Αναζήτηση

Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ

Εβδομαδιαία εθνική εφημερίδα

Ετικέτα

ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Δυνατοί – Εθνικιστές – Έλληνες

Δυνατοί - Εθνικιστές - Έλληνες

Εδώ και καιρό, η «Δεξιά» προετοιμάζει ένα (ακόμη) «ακροδεξιό», «πατριωτικό», και όπως αλλιώς μπορεί να το ονομάσει, ανάχωμα, με σκοπό να σταματήσει τους Έλληνες από το να πάρουμε την Πατρίδα μας πίσω. Αυτή η «Δεξιά» που μετρά κουκιά για μετεκλογική εξαφάνιση των Πατριωτών, δεν διαφέρει σε τίποτε από την Αριστερά η οποία στήνει τα παρακλάδια της σαν αυτό της ΠΟΣΠΕΡΤ, προκειμένου να εμποδίσει τον Λόγο και τις Ιδέες των Ελλήνων Εθνικιστών από το να φθάσουν στους ακροατές και τους τηλεθεατές της δημόσιας ραδιοφωνίας και τηλεοράσεως.

Και στην αίθουσα του δικαστηρίου, αλλά και στην κοινωνία, οι Έλληνες Εθνικιστές οφείλουν να απαιτήσουν τον σεβασμό του δικαιώματος της τρίτης πολιτικής δυνάμεως της χώρας, και μέσω αυτής όλων των Ελλήνων που την στηρίζουν, στην ελευθερία της Σκέψεως και του Λόγου. Κανένας «εργατοπατέρας» δεν μπορεί να αφεθεί να πιστεύει πως «δικαιούται» να καταστρατηγεί αυτά τα θεμελιώδη δικαιώματά μας, ιδιαιτέρως μέσω διαύλων που αποτελούν ιδιοκτησία όλων μας, και όχι βεβαίως των αυτόκλητων «δημοκρατών» που φιμώνουν αντιδημοκρατικά τους πολιτικούς και ιδεολογικούς αντιπάλους τους.

Εάν αυτό συμβεί, εάν η αυθαιρεσία και η εμπάθεια αφεθούν από την Δικαιοσύνη να υποκαταστήσουν τα θεμελιώδη θέσφατα, τότε όποιος διαθέτει πρόσβαση σε ένα μοχλό εξουσίας, θα μπορεί να επεμβαίνει στην εύρυθμη λειτουργία της ιδιωτικής και της δημόσιας ζωής συνελλήνων με τους οποίους δεν συμφωνεί. Και επειδή όπως λέει ο σοφός λαός «έχει ο καιρός γυρίσματα», κανείς δεν θέλει να ισχύσει το «όταν ακούς τον γείτονά σου, περίμενε και τα δικά σου».

Σε ό,τι αφορά τους Εθνικιστές, οι σημερινοί πρωτοπόροι της ανάστασης του Έθνους, και αυριανοί ηγέτες του, δεν έχουν δικαίωμα στους φόβους τους. Από την θέση ισχύος που έχουν κερδίσει στην καρδιά και τον νου των Ελλήνων, έχουν καθήκον να εργαστούν για ένα κίνημα που θα διέπεται και θα αγκαλιάζει όσους ενστερνίζονται τις θεμελιώδεις Αρχές που ενώνουν το Έθνος μας.
Το δίλημμα των καιρών μας, το έχουμε ξαναγράψει, δεν είναι «Αριστερά ή Δεξιά». Βεβαίως, η πατριδοκάπηλη Νέα Δημοκρατία γνωρίζει τις πολιτικές συμπεριφορές των πελατών της και αναλόγως ψαρεύει στον πατριωτικό χώρο είτε μέσω πολιτευτών είτε μέσω παραποτάμων οι οποίοι κατά καιρούς κατασκευάζονται και χρηματοδοτούνται, για να απορροφηθούν μετά την εκμετάλλευσή τους.

Το προς αποφυγήν παράδειγμα της «Εθνικής Παράταξης» του Στ. Στεφανόπουλου είναι πάντοτε επίκαιρο. Θα πρέπει να θυμίσουμε ότι η ηγεσία της «Δεξιάς», από τον «Εθνάρχη» που ανέδειξε το «κόμμα του εγκλήματος και της προδοσίας» κατά Γεώργιο Παπανδρέου σε κοινοβουλευτικό εταίρο, ως τον προσφάτως εκλιπόντα πρωθυπουργό, στον οποίον οφείλουμε να πιστώσουμε την εξάλειψη κάθε ψευδαίσθησης πως υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην «Δεξιά» και την «Αριστερά», ήδη από την συγκυβέρνηση ΝΔ-ΚΚΕ του 1989, μέχρι και τον σημερινό μνημονιακό συνεργάτη του ΣΥΡΙΖΑ, ανέκαθεν υπεκλήθη στην ιδεολογική κυριαρχία της Αριστεράς, έρμαιο των μετεμφυλιοπολεμικών συμπλεγμάτων της, και αυτουργός της προδοσίας όσων έδωσαν την ζωή τους για να παραμείνει η Ελλάδα έξω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα και την εξαθλίωση της Σοβιετίας.

Σε αυτήν την «Δεξιά» και τα κατά καιρούς αναχώματα που στήνει, δεν μπορεί ο λαός να έχει καμία εμπιστοσύνη. Υπάρχουν όμως και αυτοί για τους οποίους οι υποκριτικές συμπεριφορές όσων επί δεκαετίες διήρεσαν τον λαό μας, την ίδια ώρα που συνέτρωγαν και νέμονταν την εξουσία, δεν έχουν καμία πραγματική ισχύ. Σήμερα που ο κατά φύσιν τρόπος ζωής μέσα σε έναν κόσμο που παραδέρνει άσκοπα, αποτελεί πράξη επαναστατική, σκοπός μας πρέπει να είναι η σύμπηξη μιας βάσης αυθεντικής συνεννόησης, στηριγμένης στις αρχές του εθνικού ριζοσπαστισμού, μια αναγκαιότητα που θα προκύψει μέσα από το χάος της παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας.

Αυτόν τον νέο κόσμο τον κουβαλούν ήδη μέσα τους πολλοί άνθρωποι που δεν ανήκουν στον παρηκμασμένο, εφησυχασμένο όχλο των προς σφαγήν προβάτων. Σε αυτούς, η εσωτερική αντιπαράθεση με τον καθωσπρεπισμό και τον συμβιβασμό, θα καθοδηγήσει τις πράξεις τους. Τις πράξεις εκείνων των γενναίων που σε κάθε εποχή διαλέγουν να «ανεβούν στην ράχη του τίγρη» κατά Έβολα, και για να αποφύγουν τη θανατερή του ανάσα, μα και, αν πετύχουν να κρατηθούν γερά επάνω του, να τον καθοδηγήσουν προς τον δικό τους προορισμό.

Για να το επιτύχει βεβαίως αυτό, θα πρέπει ο αναβάτης να έχει την αναγκαία διαίσθηση, την επιμονή και την αποφασιστικότητα, αλλά και μια σχετική απόσταση από την διαδικασία της σήψεως. Γι’ αυτό και υπακούει όχι σε νόμους που αλλάζουν, και νομοθέτες που διαφθείρονται και διαφθείρουν, αλλά σε κώδικες εναρμονισμένους με την Δύναμη της Ζωής. Πρέπει να έχει την ενεργητικότητα που θα του επιτρέψει να σκοπεύσει μακριά, μέσα στις εχθρικές γραμμές, και όχι να χτυπά άσκοπα γύρω του «αγανακτισμένος», επειδή δεν έχει την δύναμη να χτυπήσει τους εχθρούς του.

Όποιος αποδέχεται τις αρχές μιας εξουσίας με σκοπό την Εθνική Ανεξαρτησία και την Κοινωνική Δικαιοσύνη, -και δημοκρατικότερη από αυτήν των Εθνικιστών δεν υπήρξε και δεν υπάρχει-, ανήκει στις γραμμές των Εθνικιστών αγωνιστών. Και για να τελειώνουμε με τους επιθετικούς προσδιορισμούς που επιβάλλουν οι αντίπαλοι και συχνά υιοθετούν και οι Εθνικιστές, και πολλοί «χλιαροί» Έλληνες: Τις Ιδέες, τους σκοπούς και την δημοκρατικότητά μας, δεν θα την κρίνουν οι πολιτικοί αντίπαλοί μας, οι ορκισμένοι εμπαθείς, αδιάντροποι και ανήθικοι εχθροί μας που εύχονται, προπαγανδίζουν και απεργάζονται την πολιτική αλλά και την φυσική μας εξόντωση.

Αν οι Έλληνες θέλουν να ζήσουν, πρέπει να σταματήσουν να ομφαλοσκοπούν παίζοντας το παιχνίδι του κόμματος των πολιτικών κομμάτων, που μολύνει με τις λεπρώδεις σάρκες του τον εθνικό βίο. Και αντί να χτυπά εκεί που οι αντιπατριώτες και ανθέλληνες του υποδεικνύουν από τα ΜΜΕ, ας δει τι μπορεί να κάνει –αν μπορεί να κάνει…- για να σωθεί η Πατρίδα, με ή χωρίς από μηχανής θεό.

Οι Εθνικιστές είναι εδώ και είναι η μοναδική ελπίδα Ελευθερίας του Ελληνικού Εθνους.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ – ΠΑΠΠΑ

(Φ. 203)

Advertisements

ΟΙ «ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ» ΕΛΙΤ ΚΑΙ H ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΒΡΑΖΟΥΣΑΣ ΠΑΘΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

Χωρίς τίτλο.jpg

Ενα σύνθημα, γραμμένο εδώ και τουλάχιστον πέντε χρόνια στον τοίχο του δημοτικού γυμναστηρίου της Νέας Ιωνίας Αττικής, εκτεθειμένο στα μάτια των παιδιών του 2ου Γυμνασίου του δήμου, το οποίο χωρίζεται με μεσοτοιχία από αυτό, λέει:

«Ή οι φασίστες ή εμείς δε γαμ – – – αι και η πατρίς»

Πέραν της χυδαιότητας, το σύνθημα καταρρίπτει τους ιδεολογικούς κομπογιαννιτισμούς της κοινοβουλευτικής Αριστεράς και συνολικά του «δημοκρατικού τόξου» περί πατρίδος, ομολογώντας ότι οι «αντίφα» δημοκράτες, που καλούν τους πάντες να τσακίσουν τους «φασίστες», αποτελώντας το παρακρατικό χέρι των αντιφασιστικών ελίτ της χώρας, εμμέσως πλην σαφώς αποκαλύπτουν δια του συνθήματος, ότι ελίτ και πλέμπα από κοινού, μισούν την πατρίδα και ότι στην συνείδησή τους ο εθνικισμός (δηλαδή οι «φασίστες») και η πατρίδα (δηλαδή ο οίκος του έθνους) είναι πράγματα ταυτόσημα.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει όταν τουρκικά αθλητικά σωματεία αγωνίζονται εναντίον ελληνικών επί μικρασιατικού εδάφους και οι Τούρκοι για να ενοχλήσουν τους Έλληνες, ξεδιπλώνουν στις κερκίδες πανό που απεικονίζουν τον Μωάμεθ να κατακτά στην Πόλη. Με αυτό τον τρόπο, ενώ πετυχαίνουν να εξοργίσουν τους Έλληνες, αναγνωρίζουν μια αλήθεια που οι Τούρκοι αρνούνται μανιωδώς, ότι δηλαδή η Πόλη είναι Ελληνική.

Οι αντίφα-αριστεροί και οι αντιφασιστικές ελίτ που τους στηρίζουν, μισούν θανάσιμα και το ελληνικό έθνος και τον «οίκο» αυτού του έθνους, δηλαδή την ελληνική πατρίδα.

Βέβαια, όταν στο πρόσφατο παρελθόν, έχει προϋπάρξει η περίφημη κασέτα, στην οποία φέρεται ο πρωθυπουργός της χώρας με χυδαιότητα ανάλογη του παραπάνω συνθήματος, να διατάσσει την δίωξη πολιτικών του αντιπάλων, επειδή είναι «φασίστες», η «αδιαφορία» του δήμου είναι πταίσμα.

Όταν έχουν δολοφονηθεί άνθρωποι στην μέση του δρόμου με μαφιόζικο τρόπο και κανένας, μα ούτε ένας, από όλο το φάσμα του πολιτικού κόσμου δεν καταδίκασε το έγκλημα, επειδή οι δολοφονηθέντες ήταν «φασίστες», τότε πραγματικά η «αδιαφορία» του δήμου είναι πταίσμα.

Είναι αδύνατον ομάδες αναρχικών να ενεργούν με τον συντεταγμένο τρόπο που βλέπουμε καθημερινά, αν δεν υπάρχει κεντρική διοίκηση, οικονομική στήριξη, και τηλεοπτική «νομιμοποίηση» της δράσης τους, που προκύπτει μέσω μιας υποτιθέμενης κριτικής, η οποία όμως δεν καταδικάζει με κατηγορηματικό τρόπο τις ενέργειές τους, προσδίδοντας στις πράξεις τους ένα χαρακτήρα κοινωνικά αποδεκτού πολιτικού ακτιβισμού, μια ιδεολογία «αναβράζουσας παθητικότητας», εργαλείο του συστήματος, που θέλει να εκτονώσει τον θυμό των πολιτών για τα δεινά που υφίστανται. Του συστήματος που βάζει κάποιες ομάδες να κάνουν  ζημιές on camera για να ικανοποιήσουν το λαϊκό αίσθημα που ζητά την τιμωρία των υπευθύνων για την κατάντια της Ελλάδος.

Κλασικό παράδειγμα τα καλόπαιδα του «Ρουβίκωνα» που «προστατεύουν» δυναμικά τους πολίτες από τις κρατικές αυθαιρεσίες.

Αυτούς τους τύπους που παρελαύνουν ένοπλοι μπροστά στις κάμερες, και παρεμβαίνουν …. δυναμικά διώχνοντας δήθεν τον συμβολαιογράφο που πάει να κάνει πλειστηριασμούς πρώτων κατοικιών, οι οποίοι πλειστηριασμοί γίνονται με άλλο τρόπο ή στο διπλανό γραφείο.

Η αναποτελεσματικότητα αυτής της «αναβράζουσας παθητικότητας» σε συνδυασμό με την πάντοτε ατελέσφορη «αντιστασιακή» δράση του ΠΑΜΕ και των συνδικαλιστικών οργανώσεων, σε συνδυασμό με την επιτηδευμένα στρεβλή προβολή των εθνικιστικών ιδεών, βυθίζει τον λαό σε ιδεολογικό τέλμα και πολιτική απελπισία και αδιέξοδο.

Οι αντιφασιστικές ελίτ και η ιδεολογία της αναβράζουσας παθητικότητας είναι χαρτιά του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού για την επιβολή της παγκοσμιοποίησης.

Όμως ό,τι και να κάνουν οι Έλληνες Εθνικιστές του Λαϊκού Συνδέσμου είναι εδώ και θα παραμείνουν εδώ.

Εμείς γνωρίζουμε ποιοι είναι και πόσο «βρώμικοι» και δηλητηριώδεις είναι. Αυτοί δεν γνωρίζουν το πόση αντοχή, υπομονή και ανοσία διαθέτουμε!

Α.Κ.

(Φ. 202)

 

 

Μαθήματα θρησκευτικών και σεξουαλικής αγωγής – Παιδεία ή ιδεολογία;

Χωρίς τίτλο.jpg

Το πολιτικά επίκαιρο θέμα των μαθημάτων θρησκευτικών και σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης δεν είναι καινούριο ούτε μόνο ελληνικό. Έχει δε ποικίλες όψεις και αντιλεγόμενες απόψεις, είτε οφείλονται σε προλήψεις, είτε σε εμπειρίες, είτε σε ειδικές μόνο γνώσεις, είτε σε εκτεταμένη άγνοια.

Μια μόνο αλλά σημαντική άποψη είναι η νομική η οποία διατυπώνεται από έγκυρους ειδήμονες. Διαπιστώνουν ότι το εισηγμένο μάθημα Συγκριτικής  Θρησκειολογίας-όχι θρησκευτικών-, ασκεί σύγχυση και προσηλυτισμό στους άπειρους και ανήλικους -μέχρι τα  18- μαθητές, είναι πράξη αξιόποινη, αντισυνταγματική και αντίθετη προς το άρθρο 2 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: «Το μάθημα θρησκευτικών πρέπει να είναι σύμφωνο προς τις θρησκευτικές και φιλοσοφικές πεποιθήσεις των γονέων». Πρόκειται για το γνωστό Φυσικό Δίκαιο των γονιών να ασκούν το δικαίωμα τους στην σωματική και πνευματική ανάπτυξη των τέκνων τους.

Το οποίο δικαίωμα και τα ποικίλα παιδομαζώματα, Τούρκων και μη, δεν σεβάστηκαν.

Η ουσία όμως από παιδαγωγικής πλευράς, δεν αντιμετωπίζεται στο νομικοπολιτικό  πλαίσιο.

«Τα κόμματα κομματιάζουν την Ελλάδα μας!…» Μακρυγιάννης

Οι προοδευτικοί, ως γνωστόν, απειλούν ή απλά υπόσχονται ν’ αλλάξουν τα πάντα γιατί έτσι καταξιώνουν την υπεροχή τους έναντι των συντηρητικών και παίρνουν ψήφους! Οι οποίοι όμως συντηρητικοί τα βρίσκουν όλα καλά και τ’ αφήνουν σχεδόν ως έχουν! Ικανοποιούν έτσι τους ήσυχους, τους βολεμένους στείρους ψηφοφόρους τους. Τα κόμματα και ο μηχανισμός συμφερόντων τους πάνε μπροστά κι ακολουθούν οι οπαδοί με τα συνθήματα και σημαιάκια, χωρίς σκέψη δική τους και χωρίς θέληση, με τις ελπίδες τους, που κάθε τόσο διαψεύδονται. «Τα κόμματα κομματιάζουν την Ελλάδα μας!» βροντοφώναξε κάποτε ο Μακρυγιάννης. Πού ’ναι οι Έλληνες για να την γλιτώσουν;

Το Μάθημα θρησκευτικών να καταργηθεί ή να ανανεωθεί;

Ποιος είναι ικανοποιημένος από τα θρησκευτικά στο σχολείο; Να καταργηθούν λοιπόν ή ν’ αλλάξουν; Ποιος είναι ικανοποιημένος από τη δημοκρατία μας – της αδικίας, της αδιαφάνειας, της διαφθοράς, της διαπλοκής; Ποιος όμως προτείνει την κατάργησή της;

«Θέλετε παιδεία; Δώστε μου υποδείγματα!» είναι τίτλος άρθρου του σοφού Καθηγητή Α. Τσιριντάνη («Ο ανθρωπισμός» Β΄). Χρειάζονται όμως φωτισμένοι δάσκαλοι γι’ αυτό. Υπάρχουν τέτοιοι δάσκαλοι της ανιδιοτελούς προσφοράς, του μεγαλείου της θυσίας,  της πύρινης αλήθειας σ’ ένα κόσμο υποκρισίας και φαρισαϊσμού; Τότε μη φοβάστε ούτε για την Ορθοδοξία του αγώνα και της θυσίας, ούτε για το μάθημα των θρησκευτικών. Ο Έλληνας, με την ελληνική παιδεία «σκέπτεται ειλικρινά και μιλάει ελεύθερα». Και την μεταδίδει, με την ακτινοβολούσα ανθρωπιά του, και στις λοιπές ψυχές, όπως έκανε ανά τους αιώνες:

«…Ανάμεσα τους ήταν κάποιοι Έλληνες για να ζητήσουν τον Ιησού και να τον προσκυνήσουν…». «Όταν το έμαθε ο Ιησούς είπε «Ήρθε η ώρα να δοξασθεί ο υιός του ανθρώπου» (Ιωάννης Ιβ: 12)…».

«Βάλτε στην ψυχή σας την Ελλάδα και θα νιώσετε κάθε είδος μεγαλείου…» Γι αυτό και τον αφελληνισμό του σχολείου μας τον έβαλαν πρώτο στόχο οι «Μεταρρυθμίσεις» – προοδευτικών και συντηρητικών, που «το ίδιο βλάφτουν και οι δύο τη Συρία». Αν δεν το νιώσουμε αυτό καλά μέσα μας και δεν αποκτήσουμε αυτοσυνειδησία, θα διαιωνίζεται και θα βαθαίνει το πρόβλημα της αναγέννησης της παιδείας μας.

Τι είναι στ’ αλήθεια η Ελλάδα;

Ας θυμηθούμε το Σολωμό! «Εθνικό είναι ότι το αληθινό». Και τι είναι στ’ αλήθεια η Ελλάδα; Ανοιχτοί ορίζοντες και Φως, φαντασία και ποίηση. Ομορφιά και Αναζήτηση, Διάλογος και Ευθύτητα, Ταξίδι και Όνειρο, Ελπίδα και Αγάπη, Φιλία και έρωτας. Ελευθερία και Δημιουργία…

Σεξουαλική αγωγή στα σχολεία;

Κατ’ αρχήν, θα πρέπει να τονιστεί ότι η έλλειψη «σεξουαλικής αγωγής» των νέων δεν είναι γνώρισμα της Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινωνίας, αλλά φαινόμενο παγκόσμιο. Έρευνα μεταξύ 18.000 παιδιών στην Αμερική αποκάλυψε καταπληκτική άγνοια στο σεξουαλικό θέμα. Πράγματι, ενώ βομβαρδίζονται συνεχώς με βιβλία, άρθρα, φιλμ και διαφημίσεις, οι πολυπράγμονες έφηβοί μας αγνοούν την αληθινή έννοια του sexus. Γύρω από το γενετήσιο θέμα έχουν δημιουργηθεί μύθοι, τους οποίους είναι ανάγκη να διαλύσουμε. Μύθος είναι ο περιορισμός του θέματος στην ενστικτώδη μόνο  μορφή του. Μύθος είναι η υποτίμηση της δύναμης του ενστίκτου. Μύθος ο αποχωρισμός του sexus από το σύνολο της ζωής.

Εφαρμόστηκαν τα σεξουαλικά μαθήματα στη Δανία και Σουηδία και τ’ αποτελέσματα ήταν απρόσμενα αρνητικά. Ξεχάστηκε ότι αυξήθηκε εντυπωσιακά η εγκληματικότητα των ανηλίκων σ’ αυτές τις χώρες, ύστερα από αυτό το πείραμα; Κλοπές, και βιαιότητες από τα παιδιά του Δημοτικού ήδη, εγκυμοσύνες 12 χρονών κοριτσιών, αφροδίσια νοσήματα… Οι Γάλλοι ομολογούν ότι το μάθημα της σεξουαλικής αγωγής απέτυχε στην χώρα τους, λόγω του ότι την δίδαξαν αναρμόδια πρόσωπα.

Οι κοινωνίες ανέκαθεν περιέβαλαν τον γενετήσιο κύκλο με σχετικές ιεροτελεστίες ενηλικίωσης, γάμου, γέννησης ως μυστήρια της ζωής. Μια σύγχρονη μητέρα (Μαρία Λαμπαδαρίδου – Πόθου) συμβουλεύει το γιο της: «Να θυμάσαι πάντα το θαύμα ότι γεννήθηκες! Κι αν οι καιροί μας είναι ανίκανοι για ένα τέτοιο θαύμα, να θυμάσαι ότι τους καιρούς τους φτιάχνουν άνθρωποι και άνθρωποι τους αλλάζουν».

ΗΒΗ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Γ.Γ. Ελληνικού Κέντρου Αγωγής

(Φ. 190)

 

 

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑