Αναζήτηση

Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ

Εβδομαδιαία εθνική εφημερίδα

ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ «ΘΑΥΜΑ» ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

Χωρίς τίτλο.png

Σε έκθεση του Αμερικανού Γενικού Πρόξενου της Κωνσταντινούπολης, με ημερομηνία 26 Σεπτεμβρίου 1922, μεταξύ άλλων αναφέρονται και τα ακόλουθα:

«Όποιος δεν έχει ζήσει στην Εγγύς Ανατολή δεν μπορεί να καταλάβει πόσο απόλυτα ανίκανος για πρόοδο είναι ο Τούρκος. Όποιος δεν έχει ταξιδέψει μέσα από τα τουρκικά χωριά ή στα βάθη της τουρκικής αυτοκρατορίας, δεν μπορεί να καταλάβει πόσο οπισθοδρομικός είναι ένας λαός, που κατέχοντας επί πεντακόσια χρόνια την πιο εύφορη και πλουσιότερη περιοχή της επιφάνειας της γης, δεν κατασκεύασε μια ραπτομηχανή ή ένα άροτρο, μια ατμομηχανή, ένα πολεμικό πλοίο, μια καρφίτσα ή ένα σπίρτο. Όποιος ελπίζει ότι μπορεί να προοδεύσει μια Τουρκία που θα κατοικείται μόνο από Τούρκους, είναι σαν να ελπίζει ότι μπορεί ν’ αλλάξει η λεοπάρδαλη τα σημάδια του δέρματός της».

(Από το βιβλίο: «Ο Τουρκικός Λαβύρινθος, ο Ατατούρκ και το Νέο Ισλάμ» του Άγγλου συγγραφέα Τζέιμς Πέτιφερ, σελ 137 ).

Εκατό χρόνια μετά την έκθεση κόλαφο του Αμερικανού Διπλωμάτη, βλέπουμε μια εικόνα της Τουρκίας εκ διαμέτρου αντίθετη από εκείνη που περιγράφεται στην αναφορά του.

Τι να συνέβη άραγε και συντελέσθηκε αυτή η αλλαγή; Τι άλλαξε και ο, σύμφωνα με την άποψη του Αμερικανού Πρόξενου, εκ φύσεως απόλυτα ανίκανος για πρόοδο Τούρκος, φαίνεται σήμερα τόσο ικανός ώστε να σημειώνει ρυθμούς ανάπτυξης από τους υψηλότερους στον κόσμο; Πώς έχει καταφέρει να «χτυπήσει» την διεθνή αγορά, όχι μόνο σε προϊόντα πρωτογενούς παραγωγής, αλλά και σε μια σειρά προϊόντων της βαριάς βιομηχανίας, ανταγωνιζόμενος τους παραδοσιακούς κατασκευαστές της Δύσης; Πως έχει κατακλύσει τις  τηλεοράσεις με τα τουρκικά σήριαλς; Πώς επεξέτεινε το δίκτυο της Turkish Airlines σε ολόκληρο τον κόσμο;

Τα ερωτήματα δε αυτά γίνονται ακόμη περισσότερα, όταν βλέπουμε καθημερινά μια διαρκώς εντεινόμενη «κόντρα» μεταξύ Ερντογάν και Δύσης. Μια «κόντρα», η οποία δίνει την εντύπωση ότι η αναπτυξιακή αυτή έκρηξη δεν συντελέσθηκε με κάποια εξωτερική βοήθεια, αλλά είναι αποκλειστικό κατόρθωμα των Τούρκων και προσωπικά του Ερντογάν, παρά τις «τρικλοποδιές» που υποτίθεται ότι του βάζει η Δύση.

Η απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα παραπέμπει στη γέννηση του τουρκικού κράτους, στην πρόσφατη μεταπολεμική του ιστορία, αλλά και στο τέλος του «ψυχρού πολέμου» και στην έναρξη επιβολής της Νέας Τάξης Πραγμάτων από την Υπερδύναμη.

Η πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας

Η διαφαινόμενη κατάρρευση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας στις αρχές του 20ου αιώνα, αποτελούσε για την Δύση ένα μείζον πρόβλημα, γιατί έδινε την ευκαιρία στην Ρωσία να διεκδικήσει την επέκταση της επιρροής της στην Βαλκανική Χερσόνησο, καθώς και την κάθοδό της στα «θερμά» νερά της Μεσογείου.

Η αρνητική αυτή προοπτική για τους Δυτικούς οδήγησε στην εφαρμογή ενός μεγαλεπήβολου  σχεδίου. Κύριος στόχος του σχεδίου η γεωπολιτική απομόνωση της Ρωσίας με την δημιουργία ενός διαχωριστικού «φράχτη». Δηλαδή μιας αλυσίδας ελεγχόμενων από την Δύση κρατών, που θα ξεκινούσε από τη Βόρειο Θάλασσα και θα έφθανε στην Μέση Ανατολή. Το σχέδιο προέβλεπε την αλλαγή συνόρων στα κράτη της περιοχής, την επιβολή κατάλληλων πολιτικών συστημάτων, καθώς και την ανάδειξη νέων πολιτικών δυνάμεων σε αυτά, εις τρόπον ώστε να καταστούν πειθήνια όργανά τους, προσδεμένα  ανεγκλίτως στο Δυτικό «άρμα».

Βενιζέλος και Κεμάλ

Έτσι, στην Ελλάδα, προωθήθηκε στην εξουσία με το επαναστατικό κίνημα του Στρατιωτικού Συνδέσμου των κατώτερων αξιωματικών του στρατού και του ναυτικού «στου Γουδή», ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Ένας άνθρωπος της απολύτου εμπιστοσύνης της κυρίαρχης τότε αγγλικής διπλωματίας και ιδιαιτέρως του πρωθυπουργού Λόϋντ Τζωρτζ.

Την ίδια χρονική περίοδο, στην Οθωμανική αυτοκρατορία, πάλι με αγγλικό «δάκτυλο», γεννήθηκε το …. «επαναστατικό» κίνημα των Νεοτούρκων με επικεφαλής τον ντονμέ (εξισλαμισμένος Εβραίος) Μουσταφά Κεμάλ, από την Θεσσαλονίκη.

Η εύνοια της Αγγλίας που έτυχαν οι Έλληνες υπό την ηγεσία του Βενιζέλου  κατά τους δυο βαλκανικούς πολέμους, δεν μειώνει ούτε κατ’ ελάχιστο την άφθαστη ανδρεία και τον ηρωισμό του ελληνικού στρατού. Ο οποίος με τις νίκες του, εκτός από την απελευθέρωση της Μακεδονίας και της Θράκης και την ενσωμάτωσή τους στον ελληνικό εθνικό κορμό, ικανοποιούσε και το αγγλικό αίτημα φραγής της εξόδου των Ρώσων στο Αιγαίο, μέσω Βουλγαρίας.

Όμως αυτό δεν ήταν αρκετό για την σίγουρη απομόνωση της Ρωσίας μακροπρόθεσμα, γιατί ο σουλτάνος παρέμενε ένας αστάθμητος παράγοντας. Μια ενδεχομένη μελλοντική αντίδρασή του προς την Δυτική επιθετικότητα που «ακρωτηρίασε» την αυτοκρατορία του, θα μπορούσε να τον ρίξει στην «αγκαλιά» της Ρωσίας. Έτσι ενθάρρυναν εκ νέου την Ελλάδα (πάλι με την χρήση του Βενιζέλου), ωθώντας την σε συνέχιση του αγώνα για την απελευθέρωση και των υπόλοιπων σκλαβωμένων πατρίδων, εντός της Μικράς Ασίας.

Όμως αυτή την φορά οι προθέσεις τους δεν ήταν ειλικρινείς. Γιατί μια νέα ελληνική νίκη, εν δυνάμει θα οδηγούσε στην ανασύσταση της ελληνικής αυτοκρατορίας, πράγμα που επίσης ήθελαν να αποφύγουν σε κάθε περίπτωση. Πραγματικός τους στόχος ήταν η υπό το φάσμα μιας νέας ήττας από την Ελλάδα εξέγερση των Τούρκων, η ανατροπή του σουλτάνου και η άνοδος στην διακυβέρνηση του νέου τουρκικού κράτους (και όχι πλέον αυτοκρατορίας) των απολύτως ελεγχόμενων από την Δύση, Νεοτούρκων. Έτσι, ο ελληνικός στρατός ενθαρρύνθηκε αρχικά για να πραγματοποιήσει την απόβαση στην Σμύρνη και στην συνέχεια η εύνοια των συμμάχων άλλαξε στρατόπεδο.

Παράλληλα, ο εμφύλιος πόλεμος που ξέσπασε μεταξύ των δυνάμεων του «προδότη» σουλτάνου (που είχε υπογράψει την συνθήκη των Σεβρών) και των «πατριωτικών, ασυμβίβαστων» δυνάμεων  των Νεοτούρκων, με την υποστήριξη των Δυτικών επέφερε γρήγορα την κατάρρευση του σουλτάνου και την ανάδειξη του νέου «μεγάλου ηγέτη» των Τούρκων, τον Μουσταφά Κεμάλ.

Έναν γνήσιο εγγυητή των συμφερόντων της Δύσης, η οποία τον έφερε στην εξουσία και τον βοήθησε να νικήσει τους Έλληνες. Ήταν ο άνθρωπος που εξασφάλιζε ταυτόχρονα, τόσο την καθήλωση του Ελληνισμού στα στενά γεωγραφικά όρια που έχει σήμερα, όσο και  την ρωσική απομόνωση.

Ο Κεμαλισμός

Η πολιτική του βασίστηκε σε δυο θεμελιώδεις άξονες – απαιτήσεις της Δύσης: Πρώτον, ότι το κράτος αυτό θα έχει κοσμικό χαρακτήρα και δεύτερον ότι αποκηρύσσει το αυτοκρατορικό του Οθωμανικό παρελθόν, μη έχοντας αναθεωρητικές βλέψεις για επαναφορά των συνόρων στα παλαιά γεωγραφικά σύνορα. Κάτι αντίστοιχο δηλαδή με την αποκήρυξη της «Μεγάλης Ιδέας», ως κρατικής ιδεολογίας από το ελληνικό κράτος, μετά την μικρασιατική καταστροφή.

Οι δυο αυτές θέσεις της πολιτικής του Μουσταφά Κεμάλ, θα αποτελέσουν εφεξής και μέχρι την έναρξη εφαρμογής του σχεδίου της Παγκοσμιοποίησης της Νέας Τάξης Πραγμάτων (ΝΤΠ), τον πυρήνα της κυρίαρχης γεωπολιτικής αντίληψης που επεκράτησε στην Τουρκία, γνωστής και με το όνομα: Κεμαλισμός. Καθ’ όλη την περίοδο του Κεμαλισμού, η Τουρκία ήταν το γνωστό προβληματικό κράτος που επιτυχώς αποδόθηκε κινηματογραφικά από το «Εξπρές του Μεσονυκτίου».

Αυτό που άλλαξε τα πράγματα και έθεσε την Τουρκία σε μια καταλυτικά διαφορετική τροχιά, πυροδοτώντας το «τουρκικό θαύμα» που βλέπουμε σήμερα, ήταν το σχέδιο της ΝΤΠ για παγκόσμια κυριαρχία.

συνεχίζεται

(Φ. 228)

 

Advertisements

Ο Επαναστάτης και οι έμποροι των Εθνών

Ο Επαναστάτης και οι έμποροι των Εθνών

«Μαύροι χαλκείς κατασκευάζοντες δεσμά δια τους λαούς εν τη βαθυζόφω σκοτία του αιωνίου εργαστηρίου των…». Με αυτόν τον τρόπο περιγράφει στο έργο του «Έμποροι των Εθνών» ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, επίκαιρα και διαχρονικά αυτούς που κάνουν κουμάντο στις ζωές των ανθρωπίνων μαζών και των διοικητικών τους συστημάτων. Αυτοί είναι οι κυρίαρχοι της εποχής που καλπάζοντας οδηγεί στο απόγειο της δύναμής τους. Αυτοί, οι οποίοι εργάζονται άοκνα για να σκλαβώσουν τον κόσμο, την ώρα που ο κόσμος τεμπελιάζει εμπρός από τις τηλεοράσεις και τους υπολογιστές που του πωλούν. Αυτοί, που αναγκάζουν κάθε εργαζόμενο, κάθε προϊόν εργασίας, κάθε ανθρώπινο κόπο και κάθε συναλλαγή να περνά από τις θυρίδες των τραπεζών τους. Αυτοί, είναι δυνατοί, μα όχι παντοδύναμοι. Δυνατοί αλλά όχι παντοδύναμοι, γιατί απέναντί τους έχουν δυο αντιπάλους που δεν θα μπορέσουν ποτέ να νικήσουν: Τον Βασιλιά και τον Επαναστάτη.

«Ο βασιλεύων άρχει και κρατεί έθνους και λαού και πλήθους, ουχί λίθων τε και ξύλων, άτινα αποτελούσι τα τείχη και τα πυργώματα», γράφει στον πάπα της Ρώμης, ο Ιωάννης Βατάτζης. «Αυτός που βασιλεύει είναι άρχοντας και κύριος έθνους και λαού και πλήθους, δεν είναι άρχοντας και αφεντικό σε πέτρες και ξύλα, με τα οποία χτίστηκαν τα τείχη και οι πύργοι». Να η διαφορά του ηγέτη των ανθρώπων από τον έμπορο των μαζών. Εκεί που ο Έμπορος διαλέγει τον χρυσό, ο βασιλιάς διαλέγει τους ανθρώπους που του εμπιστεύτηκε η Μοίρα. Ξέρει πως μαζί με αυτούς θα ορθώσει και πάλι την αυτοκρατορία του.

Κι ο Επαναστάτης; Ο Επαναστάτης είναι αυτός που δεν υπακούει στους νόμους των Εμπόρων, κάποτε ούτε και σε αυτούς των Βασιλέων, αλλά ακούει τον βηματισμό του Σύμπαντος. Είναι αυτός που σαν καταφέρει να ξεσηκώσει το έθνος του, τότε το έθνος γίνεται δύναμη νικηφόρα και αήττητη. Ο Επαναστάτης ξέρει πως κι αν χάσει, δεν ηττάται, γιατί η νίκη είναι αυτός ο ίδιος. Ο Επαναστάτης είναι η ζωντανή απόδειξη πως πάντοτε, και στην πλέον βαθύζωφη σκοτία που απεργάζονται οι Έμποροι των Εθνών, μια εναλλακτική θα υπάρχει, που θα είναι αρκετά δυνατή για να ξεδιαλύνει τα σκοτάδια και να ανοίξει τον δρόμο στο Φως. Ο Επαναστάτης περιφρονεί τους κλαυθμούς των προφητών και τα συνθήματα των ναρκίσσων. Δεν υπόσχεται, αν δεν είναι σε θέση να επιβάλλει με όλη του την ύπαρξη όσα καλεί τον λαό να πιστέψει.

Στις εποχές που διανύουμε, εποχές μεταβατικές, ρευστές, που κάνουν τις καρδιές να γονατίζουν από αβεβαιότητα, ο «θαυμαστός καινούριος κόσμος» θα επιβληθεί. Μην αμφιβάλλει κανείς, και μην νομίζει πως είναι δυνατόν να αποφύγει αυτός μόνος την κοιλάδα των δακρύων. Η επανάσταση που ελπίζει να κάνουν οι διπλανοί του, δεν θα γίνει, γιατί τούτος ο κόσμος ο χάρτινος, είναι προγραμματισμένος να μην εκρήγνυται μα να κατατονεί, ανεπαίσθητα και συστηματικά. Μόνοι θα ζήσουν αυτοί που θα ζουν αληθινά. Αυτοί θα αλλάξουν τον κόσμο. Πότε, κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα. Όμως αυτό δεν είναι το σημαντικό. Γιατί, καταπώς λέει ο φιλόσοφος, «μπορεί να μην αλλάξουμε τον κόσμο, αλλά ο κόσμος δεν θα μας αλλάξει». Αυτή είναι η μόνη δύναμη που μπορούμε να ορίσουμε.

Το Αύριο ανήκει σε αυτούς που θα κρατήσουν την σκέψη τους επαναστατημένη και την ψυχή τους ελεύθερη. Σε αυτούς που η ψυχή τους θα καταφεύγει στον κόσμο των Κενταύρων, όταν ο κόσμος των Εμπόρων γίνεται ανυπόφορος, Σε αυτούς που πίνουν από το αέναα τροφοδοτούμενο και τροφοδοτών νερό της Κασταλίας. Αυτούς που καβαλικεύουν με τους ελεύθερους των εσχατιών της Αυτοκρατορίας, του Απελάτες, τους Ακρίτες, τους Κλέφτες και τους Αρματολούς. Ανήκει σε αυτούς που από την λασπερή Βενετιά των Εμπόρων, θα δώσουν σχήμα στον δικό τους κόσμο, πλυμένο και απαστράπτοντα σαν τις κολώνες Δωρικού ναού. Αυτούς που την ύστατη ώρα θα καταφύγουν στην Πατρίδα που κυλά στο αίμα τους και κουβαλά στις φλέβες τους, τους δικούς τους λόγγους και τις δικές τους θάλασσες. Αυτούς που, πάνω απ’ όλα θα θυμούνται πως το βιβλίο της Ιστορίας μένει πάντα ανοιχτό.

Κανένας νόμος έξω από τους νόμους της Φύσης δεν δεσμεύει τον Επαναστάτη. Ούτε η εξουσία, ούτε ο πλούτος, ούτε η βία μπορούν να αγγίξουν την ψυχή του, γιατί είναι αποφασισμένος να μην αφήσει κανέναν να μαγαρίσει το άδυτο ιερό της. «Η γαρ αν αδικοίημεν και φύσεως νόμους και πατρίδος θεσμούς και πατέρων τάφους και τεμένη θεία και ιερά, ει μη εκ πάσης τους ισχύος, τούτων ένεκα, διαγωνισόμεθα», συνεχίζει ο Βασιλιάς. Ποτέ δε θα πάψουμε να δίνουμε μάχες και να πολεμούμε αυτούς που κατέκτησαν την Πατρίδα και την κατέχουν, γιατί αλήθεια, πώς δε θα διαπράτταμε αδικία απέναντί στους νόμους της φύσης, και στους θεσμούς της πατρίδας μας, και στους τάφους των προγόνων μας, και στα θεία και ιερά τεμένη, αν δεν πολεμήσουμε γι΄ αυτά με όλη τη δύναμή μας; Πώς θα κοιτούσαμε αύριο στο κρύσταλλο της ψυχής μας, και πώς θα ομολογούσαμε την ανθρωπινή μας ύπαρξη αν προδώσουμε ό,τι πραγματικά αγαπήσαμε, ό,τι μας ξεδίψασε στην έρημο, ό,τι είχαμε αληθινό να πιαστούμε, ό,τι ακριβό, τόσο πανάκριβο που δεν μπορεί να αγοραστεί γιατί δεν το πουλήσαμε;

Να μην μας αλλάξει ο κόσμος. Και τον κόσμο, θα τον αλλάξουμε.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

(Φ. 227)

Η Χρυσή Αυγή, η Ρωσία και οι βασιλικές τιάρες

Χωρίς τίτλο.png

Πολύς λόγος γίνεται κατά καιρούς, και τώρα πρόσφατα, για τα «φιλοβασιλικά αισθήματα» της Χρυσής Αυγής, και αυτής της εφημερίδας ιδιαιτέρως, μετά την στήριξη που προσέφερε στους αιχμαλώτους του Συστήματος της κλεπτοκρατίας με άρθρα του και με συνεντεύξεις του στην Εμπρός, ο «διεθνής» Έλληνας και φίλος του θεσμού, έγκριτος δημοσιογράφος Τάκης Θεοδωρακόπουλος.

Σας παραθέτουμε εις επίρρωση των δεσμών αυτών, τις φωτογραφίες γνωστών εστεμμένων οι οποίες φέρουν υπερήφανα τιάρες με το σύμβολο του μαιάνδρου, το οποίο ως γνωστόν φέρει το Εθνικιστικό Κίνημα της Χρυσής Αυγής, συχνά πλαισιωμένο με δάφνες. Να σημειώσουν όσοι αναζητούν τους κρυφούς δεσμούς των Εθνικιστών, ότι κάποιες από αυτές συνδέονται με την Ρωσία των Ρωμανώφ. Δόξη και Τιμή!

Η Viktoria Feodorovna, κόρη της Βασίλισσας Βικτωρίας, παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Μεγάλο Δούκα Κύριλο Βλαντιμίροβιτς της Ρωσίας, ο οποίος της προσέφερε μεταξύ των δώρων γάμου και την εν λόγω τιάρα. Αυτή, την προσέφερε στην νύφη της, σύζυγο του Διαδόχου Καρόλου ΙΙ της Ρουμανίας, Πριγκίπισσα Ελένη της Ελλάδος και της Δανίας, η οποία ήταν κόρη του Βασιλιά Κωνσταντίνου Ι (του Στρατηλάτη) και της Βασίλισσας Σοφίας. Σήμερα ανήκει στην βασιλική οικογένεια της Ρουμανίας.

Ακόμη μια Χρυσαυγίτικη τιάρα. Την φορεί η Πριγκίπισσα Ανδρέα της Ελλάδος και της Δανίας, Αλίκη, μητέρα του πρίγκιπα Φίλιππου, η οποία την προσέφερε ως δώρο γάμου στην νύφη της, Βασίλισσα Ελισάβετ της Αγγλίας.

Ως αδιάψευστο επιστέγασμα, καταθέτουμε την τιάρα της βασίλισσας Φρειδερίκης η οποία προκαλεί λόγω και των Παιδοπόλεων που έφτιαξε κατά τον Συμμοριτοπόλεμο, φρίκη στους Μπολσεβίκους.

Εδώ, φορά δεδηλωμένα χρυσαυγίτικη τιάρα με δάφνες και μαιάνδρους, αλλά και σαφή αναφορά στην Ρωσία, αφού έχει σχήμα του παραδοσιακού κεφαλόδεσμου «κέκοσνικ», δώρο της μητέρας της για τον γάμο της με τον Πρίγκιπα Παύλο. Την προσέφερε στην κόρη της, Βασίλισσα Σοφία της Ισπανίας, και τώρα την φορά η νύφη της, Βασίλισσα Λετίτσια.

Όπερ έδει δείξε!

(Φ. 227)

Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Ασάφειες, Μύθοι και Πραγματικότητες

Χωρίς τίτλο.png

Μέρος ΞZ΄

OΚόμης  Αρτύρ ντε Γκομπινώ, ο πολυμαθής Γάλλος διπλωμάτης, ιστοριοδίφης και διηγηματογράφος, στο περιβόητο εγχειρίδιό του περί της ανισότητος των ανθρωπίνων φυλών περιλαμβάνει το ιδιαιτέρας σημασίας για την ελληνική εθνογένεση και τον Ελληνισμό τέταρτο βιβλίον («Σημιτοποιηθέντες νοτιοδυτικοί πολιτισμοί»), όπου αναφέρεται συχνάκις στους «Χαμίτες». Ειδικότερον στο πρώτο κεφάλαιον («Ιστορία υφίσταται  μόνον ανάμεσα στα λευκά έθνη, διότι όλοι σχεδόν οι πολιτισμοί έχουν αναπτυχθεί στα δυτικά της υδρογείου»), αναφέρει :

«Πρέπει λοιπόν να περιμένουμε να ιδούμε τα λευκά έθνη να καθίστανται ολοέν και περισσότερον πραγματιστικά, ολοέν και ολιγότερον καλλιτεχνικά, όπως τα παρατηρούμε εκτεινόμενα επί το δυτικότερον. Αυτό βεβαίως, το ότι κατέστησαν  τοιουτοτρόπως, δεν οφείλεται σε λόγους που εδανείσθησαν από την κλιματική επιρροή. Οφείλεται μόνον στο ότι συνεχωνεύθησαν με κίτρινα στοιχεία και ταυτοχρόνως απηλλάγησαν από  μέλαινες αρχές.

Ας σχεδιάσουμε συνεπώς έναν κατάλογο διαβαθμίσεως των αποτελεσμάτων που αναδεικνύω εδώ, ώστε να διευκολυνθούμε να πεισθούμε οι ίδιοι. Ο αναγνώστης είναι απαραίτητο να είναι προσεκτικός σε αυτό. Οι Ιρανοί, τους οποίους θα  ιδούμε ενωρίτερον – ήσαν πλέον πραγματιστές και αρρενωπότεροι από τους Σημίτες, οι οποίοι αναλόγως υπερείχαν περισσότερον των Χαμιτών  –  ημπορούν να καταδείξουν αυτήν την εξελικτική σειρά: Μαύροι, Χαμίτες,  Σημίτες, Ιρανοί. (…)»

Ο όρος «Χαμίτης – Χαμιτικός» (από τον βιβλικό Χαμ) είναι ένας ιστορικός όρος στην εθνολογία και στην γλωσσολογία και αφορά σε μιαν υποδιαίρεση της «Καυκασίας» φυλής (όρος που χρησιμοποιείται ως συνώνυμο της «λευκής καταγωγής»), καθώς και της ομάδας των σχετικών γλωσσών που ομίλησαν ή ομιλούν αυτοί οι πληθυσμοί.

Ο όρος Χαμιτικός αναφέρεται στους λαούς οι οποίοι λέγεται ότι προέρχονται από τον Χαμ, έναν από τους υιους του Νώε, συμφώνως προς την Βίβλο. Μάλιστα, συμφώνως με το βιβλίον της Γενέσεως («Μπερσίθ» – «Εν αρχή») , ο Χαμ ατίμασε  τον μεθυσμένο πατέρα του Νώε, ο οποίος μετά την ανάνηψη – αφύπνισή του εξέφανε μια κατάρα κατά του Χαναάν, του νεοτέρου υιού του Χάμ, δηλών ότι οι απόγονοί του θα εγένοντο οι «δούλοι των δούλων». Από τους τέσσαρες υιούς του Χαμ, ο Χαναάν εγέννησε τους Χαναναίους, ο Μισραΐμ τους Αιγυπτίους, ο Χους τους Χουσίτες και ο Φουδ του Λίβυες. (βλ. άρθρον του Γουίλλιαμ Έβανς, στην «Αμερικανική Ιστορική Επιθεώρηση» του Φεβρουαρίου 1980 (Τεύχος 85, σελίδες 15-43) : «Από την Γη Χαναάν στην Γη της Γουϊνέας. Η παράξενη Οδύσσεια  των “Υιών του Χαμ”».)

Αρχής γενομένης κατά τον 19ον  αιώνα, οι επιστήμονες γενικώς εταξινόμουν την Χαμιτική  φυλή, ομού με την Σημιτική φυλή, ως υποομάδες της Καυκασίας – Λευκής φυλής, ομαδοποιούντες δι΄αυτής τους μη-σημιτικούς πληθυσμούς που ήσαν ιθαγενείς στην Βόρειο Αφρική και στο Κέρας της Αφρικής, συμπεριλαμβανομένων και των Αρχαίων Αιγυπτίων, [όπως καταγράφει ο  διάσημος Αγγλοεβραίος ανθρωπολόγος Φράνσις Άσλεϋ Μόνταγκιου ή Ισραήλ Έρενμπεργκ, (συντάκτης του πρωτολείου μεταπολεμικού υπομνήματος της UNESCO περί φυλής) στο βιβλίον του «Εισαγωγή στην Φυσική Ανθρωπολογία» – (1960).]

Συμφώνως προς την «Χαμιτική θεωρία», αυτή η Χαμιτική  φυλή ήταν ανωτέρα ή πλέον προκεχωρημένη εξελικτικώς από τους νεγροειδείς πληθυσμούς της Υποσαχαρίου Αφρικής. Στην πλέον ακραία συνεκδοχή της, στα γραπτά του σπουδαίου Αγγλοεβραίου εθνολόγου και ιατρού Τσάρλς Γκάμπριελ Ζέλιγκμαν, αυτή η θεωρία υπεστήριζεν ότι, ουσιαστικώς όλα τα σημαντικά επιτεύγματα της αφρικανικής ιστορίας ήσαν έργο των Χαμιτών, ποιμενοκτηνοτρόφων οι οποίοι μετανάστευσαν στην Κεντρική Αφρική, μεταφέροντες εκεί τα έθιμα, τις γλώσσες, τις τεχνολογίες και τις διοικητικές τους δεξιότητες.

Μάλιστα, περί  τις αρχές του 20ου αιώνος στο βιβλίον  του Ζέλιγκμαν «Οι φυλές της Αφρικής» (1930) συνυφάνθησαν  αλληλοδιαπλεκόμενα τα θεωρητικά πρότυπα περί των Χαμιτικών φυλών και των Χαμιτικών γλωσσών.

Η ορολογία και οι αξιωματικές παραδοχές της «Χαμιτικής θεωρίας» περιέπεσαν σε απαρέσκεια και σκόπιμο περιθωριοποίηση, κλιμακηδόν από την δεκαετία του 1960 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1990, κυρίως λόγω  της  φερομένης ως «ρατσιστικής» ουσίας της και της συσχετίσεώς της με την αποικιακή νοοτροπία και τον «προστατευτισμό των λευκών αποικιοκρατών προς τους πειθηνίους Αφρικανούς υπηκόους τους».  [βλ. άρθρο του Γερμανού φιλοαφρικανού αντιρατσιστή καθηγητή αφρικανικής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Μπαϋρώιτ  Ντιρκ Λάνγκε, στο έγκριτο περιοδικό «Άνθρωπος» – 2011/Τεύχος 106  – «Καταγωγή των Γιορούμπα και “Οι Χαμένες Φυλές του Ισραήλ”» : (…) Κατηγορούν τους μελετητές που δεν συμμορφώνονται με τις Αφροκεντρικές προσπάθειες να ανασυγκροτηθεί η ιστορία της Αφρικής, ότι ακολουθούν την λεγομένη Χαμιτική θεωρία, η οποία υποτίθεται ότι αρνείται στους Αφρικανούς την ικανότητα ιδρύσεως των κρατών τους. Με ολίγο ενδιαφέρον για τις διαθέσιμες πηγές, ισχυρίζονται ότι κάθε αναφορά σε μεταναστεύσεις από χώρες εκτός της Αφρικής προκύπτει κυρίως από την προσπάθεια να δικαιολογηθεί η αποικιοκρατία με προβολή της αποικιακής καταστάσεως στο παρελθόν (…)]

Οι πληθυσμοί Χαμιτικής προγονικής καταγωγής είναι τώρα περισσότερον γνωστοί ως «Καυκασοειδείς». Όπως καταγράφουν οι λίαν έγκριτοι Βρετανοί ειδήμονες Αφρικανικών Σπουδών, Τζων Ντόννελυ Φέϊτζ και Γουίλλιαμ Τόρντοφ στο εξαίρετο πόνημά τους «Μία Ιστορία της Αφρικής» –  οίκος Routledge 4η έκδοση,  (2013), σελίδες  7–10 : «Αυτά τα προβλήματα χρώματος και ονοματολογίας καθίστανται ιδιαιτέρως δύσκολα σε σχέση με εκείνους τους κατοίκους της Αφρικής, κυρίως στην Μεσόγειο και στην Βορειοανατολική Αφρική, οι οποίοι δεν αποκαλούνται μαύροι. Οι Ευρωπαίοι πιστεύουν – ορθώς – ότι αυτοί οι άνθρωποι ανήκουν στο ίδιο βασικό είδος, όπως οι ίδιοι, συνήθως αποκαλούμενο Καυκασοειδές, […] Ενωρίτερον ανεφέροντο πάντοτε ως «Χαμίτες» […] Καυκασοειδείς  ήσαν βεβαίως το κυρίαρχο είδος, εάν όχι το μόνο που ζει στην Βόρειο και Βορειοανατολική Αφρική, υπάρχουν όμως και ενδείξεις ότι κάποιοι Καυκασοειδείς έζων νοτιότερον, τουλάχιστον στο βόρειον ήμισυ της ανοικτής ορεινής υπαίθρου η οποία εκτείνεται νοτίως της Αιθιοπίας έως τη Νότιο Αφρική».

Πολλές εκδοχές της Χαμιτικής προοπτικής για την ιστορία της Αφρικής έχουν προταθεί και εφαρμόζονται γιά διάφορα τμήματα  της «Μαύρης Ηπείρου». Πολυάριθμα δοκίμια επικεντρώνονται στην ανάπτυξη αυτών των ιδεών, κυρίως σχετικώς με τους λαούς της Βορείου Αφρικής, του Κέρατος της Αφρικής και των Μεγάλων Λιμνών. Ωστόσον, η Χαμιτική υπόθεση εφαρμόσθηκε και στην μελέτη της Δυτικής Αφρικής, [όπως παραδείγμαος χάριν στη Νιγηρία, βλ. το άρθρο του Καθηγητή Αφρικανικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Νταλούζι του Καναδά, Φίλιπ Ζάχερνουκ (1994). «Περί Καταβολών και Αποικιακής Τάξεως: Νότιοι Νιγηριανοί και η “Χαμιτική Υπόθεση” περί τα 1870-1970», στην «Επιθεώρηση Αφρικανικής Ιστορίας» τεύχος 35 (3), σελίδες 427-55. 1994.]

Συνεπώς, ήδη από τα μέσα του 19ου  αιώνος, ο όρος «Χαμιτικός» απέκτησε ένα νέο ανθρωπολογικό νόημα, αφού όπως κατέδειξαν οι μελετητές ημπορούσαν να διακρίνουν μια Χαμιτική φυλή, που ήταν διαφορετική από τους Νεγροειδείς πληθυσμούς της Υποσαχαρίου Αφρικής. Η θεωρία προέκυψε από τους πρώτους ανθρωπολόγους συγγραφείς, οι οποίοι συνέδεσαν τις ιστορίες της Βίβλου περί των υιών του Νώε με τεκμηριωμένες αρχαίες μεταναστεύσεις λαών, από την Μέση Ανατολή στην Αφρική.

Η «Χαμιτική υπόθεση» έφθασε στο απόγειόν της στο έργον του μεγάλου Ζέλιγκμαν, ο οποίος στο προαναφερθέν βιβλίον του  «Οι Φυλές της Αφρικής» υπεστήριξεν ότι: «Εκτός από την σχετικώς όψιμο σημιτική επιρροή … οι πολιτισμοί της Αφρικής είναι οι πολιτισμοί των Χαμιτών, η ιστορία της είναι η καταγραφή αυτών των λαών και η αλληλεπίδρασή τους με τα άλλα δύο αφρικανικά είδη, τους Νέγρους και τους Βουσμάνους, είτε η επιρροή αυτή εξησκήθη από άκρως πολιτισμένους Αιγυπτίους ή από ευρυτέρους τέτοιους ποιμενικούς λαούς που εκπροσωπούνται σήμερον από τους  Μπέτζα και τους Σομαλούς. Οι επήλυδες Χαμίτες ήσαν ποιμενικοί “Ευρωπαίοι” – έφτασαν κατά κύματα – καλύτερον οπλισμένοι και οξυνούστεροι από τους σκοτεινόχρωμους αγροκαλλιεργητές νέγρους».

Ο Ζέλιγκμαν ισχυρίσθηκε ότι η νεγρική φυλή ήταν ουσιαστικώς στατική και γεωργική και ότι οι περιπλανώμενοι Χαμιτικοί «Καυκάσιοι ποιμένες» είχαν εισαγάγει τα περισσότερα από τα προηγμένα χαρακτηριστικά που ανευρίσκονται στους πολιτισμούς της Κεντρικής Αφρικής, συμπεριλαμβανομένης της μεταλλουργίας, της αρδεύσεως και των συνθέτων κοινωνικών δομών. Παρά την σφοδρά κριτική, ο Ζέλιγκμαν διετήρησε την άποψή του απαράλλακτη και στις νέες εκδόσεις του βιβλίου του κατά την  δεκαετία του 1960.

Α. Κωνσταντίνου

(Φ. 227)

Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ φ.228

01-24á.qxp

 

Διαβάστε στο φ.228 της Εθνικής Εφημερίδος Εμπρός

 

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ

με τα πυρομαχικά των Ενόπλων Δυνάμεων

 

ΙΣΤΟΡΙΑ

Τα Δεκεμβριανά και το τελευταίο Σοβιέτ της Ευρώπης

 

ΝΑΥΤΙΛΙΑ

Δολοφονούν τα ξύλινα σκαριά

 

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΕΡΝΤΟΓΑΝ

Τι ζητεί η αλεπού στο Ρωμαίικο Παζάρι;

 

ΣΤΡΑΤΟΣ

Αντιδρούν οι Aπόστρατοι στην επέλαση του ΣΥΡΙΖΑ

 

Εγκατάλειψη των Ελληνόπουλων της Διασποράς

 

Ράτκο Μλάντιτς: Ο Σερβοβόσνιος Εθνικός Ήρωας

 

Το τουρκικό «θαύμα» και η Νέα Τάξη Πραγμάτων

 

Λάμπρος Φουντούλης: Εξαιρέστε από τις πολιτικές λιτότητας τα ΑμΕΑ

 

Ιερεμίας: «Εσύ Κριστό, εγκώ Αλάχ»

 

Παραδοσιακά μονοπάτια: Δεκέμβριος

 

Το χρέος μας στην αξιοπρέπεια

 

Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ-Η φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί το Σάββατο 2 Δεκεμβρίου 2017 και κάθε Σάββατο, με 1,30 ευρώ

Η απόδραση του ανεύθυνου, υποκριτή μπολσεβίκου

Η πολιτική σαπίλα πλέον είναι τόσο εμφανής, και η δυσοσμία τόσο εμετική, που σε λίγο για να κυκλοφορούμε δεν θα μας φτάνουν ούτε αντισφυξιογόνες μάσκες! Τα αναρχικά πληρωμένα σκουλήκια του παρακράτους που εκτελούν εντολές για στοχευμένες αποστολές, οι οποίες εξυπηρετούν τις εκάστοτε κυβερνήσεις των στυγνών λαοκτόνων δωσίλογων και καρεκλοκένταυρων πολιτικάντηδων, βόλεψαν μια χαρά τον Alexis, κι αυτή την φορά. Έκαναν… «κατάληψη» στο Ε.Μ.Π. πριν τους «εορτασμούς» και δεν άφηναν κανέναν να μπει μέσα στο Πολυτεχνείο! Οπότε ο Alexis, ο οποίος εδρέωσε την πολιτική του καριέρα στα γαρίφαλα και στα στεφάνια για τους… «ήρωες του ΄73»,… «δεν μπόρεσε» να πάει φέτος! Και την Παρασκευή 17, πάλι «δεν μπόρεσε» ν’ ακολουθήσει την αγαπημένη του πορεία προς την Αμερικανική Πρεσβεία, γιατί… «έπρεπε να φύγει» επειγόντως για την Σουηδία! Τι κρίμα!

Έτσι λοιπόν την κοπάνησε από το αναρχοαριστερό πανηγυράκι ο ψευταράς, αφού… «ήταν αδύνατον να παρευρεθεί» σ’ αυτό μαζί με τα συντρόφια του, προς μεγάλη του λύπη! Η αλήθεια είναι ότι έγινε καπνός, διότι αν πήγαινε, πρώτον, θα τον έπαιρναν με τις πέτρες και τα γιούχα, και δεύτερον, επειδή δεν είχε τα μούτρα να συμπορευτεί με τους… «αντιαμερικανούς» αναρχοαριστερούς, μετά από το γλείψιμό του στον Τραμπ λίγες μέρες πριν στις ΗΠΑ! Πριν φύγει δε για όξω από ’δω, πέρασε αστραπιαία από τις κατεστραμμένες περιοχές της Αττικής, δύο μέρες μετά τον κατακλυσμό. ΚΑΙ από εκεί την κοπάνησε κανονικά, από τα λασπόνερα της πλημμύρας, και εξαφανίστηκε αφήνοντας πίσω του τα συντρίμμια. Έφυγε αδιάφορος στο εξωτερικό, σαν τρωκτικό που εγκαταλείπει το καράβι την ώρα που βουλιάζει. Μόνο που αυτή την φορά, το καράβι το οδηγεί ο ίδιος! Και ενώ είναι ο ίδιος που το βουλιάζει, είναι και ο πρώτος που το εγκαταλείπει (!) σαν εγκληματίας «καπετάνιος» που είναι. Και αυτό οι Έλληνες θα πρέπει να το θυμούνται και να μην τον εμπιστευτούν ποτέ πια, όπως έκαναν βλακωδώς στο παρελθόν 3 συνεχόμενες φορές. Πριν γίνει μπουχός και αφήσει πίσω του την Ελλάδα πνιγμένη στην δυστυχία της και στο πένθος, έδωσε «εντολή» οι κηδείες των 20 πνιγμένων μέχρι τώρα νεκρών, να γίνουν… «δημοσία δαπάνη»! Μόνο που οι Έλληνες ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ, όχι να τους θάψει ο Τσίπρας τζάμπα, αφού πρώτα τους έχει σκοτώσει! Θέλουν να ζήσουν αξιοπρεπώς, με τις δικές τους δουλειές και τα σπίτια τους, όχι με συσσίτια και ψευτοεπιδόματα, ούτε με προεκλογικές ελεημοσύνες.

Η φίλη του, η θρασύτατη Γαϊδούρου, εδώ και 3 χρόνια στην Περιφέρεια, το μόνο που έκανε ήταν να φροντίσει για τον διορισμό εκατοντάδων Συριζαίων κομματόσκυλων στο σκελετωμένο Δημόσιο. Από δημόσια έργα όμως, ούτε δείγμα, η επικίνδυνα άχρηστη Συριζαία. Και πού ήταν οι «αλληλέγγυοι», οι καλοπληρωμένοι «εθελοντές» των ΜΚΟ που τρέχουν για τους λαθροεισβολείς, που ξοδεύουν εκατομμύρια ευρώ για να τους περιθάλψουν και να τους σιτίσουν; Πού είναι οι γιατροί… «του κόσμου» και «χωρίς σύνορα», που για τους λαθροεποίκους ήταν πρώτοι και καλύτεροι, να τσακιστούν να βοηθήσουν τώρα, για να αποφευχθούν μολύνσεις και αρρώστιες σ’ αυτές τις περιοχές με τα τόσα παιδάκια, και που είναι για μέρες χωρίς νερό, τροφή και φάρμακα; Τώρα ποια παρουσία και ποια βοήθεια υπάρχει για τους Έλληνες; ΚΑΜΙΑ! Οι Έλληνες μπορεί να πεθαίνουν, αλλά αυτό τους είναι αδιάφορο. Και η ΔΕΗ, που δίνει τζάμπα ρεύμα στους λαθρομουσουλμάνους, δεν έχει συνδέσει ακόμα τα «κομμένα» ρολόγια, λόγω χρεών, στους πλημμυροπαθείς!

Αλλά ούτε ο Ιερώνυμος ακούστηκε, να ενδιαφερθεί για τους κατεστραμμένους και απεγνωσμένους ΕΛΛΗΝΕΣ, ενώ τον έχουμε δει πολλές φορές να τρέχει να αγκαλιάζει, να παρηγορεί και να βοηθάει με κάθε τρόπο τους τριτοκοσμικούς, χαραμοφάηδες εισβολείς μουσουλμάνους. Δεν μπορεί να κρύψει τις διεθνιστικές τάσεις του, ούτε και την προτίμησή του στους μελλοντικούς σφαγείς των Ελλήνων Ορθοδόξων!

Όμως μεγάλη εντύπωση προκαλεί και η απουσία του ΚΚΕ! Πού είναι όλοι οι μπολσεβίκοι, να βοηθήσουν τους φτωχούς πληγέντες εργάτες από τις «ΔΙΚΕΣ ΤΟΥΣ» γειτονιές; Αυτούς που είναι γραμμένοι στα συνδικάτα του ΠΑΜΕ, και κάθε μήνα ακουμπάνε ανελλιπώς τις συνδρομές τους από τους ψωρομισθούς τους, για να τους «προστατεύουν» οι δήθεν «εργατοπατέρες» κομμουνιστοσυμμορίτες, οι οποίοι ως γνωστόν ξέρουν μόνο να ξεζουμίζουν (και να γδέρνουν) τον λαό, ενώ δεν δίνουν ποτέ πίσω ούτε ένα ποτήρι νερό. Από τα υπόγεια θησαυροφυλάκια του Περισσού δεν βγήκε ούτε ένα ρούβλι (συγγνώμη, τα έχουν αλλάξει σε δολάρια και ευρώ!), και ούτε χάλασαν έστω μια από τις πλάκες χρυσού που διαθέτουν και τις φυλάνε μέρα νύχτα σαν τον Σκρουτζ, ώστε να βοηθήσουν τους απελπισμένους άστεγους στις «λαϊκές συνοικίες της εργατιάς», όπου διεκδικούν την απόλυτη συνδικαλιστική κυριαρχία τους. Εμφανίζονται υποκριτικά και εγκληματικά ως «προστάτες του λαού», ενώ έχουν οι ίδιοι καταστρέψει, με την πολύτιμη… συνδρομή τους, όλους τους Έλληνες εργάτες (προστατεύοντας τους λάθρο) και τώρα τους αφήνουν στην τύχη τους. Προδοτικό, ανθελληνικό ΚΚΕ, γαρ!

Μετά από τους τόνους λάσπης που κάλυψαν τα πάντα, έπεσαν οι μάσκες όλων των φιλοτόμαρων πολιτικάντηδων και «εργατοπατέρων» μπολσεβίκων, αλλά και όλου του αντισυνταγματικού τόξου των μισελλήνων, που μ’ αυτή την καταστροφή έδειξαν ποιοι πραγματικά είναι.

ΜΟΝΟ Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ, έδωσε έμπρακτα το «παρών» και αποδεικνύει για άλλη μια φορά, ποιος είναι ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ και ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ, και ποιος προστατεύει πραγματικά τους ΕΛΛΗΝΕΣ και την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΥΣΗ. Μέσα απ’ αυτή την τραγωδία φάνηκε καθαρά, ποιος αξίζει να πάρει την ΗΓΕΣΙΑ αυτού του άμοιρου τόπου στα χέρια του.

Η Πατρίδα μας έχει ανάγκη από μια κυβέρνηση ΣΟΒΑΡΗ, ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ, ΕΛΛΗΝΟΨΥΧΗ, για να σωθεί και να βγει, κυριολεκτικά και μεταφορικά από τον βούρκο.

ΠΕΒ

(Φ. 227)

Στην ρούγα…

Χωρίς τίτλο

-Καλημέρα βρε κορίτσια! Μα τον Θεό σας, τι σκαρώσατε πάλι στην καημένη την Κανέλλα και έχει πάρει σβάρνα τα σοκάκια του χωριού, φορώντας στο κεφάλι της κάτι φτερά από την ουρά του κόκκορα θαρρώ;

-Καλημέρα κυρ πάρεδρε! Ελα να κάτσεις να μας πληροφορήσεις κανά νέο, όπως τα λογάς εσύ σαν γραμματιζούμενος που είσαι. Βλέπεις δεν έχει ξαρίσει ακόμη ο κυρ δάσκαλος.

-Βρε κορίτσια, να κάτσω μια στάλα να τα πούμε, μα θα μου πείτε πρώτα εσείς, τι στο καλό κάνατε πάλι με την τρελοκαμπέρω την Κανέλλα.

-Εμείς κυρ πάρεδρε; Μόνη της εψές το βράδυ κυνήγαγε τον κόκκορα για να του βγάλει τα φτερά από την ουρά του. Και από ό,τι είδαμε, τα κατάφερε.

-Ναι! Εντάξει με αυτό! Αλλά γιατί το έκανε; Ποιός ο λόγος; Και γιατί γυρνάει σαν την τρελή στο χωριό;

-Από ό,τι ακούσαμε κυρ πάρεδρε, θα έρθουν από εβδομάδα κάποιοι από την πόλη να της δώσουν ένα βραβείο τάχα τες.

-Μα τι βραβείο μου τσαμπουνάτε βρε κορίτσια; Και ειδικά στην Κανέλλα; Από την πόλη κιόλας;

-Α! κυρ πάρεδρε! Μην τα βάζεις μαζί μας. Ό,τι σου λέμε είναι αλήθεια. Της είπε ο ταχυδρόμος να ετοιμαστεί για να την βραβεύσουν, με ένα βραβείο σαν αυτό που δώσανε στον Τσίπρα κείθε στην Γαλλία.

-Χμ! Κορίτσια πιστεύω ότι της έχετε σκαρώσει χοντρή πλάκα.

-Λάθος, κυρ πάρεδρε. Πιο χοντρό είναι το δούλεμα που τρώμε από τους Γάλλους. Διότι βραβεύουν τον Τσίπρα για το πολιτικό του σθένος, λέει. Δηλαδή, ενώ έλεγε ότι θα σκίσει τα μνημόνια, είχε το σθένος να μας βάλει σε χειρότερα.  Ενώ το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν Όχι, είχε το σθένος να το κάνει Ναί! Το ότι θα καταργούσε τον Ένφια, είχε το σθένος να τον διπλασιάσει. Για αυτά και για πολλά άλλα κυρ πάρεδρε,του δίνουν οι πουρκουάδες βραβείο. Ποιός κάνει λοιπόν χοντρή πλάκα, κυρ πάρεδρε; Εμείς στην Κανέλλα ή οι ευρωπαίοι στον ελληνικό λαό;

-Να σας πω την αλήθεια, δεν το είχα σκεφτεί καθόλου έτσι, βρε κορίτσια. Και φυσικά κι ορθά έχετε δίκιο. Μας πήρανε χαμπάρι τι νούμερα πολιτικούς έχουμε, οι ξένοι, και μας δουλεύουν ψιλό γαζί. Όπως πάνε θα βραβεύσουν και τον στρατηγικό σύμβουλο του Τσίπρα τον Καρανίκα-Μενεγάκη και το άλλο το πετσάφι τον Κωνσταντινέα που πενθούσε για τους νεκρούς της καταστροφικής πλημμύρας της Μάνδρας, στα μπουζούκια, ρίχνοντας λουλούδια στην αοιδό Πάολα. Λοιπόν κορίτσια! με πείσατε, είμαι και εγώ μέσα για την πλάκα στην Κανέλλα! Γιατί αυτή είναι πλάκα. Ενώ τα άλλα είναι τραγωδία…

(Φ. 227)

Μόνο η Χρυσή Αυγή υποστήριξε τους άνδρες των Ενόπλων Δυνάμεων

Με αφορμή την συζήτηση της περασμένης Δευτέρας για την απόδοση του κοινωνικού μερίσματος σε ορισμένους δικαιούχους, οι οποίοι θα οριστούν μετά από σχετική υπουργική απόφαση, η Χρυσή Αυγή κατέθεσε σχετική τροπολογία, σύμφωνα με την οποία στους δικαιούχους πρέπει να περιληφθούν και οι άνδρες και γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων.  Πρόκειται για μια ακόμα απαξίωση των Αξιωματικών και Υπαξιωματικών, εν ενεργεία και εν αποστρατεία, ανδρών και γυναικών των  Ενόπλων Δυνάμεων, στην οποία προέβη η συγκυβέρνηση, ακόμα όταν ο υπουργός Εθνικής Αμύνης, Πάνος Καμμένος δήλωνε: «Πολύ σύντομα ελπίζουμε ότι θα έχουμε την δυνατότητα…»

Φυσικά, καμία δυνατότητα δεν υπήρξε και η μόνη πολιτική δύναμη που εξεγέρθη για τον αποκλεισμό των Ενόπλων Δυνάμεων από το κοινωνικό μέρισμα ήταν η Χρυσή Αυγή, ενώ σχετικά έγραψε και η εφημερίδα Εστία, στην στήλη «Περίπτερο»: «Από λόγια έχουν χορτάσει οι στρατιωτικοί. Υποσχέσεις εισέπραξαν και χθες,  ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων, για επιστροφή των αναδρομικών που τους οφείλει η Πολιτεία. «Πολύ σύντομα ελπίζουμε ότι θα έχουμε τη δυνατότητα…» εδήλωνε ο Πάνος Καμμένος. Όμως δεν υπήρξε δυνατότης να περιληφθούν στους δικαιουμένους του κοινωνικού μερίσματος. Και προς καταισχύνη των κομμάτων του «δημοκρατικού τόξου» μόνον η Χρυσή Αυγή το επεσήμανε στην Βουλή. Όλοι οι άλλοι το παρασιώπησαν. Συνεργώντας έτσι στην διχαστική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος δείχνει με τις πράξεις του πόσο περιφρονεί αυτούς που ταγμένοι στο καθήκον φέρουν με τιμή το εθνόσημο.»

Οι Στρατιωτικοί καταγγέλλουν

Τα λεγόμενα των Ελλήνων Εθνικιστών περί απαξίωσης των Ενόπλων Δυνάμεων, ήρθε να επιβεβαιώσει και ο Λοχαγός κ. Θεοδώρου, Πρόεδρος της Ένωσης Στρατιωτικών Ηπείρου, σε συνέντευξη που παραχώρησε επί του θέματος. Ο κ. Θεοδώρου είπε ότι το αίτημα των Στρατιωτικών, που ενώ έχει στηριχτεί με δικαστική απόφαση του ΣτΕ, ώστε να επιστρέψουν οι αποδοχές στο 2012, δεν έχει πραγματοποιηθεί, παρά τις προεκλογικές υποσχέσεις της κυβέρνησης. Τον Απρίλιο, το νέο μισθολόγιο που ψηφίστηκε στην Βουλή, όχι μόνο δεν έφερε αυξήσεις, αλλά αντίθετα έφερε περαιτέρω μειώσεις, δηλαδή το 50% που τους είχε αποδοθεί. Την ίδια ώρα, πολλές οικογένειες Στρατιωτικών έχουν βγει κυριολεκτικά στον δρόμο, αφού καταργήθηκαν ακόμα και οι συντάξεις χηρείας. Με τον νέο νόμο Κατρούγκαλου, οι χήρες των Στρατιωτικών που δεν έχουν υπερβεί τα 55 έτη, δεν θα λάβουν σύνταξη.

Επιπροσθέτως, ο κ. Θεοδώρου τόνισε το μείζον θέμα της νυχτερινής αποζημίωσης, η οποία αιφνιδίως καταργείται. Στο νομοσχέδιο του Απριλίου που ψήφισε η κυβέρνηση είχε προβλεφθεί να υπάρχει ειδικό μισθολόγιο για την νυχτερινή αποζημίωση των Στρατιωτικών, αλλά ενώ έχουν περάσει ήδη επτά μήνες, τα χρήματα δεν τους έχουν αποδοθεί. Υπάρχει, δε, κίνδυνος να περάσει το 2017 και να χαθούν όλα τα αναδρομικά. Πρόκειται για μια κατάφωρη μισθολογική ισοπέδωση των Ενόπλων Δυνάμεων, και πλήρη εξίσωση των μισθών τους με τους δημοσίους υπαλλήλους. Τέλος, επισήμανε ότι οι Στρατιωτικοί είναι οι μόνοι που ενώ έχουν υποχρεωτική νυχτερινή εργασία, δεν πληρώνονται, εν αντιθέσει με οποιονδήποτε άλλο υπάλληλο.

Είναι εμφανές, λοιπόν, ότι η συγκυβέρνηση προσπαθεί να απαξιώσει μισθολογικά τις ένδοξες Ένοπλες Δυνάμεις μας, ενώ δεν δίνει δεκάρα από το «κοινωνικό μέρισμα», που στην ουσία είναι πενταροδεκάρες από το υστέρημα του ελληνικού Λαού, το οποίο θα αποδοθεί κυρίως σε λαθρομετανάστες και «ευπαθείς» που δεν δηλώνουν ακίνητη περιουσία. Μόνο οι Έλληνες Εθνικιστές στέκονται στο πλευρό των Ελλήνων Στρατιωτικών και αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους, αναγνωρίζοντας την μέγιστη προσφορά τους στην Πατρίδα μας.

Μαριλένα Κατσινοπούλου

(Φ. 227)

 

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑