Αναζήτηση

Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ

Εβδομαδιαία εθνική εφημερίδα

Ετικέτα

ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ

Ο δρόμος του Ηρακλή

Ο δρόμος του Ηρακλή

Μια φορά κι έναν καιρό, οι άνθρωποι ζούσαν ελεύθεροι, και δεν χρειάζονταν κανέναν να τους ευαγγελιστεί τι είναι ελευθερία. Ήξεραν ποιές δυνατότητες είχαν, κι αν αυτές δεν τους έφθαναν, σκέφτονταν τρόπους και τις ξεπερνούσαν.  Ήξεραν πότε έπρεπε να περιμένουν σαν τους αίλουρους, και πότε να φύγουν σαν τα ελάφια, και τι έπρεπε να κάνουν για να προχωρήσουν στην ζωή, να ανοίξουν νέους δρόμους ή να περπατήσουν σε αυτούς που ήδη είχαν ανοίξει.

Οι άνθρωποι φύλαξαν την ιστορία του Ηρακλέους με την διττή επιλογή το μεγάλο «ναι» ή το μεγάλο «όχι» γιατί η ανάμνηση της ελευθερίας του να διαλέγεις πού να πας και τι να αφήσεις, είναι τόσο αρχαία, τόσο αναγκαία στην ανθρώπινη ψυχή, που εκεί καταφεύγει, κι από κει, στην ρίζα της ψυχής του, παίρνει τον χρησμό. Σαν όλους τους χρησμούς, κι αυτός δέχεται ερμηνείες. Αυτό είναι το σωστό, γιατί, τι ελευθερία θα ήταν αν χωρούσε μόνο μια απάντηση; Και τι ελεύθερος άνθρωπος θα ήταν κανείς, αν έπρεπε οπωσδήποτε να πάρει τούτον το δρόμο κι όχι τον άλλο;

Ο δρόμος που όλοι βλέπουν, ήταν και είναι ο δρόμος των κοπαδιών όπου τα αμέριμνα πρόβατα προχωρούν βελάζοντας περιστασιακά, εν αναμονή της απόφασης του θηρίου. Θα είναι τάχα τώρα η ώρα τους, ή μήπως το θηρίο τα λυπηθεί και τα καταβροχθίσει τελευταία; Γιατί να είμαστε πρόβατα; Γιατί να περιμένουμε την θέληση του βοσκού ή του λύκου; Το καλοκαίρι είναι η κατάλληλη εποχή να αναρωτηθούμε. Πριν από κάμποσα χρόνια, καλοκαίρι σαν και τώρα, ένα παιδί μου, μου είχε κάνει αυτή την ερώτηση, γιατί οι άνθρωποι περνούν δυστυχισμένοι όλο τον χρόνο, για να ζήσουν την ζωή που πραγματικά επιθυμούν, μερικές μέρες τον χρόνο. Με έκανε να σκεφτώ.

Στην δεκαετία του 1980, εκατοντάδες σύλλογοι ξεφύτρωσαν σε όλη την Ελλάδα, για τον «εκπολιτισμό» των Ελλήνων. Χορευτικοί σύλλογοι, εργαστήρια τοπικών προϊόντων, συνεταιρισμοί και ενώσεις πολιτών δημιουργήθηκαν, και χτίστηκαν δομές αλληλοϋποστήριξης σύμφωνα με την μόδα της εποχής. Οι Αριστεροί συνειδητοποίησαν πραγματιστικά την αναγκαιότητα του «δράσε τοπικά» και επένδυσαν στις τοπικές δομές για να ριζώσουν στις τοπικές κοινωνίες. Βρήκαν νόμους, προσόδους και δρόμους για να χρηματοδοτούν τις δράσεις τους, και κατάφεραν να γίνουν πνευματικό αλλά και επιχειρηματικό καθεστώς.

Η διαφορά με τους Εθνικιστές έγκειται, πέραν της ιδεολογικής αφετηρίας, στο γεγονός ότι οι Αριστεροί, αν και δεν έχουν αντίληψη της κρισιμότητας των περιστάσεων, -δεν θεωρούν, για παράδειγμα, την μεταναστευτική εισβολή, τα κέντρα φιλοξενίας κοκ, επικίνδυνα για τις τοπικές κοινωνίες-, επενδύουν τοπικά, αλληλοβοηθούνται ώστε να εγκατασταθούν στην ύπαιθρο και να προωθήσουν τα προϊόντα τα οποία παράγουν, υλικά και άυλα, με δυο λόγια, κάνουν πράξη όσα οι Εθνικιστές υποστηρίζουν θεωρητικά και εξ ιδεολογίας.

Πράγμα παράδοξο, οι Εθνικιστές είμαστε η πλειοψηφία αυτού του τόπου, -γιατί οι Έλληνες αν απεκδηθούν την επιβεβλημένη ρητορική της πολιτικής ορθότητας, είναι βαθιά Εθνικιστές-, αλλά παραμένουμε ατομικιστές, σπαταλώντας σε άκαρπους ηλεκτρονικούς διαξιφισμούς και αδιέξοδους θυμούς, χρόνο, σκέψη και ενέργεια. Καθώς, αγαπητοί αναγνώστες, πολλοί εξ υμών θα οδεύετε σε λίγο προς τα χωριά και τις εξοχικές σας κατοικίες, ας φανταστούμε πώς θα διαμορφωνόταν η πραγματικότητα του καθενός, του Κινήματος και της Πατρίδας, εάν οι Εθνικιστές επένδυαν ο ένας στον άλλο. Πώς θα ήταν να δημιουργούσαμε δίκτυα μέσα από τα οποία Εθνικιστές θα παρήγαγαν και θα προωθούσαν τα προϊόντα τους. Εκατοντάδες Ελληνικές οικογένειες θα έπαιρναν δύναμη, θα ζούσαν καλύτερα, και τα χρήματα των Εθνικιστών θα πήγαιναν σε Εθνικιστές, δημιουργώντας τις βάσεις για ένα υγιές συντεχνιακό πρότυπο.

Η απροσδιόριστη «εθνική αναγέννηση» θα ξεκινούσε να γίνεται πράξη. Εργασία, εκπαίδευση, κατοικία, νεολαία, δημογραφικό, ασφάλεια της μεθορίου, θέματα που απασχολούν και το Εθνικιστικό πρόγραμμα και τον λαό μας, θα έκαναν βήματα προς το να βρουν λύσεις. Χρειάζεται γι’ αυτό να μειώσει τον χρόνο που αφιερώνει καθείς στην σκέψη του καταναλωτικού προτύπου. Χρειάζονται σύντροφοι με τους οποίους να μπορεί να μοιραστεί το ίδιο όραμα. Για τα αδιέξοδα δεν φταίει μόνον η εξουσία αλλά και ο παθητικός τρόπος με τον οποίο αναμασούμε την απέχθειά μας προς αυτήν.

Χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε πως το σφάλμα βρίσκεται στα γυαλιά με τα οποία μάθαμε να θωρούμε τον κόσμο, το πρότυπο μέσα στο οποίο ζούμε, και το οποίο έχει αποτύχει παταγωδώς. Είναι μια επιλογή ούτε εύκολη, ούτε γρήγορη. Είναι όμως εποικοδομητική και οπωσδήποτε πιο ευχάριστη από το να κοιτάζει κανείς το κενό του ακαλύπτου της πολυκατοικίας του.

Μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι πιθανώς να μας προ- λάβουν τα διαστημόπλοια, και οι ομάδες οι οποίες διαγκωνίζονται για την σωτηρία των Ελλήνων. Ακόμα κι έτσι, ας διευκολύνουμε τις αόρατες δυνάμεις, βάζοντας οι ίδιοι ένα χεράκι, όχι από διάθεση για επίδειξη και εντυπωσιασμό, που μπορεί αύριο να αλλάξει αποδέκτη, αλλά με την απόφαση να αλλάξουμε την οπτική και την ζωή μας.

Προσδιορίζοντας τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας, μπορούμε να θέσουμε τοπικά τις βάσεις της νέας Ελλάδας που οραματιζόμαστε. Όσο δεν ξέρουμε τι θέλουμε, δεν μπορούμε να αλλάξουμε, αλλά άθελά μας παραχωρούμε το δικαίωμα να λαμβάνουν αποφάσεις για την ζωή μας σε πρόσωπα έξω από εμάς, στους πολιτικάντηδες και τους εκμεταλλευτές που μας χειραγωγούν πνευματικά, και δίνουμε στα αρπακτικά τον πρώτο λόγο στην ζωή μας.

Μαθαίνοντας το τι θέλουμε, μαθαίνουμε το πού θέλουμε, και το πώς μπορούμε να κινήσουμε τον τροχό της δράσεως. Τότε θα συναντήσουμε στον δρόμο μας ανθρώπους που μοιράζονται το ίδιο με μας όραμα, ακόμα και αν δεν έχουν τώρα συνείδηση του Εθνικισμού τους, οι οποίοι με την εμπειρία τους θα βοηθήσουν στην υλοποίηση των οραμάτων μας. Για να γίνει όμως αυτό πρέπει να ξεκινήσουμε ενεργώντας μεταξύ μας, συζητώντας μεταξύ μας, χωρίς ανακοινώσεις και φανφάρες, τοπικά και συντροφικά. Το καλοκαίρι είναι η κατάλληλη εποχή.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ – ΠΑΠΠΑ

(Φ. 209)

Advertisements

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Σφυρί και Φωτιά

Σφυρί και Φωτιά

Είμαστ ’ εμείς οι αθάνατοι απολίτιστοι.
κ’ οι Πολιτείες λημέρια των ακάθαρτων,
κ’ οι Πολιτείες ταμπούρια των κιοτήδων.
δουλεύτε τον ξανά τον κόσμο στη φωτιά,
και τα καλά του ξανανθίστε και τα κρίματα,
χτυπώντας τον, με το σφυρί και με τ’ αμμόνι.

(Κωστής Παλαμάς)

Πριν λίγες μέρες, σε μιαν γειτονιά της Δυτικής Αθήνας, τέσσερεις Έλληνες δέχθηκαν άνανδρη επίθεση μέσα στα γραφεία του πολιτικού κόμματος που υποστηρίζουν. Οι πολλαπλάσιοι εισβολείς, ντυμένοι με στολές της Ελληνικής Αστυνομίας, τους έσπασαν χέρια και κεφάλια με σφυριά. Γιατί μέσα σε έναν κόσμο που κυβερνιέται από το χρήμα που θησαυρίζεται ή σπαταλιέται, άχρωμο, άοσμο και θορυβώδες, σε έναν κόσμο που τρέχει αφιονισμένος στον χαμό του, εκείνοι αποφάσισαν να είναι, γιατί τολμούν να θέλουν να είναι Έλληνες.

Λίγο πιο δυτικά, μερικές εκατοντάδες Εθνικιστών διαδήλωσαν ενάντια στον νόμο που δίνει ιταλική ιθαγένεια στους εισβολείς της πατρίδας τους. Η ιταλική Αστυνομία έριξε νερό και δακρυγόνα για να τους διαλύσει, επιτέθηκε με κλομπ και τους άνοιξε τα κεφάλια. Μια δράκα ανθρώπων, μέσα σε μια πόλη εκατομμυρίων, αρνούμενοι να υποκύψουν στον δρομολογημένο αφανισμό τους. Λένε κάποιοι κιοτήδες, υπερασπιστές της λογικής της ήττας, πως οι Εθνικιστές πρέπει να μαλακώσουν. Θα μαλακώσουν άραγε, χτυπώντας τους με σφυριά; Λένε πως πρέπει να ρίξουν νερό στο κρασί τους. Στο κρασί της αγάπης για την Πατρίδα, να αφήσουν να αναμειχθεί το μίσος των Καπιταλιστών και των Μαρξιστών για τον Έλληνα.

Με ανοιγμένα κεφάλια και σπασμένα χέρια οι Χρυσαυγίτες του Ασπροπύργου δεν έκαναν ούτε βήμα πίσω μπροστά στους τρομοκράτες δολοφόνους που δεν καταλαβαίνουν πως οι φυλακίσεις, οι δολοφονικές επιθέσεις, οι ρουφιάνοι και οι προδότες, δεν λυγίζουν τους αγωνιστές της Χρυσής Αυγής. Αδύνατο να καταλάβουν πώς είναι να περιφρονείς την άρρωστη ηθικολογία μιας κάλπικης αγάπης για τον άνθρωπο, που αποκαλεί ανθρωπισμό το δουλεμπόριο, και στο όνομα του αντιρατσισμού προστατεύει τους εμπόρους ναρκωτικών που σκοτώνουν τα Ελληνόπουλα.

Παράλογη και άδικη ήταν και η δολοφονία του 11χρονου Μάριου στο Μενίδι, μερικές μέρες πριν. Δικαιολογημένοι οι φόβοι και οι αντιδράσεις Ελλήνων από άλλες περιοχές της χώρας οι οποίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με παρόμοιες καταστάσεις, έστω και αν δεν είναι τόσο ακραία δραματικές. Αν δούμε την πραγματικότητα όπως είναι, όμως, αν διαλέξουμε ποιες μάχες θα δώσουμε, και πώς, γιατί το είπαμε, ζούμε χρόνια πολέμου, σε μια χάλκινη κατά Ησίοδο εποχή, θα ανακαλύψουμε πως περπατάμε με γοργό βήμα σε εποχές ωμής βαρβαρότητας. Εποχές ζωής και θανάτου. Επιβίωσης ή εξαφάνισης.

Είναι άραγε αργά για να ανακαλύψεις ότι στην ταράτσα του σχολείου του παιδιού σου βρίσκονται κάπου χίλιες σφαίρες, τις οποίες δεν άκουσες ποτέ να σφυρίζουν πάνω από το κεφάλι σου; Είναι αργά να ανακαλύψεις ότι εγκληματούν οι μετανάστες που χρησιμοποιείς στα κτήματά σου για να πεισμώσεις τον Έλληνα υπάλληλο, για το γινάτι; Αν δεν μεταμελήθηκαν από τα βασανιστήρια οι αγωνιστές του Ασπροπύργου, είναι γιατί κανείς δεν τους πλήρωσε για να είναι Έλληνες και να ομολογούν την αγάπη της Πατρίδας. Έκαναν λάθος εκείνοι που επιτέθηκαν οπλισμένοι μίσος, οι πληρωμένοι δολοφόνοι, οι διακινητές των μεταναστών, οι δουλέμποροι, οι έμποροι των ναρκωτικών, με βαποράκια τους και θύματά τους, τους μετανάστες, τους Ρομά, τους Μπαλαμούς, όσους πρόθυμα αφήνονται στην εξαφάνισή τους μέσα στον σιδερένιο χυλό της Νέας Τάξης.

Αξίζει λοιπόν να αντιστέκεσαι; Είναι μήπως αργά όταν αφήνεις να ανθούν οι Εφιάλτες, ανοίγεις Κερκόπορτες, αντικαθιστάς την αγάπη της Πατρίδας με το μίσος ενάντια στον Έλληνα; Το δέντρο του Γένους μας θα βγάλει πάλι Λεωνίδες και Παλαιολόγους. Αυτό το ξέρουν οι εχθροί του. Πρέπει όμως κι εμείς να μάθουμε από αυτούς που αντανακλαστικά κατηγορούμε, αυτό που ενστικτωδώς αισθανόμαστε ότι μας απειλεί, όμως εμείς δεν είμαστε αρκετά δυνατοί για να του επιβληθούμε. Οι Σκοτεινοί της Ιστορίας φταίνε για πολλά. Φταίμε κι εμείς όταν δεν τολμούμε να δεχθούμε ποιος είναι ο δρόμος, δύσκολος δρόμος, μέσα από τα δικά μας σκοτάδια, προς το Φως.

Απορρίψαμε, αλλά δεν μάθαμε από αυτούς που είναι αληθινά ρατσιστές, που δεν αφομοιώνονται, και προστατεύουν με κάθε μέσο τις ράτσες τους. Αυτούς που φτιάχνουν μέσα στις αχανείς πολιτείες, δική τους κοινοτική οργάνωση, κιμπούτς, καταυλισμούς, δομές αλληλοβοήθειας, χαράσσοντας πορεία με μπούσουλα την απόφασή τους να διασφαλίσουν την ταυτότητά τους μέσα στον χρόνο. Κάνουν καλά και δεν αφομοιώνονται, οι Σκοτεινοί της Ιστορίας. Κάνουν καλά αυτοί που φτιάχνουν νησίδες για τις φάρες τους μέσα στον σκοτεινό ωκεανό της κόλασης που απειλεί να καταπιεί την Φύση. Γιατί «ίσως εκεί που κάποιος αντιστέκεται χωρίς ελπίδα, ίσως εκεί να αρχίζει η ανθρώπινη ιστορία, που λέμε, κι η ομορφιά του ανθρώπου ανάμεσα σε σκουριασμένα σίδερα και κόκκαλα ταύρων και αλόγων, ανάμεσα σε πανάρχαιους τρίποδες όπου καίγεται ακόμα λίγη δάφνη κι ο καπνός ανεβαίνει ξεφτώντας στο λιόγερμα σα χρυσόμαλλο δέρας».

Ίσως γιατί η φωτιά της αγάπης μας, είναι αυτή που θα λιώσει τα σφυριά του μίσους τους. Ίσως αυτός ο κόσμος δεν είναι χάλκινος για το τίποτα, μα για να μάθουμε, να σκάψουμε πάνω σε αυτόν την νέα Χρυσή Εποχή μας.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ – ΠΑΠΠΑ

(Φ. 205)

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Δυνατοί – Εθνικιστές – Έλληνες

Δυνατοί - Εθνικιστές - Έλληνες

Εδώ και καιρό, η «Δεξιά» προετοιμάζει ένα (ακόμη) «ακροδεξιό», «πατριωτικό», και όπως αλλιώς μπορεί να το ονομάσει, ανάχωμα, με σκοπό να σταματήσει τους Έλληνες από το να πάρουμε την Πατρίδα μας πίσω. Αυτή η «Δεξιά» που μετρά κουκιά για μετεκλογική εξαφάνιση των Πατριωτών, δεν διαφέρει σε τίποτε από την Αριστερά η οποία στήνει τα παρακλάδια της σαν αυτό της ΠΟΣΠΕΡΤ, προκειμένου να εμποδίσει τον Λόγο και τις Ιδέες των Ελλήνων Εθνικιστών από το να φθάσουν στους ακροατές και τους τηλεθεατές της δημόσιας ραδιοφωνίας και τηλεοράσεως.

Και στην αίθουσα του δικαστηρίου, αλλά και στην κοινωνία, οι Έλληνες Εθνικιστές οφείλουν να απαιτήσουν τον σεβασμό του δικαιώματος της τρίτης πολιτικής δυνάμεως της χώρας, και μέσω αυτής όλων των Ελλήνων που την στηρίζουν, στην ελευθερία της Σκέψεως και του Λόγου. Κανένας «εργατοπατέρας» δεν μπορεί να αφεθεί να πιστεύει πως «δικαιούται» να καταστρατηγεί αυτά τα θεμελιώδη δικαιώματά μας, ιδιαιτέρως μέσω διαύλων που αποτελούν ιδιοκτησία όλων μας, και όχι βεβαίως των αυτόκλητων «δημοκρατών» που φιμώνουν αντιδημοκρατικά τους πολιτικούς και ιδεολογικούς αντιπάλους τους.

Εάν αυτό συμβεί, εάν η αυθαιρεσία και η εμπάθεια αφεθούν από την Δικαιοσύνη να υποκαταστήσουν τα θεμελιώδη θέσφατα, τότε όποιος διαθέτει πρόσβαση σε ένα μοχλό εξουσίας, θα μπορεί να επεμβαίνει στην εύρυθμη λειτουργία της ιδιωτικής και της δημόσιας ζωής συνελλήνων με τους οποίους δεν συμφωνεί. Και επειδή όπως λέει ο σοφός λαός «έχει ο καιρός γυρίσματα», κανείς δεν θέλει να ισχύσει το «όταν ακούς τον γείτονά σου, περίμενε και τα δικά σου».

Σε ό,τι αφορά τους Εθνικιστές, οι σημερινοί πρωτοπόροι της ανάστασης του Έθνους, και αυριανοί ηγέτες του, δεν έχουν δικαίωμα στους φόβους τους. Από την θέση ισχύος που έχουν κερδίσει στην καρδιά και τον νου των Ελλήνων, έχουν καθήκον να εργαστούν για ένα κίνημα που θα διέπεται και θα αγκαλιάζει όσους ενστερνίζονται τις θεμελιώδεις Αρχές που ενώνουν το Έθνος μας.
Το δίλημμα των καιρών μας, το έχουμε ξαναγράψει, δεν είναι «Αριστερά ή Δεξιά». Βεβαίως, η πατριδοκάπηλη Νέα Δημοκρατία γνωρίζει τις πολιτικές συμπεριφορές των πελατών της και αναλόγως ψαρεύει στον πατριωτικό χώρο είτε μέσω πολιτευτών είτε μέσω παραποτάμων οι οποίοι κατά καιρούς κατασκευάζονται και χρηματοδοτούνται, για να απορροφηθούν μετά την εκμετάλλευσή τους.

Το προς αποφυγήν παράδειγμα της «Εθνικής Παράταξης» του Στ. Στεφανόπουλου είναι πάντοτε επίκαιρο. Θα πρέπει να θυμίσουμε ότι η ηγεσία της «Δεξιάς», από τον «Εθνάρχη» που ανέδειξε το «κόμμα του εγκλήματος και της προδοσίας» κατά Γεώργιο Παπανδρέου σε κοινοβουλευτικό εταίρο, ως τον προσφάτως εκλιπόντα πρωθυπουργό, στον οποίον οφείλουμε να πιστώσουμε την εξάλειψη κάθε ψευδαίσθησης πως υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην «Δεξιά» και την «Αριστερά», ήδη από την συγκυβέρνηση ΝΔ-ΚΚΕ του 1989, μέχρι και τον σημερινό μνημονιακό συνεργάτη του ΣΥΡΙΖΑ, ανέκαθεν υπεκλήθη στην ιδεολογική κυριαρχία της Αριστεράς, έρμαιο των μετεμφυλιοπολεμικών συμπλεγμάτων της, και αυτουργός της προδοσίας όσων έδωσαν την ζωή τους για να παραμείνει η Ελλάδα έξω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα και την εξαθλίωση της Σοβιετίας.

Σε αυτήν την «Δεξιά» και τα κατά καιρούς αναχώματα που στήνει, δεν μπορεί ο λαός να έχει καμία εμπιστοσύνη. Υπάρχουν όμως και αυτοί για τους οποίους οι υποκριτικές συμπεριφορές όσων επί δεκαετίες διήρεσαν τον λαό μας, την ίδια ώρα που συνέτρωγαν και νέμονταν την εξουσία, δεν έχουν καμία πραγματική ισχύ. Σήμερα που ο κατά φύσιν τρόπος ζωής μέσα σε έναν κόσμο που παραδέρνει άσκοπα, αποτελεί πράξη επαναστατική, σκοπός μας πρέπει να είναι η σύμπηξη μιας βάσης αυθεντικής συνεννόησης, στηριγμένης στις αρχές του εθνικού ριζοσπαστισμού, μια αναγκαιότητα που θα προκύψει μέσα από το χάος της παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας.

Αυτόν τον νέο κόσμο τον κουβαλούν ήδη μέσα τους πολλοί άνθρωποι που δεν ανήκουν στον παρηκμασμένο, εφησυχασμένο όχλο των προς σφαγήν προβάτων. Σε αυτούς, η εσωτερική αντιπαράθεση με τον καθωσπρεπισμό και τον συμβιβασμό, θα καθοδηγήσει τις πράξεις τους. Τις πράξεις εκείνων των γενναίων που σε κάθε εποχή διαλέγουν να «ανεβούν στην ράχη του τίγρη» κατά Έβολα, και για να αποφύγουν τη θανατερή του ανάσα, μα και, αν πετύχουν να κρατηθούν γερά επάνω του, να τον καθοδηγήσουν προς τον δικό τους προορισμό.

Για να το επιτύχει βεβαίως αυτό, θα πρέπει ο αναβάτης να έχει την αναγκαία διαίσθηση, την επιμονή και την αποφασιστικότητα, αλλά και μια σχετική απόσταση από την διαδικασία της σήψεως. Γι’ αυτό και υπακούει όχι σε νόμους που αλλάζουν, και νομοθέτες που διαφθείρονται και διαφθείρουν, αλλά σε κώδικες εναρμονισμένους με την Δύναμη της Ζωής. Πρέπει να έχει την ενεργητικότητα που θα του επιτρέψει να σκοπεύσει μακριά, μέσα στις εχθρικές γραμμές, και όχι να χτυπά άσκοπα γύρω του «αγανακτισμένος», επειδή δεν έχει την δύναμη να χτυπήσει τους εχθρούς του.

Όποιος αποδέχεται τις αρχές μιας εξουσίας με σκοπό την Εθνική Ανεξαρτησία και την Κοινωνική Δικαιοσύνη, -και δημοκρατικότερη από αυτήν των Εθνικιστών δεν υπήρξε και δεν υπάρχει-, ανήκει στις γραμμές των Εθνικιστών αγωνιστών. Και για να τελειώνουμε με τους επιθετικούς προσδιορισμούς που επιβάλλουν οι αντίπαλοι και συχνά υιοθετούν και οι Εθνικιστές, και πολλοί «χλιαροί» Έλληνες: Τις Ιδέες, τους σκοπούς και την δημοκρατικότητά μας, δεν θα την κρίνουν οι πολιτικοί αντίπαλοί μας, οι ορκισμένοι εμπαθείς, αδιάντροποι και ανήθικοι εχθροί μας που εύχονται, προπαγανδίζουν και απεργάζονται την πολιτική αλλά και την φυσική μας εξόντωση.

Αν οι Έλληνες θέλουν να ζήσουν, πρέπει να σταματήσουν να ομφαλοσκοπούν παίζοντας το παιχνίδι του κόμματος των πολιτικών κομμάτων, που μολύνει με τις λεπρώδεις σάρκες του τον εθνικό βίο. Και αντί να χτυπά εκεί που οι αντιπατριώτες και ανθέλληνες του υποδεικνύουν από τα ΜΜΕ, ας δει τι μπορεί να κάνει –αν μπορεί να κάνει…- για να σωθεί η Πατρίδα, με ή χωρίς από μηχανής θεό.

Οι Εθνικιστές είναι εδώ και είναι η μοναδική ελπίδα Ελευθερίας του Ελληνικού Εθνους.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ – ΠΑΠΠΑ

(Φ. 203)

Κωπηλάτες… άνευ πηδαλιούχου

Χωρίς τίτλο.jpg

Πόσες φορές στην ζωή μας έχουμε ακούσει να λέγεται, ότι οι Έλληνες, όταν ζουν και εργάζονται στο εξωτερικό διαπρέπουν, ενώ στον τόπο τους οι ίδιοι άνθρωποι δεν μπορούν να επιτύχουν ούτε κατ’ ελάχιστο τα ίδια αποτελέσματα;

Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Ποια είναι η θεμελιώδης διαφορά που τροποποιεί τόσο καταλυτικά την απόδοση και την αποτελεσματικότητα των ίδιων ανθρώπων, εδώ και εκεί;

Από έγκυρες επιστημονικές έρευνες που έχουν γίνει αναφορικά με τις συνθήκες που επηρεάζουν την απόδοση των εργαζομένων, έχει προκύψει ένα πολύ ενδιαφέρον συμπέρασμα, το οποίο σχηματικά λέει το εξής:

Αν δεχτούμε ότι οι εργαζόμενοι μιας επιχείρησης παράγουν ο καθένας ατομικά, έργο που ισούται με πέντε μονάδες (μιας κάποιας μονάδας μέτρησης), το έργο που μπορούν να παράγουν δέκα εργαζόμενοι μαζί, μπορεί να κυμανθεί από διακόσια το μέγιστο, μέχρι μηδέν το ελάχιστο.

Διακόσια μπορεί να γίνει το παραγόμενο έργο αν οι δυνατότητες των εργαζομένων συνδυασμένες κατάλληλα λειτουργήσουν ως πολλαπλασιαστής ισχύος, παράγοντας ένα αποτέλεσμα πολλαπλάσιο του αθροίσματος των ατομικών τους επιδόσεων, επιβεβαιώνοντας το γνωστό ρητό: «η ισχύς εν τη ενώσει». Και μηδέν μπορεί να γίνει, αν το έργο του ενός αναιρείται από το έργο του άλλου.

Σαν να βρίσκονται δηλαδή δέκα κωπηλάτες πάνω σε μια βάρκα, και οι πέντε να κωπηλατούν προς την μια κατεύθυνση, ενώ οι άλλοι πέντε να κωπηλατούν προς την ακριβώς αντίθετη. Η βάρκα θα μένει στάσιμη, παρόλο που όλοι καταβάλουν την μέγιστη προσπάθεια για να την μετακινήσουν.

Με ψευτοδιλήμματα και ιδεοληψίες, που χρόνια τώρα καλλιεργούν έντεχνα στην χώρα μας οι ξένοι δυνάστες και οι ντόπιοι συνεργάτες τους, οι Έλληνες, έχοντας χάσει  την αίσθηση τους εθνικού τους προσανατολισμού, κωπηλατούν ανερμάτιστα και χωρίς πυξίδα σε αλληλοαναιρούμενες κατευθύνσεις. Αυτός είναι ο λόγος που οι ίδιοι άνθρωποι στην Ελλάδα αποτυγχάνουν, και στο εξωτερικό διαπρέπουν.

Το σταθερό περιβάλλον που συναντούν όταν πηγαίνουν στο εξωτερικό, παρότι δεν συνάδει με τα ελληνικά πρότυπα, είναι αρκετό για να αναδείξουν την ποιότητα και την υπεροχή τους. Φτάνει που κάποιος δεν αναιρεί και δεν αντιμάχεται την προσπάθειά τους, κάτι που δεν μπορούν να έχουν στην Ελλάδα, και αυτό φυσικά δεν είναι τυχαίο.

Είναι πράγματι πολύ δύσκολο να ομονοήσουν σήμερα οι Έλληνες και να κωπηλατήσουν όλοι μαζί προς μια κατεύθυνση, γιατί σε μεγάλο βαθμό έχουν «μολυνθεί» από δυο κοινής προέλευσης, «θανατηφόρους» για την εθνική ομοψυχία «ιούς»: τον «ιό» της αριστερής σκέψης και τον «ιό» του καταναλωτισμού.

Ο Έλληνας αισθάνεται (και όχι άδικα), ότι το κράτος είναι απολύτως ανέντιμο απέναντί του, για αυτό όταν του δίνεται η ευκαιρία το κλέβει χωρίς να νοιώθει τύψεις. Η κρατική όμως αυτή αναλγησία και ανεντιμότητα, που ενεργοποιεί τα αρνητικά αντανακλαστικά των πολιτών στην βάση της αρχής: δράση – αντίδραση, δεν είναι τυχαία. Οφείλεται ξεκάθαρα στο γεγονός ότι το κράτος όχι μόνον δεν υπηρετεί το έθνος, αλλά προσπαθεί να το αφανίσει. Είναι πολύ απλά ανθελληνικό.

Και είναι ανθελληνικό, γιατί στην πολιτική ζωή της χώρας, με την βοήθεια πολλών κατάπτυστων ΜΜΕ, έχει επιβληθεί με δήθεν δημοκρατικές διαδικασίες, ένα πολιτικό σύστημα απαρτιζόμενο στο σύνολό του (πλην της Χρυσής Αυγής), από κόμματα της αριστεράς και του νεοφιλελευθερισμού, που δυναμιτίζουν την ενότητα του ελληνικού λαού στην από κοινού διεκδίκηση των εθνικών συμφερόντων, εγκλωβίζοντάς τον σε ψευτοδιλήμματα.

Μπορεί κανείς να φυλακιστεί σ’ ένα δωμάτιο με ξεκλείδωτη πόρτα, αν τυχόν η πόρτα ανοίγει προς τα μέσα και δεν του περάσει απ’ το μυαλό να τραβήξει αντί να σπρώξει. Αυτό ακριβώς έχει συμβεί στην Ελλάδα και για να ξεμπλοκάρει η κατάσταση πρέπει να προχωρήσουμε στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που μας υποδεικνύουν οι βιαστές της πατρίδας.

Κάποτε λοιπόν οι Έλληνες μπορεί να διαφωνούσαν μεταξύ τους και μάλιστα με έντονο, ακόμη και συγκρουσιακό τρόπο, για το ποιος είναι ο καλύτερος δρόμος για να φθάσουν στον στόχο, αλλά όλοι τουλάχιστον συμφωνούσαν στο ποιος είναι ο στόχος. Ο οποίος ασφαλώς δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από αυτόν που υπαγορεύει το εθνικό συμφέρον.

Από την στιγμή που εμφανίζονται στο προσκήνιο της Ιστορίας ο μαρξισμός και ο καπιταλισμός, η συνεννόηση μεταξύ των Ελλήνων καθίσταται αδύνατη. Δεν υπάρχει πλέον κοινή γλώσσα επικοινωνίας. Για τους ανθρώπους αυτούς (αριστερούς και νεοφιλελεύθερους) η εναντίωση στο εθνικό συμφέρον θεωρείται πράξη ανθρωπιστικής μεγαλοσύνης που συμβάλλει στο όραμα της …παγκόσμιας ειρήνης και στην …εξάλειψη της φτώχειας.

Πραγματική παράνοια, δηλαδή, όταν εκ του αποτελέσματος γνωρίζουμε, ότι όσο οι δυνάμεις αυτές κερδίζουν έδαφος στον κόσμο, τόσο οι πόλεμοι εντείνονται και η φτώχεια και η εξαθλίωση παίρνουν εφιαλτικές διαστάσεις.

Άλλοτε λοιπόν «αντίπαλοι» και άλλοτε συνεταίροι, αριστεροί και νεοφιλελεύθεροι δυναμιτίζουν με συστηματικό τρόπο κάθε προσπάθεια εθνικής στόχευσης που θα μπορούσε να συσπειρώσει όλους τους Έλληνες σε μια εθνική πορεία πραγματικής διεξόδου από τα δεσμά της δουλείας. Και για τις «υπηρεσίες» που προσφέρουν στα οικονομικά «διευθυντήρια», τους επιτρέπεται να συμμετέχουν στο ξεκοκάλισμα του εθνικού πλούτου της Ελλάδος, παρέα με τους ξένους προστάτες τους, εν ονόματι της παγκόσμιας ειρήνης που υποτίθεται θα επικρατήσει, όταν εξαλειφθεί ο «επάρατος» Εθνικισμός.

Η περίοδος της μεταπολίτευσης με την κατασπατάληση-διασπάθιση ενός πακτωλού χρημάτων, είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική για το προφίλ των δυο χώρων. Με τους νεοφιλελεύθερους στην κυβέρνηση, και την αριστερά να εξουσιάζει την συνδικαλιστική φενάκη, το έγκλημα που συντελέστηκε είναι ασύλληπτο.

Κανένα έργο υποδομής, παρά μόνο παροχές για εξαγορά ψήφων, συντήρηση και διεύρυνση του «πελατειακού» κράτους, διαπλοκή κομματανθρώπων με φαύλους εργολήπτες, διεφθαρμένοι προμηθευτές του δημοσίου και εθισμός της ελληνικής κοινωνίας στον βουλιμικό καταναλωτισμό με κλοπιμαίο πλούτο. Αυτή είναι η «συνταγή» του δόλιου υπερδανεισμού που είναι αδύνατον πλέον να αποπληρωθεί.

Έτσι, αφού έριξαν την χώρα σκόπιμα στα βράχια της οικονομικής υποδούλωσης, άρχισαν να πριονίζουν κάθε πυλώνα που στηρίζει την ελληνική κοινωνία και το κράτος ως εθνική οντότητα.

Εθνική ασφάλεια, εθνική παιδεία, εθνικό σύστημα υγείας, δημογραφικό, μεταναστευτικό, εθνική οικονομία και τόσα άλλα, πήραν μια πορεία, στο τέλος της οποίας υπάρχει η πλήρης διάλυση του έθνους-κράτους, μέσω της σταδιακής συρρίκνωσης μέχρις εξαλείψεως του γηγενούς πληθυσμού, και την τελική ολοκληρωτική αντικατάστασή του από άλλες εθνότητες.

Κωπηλάτες χωρίς πηδαλιούχο, λοιπόν, οι Έλληνες, σε μια βάρκα που ταξιδεύει χωρίς εθνικό προορισμό, όπου ο καθένας κωπηλατεί κατά το δοκούν.

Ας μην αυταπατώνται όμως τα βοσκηματώδη έκγονα του ιστορικού υλισμού. Δεν νίκησαν, ούτε θα νικήσουν. Στην Επανάσταση του ’21, που δυστυχώς δεν ολοκληρώθηκε γιατί οι ήρωές της θέλησαν να σεβαστούν ακόμη και τους προδότες, επιδιώκοντας μια πανεθνική ενότητα που όμως δεν ήταν δυνατόν να επιτευχθεί, έφτασε μια δράκα «ξεβράκωτων» και ένας μεγάλος ηγέτης για να αλλάξουν τον ρου της Ιστορίας.

Οι Έλληνες Εθνικιστές είμαστε έτοιμοι να δράξουμε την σκυτάλη της Ιστορίας και να ολοκληρώσουμε αυτό που οι ένδοξοι πρόγονοί μας ξεκίνησαν.

Και μάλιστα αυτή την φορά χωρίς αφελή λάθη και παραλείψεις!

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ

(Φ. 203)

 

Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

wp-1490991511062

Αποτελεί εκπεφρασμένη αντίληψη των Εθνικιστών πως όλοι οι Έλληνες πρέπει να εργασθούμε αδελφωμένοι, για να βγει η Πατρίδα μας από το τέλμα. Και αυτό, παρά τις προηγούμενες πολιτικές προτιμήσεις όσων μπορεί να ψηφίζουν και να στηρίζουν τώρα την Χρυσή Αυγή , αλλά έκαναν τις δουλίτσες τους και με την ΝΔ και με το ΠΑΣΟΚ και με τα λοιπά αποκόμματα του μνημονιακού τόξου. Κάποιοι μάλιστα τώρα κρίνουν την Χρυσή Αυγή γιατί δεν κάνει καλά αυτό ή έπρεπε να κάνει το άλλο, για να σωθεί η Πατρίδα, σαν να ευθύνεται η Χρυσή Αυγή για την δική τους ροπή προς την κάλπικη καλοπέραση που μια χαρά εξυπηρέτησε αυτούς και αλλήλους, κόμματα και άτομα.

Για να μην παρεξηγούμεθα όμως, πεδίον συνεννοήσεως μεταξύ Εθνικιστών και εκ πεποιθήσεως προδοτών και ραγιάδων, δεν μπορεί να υπάρξει. Αυτό φάνηκε από την συζήτηση της Πέμπτης στην Βουλή για θέματα Παιδείας, και, παρεμπιπτόντως για το τέμενος! Οι Εθνικιστές βουλευτές της Χρυσής Αυγής με προεξάρχοντα τον Παναγιώτη Ηλιόπουλο, χαρακτήρισαν υποκριτική την τήρηση ενός λεπτού σιγής για τα θύματα του Μάντσεστερ, ξεσηκώνοντας την μήνη ορισμένων του αντισυνταγματικού τόξου.

Μάλιστα η Βουλευτής Καρδίτσας του ΣΥΡΙΖΑ έφθασε στο σημείο να υποστηρίξει πως ο δολοφόνος που στέρησε την ζωή σε είκοσι δύο νέα παιδιά και σημάδεψε δια παντός την ζωή άλλων εξήντα, ήταν «ένα παιδί μεταναστών που έδωσε τέλος στην ζωή του», σαν να έπεσε από μια γέφυρα ή να κατάπιε δηλητήριο.

Είναι φανερό ότι οι άνθρωποι είναι εκ πεποιθήσεως προπαγανδιστές και φορείς της καταστροφής της Πατρίδας μας, η οποία έχει ακόμη την ευκαιρία να αντιστρέψει τις συνέπειες της λαθρομεταναστευτικής εισβολής, στέλνοντας τους τριτοκοσμικούς στα σπίτια τους.

Σε μιαν άλλη αποστροφή της ημέρας, ο υπουργός Παιδείας Γαβρόγλου, έκανε δεκτή την πρόταση του έτερου εθνοσωτήρος προέδρου της ΝΔ Κυριάκου Μητσοτάκη για την διασφάλιση της χρηματοδότησης από άλλες πηγές πλην της κρατικής επιχορήγησης, της λειτουργίας του Μουσουλμανικού Τεμένους στην Αθήνα.

Με άλλα λόγια, αν το πρόβλημα των Ελλήνων είναι ότι «τους πληρώνουμε», οι πολιτικάντηδες έχουν την λύση. Θα τους πληρώνουν οι εγνωσμένων συμφερόντων ΜΚΟ και οι πετρελαιάδες, οι ίδιοι που χρηματοδοτούν τους τζιχαντιστές που αιματοκυλούν την Συρία.

Παραμένει έτσι σε ισχύ η διάταξη στον νόμο Γιαννάκου του 2006, η οποία αναφέρει ότι «οι πόροι του ΝΠΙΔ διακρίνονται σε α) τακτικούς που προέρχονται από επιχορήγηση επί του κρατικού προϋπολογισμού του υπουργείου Παιδείας για τη λειτουργία του Τεμένους και β) έκτακτους που προέρχονται από επιχορηγήσεις, δωρεές, κληρονομιές, κληροδοτήσεις και κάθε είδους εισφορές φυσικών ή νομικών προσώπων κ.λπ.».

Όπου Γιαννάκου, η υπουργός της ΝΔ που έφερε στην Παιδεία την Ρεπούση και τις όμοιές της. Αυτή είναι η ΝΔ, αυτοί είναι οι υπάλληλοι των ξένων που επί δεκαετίες συστηματικά υποσκάπτουν την ακεραιότητα της Πατρίδας μας.

Αγαπητοί αναγνώστες, η θλίψη και οι οδυρμοί δεν αρκούν, ούτε μπορούν να προλάβουν τα φονικά που πραγματοποιούν οι ισλαμιστές, ούτε να φέρουν πίσω στην ζωή τα θύματά τους. Όσο και αν ενοχλεί, το πρόβλημα του Μάντσεστερ, του Παρισιού, των Βρυξελλών, μπορεί εύκολα όπως σημείωσε ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Χρήστος Παππάς,  να γίνει πρόβλημα των Ελλήνων γιατί «το Μάντσεστερ δεν είναι μακριά, το Μάντσεστερ είναι στον Άγιο Παντελεήμονα, στο Αιγάλεω, στην Κυψέλη, στην Πλατεία Αμερικής και αλλού».

Με άλλα λόγια, όπως έλεγε η συχωρεμένη η γιαγιά μου, «όταν ακούς του γείτονά σου, περίμενε και τα δικά σου». Αλλά η λαϊκή σοφία προϋποθέτει έναν λαό εν εγρηγόρσει…

Στο σημερινό φύλλο δημοσιεύουμε ένα ενδιαφέρον άρθρο για την μαζική ύπνωση η οποία επιβάλλεται στον ελληνικό λαό μέσω γνωστού τηλεπαιχνιδιού (σελ. 5) Ο τούρκος επιχειρηματίας, αφού εξεδήλωσε την επιθυμία να εισέλθει στον χώρο των Ελληνικών ΜΜΕ, στο ανώτερα δυνατά κλιμάκια της πολιτικής ζωής της Ελλάδος,  ακολούθησε εναλλακτικό δρόμο, και επενδύοντας αναλογικά ελάχιστα αποκομίζει δεκάδες εκατομμυρίων «ζεστών» ευρώ τα οποία μεταφέρονται φυσικά στην γείτονα.

Αναρωτιέται κανείς πόσο ανόητος είναι αυτός ο λαός ώστε να χρηματοδοτεί αυτούς που οργανώνουν την λαθρομεταναστευτική εισβολή στην Πατρίδα μας, τους κατακτητές του, και αυριανούς σφαγείς του.

Ιδιαίτερα θα θέλαμε να προσέξετε στο σημερινό φύλλο την στήλη ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΡΗΣΤΟΜΑΘΕΙΑ (σελ.15). Όπως αναγνώστες της ΕΜΠΡΟΣ εύστοχα παρατηρήσατε, ήδη από το περασμένο φύλλο, ξεκινήσαμε να δημοσιεύουμε περί του βίου του Ηρακλέους. Με εξαιρετική πρωτοβουλία του συνεργάτη μας κ. Κοσκωλού, ο βίος και οι άθλοι του Ηρακλέους μεταφέρονται και στην αρχαία Ελληνική, και στην καθομιλουμένη. Σκοπός μας είναι να ενισχυθούν οι αναγνώστες μας στην προσπάθεια κατανόησης της συνέχειας της ελληνικής γλώσσας, πραγματοποιώντας μαζί με τον γνωστικό εμπλουτισμό, και γλωσσική εξάσκηση, ώστε η Αρχαία Ελληνική -που φαίνεται τόσο μακρυνή και απροσπέλαστη σε πολλούς, λόγω του μισητού τρόπου διδασκαλίας της Κλασικής Παιδείας  που παρέχουν οι καθηγητές της γενιάς του Πολυτεχνείου και τα αποκυήματά τους-, να γίνει εύληπτη και αντιληπτή από όλους τους αναγνώστες μας. Σήμερα όπως και χθες, οι Έλληνες μιλούμε την ίδια γλώσσα. Το ζήτημα είναι εάν θα εξακολουθήσουμε να μιλούμε και Αύριο. Το ζήτημα είναι εάν θα εξακολουθήσουμε να υπάρχουμε και Αύριο.

Ειρήνη Δημοπούλου – Παππά

(Φ. 202)

 

ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΔΗΜΑΡ-ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ Οι υπεύθυνοι της δυστυχίας σου

Χωρίς τίτλο.jpg

Για «φορολογικά βάρη», «μεταρρυθμίσεις» και «συμφωνίες» κάνουν λόγο οι υπάλληλοι του Βερολίνου και των Βρυξελλών, με το προσωπείο των πολιτικών δυνάμεων του τόπου. Ενώ η οικονομική δραστηριότητα του τόπου έχει μπει στην κατάψυξη, το ανθελληνικό κράτος των Μνημονίων επιβάλλει και νέα μέτρα στο υποζύγιο του Λαού.

Και ενώ το ελληνικό δράμα υλοποιείται από το αυτάρεσκα και ψευδώς αυτοαποκαλούμενο «συνταγματικό και δημοκρατικό τόξο», σε εχθρό αναγορεύονται οι Εθνικιστές του Λαϊκού Συνδέσμου, οι μόνοι που δεν κυβέρνησαν ακόμη, οι μόνοι που δεν ψήφισαν εθνοκτόνα μέτρα, οι μόνοι που αγωνίζονται για τα δίκαια του Εθνους και της Πατρίδος.

Ας θυμήσουμε στον Ελληνικό Λαό τι καλά τους προσέφερε η διακυβέρνηση του ψευτοδημοκρατικού, αντισυνταγματικού τόξου, αρπάζοντας ετσιθελικώς από τις τσέπες του και βάζοντας τα χρήματα στις τσέπες των δανειστών των κομμάτων της Μεταπολίτευσης:

Στο εμπόριο

– Αύξηση του ΦΠΑ από το 23% στο 24%.

– Μαζική μετάταξη προϊόντων (μακαρόνια, ρύζι, κλπ), και υπηρεσιών ευρείας κατανάλωσης ιδιαιτέρως δε της εστίασης και των μεταφορών, από ΦΠΑ 13% σε 24%.

– Κατάργηση σε τρεις δόσεις των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ που ίσχυαν στα νησιά του Αιγαίου.

– Κατάργηση του μειωμένου ειδικού φόρου κατανάλωσης (ΕΦΚ) για τα οινοπνευματώδη ποτά στα Δωδεκάνησα.

– Αύξηση του ΕΦΚ στα οινοπνευματώδη ποτά και τα τσιγάρα

– Επιβολή ειδικού φόρου κατανάλωσης 1 ευρώ/ 10 ml υγρού ηλεκτρονικού τσιγάρου.

– Επιβολή ΕΦΚ στο κρασί.

– Αύξηση φόρου στην μπύρα

– Επιβολή φόρου 10% στην συνδρομητική τηλεόραση.

– Επιβολή φόρου 5% στην σταθερή τηλεφωνία και το διαδίκτυο

– Αύξηση 3 λεπτά/ λίτρο του φόρου στην αμόλυβδη βενζίνη, 8 λεπτά στο ντίζελ κίνησης, 10 λεπτά στο υγραέριο κίνησης και 5 λεπτά/λίτρο στο πετρέλαιο θέρμανσης.

– Ειδικό τέλος διανυκτέρευσης για όλα τα τουριστικά καταλύματα από το 2018.

– Επιβολή φόρου στον καφέ 3 ευρώ/κιλό για τον καβουρδισμένο, 2 ευρώ για τον μη καβουρδισμένο, 4 ευρώ για τον στιγμιαίο κ.α. με αποτέλεσμα την αύξηση της τιμής τους ως και 10%.

Σε επαγγελματίες, μισθωτούς και συνταξιούχους

-Αύξηση των συντελεστών της «εισφοράς αλληλεγγύης» από το 2,8% στο 10%.

– Μείωση της έκπτωσης φόρου για τον προσδιορισμό του αφορολογήτου για τους μισθωτούς και συνταξιούχους από  2.100 ευρώ σε 1.900 ευρώ.

– Αύξηση συντελεστών  φορολογικής κλίμακας από  42% σε 45%.

– Κατάργηση  της αυτοτελούς φορολόγησης του εισοδήματος για τους ελεύθερους επαγγελματίες με συντελεστές 26% – 33% και φορολόγηση με συντελεστές ως και 45%.

– Αύξηση της προκαταβολής φόρου για τους επαγγελματίες και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις από 55% σε 100%.

– Αύξηση φορολογικού συντελεστή των επιχειρηματικών κερδών από 26% σε 29%.

– Αύξηση συντελεστή φορολόγησης των μερισμάτων από 10% σε 15%.

– Αύξηση του συντελεστή  «φόρου πολυτελούς διαβίωσης» από 10% σε 13% επί του ετήσιου τεκμηρίου για ΙΧ άνω των 2.500 κυβικών, και επιβολή φόρου στα σκάφη αναψυχής.

– Αύξηση του φορολογουμένου εισοδήματος ως παροχή σε είδος για την παροχή εταιρικών ΙΧ από τις επιχειρήσεις στους εργαζομένους τους. Το εισόδημα υπολογίζεται σε ποσοστό 80% αντί για 30% που ίσχυε επί του κόστους συντήρησης που εγγράφουν ως δαπάνη οι επιχειρήσεις στα βιβλία τους.

Στην ακίνητη περιουσία

– Αύξηση συντελεστών του συμπληρωματικού ΕΝΦΙΑ από 0,1- 1% που είναι σήμερα σε έως και 1,15%

– Αύξηση φορολογικών συντελεστών για εισόδημα από ενοίκια, από το 11% σε 15%, για εισόδημα έως 12.000, από 33% σε 35%  για εισόδημα από 12.000 έως 35.000 και από 33% σε 45% για εισόδημα πάνω από 35.000,

– Μείωση αφορολόγητου στα ακίνητα από 300.000 σε 200.000 ευρώ.

– Αύξηση συντελεστών για τον υπολογισμό του ΕΝΦΙΑ στα οικόπεδα.

– Αύξηση από 5/1000 σε 5,5/1000 του συμπληρωματικού ΕΝΦΙΑ για τα νομικά πρόσωπα.

Οι 10 νέες εισφορές από ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ

Από τον Ιανουάριο του 2015 μέχρι και σήμερα, 7 εκατομμύρια συνταξιούχοι, ασφαλισμένοι, μισθωτοί και ελεύθεροι επαγγελματίες, και εργοδότες έχουν επιβαρυνθεί φορολογικά.

Με τον νόμο Κατρούγκαλου για το ασφαλιστικό, ιδιαίτερα, η κυβέρνηση επέβαλε σε βάρος των συνταξιούχων, των μισθωτών και των ελευθέρων επαγγελματιών:

  1. Αύξηση της εισφοράς σε όλες τις κύριες συντάξεις υπέρ ΕΟΠΥΥ από 4% σε 6%, με αποτέλεσμα την έμμεση μείωση των αποδοχών 2,6 εκατομμυρίων συνταξιούχων. Τα 532 εκατ. ευρώ έσοδα για τον ΕΟΠΥΥ ετησίως, δεν περιήλθαν βεβαίως στους Ελληνες που το πληρώνουν, αλλά στην δωρεάν περίθαλψη των εκατομμυρίων λαθρομεταναστών που κατακλύζουν την χώρα μας.
  2. Εισφορά 6% επί όλων των επικουρικών συντάξεων υπέρ ΕΟΠΥΥ, με αποτέλεσμα την μείωση των αποδοχών 1,2 εκατομμυρίου συνταξιούχων από επικουρικές συντάξεις.
  3. Αύξηση εργοδοτικών εισφορών από 240.000 εργοδότες του ιδιωτικού τομέα, και το Δημόσιο, υπέρ της επικουρικής ασφάλισης από 3% σε 3,5%.
  4. Αύξηση των εργατικών εισφορών 2,7 εκ. μισθωτών του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα υπέρ της επικουρικής ασφάλισης από 3% σε 3,5%., με αποτέλεσμα την μείωση των καθαρών αποδοχών τους.
  5. Εργοδοτική εισφορά του Δημοσίου 3,33% για τον κλάδο κύριας σύνταξης των δημοσίων υπαλλήλων που διορίστηκαν έως 31/12/1992.
  6. Εισφορά 14% επί του καθαρού δηλωτέου εισοδήματος 650.000 αγροτών, ασφαλισμένων του τέως ΟΓΑ, για τον κλάδο κύριας σύνταξης
  7. Εισφορά 20% επί του καθαρού εισοδήματος 850.000 ελευθέρων επαγγελματιών, αυταπασχολούμενων και εργαζομένων με «μπλοκάκι».
  8. Εισφορά 6,9% επί του καθαρού δηλωτέου εισοδήματος 1,45 εκατομμυρίου ελευθέρων επαγγελματικών, αυταπασχολούμενων, εργαζομένων με «μπλοκάκι», και αγροτών υπέρ ιατρο-φαρμακευτικής περίθαλψης.
  9. Εισφορά 7% επί του καθαρού δηλωτέου εισοδήματος 350.000 ελευθέρων επαγγελματιών και των αυταπασχολούμενων (δικηγόρων, μηχανικών, γιατρών, κ.λ.π.) υπέρ επικουρικής σύνταξης.
  10. Εισφορά 4% επί του καθαρού δηλωτέου εισοδήματος ελευθέρων επαγγελματιών και αυταπασχολούμενων υπέρ εφάπαξ.

 

Ν. Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ: Άνευ όρων παράδοση της χώρας στους διεθνείς τοκογλύφους

Η χώρα παραδόθηκε στους ευρωπαίους τοκογλύφους και το ΔΝΤ με την σύμπραξη ολόκληρου του πολιτικού συστήματος πλην της Χρυσή Αυγής  που αγωνίζεται για αυτάρκεια και εθνική ανεξαρτησία ενάντια στην μνημονιακή υποταγή.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ

Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή

(Φ. 199)

 

Διαβάστε στο φύλλο 191 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

Διαβάστε στο φύλλο 191 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

  • Εμπρός, Ελληνική ψυχή!
  • ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Η Ελλάδα εγκαταλείπει το Αιγαίο -Το Τσεσμέ, το Μπαρμπαρός, και ο νέος πολιτικός χάρτης της Τουρκίας
  • ΓΝΩΜΗ:Τα «παιδιά» δεν έχουν μνήμη
  • ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Ιωάννης Σταμούλης, Πρόεδρος Ενώσεως Αξ/κών Πυροσβεστικού Σώματος: «Κάνουμε τον σταυρό μας να μην έχουμε δύο πυρκαγιές ταυτόχρονα»
  • Bόμβα για την μετανάστευση από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο
  • Θεσμός, Δεσμός, Εσμός
  • Η ιταλική Εαρινή Επίθεση
  • Οι εξοπλισμοί και το Εθνικό Κράτος
  • Καιροσκόποι, καταχραστές, σεχτιστές. Ποιοι είναι οι Γ.Γ. του ΚΚΕ;
  • Ο νεομάρτυς Μανουήλ εκ Σφακίων
  • Μαρίν Λεπέν εναντίον αντιφά
  • Εθνικιστές, όχι μαζοχιστές

Εβδομαδιαία Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ – Η φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί το Σάββατο 11 Μαρτίου 2017 και κάθε Σάββατο με 1.30 ευρώ

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Μοντέρνοι καιροί

Μοντέρνοι καιροί

«H Ελλάδα πρέπει να βγει από το ευρώ και να επιστρέψει στο δικό της νόμισμα. Απλώς χάνουν χρόνο». Αυτά δήλωνε ο Ντόναλντ Τραμπ το 2012. Όσοι ζουν σε συνθήκες πραγματικής ζωής, εκτός κομματικής και οικονομικής νομενκλατούρας, ξέρουν ότι πριν από πέντε χρόνια τα οικονομικά τους ήσαν καλύτερα, και μια συντεταγμένη απεξάρτηση από το ευρώ θα μας είχε τώρα οδηγήσει στην άλλη μεριά της μιζέριας και της απαξίωσης που γνωρίζει η χώρα μας και ο λαός μας, στην επανεκκίνηση και την ανασυγκρότηση της ζωής μας. Επομένως ο θείος Ντόναλντ, σαν να έχει δίκιο.

Αυτοί που μετρούν την ζωή των Ελλήνων, με τα νούμερα της Goldman Sachs, θα απαντήσουν βεβαίως πως οι Αμερικανοί έχουν τους λόγους τους να μας θέλουν εκτός ευρώ. Με την διαφορά ότι έχουμε κι εμείς τους δικούς μας λόγους. Αλλωστε, όπως η ιστορική γνώση δείχνει, το κέντρο των αποφάσεων δεν είναι οι ΗΠΑ, αλλά η Αγγλία. Οι συμμαχίες και οι κάθε λογής συμφωνίες, συμβόλαια και συναινέσεις, δεν είναι γραμμένες σε πέτρα, αλλά, ακόμη κι αυτές τις πέτρες, τις έσπασε ο προπάτοράς τους, Μωυσής, απηυδησμένος από τον λαό που έμπλεξε.

Αν παρατηρήσουμε τις λέξεις που χρησιμοποιούνται από εκείνους που προπαγανδίζουν την υποδούλωσή μας, -και «είναι πολλά τα λεφτά», όπως έδειξε η Χρυσή Αυγή στην Βουλή, αποκαλύπτοντας τα συμφέροντα πίσω από τα θαλασσοδάνεια κομμάτων και ΜΜΕ-, χρησιμοποιούνται με σκοπό την παραπλάνηση των μαζών. Με κύριο συνθετικό την «ελευθερία» και τον «άνθρωπο», όπως για παράδειγμα ο «φιλελευθερισμός», κρύβουν την καταστολή και την φυλάκιση του ανθρώπου. Ο κόσμος του «ελεύθερου εμπορίου» μόνο ελεύθερος δεν είναι. Εισβάλλει στην καθημερινότητά μας, αρπάζοντας από τους σπόρους που «απαγορεύεται» να καλλιεργούμε, έως την ελευθερία του λόγου, και επιβάλλοντας από μεταλλαγμένες τροφές ως τοξικές σκέψεις. Όμως, με εξαίρεση μια χολυγουντιανού τύπου καταστροφή του πολιτισμού όπως τον γνωρίζουμε, βήματα προς τα πίσω, δεν γίνονται στην Ιστορία. Ή, όπως λέγεται, «το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω». Το να επιχειρεί κανείς να αγνοήσει την διανοητική, δογματική, οικονομική και ιδεολογική πορεία της ανθρωπότητας, είναι ανόητο και ανώφελο.

Σε έναν κόσμο όπου η πληροφορία μεταδίδεται αστραπιαία από τους δορυφόρους, ένα σύστημα από φρυκτωρίες δεν θα ήταν κακό να υπάρχει, καλού-κακού. Αλλά δεν είναι το Αύριο που θα υποσχεθούμε στους πολίτες που μας εμπιστεύονται. Οι Ευρωπαίοι και ιδιαιτέρως οι εθνικιστές, πρέπει να βγούμε από τα ιδεολογικά ψευτοδιλήμματα που μας κρατούν μακριά από τους στόχους μας, και την νοσταλγία για ένα παρελθόν που δεν γνωρίσαμε, και να ασχοληθούμε ενεργητικά με αυτό που μπορούμε να επηρρεάσουμε: το Παρόν το δικό μας και των εθνών μας που έχουν ανάγκη από εθνικιστικές ηγεσίες. Αντί για την ανέξοδη αντίδραση, την γκρίνια, την ιδιωτική αδιαφορία και τις νευρώσεις του παρελθόντος, υπάρχει ένα Αύριο που περιμένει να χτιστεί από εμάς και όσους πιστεύουν σε αυτό.

Ο αντίπαλος δεν σταματά να εργάζεται και δεν έχει καμία έγνοια αν θα του πουν ότι είναι καλός ή κακός. Για να συγκαλύπτει τις καταστροφές που προκαλεί, έχει, άλλωστε, τις «φιλανθρωπίες», άλλη μια κατάχρηση της λέξεως άνθρωπος. Απληστοι και εγωκεντρικοί, οι μετέχοντες της καταστροφής του Πολιτισμού μας, δεν έχουν πλέον ανάγκη από τα έθνη και τα κράτη. Σε έναν κόσμο εκπαιδευμένων τεχνοκρατών, γιατί να χρειάζεται να πείθουν, να εκβιάζουν ή να εξαγοράζουν κυβερνήσεις, που μπορεί να τους εμποδίσουν κάποτε να κάνουν «ελεύθερα» την δουλειά τους, να ικανοποιούν τις φιλοδοξίες τους και να ελέγχουν όλους και όλα; Θέλουν την «παγκόσμια διακυβέρνηση» που ζήτησε ο Τζέφρυ Παπανδρέου και υλοποιούν οι διάδοχοί του.

Οι εθνικιστές που ανεβαίνουν σε ολόκληρη την Ευρώπη θα επιχειρήσουν να ανακατέψουν τα χαρτιά του εν εξελίξει παιχνιδιού, και να καθυστερήσουν ή να ανακόψουν την εξέλιξή του. Οι βίαιες επιθέσεις εναντίον του νέου προέδρου των ΗΠΑ, και όσων εκφράζονται υπέρ της εθνικής κυριαρχίας, σκοπό έχουν να ξεπλύνουν τα εγκλήματα των προκατόχων του. Η Αμερικανική καθεστωτική Αριστερά των Δημοκρατικών, θέλει να ξεχαστεί η Λιβύη και το Αφγανιστάν ή όπως ξεχάστηκαν η Χιροσίμα, το Ναγκασάκι, το Βιετνάμ. Θέλουν να πείσουν πως ό,τι μεσολάβησε μεταξύ Χίτλερ και Τραμπ ήταν φυσιολογικό. Πως πριν την εκλογή Τραμπ, τα πράγματα ήσαν καλά (για ποιον;), και αυτή η ψευδαίσθηση της προ Τραμπ «χρυσής εποχής» εξυπηρετεί το να ξαναχτίσουν την μάσκα του ανθρωπιστή πάνω στο αληθινό πρόσωπο της βαρβαρότητας.

Ο πολιτικός αναλφαβητισμός των συγχρόνων μας εξυπηρετεί την επιβολή των Σοφών. Το σχέδιο υπάρχει. Αλλά δεν είναι καθόλου βέβαιον ότι θα πετύχει. Είναι πολύ πιθανόν να οδηγήσει την Ευρώπη στην αναζήτηση της ταυτότητάς της. Όλως παραδόξως, πολλές από τις μετά Χριστόν παραδοσιακές αξίες της, ταυτίζονται με τις παραδοσιακές αξίες όχι του πολιτικού Ισλάμ αλλά των μουσουλμάνων. Ποιος ξέρει πώς θα λειτουργήσει ο συγχρωτισμός; Ζούμε σε ενδιαφέροντες καιρούς.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ – ΠΑΠΠΑ

(Φ. 186)

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑