιτική ηγεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας για να απορρίψει ολοκληρωτικά την Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία όμως, δυστυχώς, δεν προχώρησε προς αυτή την κατεύθυνση.

Σήμερα κάποιοι αφήνουν να εννοηθεί πως ένα νέο σχέδιο θα περάσει εύκολα, αλλά η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική. Παρά την οικονομική κρίση και τις υποσχέσεις για «οικονομική ανάπτυξη» και για «πακτωλούς χρημάτων» μετά την λύση ΔΔΟ, η πλειοψηφία του Κυπριακού Ελληνισμού στέκεται ακόμη αρνητικά απέναντι στους σχεδιασμούς των γνωστών διεθνών κύκλων και των εγχώριων υπηρετών τους.

-Σε λιγότερο από έναν χρόνο, τον Φεβρουάριο του 2018, θα διεξαχθούν στην μεγαλόνησο προεδρικές εκλογές. Ήδη κάποια πρόσωπα προβάλλουν θέσεις του ΕΛΑΜ στην ρητορική τους, σε μια προσπάθεια άγρας ψήφων. Η πορεία τους όμως δείχνει σύμπλευση με το πολιτικό Σύστημα σε όλα τα ζητήματα. Τι θα προτείνετε στους Κυπρίους απέναντι στα πολιτικά αναχώματα ενός ηττοπαθούς «πατριωτισμού»;

Είναι αρκετά γνωστό το παραμύθι για δήθεν πατριώτες πολιτικούς που από τη μια πετάνε πατριωτικές κορώνες και από την άλλη υποστηρίζουν λύσεις τύπου Ομοσπονδίας ή ζητάνε στήριξη από το κομμουνιστικό ΑΚΕΛ. Τέτοιους ανεμόμυλους έχουμε παρακολουθήσει να «φυτρώνουν» και στο ελλαδικό πολιτικό σύστημα ως τα απαραίτητα αναχώματα κατά της ανόδου του Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή. Εγώ ένα έχω να πω στους συμπατριώτες ψηφοφόρους μας: «Προσοχή στις ψεύτικες απομιμήσεις».

-Το Κυπριακό έχει παύσει να αποτελεί θέμα της ατζέντας της Ελλάδος στις διεθνείς της σχέσεις, έχει σχεδόν εγκαταλειφθεί στην πράξη από τις ελλαδικές κυβερνήσεις. Εσείς ποια στήριξη περιμένετε από τους Έλληνες και ποια θεωρείτε εφικτή και αποτελεσματική;

Όλοι οι Έλληνες της Κύπρου, είτε το λένε ανοικτά είτε ενδόμυχα, επιζητούν την στήριξη και την προστασία της μητέρας πατρίδας. Είναι αλήθεια όμως πως είναι πιο πιθανή η υποστήριξη της Κύπρου από τη Ζιμπάμπουε, παρά από τη σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ… Όπως είπα και πιο πάνω, αναγκαία συνθήκη για την επιβίωση του Ελληνισμού είναι να έρθουν στα πράγματα οι Εθνικιστές.

-Πολύ πρόσφατα δημοσιεύθηκε μια πρόβλεψη από πρώην υπουργό της Κύπρου, ότι το ΕΛΑΜ θα ξεπεράσει το 10%. Ποιες είναι οι εναλλακτικές προτάσεις σας που βρίσκουν απήχηση στον κυπριακό ελληνισμό; Τι του υπόσχεστε για το Αύριο;

Το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο όντως αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε άνοδο. Ο ευθύς και σταράτος λόγος μας, οι πολιτικές υπέρ του Έθνους και των λαϊκών μαζών είναι αυτές οι οποίες φέρνουν τους Έλληνες της Κύπρου κοντά στις θέσεις μας. Ταυτόχρονα οι δράσεις μας τόσο σε εθνικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο πείθουν την κοινή γνώμη για την αποφασιστικότητά μας να θέσουμε σε εφαρμογή τις προτάσεις μας για ένα καλύτερο αύριο.

(Φ. 201)

Μιχαήλ Γράμσης ο Χιμαραίος αγωνιστής του έπους του 1821

Χωρίς τίτλο.jpg

Γεννήθηκε τo 1787 στην Νεάπολη της Ιταλίας, από πατέρα Έλληνα με καταγωγή από την Χιμάρα, όπως αναφέρει ο ίδιος. Υπηρέτησε στον Βασιλέα της Νεαπόλεως, ως Λοχαγός Πυροβολικού και Πρώτος Υπασπιστής της Βασιλικής Φρουράς, από τον οποίο και έλαβε τρία παράσημα.

«Άμα δε ήχησεν η Σάλπιγξ του πολέμου της πατρίδος, ως Έλλην κατά χρέος έτρεξα» αναφέρει ο ίδιος. Ηρθε λοιπόν, στην Ελλάδα, στην Καλαμάτα, την 1η Απριλίου 1821, φέρνοντας μαζί του, με δικά του έξοδα και εννέα Ευρωπαίους πυροβολητές.

Τον Ιούνιο του 1821 διορίζεται από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη ως Ταγματάρχης  στο νεοσυσταθέν Τακτικό Σώμα υπό τον Κορσικανό Ιωσήφ Βαλέστρα.

Πήρε μέρος στην πολιορκία του Ναβαρίνου (15 Μαΐου-16 Ιουνίου 1821). Στις 5 Νοεμβρίου 1821 έλαβε μέρος στην ανεπιτυχή επίθεση για την κατάληψη του Παλαμηδίου στο Ναύπλιο, όπου τραυματίσθηκε στις 4 Δεκεμβρίου.

Την 1η Απριλίου 1822 επανιδρύεται το «Τακτικό» στο οποίο και κατατάσσεται. Στις 10 Απριλίου πήγε με εντολή του Υπουργείου Πολέμου σε νησιά του Αιγαίου και στρατολόγησε 282 άνδρες.

Παίρνει μέρος στην Μάχη του Πέτα (4/7/1822) ως Διοικητής του Α΄ Τάγματος στο Σύνταγμα Πεζικού υπό τον Ιταλό Πιέτρο Ταρέλλα.

Μετά την ήττα στο Πέτα, πηγαίνει στο Άργος και προσπαθεί να ξεσηκώσει το στράτευμα ώστε να αντιμετωπίσει τον Δράμαλη. «Τι καθήμεθα; Ιδού καιρός να φανούμεν να έβγωμεν να φωνάξομεν, όσοι πιστοί, να προφθάσωμεν τα Δερβένια», φώναζε στους δρόμους της πόλης. Έλαβε μέρος στις μάχες που δόθηκαν τον Ιούλιο του 1822 κατά της στρατιάς του Δράμαλη στο Άργος, στα Δερβενάκια και στην Κόρινθο.

Μετά την διάλυση του Τακτικού συνεχίζει να μάχεται με τους ατάκτους. Παίρνει μέρος στην πολιορκία του Ναυπλίου επικεφαλής 100 ανδρών. Στις 22 Αυγούστου 1822 εισέρχεται με 37 άνδρες στο Μπούρτζι αφήνοντας τους υπολοίπους με έναν υποκαπετάνιο. Στις 17 Σεπτεμβρίου παρέμειναν 30, κατόπιν διαταγής της Πελοποννησιακής Γερουσίας. Στις 16 Νοεμβρίου εξέρχεται με 15 άνδρες από το Μπούρτζι και μαζί με τους υπολοίπους, 84 συνολικά, τίθεται υπό των διαταγών του Νικηταρά.

Μετά από εισήγηση της Προσωρινής Διοικήσεως της Ελλάδος όπου τονίζεται ότι «δεν έπαυσεν αγωνιζόμενος και διακινδυνεύων εις τον κατά του τυράννου πόλεμον, και δις πληγωμένος εμμένει εις τον αυτόν ζήλον», προβιβάζεται στις 15 Νοεμβρίου 1822 στον βαθμό του Χιλιάρχου, «ίνα δουλεύη εις το εξής την πατρίδα, εκτός του Τακτικού».

Η Β’ Εθνοσυνέλευση του Άστρους (10-30/4/1823) τον επιβραβεύει με τον βαθμό του Συνταγματάρχη.

Στις 25 Φεβρουαρίου 1824 το Βουλευτικό Σώμα του δίδει επίσημο ευχαριστήριο για τις πιστές εκδουλεύσεις προς την πατρίδα. Αναφέρει δε «ότι τω όντι εδούλευσας την πατρίδα ως καλός πατριώτης, χρήμασι τε και σώματι, σοι ευγνωμωνεί ως εκ της πατρίδος, υπέρ ων απάντων προς αυτήν έδειξας σημειώσαν το όνομά σου εις τα Πρακτικά του Έθνους εν εκείνοις των καλών πατριωτών».

Στις 3 Μαΐου 1824 διορίσθηκε προσωρινός φρούραρχος του Νεοκάστρου. Επικεφαλής 70 ανδρών πηγαίνει με τον Κωνσταντίνο Μαυρομιχάλη, στους Μύλους Αργολίδος και παίρνει μέρος, στην κρίσιμη μάχη εναντίον του Ιμπραήμ (13/7/1825).

Κατά την ανάληψη της ηγεσίας του Τακτικού από τον Φαβιέρο (30/7/1825) ορίζεται ως Συνταγματάρχης να συστήσει 2ο Σύνταγμα. Πολλοί Αξιωματικοί όμως δυσαρεστήθηκαν, αναγκάζοντάς τον να αποχωρήσει.

Ακολουθεί τον Γεώργιο Καραϊσκάκη. Παίρνει μέρος στις μάχες περί την Ακρόπολη των Αθηνών, και μετά τον θάνατο του Καραϊσκάκη, τάσσεται με δικό του Σώμα υπό τον Ρίτσαρντ Τσωρτς, μέχρι της διαλύσεως του στρατοπέδου στον Πειραιά (τέλη Απριλίου 1827).

Τον Δεκέμβριο του 1825 πήρε μέρος στην ανεπιτυχή δεύτερη πολιορκία της Τριπολιτσάς. Στις 4 Φεβρουαρίου 1826 ονομάσθηκε «Αρχηγός της Πυροβολικής» στο στρατόπεδο της Αττικής.

Στις 12 Μαΐου 1828 αιτείται ανεπιτυχώς να επανεισαχθή στο Τακτικό Σώμα και συνεχίζει να μάχεται με τους ατάκτους.

Το 1833 δεν αναγνωρίσθηκε ο βαθμός του από την Εξεταστική Επιτροπή των αξιώσεων των Αξιωματικών του Τακτικού Σώματος, διότι δεν είχε υπηρετήσει στο Τακτικό κατά την διάρκεια της διακυβερνήσεως του Ιωάννη Καποδίστρια, και το θέμα παρεπέμφθη στην Επιτροπή των Ατάκτων.

Το 1834 η επί των Στρατιωτικών Γραμματεία λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις εκδουλεύσεις του προς την πατρίδα, καθότι  «έλαβε μέρος εις τας περισσοτέρας κατά των εχθρών εκστρατειών και μαχών», αλλά και «την δυστυχήν του κατάστασιν» του χορηγεί μισθό διαθεσίμου Συνταγματάρχη μέχρι να αποφασισθούν οριστικώς τα περί του βαθμού του.

Στις 29 Ιουλίου 1837 διορίζεται Συνταγματάρχης διαθέσιμος στον Βασιλικόν Στρατόν, με μηνιαίες αποδοχές 120 δραχμές. Στις 28 Ιουλίου 1841 αιτείται διορισμό σε τακτική υπηρεσία. Όμως η πολιτική ελαττώσεως του Στρατού Ξηράς, την οποία ακολουθούσε εκείνη την περίοδο ο Όθων είχε ως αποτέλεσμα να τεθή εν αργία την 1η Σεπτεμβρίου 1841, με μηνιαίο μισθό 200 δραχμών και στις 31 Αυγούστου 1844 υπό σύνταξη.

Στις 18 Σεπτεμβρίου 1844 του απονέμεται από τον Όθωνα, ο Αργυρός Σταυρός των Ιπποτών του Τάγματος του Σωτήρος.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1873.

(Φ. 193)

ΜΙΚΗΣ Μ Α Ν Τ Α Κ Α Σ (28/2/1975) Άνανδροι, σκοτώσατε τον Άνθρωπο, όχι την Ιδέα

front-pageΣτο σημερινό πρωτοσέλιδο της εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ κάνουμε χώρο από τα τρέχοντα θέματα μιας επικαιρότητας που επαναλαμβάνεται.
Συμφωνίες-προδοσίες, ψεύτικοι επαναστάτες, δάκρυα ανήμπορων επ’ αμοιβή «ξεγελασμένων» πολιτών, μαχαιριές και κενά λόγια πάνω από τα ερείπια της Ελλάδας.
Η «επικαιρότητα» θα επαναλαμβάνεται έτσι, μαύρη και αποκαρδιωτική, έως ότου κάποιοι πάρουν την απόφαση να βγουν από τους στοίχους της δουλείας, και να κοιτάξουν κατάματα τον Ήλιο της Ελευθερίας.
Οι πολλοί, οι δεμένοι εκούσια στο μαγκανοπήγαδο, αναρωτιούνται ποιοι είναι αυτοί οι «τρελλοί» που αφήνουν την σιγουριά μιας τακτοποιημένης ζωής για να απλώσουν το χέρι στα όνειρα και τις ελπίδες τους.
«Ότι η τύχη μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και οι
ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν. Και όταν κάνουν αυτήνη την απόφασιν, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν…».
Σε έναν που συναντήθηκε με τον θάνατο και κέρδισε την ζωή, είναι αφιερωμένο το
εξώφυλλο της σημερινής ΕΜΠΡΟΣ. Σε καιρούς που γεννούν τα σκοτάδια, σημαιοφόρος της Ευρώπης των Εθνών, ο Μιχάλης Μάντακας είναι με τους αγώνες και την κληρονομιάπου άφησε σε ολόκληρη την Ελεύθερη Ευρώπη, ΠΑΡΩΝ!

 

ΕΝΑΣ ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ

Ο γραμματέας του «Iταλικού Κοινωνικού Κινήματος» Giorgio Almirante, στην πλατεία της εκκλησίας των Δομινικανών «Παρθένος υπέρ την Minerva», (όπου το σκήνωμα της Αγίας Αικατερίνης – Ευφροσύνης της Σιένα), εμπρός σε χιλιάδες Συναγωνιστές, μετά την λειτουργία, εξεφώνησε τον επικήδειο στον ηρωικό νεκρό, λέγοντας τα ακόλουθα :

Ρωμαίοι ! Αυτή δεν είναι μία συγκέντρωση, είναι μια ιεροτελεστία !

Η Ελληνική Πατρίδα θα φυλάξει τα θνητά λείψανα του Μιχάλη Μάντακα, νεομάρτυρα μιας ιδέας, μιας τάξης αγωνιστών και πιστών που έχει υπερβεί τα σύνορα του τόπου μας για να συνενώσει σ’ ένα σύνδεσμο πολιτισμού, τάξης κι  ελευθερίας, το καλύτερο τμήμα των νέων γενεών του δυτικού κόσμου.

Εμείς, Μιχάλη Μάντακα, θα φυλάξουμε το πνεύμα σου, θα το διατηρήσουμε δίπλα στα υψηλόφρονα, δυνατά κι ευγενή πνεύματα του Βιργιλίου και του Στέφανου Ματτέϊ, στο όνομα των οποίων και για τους οποίους έπεσες*. Θα διατηρήσουμε το πνεύμα σου δίπλα στα ανώτερα και ισχυρά πνεύματα των υπολοίπων, μικρών και μεγάλων, που δολοφόνησε  τα τελευταία χρόνια η κόκκινη βαρβαρότητα. Θα διατηρήσουμε το πνεύμα σου στο αξιοσέβαστο σύνθημα που μας δίδαξε μια γειτονιά της Ρώμης, όταν δίπλα από το μέρος όπου έπεσες  έγραψε: «Είχε μόνον ένα ελάττωμα,  το να  είναι ένας νεολαίος της δεξιάς !».

Το έγκλημα που διαπράχθηκε εναντίον σου, Μιχάλη Μάντακα, είναι αναμφίβολα, μαζί με τη φωτιά του Primavalle, το πιο λυσσαλέο έγκλημα που διαπράχθηκε από τους κόκκινους σε αυτήν την μεταπολεμική περίοδο. Δολοφονήθηκες, επειδή ένας δολοφόνος απελευθερώθηκε  από την φυλακή ! Δολοφονήθηκες, επειδή η  δικαιοσύνη εμποδίστηκε να ακολουθήσει την πορεία της ενάντια σ’ έναν δολοφόνο. Δολοφονήθηκες, επειδή δεν μπόρεσε να πραγματοποιηθεί η δίκη γιά τον εμπρησμό του Primavalle.

Έτσι λοιπόν, αυτό είναι ένα έγκλημα εναντίον της Δικαιοσύνης, είναι ένα έγκλημα κατά του Κράτους. Και σ’ αυτό το σημείο το δίλημμα που ήδη έχουμε αναφέρει καθίσταται ακόμα πιο επιτακτικό. Δεν είμαστε πλέον γαλήνιοι, οπότε λέμε : Ή μας υπερασπίζεται το κράτος ή υπερασπιζόμαστε μόνοι μας τον εαυτό μας ! Τίποτα περισσότερο δεν θα πούμε γι’ αυτό, γιατί έχουμε το δικαίωμα και το καθήκον να μιλήσουμε, όχι μόνο στο όνομά μας, όχι μόνο στο όνομα της Εθνικής Δεξιάς, αλλά για λογαριασμό όλων των εντίμων πολιτών, εξ ονόματος όλων των Ιταλών οι οποίοι δεν θέλουν να υποκύψει η Ιταλία στους εγκληματίες, όποιοι κι είναι, ποινικοί ή πολιτικοί.

Συνεπώς λέμε: «Είτε το κράτος θα αμυνθεί ή οι πολίτες έχουν το δικαίωμα και το καθήκον να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους». Κι έχουμε το ιερό δικαίωμα και το ανώτερο καθήκον να παρέμβουμε και  να εκπροσωπήσουμε, με όρους πολιτικούς και ηθικούς, με όρους ακλόνητης άμυνας της ελευθερίας, όλους τους πολίτες που δεν νοιώθουν πλέον να τους εκφράζει αυτό το κράτος, σκοπεύοντας επίσης να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους.

Μιχάλη Μάντακα, αυτό σημαίνει  για μας, πως δεν σε ξεχνάμε, αυτό σημαίνει για μας να μην λησμονήσουμε την θυσία σου!
Ακόμα και σε αυτή την περίπτωση ούτε καν θα προφέρω την λέξη «εκδίκηση». Και βέβαια δεν προφέρω λέξεις παραίτησης ή ένοχης λησμονιάς, αλλά αποφασιστικότητα και θάρρους. Αυτή είναι μια προσευχή που υψώνεται σαν όρκος μπροστά σ’ ένα ναό, ένα ναό αφιερωμένο σε μιαν Αγία, η οποία ήξερε πως  η Αγάπη είναι Αγώνας ! (αναφορά στην Αγία Αικατερίνη της Σιένας).

 

Αυτό είναι το πνεύμα μας, η δέσμευσή μας, η συμφωνία μας, αυτό, Ρωμαίοι, είναι ο όρκος μας !

Και τώρα, στο όνομα του Μιχάλη  Μάντακα, ενός λεπτού σιγή: Ρωμαίοι, Προσοχή !

 mm

[Ο Βιργίλιος Ματτέϊ (22 ετών) -στέλεχος των «Εθνικών Εθελοντών»- και ο ανήλικος αδελφός του Στέφανος (8 ετών) (Virgilio και Stefano Mattei)  ήσαν γιοί του αγωνιστή του  «Iταλικού Κοινωνικού Κινήματος» Μάριο Ματτέϊ, που κάηκαν όταν το πατρικό τους σπίτι στην εργατική πολυκατοικία της συνοικίας Primavalle της Ρώμης, έγινε στόχος εμπρησμού. Οι αποδεδειγμένα δράστες – εμπρηστές  Achille Lollo, Manlio Grillo και Marino Clavo, που ήσαν μέλη της μπολσεβίκικης οργάνωσης «Εργατική Δύναμη», συνελήφθησαν, δικάστηκαν και όντας υπόδικοι ελεύθεροι με εγγύηση (!) ….. διέφυγαν (Βραζιλία, Νικαράγουα και άγνωστη διαμονή) με την βοήθεια  ,,, ανωνύμων «επωνύμων» κομμουνιστών και των «Ερυρθών Ταξιαρχιών». Μετά την δολοφονία η «διανόηση» της Αριστεράς  ισχυρίσθηκε πως  η πράξη ήταν «ξεκαθάρισμα λογαριαμών μεταξύ φασιστών !». Κατά την 7η ημέρα της δίκης των φονιάδων, άλλοι φονιάδες μπολσεβίκοι επετέθησαν εναντίον των Εθνικιστών νεολαίων που διαδήλωναν στο δικαστήριο, πυρπόλησαν τα γραφεία του Κινήματος και δολοφονήθηκε ο Μίκης Μάντακας, δραστήριος και αφοσιωμένος αγωνιστής, του «Πανεπιστημιακού Μετώπου Νεολαίας» του Κινήματος, όταν άοπλος εβλήθη από το όπλο του Alvaro Lojacono, του φονιά που ζεί… «ηρωικός» με ψευδώνυμο στην Ελβετία.]

(φ.189)

Μίκης Μάντακας: «Παρών»

Χωρίς τίτλο.jpg

Ζούμε σε έντονους πολιτικά καιρούς και συχνά απορροφούμαστε από την δική μας καθημερινή μάχη με τους εαυτούς μας και τους εχθρούς του Έθνους, με την ανοησία και την μικροψυχία, την προδοσία και την αδιαφορία, τόσο που, κάποτε ξεχνάμε πως πριν από μας, κάποιοι -που τιμούμε ενιαυσίως- αγωνίστηκαν σε εξίσου άγριους καιρούς. Ο Μίκης Μάντακας είναι ένας από αυτούς που δεν ευτύχησαν να δουν τον ποταμό του Ελληνικού Εθνικισμού να φουσκώνει με το κίνημα της Χρυσής Αυγής, αγωνίστηκε όμως με κάθε ικμάδα της ύπαρξής του τον αγνό και ανιδιοτελή αγώνα των εκατοντάδων Εθνικιστών που προηγήθηκαν, και τους οποίους οφείλουμε να μνημονεύουμε και να τιμούμε.

Ο Έλληνας εθνικιστής φοιτητής, που δολοφονήθηκε από ακροαριστερούς στην Ιταλία, τον Φεβρουάριο του 1975, είναι σύμβολο των αγώνων του Εθνικιστικού κινήματος σε ολόκληρη την Ευρώπη, και η άνανδρη δολοφονία του σημείο αναφοράς των αγώνων ιδιαιτέρως των Ιταλών Εθνικιστών.

Από κεντροαριστερή οικογένεια, παππούς του ήταν ο στρατηγός Εμμανουήλ Μάντακας που πολέμησε στις τάξεις των κομμουνιστών του ΕΛΑΣ εναντίον των δυνάμεων του Ελληνικού στρατού, πατέρας του ο ταξίαρχος ε.α. Νικόλαος Μάντακας και μητέρα του η Καλλιόπη, δεδηλωμένοι αντίπαλοι του Εθνικισμού. Παρακολούθησε τα μαθήματα του Δημοτικού και του Γυμνασίου στον οικισμό Παπάγου Αττικής, και τον Σεπτέμβριο του 1969 εγκαταστάθηκε στην Μπολόνια, όπου παρακολούθησε τα μαθήματα της Ιατρικής Σχολής. Το 1972, σε μια εποχή που η Ιταλία δονούνταν από το σύνθημα «Chiave 36-Fascista dove sei?» («Κρατάμε κλειδί-κάβουρα-πού κρύβεσαι, φασίστα;») ο Εθνικιστής Μάντακας φεύγει από την Μπολόνια, προπύργιο της Ιταλικής Αριστεράς, λόγω των επιθέσεων σε βάρος του, μια από τις οποίες τον καθήλωσε  στο κρεβάτι για 40 μέρες, και εγκαθίσταται στην Ρώμη όπου συνεχίζει τις σπουδές του στην σχολή του Πανεπιστημίου «La Sapienza». Γίνεται μέλος του Ε.Σ.Ε.Σ.Ι., του Εθνικού Συνδέσμου Ελλήνων Σπουδαστών Ιταλίας και  Νέων Επιστημόνων Δυτικής Ευρώπης, και τον Δεκέμβριο του 1974, στο τμήμα σπουδαστών της F.U.A.N., (Πανεπιστημιακό Μέτωπο Εθνικιστικής Δράσης), της φοιτητικής οργανώσεως της Νεολαίας του «Ιταλικού Κοινωνικού Κινήματος» M.S.I. (Movimento Sociale Italiano-Destra Nationale), συγκεντρώνοντας γύρω του ιδιαίτερα τους Έλληνες φοιτητές.

Για την έντονη Ιστορία της εποχής, τους αγώνες των Εθνικιστών και την δολοφονία του Μιχάλη Μάντακα, μιλά στο ΕΜΠΡΟΣ ο Gabriele Adinolfi, ο ιταλός φιλόσοφος και συγγραφέας, που έζησε την εποχή ως φοιτητής ενταγμένος στο MSI από το 1968 στην Ρώμη, και αποτελεί και ο ίδιος μέρος της.

Τον ρωτούμε για την εποχή και τα γεγονότα που συνδέονται με την δολοφονία του Μάντακα.

«Η ένοπλη πάλη ξεκίνησε στην Ιταλία από την άκρα αριστερά η οποία είχε την βοήθεια των μυστικών υπηρεσιών του ανατολικού μπλοκ, ήταν οπλισμένη από το Ισραήλ και υποκινούμενη από τους Άγγλους. Οι ακροδεξιές ομάδες αναγκάστηκαν να απαντήσουν για καθαρή άμυνα.

Θυμάμαι πάρα πολύ καλά όλα όσα συνέβησαν. Ήταν οι μέρες του δίκης του Achille Lollo ο οποίος είχε δολοφονήσει, βάζοντας φωτιά στο διαμέρισμα τους, μια ολόκληρη οικογένεια εθνικιστών, την οικογένεια Mattei. Οι συναγωνιστές, μετά από συγκρούσεις με τους αριστερούς, μπόρεσαν και κατέλαβαν την αίθουσα του δικαστηρίου όπου εκδικαζόταν η υπόθεση, αλλά μόνο για μια μέρα. Στις 28 Φεβρουαρίου του 1975, η αστυνομία εμπόδισε τους συναγωνιστές να μπουν στην αίθουσα πάλι, και ακολούθησαν συγκρούσεις. Οι δικοί μας συγκρούστηκαν και με τους αριστερούς οι οποίοι επετέθησαν με πιστόλια. Ο Μίκης Μάντακας, σκοτώθηκε μπροστά στα γραφεία του MSI και θα παραμείνει για πάντα στις καρδιές μας. Ένας Έλληνας που δολοφονείται στην Ρώμη, αποτελεί ένα σύμβολο για την Ευρώπη της Παράδοσης, που είναι βαμμένη με αίμα».

Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες ρίχθηκαν εκατοντάδες σφαίρες, από τουλάχιστον πέντε διαφορετικά άτομα. Δύο από τις σφαίρες βρήκαν τον Μάντακα. Η μία σφηνώθηκε εσωτερικά του δεξιού κροτάφου του. Οι νεολαίοι του F.U.A.N. και μέλη του «Fronte Della Gioventu», τον μεταφέρουν στο εσωτερικό των γραφείων όπου παραμένουν, παρά τις νέες επιθέσεις που δέχονται, χωρίς να επεμβαίνει η αστυνομία, αφήνοντας τους ακροαριστερούς να κάνουν ανενόχλητοι την δουλειά τους.

Με την λήξη των συγκρούσεων, ένα όχημα της Πυροσβεστικής παρέλαβε το Μάντακα και τον μετέφερε στο νοσοκομείο Santo Spiritο, όπου έπεσε σε κώμα. Στην συνέχεια μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο San Camillus, όπου ο χειρουργός καθηγητής Καρπάνο δήλωσε : «…Το βλήμα μπήκε στην αριστερή περιοχή του βρεγματικού οστού και διέσχισε το σύνολο του κρανίου, κάνοντας να εκραγεί ο εγκέφαλος…». Στις 18:30 της 28ης Φεβρουαρίου 1975, η καρδιά του Μίκη Μάντακα σταμάτησε. Στην νεκροψία, βρέθηκαν στο σώμα του δύο σφαίρες από όπλα διαφορετικών διαμετρημάτων.

Από τους δολοφόνους του, ο Fabrizio Panzieri συνελήφθη λίγη ώρα αργότερα μετά από καταδίωξη. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση 9 ετών και 6 μηνών ως φυσικός αυτουργός, αλλά αφέθηκε ελεύθερος με την καταβολή εγγυήσεως και περιοριστικούς όρους, και στην συνέχεια διέφυγε και έγινε επιχειρηματίας στην Νικαράγουα.

Ο Alvaro Lojacono, με υπόδειξη μελών του M.S.I. και της F.U.A.N. που ήταν στο δικαστήριο και τον αναγνώρισαν να πυροβολεί, καθώς και αστυνομικών που ήταν παρόντες, αναζητήθηκε αλλά δεν βρέθηκε στο πατρικό του σπίτι. Ο πατέρας του, Giuseppe Lojacono, ήταν γνωστός ευκατάστατος οικονομολόγος και συνεργάτης στο «Ινστιτούτο για τη Μελέτη του Οικονομικού Προγραμματισμού». Ως συμπαραστάτες του υπέγραψαν γνωστά ονόματα της αριστερής νομενκλατούρας όπως ο Ντάριο Φο και ο Alberto Moravia.

Ο Lojacono έγινε μέλος της αριστερής τρομοκρατικής οργάνωσης «Ένοπλοι Κομμουνιστικοί Σχηματισμοί», και στην συνέχεια των «Ερυθρών Ταξιαρχιών». Τον Μάρτιο του 1977 αθωώθηκε, «λόγω ελλείψεως επαρκών στοιχείων που να αποδεικνύουν την συμμετοχή του». Η οργάνωση «Κόκκινη Βοήθεια», η οποία χρηματοδοτούνταν από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας, φρόντισε να υπάρχουν τα οικονομικά μέσα ώστε να πληρωθούν οι δικηγόροι και να παρασχεθεί βοήθεια στους κρατουμένους. Ο Lojacono συμμετείχε στις 16 Μαρτίου 1978, στην ομάδα των Ερυθρών Ταξιαρχιών που απήγαγε τον ιταλό Πρωθυπουργό Άλντο Μόρο και σκότωσε τον σωματοφύλακά του. Χρησιμοποιώντας τις οικογενειακές του διασυνδέσεις και με τη βοήθεια βουλευτών της Ιταλικής αριστεράς, διέφυγε στην Αλγερία και έπειτα στην Ελβετία. Συνελήφθη και παρέμεινε έντεκα χρόνια στην φυλακή για την δολοφονία του δικαστή Tartaglione, όμως για την δολοφονία του Μάντακα, για την οποία καταδικάστηκε σε 16 χρονιά φυλάκισης, δεν παρέμεινε ούτε μια μέρα στην φυλακή. Το 1999, οι δολοφονίες που διέπραξε παραγράφηκαν. Έζησε στην Βραζιλία, όπου εργάστηκε ως δημοσιογράφος. Το 2000 συνελήφθη από την Γαλλική αστυνομία. Οι δικηγόροι του, κατάφεραν να μην εκδοθεί στην Ιταλία, και έκτοτε ζει στην Γαλλία, παρ’ ότι εκκρεμεί σε βάρος του καταδίκη σε ισόβια για συμμετοχή του σε άλλη δολοφονία.

Επιμνημόσυνη δέηση για το Μίκη Μάντακα, έγινε την Δευτέρα 3 Μαρτίου 1975 στον ναό της Santa Chiara στην Piazza della Minerva στη Ρώμη, την οποία παρακολούθησαν χιλιάδες άνθρωποι. Οι οπαδοί του MSI δέχθηκαν επιθέσεις την ώρα που πήγαιναν στην τελετή, με αποτέλεσμα βίαιες συγκρούσεις και συλλήψεις. Ο  Τζόρτζιο Αλμιράντε, Γραμματέας του MSI, εκφώνησε τον επικήδειο στα σκαλιά του ναού. Η σορός του Μιχάλη Μάντακα μεταφέρθηκε αεροπορικώς στην Ελλάδα στις 5 Μαρτίου 1975, και η κηδεία του έγινε την ίδια μέρα, παρουσία λίγων συγγενών και οικογενειακών φίλων.

Το όνομα του Μάντακα, από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, δόθηκε σ’ ένα τμήμα του «Μετώπου Νεολαίας». Η ομάδα «Κύκλος Μίκης Μάντακας» που λειτουργούσε στα πλαίσια της Νεολαίας του M.S.I., εξέδιδε το περιοδικό «Lotte C.M.M.» κι ένα από τα χαρακτηριστικά μηνύματα του, ήταν το «Δεν είμαστε το δηλητήριο, είμαστε το ΑΝΤΙΔΟΤΟ». Οι τοίχοι στα γραφεία των οργανώσεων «Casa Pound», «Forza Nuova», «Fiamma», «La Destra», κοσμούνται με την αφίσα του την οποία συνοδεύει η λέξη «Presente»-«Παρών».

Στην Piazza del Risorgimento, την «Πλατεία Μίκη Μάντακα» που ο Μάντακας πότισε με το αίμα του, οι Ιταλοί εθνικιστές με τη συμμετοχή και Ελλήνων εθνικιστών, συγκεντρώνονται κάθε χρόνο, στις 28 Φεβρουαρίου και διοργανώνουν τελετή μνήμης. Μετά την δολοφονία του Μάντακα, κατά την απάνθρωπη και μισαλλόδοξη συνήθειά τους, οι ακροαριστεροί και οι οπαδοί τους έγραψαν στους τοίχους της Ρώμης, μακάβρια συνθήματα όπως «10-100-1000 Mantakas».

Οι βιαιότητες της αριστεράς συνεχίστηκαν και τις επόμενες ημέρες και στις 13 Μαρτίου ο νεολαίος Sergio Ramelli, δέχθηκε δολοφονική επίθεση και υπέκυψε μετά από 47 ημέρες πάλης με το θάνατο.

Το 1980, με σκοπό την διάλυση του Εθνικιστικού Κινήματος των Ιταλών αγωνιστών, στήθηκε η υπόθεση της βομβιστικής επίθεσης στην Μπολόνια. Ο Gabrielle Adinolfi θυμάται:

«Στην πραγματικότητα στην Μπολόνια βρίσκονταν πέντε ακροαριστεροί. Δυο από αυτούς σκοτώθηκαν από την βόμβα την οποία μετέφεραν. Ένας έκτος έχασε το διαβατήριό του στην περιοχή, αλλά όπως και σε άλλες περιπτώσεις, κανείς τους δεν διώχθηκε. Μετά από μέρες, δυο από τους παραβρισκόμενους στην Μπολόνια, έχασαν την ζωή τους μεταφέροντας εκρηκτικά στην Νότια Ιταλία. Σύμφωνα με τις έρευνες των μυστικών υπηρεσιών της Ιταλίας, αυτοί θυσιάστηκαν από κάποιους άλλους αφού το υλικό εξερράγη με ηλεκτρονική παρεμβολή από μακριά. Ο συνταγματάρχης Ostrowski της Mossad ανέλαβε την ευθύνη του γεγονότος για λογαριασμό του Ισραήλ».

Τον ρωτούμε για την πορεία των σημερινών εθνικιστικών κινημάτων στην Ευρώπη και αν έχουν διδαχθεί από τις εμπειρίες των παλιότερων.

«Στην Ανατολική Ευρώπη είναι αντιδραστικά και κοινωνικά τα κινήματα. Στην Κεντρική Ευρώπη είναι ριζοσπαστικά και θεωρητικά, ενώ στην Δύση είναι ναρκισσιστικά και όχι αποτελεσματικά. Στην Ελλάδα οι συνθήκες είναι ξεχωριστές και με μεγάλη ένταση. Νομίζω ότι οι εθνικιστές πάσχουν από ένα σύνδρομο κατωτερότητας και πιστεύουν αρκετά την ισραηλινή και κομουνιστική προπαγάνδα. Αισθάνονται επάνω τους διάφορες ενοχές που δεν έχουν».

Και το Αύριο της Ευρώπης; Θα καταφέρουν οι Εθνικιστές να λειτουργήσουν καταλυτικά στην δημιουργία μιας νέας Ευρώπης;

«Το ελπίζω», απαντά. «Μια Ευρώπη συνομοσπονδιακή, με αρχές αυτοκρατορικές, είναι ακόμη δυνατόν να υλοποιηθεί, και είναι η μόνη ελπίδα».

(Φ. 187)

Jean Marie Le Pen: «Να ανασταλεί το δικαίωμα ασύλου»

Χωρίς τίτλο.jpg

Ο Jean Marie Le Pen είναι φιλέλληνας. Έχει υπερασπιστεί το ελληνικό εθνικιστικό κίνημα της Χρυσής Αυγής κατά την διάρκεια των διωγμών και φυλακίσεων, και το καλοκαίρι του 2015 παραχώρησε στο ΕΜΠΡΟΣ αποκλειστική συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης, στην κατοικία του στα περίχωρα του Παρισιού. Με αφορμή τις εκλογές που θα λάβουν χώρα τους προσεχείς μήνες σε πολλές χώρες της Ευρώπης και την Γαλλία, για τις οποίες η κόρη του, Μαρίν Λε Πεν προηγείται στις δημοσκοπήσεις, συνομιλήσαμε μαζί του. Του θέσαμε ερωτήματα για την άνοδο των πατριωτικών δυνάμεων στην Ευρώπη, το ευρώ, την μεταναστευτική εισβολή αλλά και την σημασία της εκλογής του Ντόναλντ Τραμπ στην Προεδρία των ΗΠΑ.

Συνέντευξη στην ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

-Κύριε Πρόεδρε, σε λίγους μήνες λαμβάνουν χώραν εκλογές σε πολλές χώρες της Ευρώπης και την Γαλλίδα. Τι μπορύμε να ελπίζουμε από προσωπικότητες και πατριωτικά πολιτικά κόμματα που βρίσκονται κοντά στην κατάκτηση της εξουσίας;

Πιστεύω πως υπάρχει μια πρόοδος αρκετά γενικευμένη της γνώμης των λαών διεθνώς, η οποία γίνεται εμφανής παντού σχεδόν, υπέρ θέσεων που θα μπορούσαμε να τις πούμε γενικά Δεξιές. Κατά συνέπειαν αυτοί οι σχηματισμοί εάν δεν προσκρούσουν στο μέτωπο των κατεστημένων κομμάτων που κυβερνούν, θα έχουν πράγματι την ευκαιρία να κυβερνήσουν. Πάντως, η κατάσταση, η οικονομική, κοινωνική και πολιτική, είναι αρκετά δραματική, ειδικά εάν την δούμε στο πλαίσιο της δημογραφικής επανάστασης ή αυτού που αποκαλώ « αρκτικό τόξο» και το οποίο γνωρίζει μια συνεχόμενη αποδόμηση σε σχέση με έναν εξωτερικό κόσμο που εκρήγνυται από δράση και δύναμη.

-Οι Βρετανοί ψήφισαν υπέρ του BRexit. Η Πρόεδρος του Front National υπόσχεται FRexit. Και στην Ελλάδα αναζωπυρώνεται η συζήτηση για το GRexit. Ποιο εκτιμάτε ότι είναι το μέλλον του ευρώ και της Ε.Ε.;

Ακούστε, πολλοί παρατηρητές διαπιστώνουν την αποδόμηση της Ε.Ε. Την αισθανόμαστε ως μια φυλακή των λαών. Η ευρωσκεπτικιστική αντίδραση αυξάνεται σε όλες τις χώρες. ειδικά στην Γαλλία όπου την εκφράζει η ΜαρίνΛεπέν αλλά προσκρούει στα συμφέροντα των λόμπι από την μια μεριά, και από την άλλη στην διοίκηση της Ε.Ε., η οποία αποτελεί από μόνη της ένα λόμπι το οποίο θέλει να υπερασπιστεί τα συμφέροντά του. Βλέπουμε ότι είμαστε και εμείς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, θύματα μιας δίωξης που συνδέεται με την γνώμη μας την ευρωσκεπτικιστική.

Η διοίκηση και η πλειοψηφία του Ευρωπαϊκή Κοινοβουλίου διώκουν τους βουλευτές μέλη κομμάτων που είναι ευρωσκεπτικιστικά.

– Εχετε προειδοποιήσει για τα προβλήματα που προκύπτουν από την υπογεννητικότητα των Ευρωπαίων. Τώρα που τα αποτελέσματα της μαζικής μετανάστευσης αρχίζουν να γίνονται εμφανή, υπάρχει πραγματικά ελπίδα για την Ευρώπη των Εθνών;

Η πρώτη αφίσα του Front National to 1972 έγραφε «Πριν να είναι πολύ αργά». Είχαμε δηλαδή ήδη την αίσθηση του επείγοντος του προβλήματος την εποχή εκείνη, πριν από 45 χρόνια. Και η κατάσταση δεν σταμάτησε να χειροτερεύει από τότε. Στον τομέα των γεννήσεων το «αρκτικό τόξο» που εκτείνεται από το Γιβραλτάρ στο Τόκυο, δεν ανάκτησε τις δυνάμεις του. Αντίθετα ο κόσμος έξω από αυτό, ή κυριολεκτικά εκρήγνυται. Στην Συρία ο πληθυσμός από 5 εκατομμύρια έφθασε τα 20 εκατομμύρια. μέσα σε 50 χρόνια. Στην Αλγερία από  8 σε 43 εκ. Για να μην μιλήσουμε για την Αφρική όπου χώρες όπως η Νιγηρία διπλασίασαν τον πληθυσμό τους μέσα σε 25 χρόνια, από 100 σε 200 εκατομμύρια. Το μέλλον, όπως μπορούμε να το προβλέψουμε, είναι εξαιρετικά ανησυχητικό. Όμως, Αλλά πρέπει να πάρουμε μέτρα ώστε να αποκλειστούν οι θαλάσσιοι δρόμοι το ταχύτερο δυνατό. Ειδικά, το πλέον επικίνδυνο, είναι το υποτιθέμενο δικαίωμα ασύλου που κάνει ένα είδος καθήκοντος για τις ευρωπαϊκές χώρες το να δέχονται τους τους δυστυχείς του κόσμου π. Που δεν αισθάνονται καλά με τα ρούχα στις χώρες τους, έ. Έχουμε λοιπόν ένα είδος ηθικού καθήκοντος να τους υποδεχθούμε. Αυτό είναι εντελώς λάθος. Πρέπει οπωσδήποτε να αναστείλουμε όλα αυτά τα νομοθετήματα κι ακόμη-ακόμη, να τα καταργήσουμε.

-Ενας μεγάλος αριθμός Ευρωπαίων πατριωτών ελπίζει ότι η εκλογή του νέου Αμερικανού προέδρου θα βοηθήσει στην επίλυση πολλών ευρωπαϊκών προβλημάτων. Η ελπίδα είναι βάσιμη ή πρόκειται για ένα πέρασμα από την Παγκοσμιοποίηση στην Νέα Παγκόσμια Τάξη;

Για την ώρα ο Τραμπ συμπεριφέρεται κατά τρόπον εντελώς εξαίρετο, αφού είναι ένας εκλεγμένος πολιτικός άνδρας που κάνει αυτά που υποσχέθηκε. Αυτό είναι τόσο σπάνιο, που αναστατώνει και εκπλήσσει Για την ώρα προχωρεί αρκετά αντρίκεια προς τους στόχους τους οποίους έθεσε. Αν αυτό διαρκέσει, δεν το γνωρίζω, γατί μπορεί να υπάρξουν αντιστάσεις πιο δυνατές από την θέλησή του, αυτό είναι πιθανόν. Αλλά στην εκλογή του υπάρχει μια αχτίδα ελπίδας. Φρόντισε ο ίδιος γι’ αυτό.

(Φ. 186)

 

Κωνσταντίνος Μίχαλος – Πρόεδρος ΕΒΕΑ: Χρειάζεται ενδυνάμωση της μικρής και μεσαίας επιχείρησης

Χωρίς τίτλο.jpg

Ο Πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών έχει εκφραστεί σαφώς και απερίφραστα υπέρ των μνημονίων. Όμως, σε μια λίαν αποκαλυπτική συνέντευξη, ο κ. Κωνσταντίνος Μίχαλος, μιλάει στο           «ΕΜΠΡΟΣ» για τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζει ο εμπορικός και επιχειρηματικός κόσμος στην υπό την κατοχή των μνημονίων Ελλάδα.

Συνέντευξη στον Π. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟ

Θα ήθελα να μου πείτε ποια είναι τα βασικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος του επιχειρείν και του εμπορίου στην χώρα μας.

Η υπερφορολόγηση, η συνεχιζόμενη καθίζηση της ζήτησης, η έλλειψη ρευστότητας σε συνδυασμό με τον ακριβό και δυσεύρετο δανεισμό αποτελούν τα σημαντικότερα   προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι επιχειρήσεις. Όλοι αυτοί οι παράγοντες μαζί δημιουργούν ένα περιβάλλον ασφυκτικό, ειδικά για τις Μικρομεσαίες  Επιχειρήσεις οι οποίες δίνουν καθημερινά πλέον έναν αγώνα επιβίωσης.

Στην πράξη βλέπουμε ότι εδώ και 7 χρόνια το επιχειρείν βρίσκεται σε στάδιο φορολογικής εξόντωσης. Υπάρχει ποτέ περίπτωση αυτή η εξόντωση, να οδηγήσει σε οποιαδήποτε ανάκαμψη την Ελληνική οικονομία;

Ασφαλώς όχι. Κι αυτό είναι κάτι που έχουμε επισημάνει ήδη από το 2010, όταν η χώρα μπήκε για πρώτη φορά σε καθεστώς δημοσιονομικής επιτήρησης. Η εμπειρία έχει αποδείξει ότι τα αποσπασματικά μέτρα εισπρακτικού χαρακτήρα, όχι μόνο δεν λύνουν το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας, αλλά αντίθετα το οξύνουν. Αποδεδειγμένα, κάθε αύξηση φόρου στην ήδη υπέρμετρη φορολόγηση που υφίστανται επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα καλλιεργεί το έδαφος για αύξηση των κρουσμάτων φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής. Παράλληλα, η υψηλή φορολογία μειώνει ακόμη περισσότερο το διαθέσιμο εισόδημα   των πολιτών και διατηρεί καθηλωμένη τη ζήτηση, υποβαθμίζει την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων και αποτρέπει νέες επενδύσεις, που θα μπορούσαν να   στηρίξουν την απασχόληση και την ανάπτυξη.

Φτάσαμε στο σημείο, ένας μεγάλος αριθμός ελληνικών επιχειρήσεων να καταφεύγει στις γειτονικές χώρες με χαμηλότερη-φιλικότερη φορολογία. Θα μπορούσατε να μας δώσετε μια εικόνα αυτού του πλήγματος με αριθμούς;

Η επιχειρηματική μετανάστευση είναι ένα υπαρκτό φαινόμενο. Χώρες όπως  η Βουλγαρία και η Κύπρος προσφέρουν μια σειρά από πλεονεκτήματα, με κυριότερο την φορολογία: χαμηλό φορολογικό συντελεστή της τάξης του 10% και 15% για τον  βασικό φόρο και λίγο υψηλότερο για την φορολόγηση των μερισμάτων. Παρέχουν όμως και σταθερό φορολογικό περιβάλλον, ευκολότερη πρόσβαση σε τραπεζικό  δανεισμό, αλλά και απλούστερες διαδικασίες αδειοδότησης. Στην Ελλάδα, αντίθετα,  οι επιχειρήσεις καλούνται να καταβάλουν σε φόρους και εισφορές πάνω από το 50% των εσόδων τους και επιπλέον, ψάχνουν κάθε τόσο να βρουν άκρη μέσα σε ένα χαώδες και ρευστό φορολογικό περιβάλλον. Γι’ αυτό και πολλές επιχειρήσεις και  επαγγελματίες οδηγούνται στη λύση της μεταφοράς έδρας. Με σκοπό όχι να φοροαποφύγουν, αλλά να επιβιώσουν. Κατά καιρούς έχουν ακουστεί αριθμοί, της τάξης των δεκάδων χιλιάδων, όσον αφορά τον αριθμό των ελληνικών επιχειρήσεων  οι οποίες έχουν ήδη μεταναστεύσει. Κατά την άποψή μου, είναι δύσκολο να έχει κανείς ακριβή εικόνα. Είναι όμως γεγονός ότι όσο οι συνθήκες άσκησης του επιχειρείν στην Ελλάδα παραμένουν αρνητικές, η τάση φυγής θα διατηρείται και θα ενισχύεται.

 Πόσο ζημιώνει το γεγονός της εξόδου των επιχειρήσεων την οικονομία της χώρας και γιατί δεν υπάρχει καμία ενέργεια αποτροπής του φαινομένου εκ μέρους των αρμοδίων;

Η ζημιά είναι πολύπλευρη. Και μόνο το άνοιγμα λογαριασμού ή μητρώου σε άλλη χώρα, σημαίνει εκροή χρημάτων από την ελληνική αγορά, αλλά και το τραπεζικό σύστημα. Αν συνεχίσει να αυξάνεται η μετανάστευση επιχειρήσεων, θα μειωθούν ακόμη  περισσότερο τα φορολογικά έσοδα της χώρας, ενώ οι καταθέσεις των επιχειρήσεων θα διοχετεύονται πλέον σε ξένα τραπεζικά συστήματα. Ο μοναδικός τρόπος για να περιοριστεί το κύμα φυγής είναι η δραστική αλλαγή δημοσιονομικής πολιτικής, προς την κατεύθυνση της μείωσης της φορολογίας, σε συνδυασμό με  γενναία μέτρα για τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος.

Κατά πόσο θεωρείτε πράγματι αναπτυξιακό τον νέο νόμο; Πιστεύετε ότι μπορεί ως έχει να φέρει κάποια βελτίωση;

Ο αναπτυξιακός  νόμος δεν αρκεί για να κινητοποιήσει το αναπτυξιακό άλμα που χρειάζεται η Ελλάδα.  Για να επιστρέψει η οικονομία στα προ κρίσης επίπεδα, θα χρειαστούν στα επόμενα χρόνια επενδύσεις άνω των 100δισ. ευρώ. Από τον αναπτυξιακό νόμο διατίθενται  μόλις 1 δις ευρώ για την χρηματοδότηση νέων επενδυτικών σχεδίων, ενώ τα υπόλοιπα   2,5 δις θα κατευθυνθούν στην αποπληρωμή παλαιών υποχρεώσεων. Θα έπρεπε, λοιπόν, να παρέχονται άλλα κίνητρα, κυρίως φορολογικά, στις επιχειρήσεις που επενδύουν, όπως είναι η πρακτική σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Εδώ αυτό δεν ισχύει, αντίθετα, η επιχειρηματική δραστηριότητα επιβαρύνεται με όλο και υψηλότερους φόρους.

Το ΕΣΠΑ με τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί, μπορεί να οδηγήσει σε κάποια ανάπτυξη τις επιχειρήσεις αλλά και την οικονομία της χώρας;

Οι πόροι που έχουν εξασφαλιστεί μέσω του νέου ΕΣΠΑ, προφανώς δεν επαρκούν για να καλύψουν το σύνολο των κεφαλαίων που απαιτεί η ανάκαμψη της οικονομίας. Μπορούν, όμως, και πρέπει να λειτουργήσουν ως καταλύτης για την κινητοποίηση ιδιωτικών κεφαλαίων και παραγωγικών επενδύσεων σε  τομείς με κρίσιμο ρόλο στην  ανάπτυξη. Αυτό απαιτεί υψηλή στόχευση και αποτελεσματικότητα, τόσο στο επίπεδο του σχεδιασμού, όσο και στο επίπεδο της υλοποίησης. Χρειάζεται αφενός επικέντρωση σε τομείς όπου πραγματικά υπάρχει και ανάγκη και προοπτική  ανάπτυξης: στην εξωστρέφεια, στη νεοφυή επιχειρηματικότητα, στον τουρισμό, στην αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας. Χρειάζεται, επίσης, έμφαση στην ενδυνάμωση της μικρής και μεσαίας επιχείρησης, κυρίως μέσα από τη διευκόλυνση της πρόσβασης σε κεφάλαια για την χρηματοδότηση καινοτόμων ιδεών και την ενίσχυση της εξωστρέφειάς τους.

Η επιχειρηματικότητα βασίζεται στην καταναλωτική ισχύ. Πώς είναι δυνατόν να επιστρέψει η αγοραστική ισχύ μέσα από ένα περιβάλλον εξοντωτικής λιτότητας;

Η συνταγή της λιτότητας που εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια με ευθύνη τόσο της   ελληνικής πλευράς όσο και των δανειστών, έχει αποδειχθεί αναποτελεσματική. Για να επιτευχθεί δημοσιονομική εξυγίανση χωρίς να γονατίσει η πραγματική οικονομία,  θα πρέπει – όπως δείχνει η διεθνής εμπειρία – το βάρος της προσαρμογής να πέφτει κατά 70% στον τομέα των δαπανών και κατά 30% στον τομέα των εσόδων, μέσω της φορολογίας. Στην Ελλάδα έχει γίνει το αντίθετο και γι’ αυτό η χώρα βρίσκεται βυθισμένη στην ύφεση.

Υπάρχει έστω και μικρή ελπίδα ανάκαμψης μέσα από αυτό το περιβάλλον  της υπερφορολόγησης και της εξοντωτικής λιτότητας;

Κάτω από τις σημερινές συνθήκες, οι ελπίδες είναι δυστυχώς ελάχιστες. Αλλαγή δημοσιονομικού μείγματος και γενναίες μεταρρυθμίσεις είναι ο μόνος τρόπος για να αποκατασταθεί η επιχειρηματικότητα, η απασχόληση και η ανάπτυξη.

Πού μας οδηγούν με όλες αυτές τις εκ των πραγμάτων λάθος μέχρι σήμερα κινήσεις τους;

Η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε ύφεση τα τελευταία 9 χρόνια. Αυτό και μόνο δείχνει ότι κινούμαστε σε λανθασμένη κατεύθυνση. Αν συνεχιστεί η ίδια προσέγγιση, ακόμα κι αν υπάρξει θετικός ρυθμός μεταβολής του ΑΕΠ φέτος, η ανάκαμψη θα είναι μικρή και δύσκολα διατηρήσιμη στα επόμενα χρόνια.

Πού πρέπει κατά τη γνώμη σας να δοθεί έμφαση για να έλθουν έστω και  μακροπρόθεσμα κάποια οφέλη τόσο για τις επιχειρήσεις όσο και για τις θέσεις εργασίας;

Είναι απαραίτητο να εφαρμοστεί μια δημοσιονομική πολιτική με αναπτυξιακό προσανατολισμό, η οποία  θα κινητοποιεί –  αντί να ενοχοποιεί – την ιδιωτική πρωτοβουλία, τις επενδύσεις και  την απασχόληση. Μείωση φόρων, μείωση καταναλωτικών δαπανών του δημοσίου και αύξηση των δαπανών για δημόσιες επενδύσεις, είναι το μόνο μείγμα που μπορεί να στηρίξει την προσπάθεια της χώρας για ανάπτυξη και δημοσιονομική βιωσιμότητα.  Θα πρέπει, τέλος, να επιταχυνθούν οι μεταρρυθμίσεις για την βελτίωση του επενδυτικού περιβάλλοντος στην χώρα: για την αναμόρφωση της δημόσιας   διοίκησης, την βελτίωση της διαδικασίας απονομής δικαιοσύνης, την δημιουργία συνθηκών πραγματικού ανταγωνισμού στις αγορές και την διαμόρφωση ενός απλούστερου και σταθερού θεσμικού πλαισίου, με ξεκάθαρους κανόνες που να  ισχύουν για όλους.

(φ. 183)

 

 

Λίνος Παπαγιάννης – βουλευτής Αμμοχώστου, EΛΑΜ: Ενιαίο κράτος, η μοναδική λύση

Χωρίς τίτλο.jpg

Ενώ πραγματοποιείται η συνδιάσκεψη της Γενεύης στις οποίες ο Αναστασιάδης αναβάθμισε το ψευδοκράτος του Ντενκτάς, το οποίο μετέχει σαν κανονικό κράτος, μαζί με τους Άγγλους και Τούρκους κατακτητές, οι Εθνικιστές του Ε.ΛΑ.Μ. αντιστέκoνται στα προδοτικά σχέδια των πολιτικάντηδων που βρίσκονται σε πλήρη διάσταση με την λαϊκή βούληση.

Ο βουλευτής Αμμοχώστου του Ε.ΛΑ.Μ., Λίνος Παπαγιάννης, απάντησε στις ερωτήσεις του «ΕΜΠΡΟΣ».

-Βλέπετε λύση του Κυπριακού, και με ποιους όρους; Πώς κρίνετε τις διαδικασίες που ακολουθούνται έως τώρα;

-Οι συνομιλίες στην Γενεύη ξεκίνησαν επίσημα στις 12 Ιανουαρίου. Μέχρι σήμερα οι εξελίξεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι για να μπορέσει να υπάρξει συμφωνία θα πρέπει η δική μας πλευρά να κάνει αρκετά μεγάλες υποχωρήσεις. Δυστυχώς ο Νίκος Αναστασιάδης προχώρησε σε λανθασμένες κινήσεις στρατηγικής και υποχώρησε σε κάποιες από τις «κόκκινες γραμμές» που ο ίδιος είχε ορίσει. Ακόμα ένα γεγονός που δείχνει ότι η διαδικασία είναι αντίθετη με τα συμφέροντα του λαού μας είναι η συνεχιζόμενη αναβάθμιση του ψευδοκράτους σε κοινότητα. Ως Ε.ΛΑ.Μ. θεωρούμε ότι η στάση της Ελλαδικής κυβέρνησης θα έπρεπε να ήταν ξεκάθαρη και αμετακίνητη. Δηλαδή, η οποιαδήποτε λύση να προνοεί και αυτόματη αποχώρηση όλων των στρατευμάτων και όλων των εποίκων. Ταυτόχρονα η επιστροφή όλων των προσφύγων θα έπρεπε να είναι πάγιο αίτημα. Το μοναδικό κόμμα που στηρίζει αυτές τις θέσεις είναι ο Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή.

-Ποιος είναι ο ρόλος Αναστασιάδη; Υπηρετεί τα συμφέροντα της Κύπρου;

-Ο Νίκος Αναστασιάδης ως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας θα έπρεπε πρώτα από όλα να αγωνίζεται για την διατήρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και όχι την κατάλυσή της. Εμείς έχουμε ταχθεί ξεκάθαρα εναντίον αυτής της προσπάθειας καθώς διαφωνούμε τόσο με τους χειρισμούς του αλλά και με την βάση των συνομιλιών όπως και για το περιεχόμενο τους.

– Ο κύριος Αναστασιάδης από το 2014 μιλάει ουσιαστικά για δύο κράτη με ξεχωριστές ιθαγένειες και σύνορα-«ζώνες». Τι έχετε να μας πείτε για αυτό;

-Η λύση που επιδιώκει η κυβέρνηση είναι η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Το παράδειγμα του δοτού συντάγματος του 1960 δείχνει ότι δεν μπορεί να επιβιώσει καθώς παρουσιάζονται ρατσιστικοί διαχωρισμοί. Μια τέτοια λύση θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε καταστάσεις όπως αυτές του 1963-64 και στη συνέχεια σε ένα νέο 1974. Δεν μπορεί η μειονότητα να εξισώνεται με την πλειοψηφία.

-Όλα αυτά τελικά δεν προσφέρουν στους Τούρκους μια πλήρη νομιμοποίηση του «Αττίλα»;

-Όντως, αυτό που τονίζουμε είναι ότι ο εποικισμός είναι έγκλημα πολέμου. Αν παραμείνει έστω και ένας έποικος τότε θα νομιμοποιούμε την κατοχή. Μάλιστα κάποιοι θέλουν να το πετύχουν αυτό με την υπογραφή του ίδιου μας του λαού.

-Ποιες είναι οι θέσεις του Ε.ΛΑ.Μ για το Κυπριακό;

-Θεωρούμε το Κυπριακό ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής, όχι ως δικοινοτική διαφορά και θεωρούμε πως η Τουρκία αποτελεί μέρος του προβλήματος και όχι μέρος της λύσης. Ζητάμε:

  • Την άμεση διακοπή των διαπραγματεύσεων με βάση τη Διζωνική Δικοινωτική Ομοσπονδία. Παράλληλα την καταγγελία διεθνώς των συμφωνιών κορυφής που προνοούν την ΔΔΟ. Ταυτόχρονα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρέπει να καλέσει την Τουρκία σε διάλογο ειδικά για τα θέματα εγγυήσεων, εδαφικού και αποχώρησης στρατού. Δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο και όχι οι Τουρκοκύπριοι. Αν η Τουρκία αρνηθεί, τότε πρέπει να καλέσουμε άμεσα σύγκληση διεθνούς διάσκεψης όπου θα υπάρξει συζήτηση των προαναφερθέντων θεμάτων. Σε αυτή την περίπτωση η Τουρκία θα είναι υπόλογη ενώπιον της Διεθνούς Κοινότητας και θα έχει την αποκλειστική ευθύνη για το συνεχιζόμενο ναυάγιο στο πρόβλημα της Κύπρου μας. Η αιτία μη επίτευξης λύσης, είναι πρωτίστως η αδιαλλαξία της Τουρκίας. Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι το μόνο αναγνωρισμένο Κράτος και αυτή θα πρέπει να είναι και η συνέχεια στις όποιες διαπραγματεύσεις. Το ενιαίο κράτος είναι η μοναδική λύση που μπορεί να επέλθει.
  • Το άμεσο κλείσιμο των οδοφραγμάτων που αποτελούν την δίοδο η οποία συντηρεί τον στρατό κατοχής και το ψευδοκράτος.
  • Την ενδυνάμωση και ισχυροποίηση της Εθνικής Φρουράς και των υπόλοιπων Σωμάτων Ασφαλείας της Κύπρου ως δύναμη αποτροπής. Ενεργοποίηση του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου και πραγματική συνεργασία με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

-Ποιες είναι οι λύσεις που προτείνει το Ε.ΛΑ.Μ και πώς θα μπορούσε να ξεπεραστεί αυτή η «κρίση»;

-Αν στις επερχόμενες διαπραγματεύσεις δεν υπάρξει συμφωνία ή αν ακόμα επέλθει συμφωνία και οδηγηθούμε σε νέο δημοψήφισμα και το αποτέλεσμα είναι αρνητικό, τότε δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το να χαράξουμε μια νέα στρατηγική στο πρόβλημα της Κύπρου. Ο στόχος θα πρέπει να είναι το ενιαίο κράτος με ένα βελτιωμένο σύνταγμα από αυτό του 1960. Εφόσον η λύση δεν θα έχει πειραματικές πρόνοιες ούτε ρατσιστικούς διαχωρισμούς τότε ναι, μπορεί να υπάρξει δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική εφαρμογή της συμφωνίας. Αξίζει να αναφερθεί ότι πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχει παρόμοια λύση όπως αυτήν που ετοιμάζουν. Κάτι που έγινε ξανά πρώτη φορά, ήταν και το κούρεμα των καταθέσεων τον Μάρτιο του 2013. Ο Κυπριακός Ελληνισμός δεν πρόκειται να δεχτεί ένα τέτοιο έκτρωμα και γι’ αυτό θα κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να το διασφαλίσουμε.

(Φ. 183)

 

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑