Αναζήτηση

Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ

Εβδομαδιαία εθνική εφημερίδα

Ετικέτα

ΙΣΛΑΜ

Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Ασάφειες, Μύθοι και Πραγματικότητες

Χωρίς τίτλο

Μέρος ΝΣΤ΄

ΟΚόμης Αρτύρ ντε Γκομπινώ στο πολύτιμο όσον και  λίαν πρωτότυπο εγχειρίδιόν του περί της ανισότητος των ανθρωπίνων φυλών (δέκατο τέταρτο κεφάλαιον  με τίτλον «Απόδειξη της διανοητικής ανισότητος των φυλών-Αντίθετοι πολιτισμοί είναι αμοιβαίως απεχθείς. Υβριδικές φυλές έχουν εξ ίσου υβριδικούς πολιτισμούς») γράφει:

«Οι σχέσεις του ελληνικού με τον περσικό πολιτισμό ήσαν πολλαπλές και αναπόφευκτες. Ένα μεγάλον μέρος του Ελληνικού πληθυσμού – το πλουσιότερον, αν όχι το πλέον ανεξάρτητο – συνεκεντρούτο στις πόλεις της Συριακής ακτής και στις αποικίες της Μικράς Ασίας και του Ευξείνου. Αυτές, αμέσως μετά την ίδρυσή τους, απερροφήθησαν από τις κτήσεις του Μεγάλου Βασιλέως. Οι κάτοικοι έζων υπό το βλέμμα του σατράπη, αλλά σε κάποιον βαθμό διετήρησαν τα δημοκρατικά τους θεσμικά όργανα. Και πάλιν, η Ελλάς, η Ελλάς που ήταν ελευθέρα, ήταν πάντοτε σε στενή επαφή με τις πόλεις της ασιατικής ακτής.

Συνεχωνεύθησαν ποτέ οι πολιτισμοί των δύο χωρών σε έναν;

Γνωρίζουμε καλώς ότι δεν συνεχωνεύθησαν !

Οι Έλληνες εθεώρησαν τους ισχυρούς τους εχθρούς ως βάρβαρους και η περιφρόνησή τους πιθανώς τους επεστράφη με ανάλογον ενδιαφέρον. Τα δύο έθνη ήρχοντο συνεχώς σε επαφή, αλλά οι πολιτικές ιδέες τους, οι ιδιωτικές τους συνήθειες, η εσωτερική σημασία των δημόσιων ιερών, το εύρος της τέχνης τους και οι μορφές της διακυβερνήσεώς τους, παρέμειναν αρκούντως διαφορετικές. Στα Εκβάτανα ανεγνωρίζετο μόνον μία Αρχή. Ήταν κληρονομική και περιορισμένη υπό ορισμένους παραδοσιακούς τρόπους, αλλά κατά τα άλλα ήταν απόλυτος. Στην Ελλάδα η ισχύς υποδιαιρέθηκε ανάμεσα σε ένα πλήθος διαφορετικών κυριάρχων. Η κυβέρνηση ήταν μοναρχική στην Σπάρτη, δημοκρατική στην Αθήνα, αριστοκρατική στην Σικυώνα, τυραννική στην Μακεδονία – ένα παράξενο ιδιάζον κράμα! Μεταξύ των Περσών, η κρατική θρησκεία ήταν λίαν εγγυτέρα προς την αρχέγονο ιδέα της θείας απορροής. Εφανέρωνε την ίδια τάση προς ενότητα όπως η ίδια η κυβέρνηση και διέθετε μιαν ηθική και μεταφυσική σημασία που δεν εστερείτο κάποιου φιλοσοφικού βάθους.

Ο ελληνικός συμβολισμός, από την άλλη πλευρά, αφορούσε απλώς τις διάφορες εξωτερικές εμφανίσεις της φύσεως και απεδόθη σε μιαν αποθέωση της ανθρωπίνης μορφής. Η θρησκεία άφησε στους νόμους του κράτους την δραστηριότητα του ελέγχου της συνειδήσεως του ανθρώπου. Μόλις εξεπληρούντο οι οφειλόμενες ιεροτελεστίες και απεδίδετο η πρέπουσα τιμή  προς τον τοπικό θεό ή ήρωα, το καθήκον της πίστεως είχεν εκπληρωθεί. Επιπλέον, οι ίδιες οι ιεροτελεστίες, οι θεοί και οι ήρωες ήσαν διαφορετικοί σε απόσταση ολίγων μιλίων. Παρά το ότι, σε κάποια ιερά όπως η Ολυμπία ή η Δωδώνη, φαίνεται να ανευρίσκουμε την λατρεία, όχι κάποιας ειδικής δυνάμεως της φύσεως, αλλά της ιδίας της κοσμικής αρχής, μια τέτοια ενότης καθιστά πλέον αξιοσημείωτο την διαφορετικότητα των υπολοίπων, διότι αυτό το είδος λατρείας ενετοπίζετο σε μερικές απομονωμένες θέσεις. Εκτός αυτού, το μαντείον της Δωδώνης και η λατρεία του Ολυμπίου Διός ήσαν ασυνήθιστες εισαγωγές.

Όσον αφορά στα ιδιωτικά έθιμα των Ελλήνων, δεν είναι καθόλου απαραίτητο να δείξουμε πόσον διαφέρουν από εκείνα των Περσών. Διότι εάν μια γεναία, χαρωπή και κοσμοπογυρισμένη νεολαία εμιμείτο τις συνήθειες των αντιπάλων, πολύ πολυτελέστερες και εξωστρεφέστερες από τις ελληνικές, θα εξετίθετο στην δημοσία περιφρόνηση. Μέχρις την εποχή του Αλεξάνδρου – με άλλα λόγια, κατά την μεγάλη, γόνιμο και ένδοξο περίοδο του Ελληνισμού – η Περσία, παρά την συνεχή πίεσή της, δεν ημπορούσε να προσηλυτίσει την Ελλάδα στον πολιτισμό της.

Με τον ερχομό του Αλεξάνδρου, αυτό επεβεβαιώθη με παράδοξον τρόπο : Οι άνθρωποι, όταν είδαν την Ελλάδα να κατακτά το βασίλειον του Δαρείου, επίστευσαν για μια στιγμή ότι η Ασία επρόκειτο να γίνει Ελληνική ή, ακόμη καλύτερον, ότι οι πράξεις βίας που εξεδηλώθησαν στην παράνοια μιας νύκτας από τον κατακτητή ενάντια στα μνημεία της κατακτηθείσης χώρας, ήσαν μέσα στην υπερβολή τους, μια απόδειξη περιφρονήσεως καθώς και μίσους. Αλλά ο πυρπολητής της Περσεπόλεως συντόμως ήλλαξε γνώμη. Η αλλαγή ήταν τόσον πλήρης, ώστε ο σχεδιασμός του έγινε εν τέλει φανερός : Απλώς και  σαφώς, ηθέλησε να υποκαταστήσει με τον εαυτόν του την δυναστεία των Αχαιμενιδών και να κυβερνήσει ωσάν τον προκάτοχό του ή τον μεγάλο Ξέρξη, με την Ελλάδα ως μιαν απόφυση της αυτοκρατορίας του. Με τον τρόπον αυτό, το περσικό κοινωνικό σύστημα θα ημπορούσε να απορροφήσει εκείνο των Ελλήνων.

Παρ’ όλα αυτά, παρ’ όλη την εξουσία του Αλεξάνδρου, τίποτα τέτοιο δεν συνέβη εν τέλει. Οι στρατηγοί και οι στρατιώτες του ουδέποτε εσυνήθισαν να τον βλέπουν στο μακρύ ράσο του, να φορεί έναν κεφαλόδεσμο στην κεφαλή του, να περιβάλλεται από ευνούχους και να αρνείται την χώρα του. Μετά το θάνατό του, το σύστημά του εσυνεχίσθη από μερικούς από τους διαδόχους του. Ωστόσον, ήσαν αναγκασμένοι να το μετριάσουν. Και πώς ημπόρεσαν, επακριβώς, να ανεύρουν τον μέσον όρο που κατέστη η φυσιολογική κατάσταση των Ασιατών της παραλίας και των Ελληνο-Αιγυπτίων; Απλώς επειδή οι υπήκοοί τους απετέλουν έναν μικτό πληθυσμό Ελλήνων, Συρίων και Αράβων, που δεν είχαν λόγο να αρνηθούν τον συμβιβασμό. Όμως, όπου οι φυλές παρέμειναν διακεκριμένες, όλοι οι όροι της ενότητος ήσαν αδύνατοι και κάθε χώρα παρέμεινε προσηλωμένη στον εθνικό της πολιτισμό.

Παρομοίως, μέχρις τις τελευταίες ημέρες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο υβριδικός πολιτισμός που εκυριάρχησε σε όλη την Ανατολή, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδος, είχε καταστεί πολύ πιο ασιατικός από ελληνικός, λόγω της μεγάλης υπεροχής του ασιατικού αίματος στην μάζα του λαού. Η πνευματική ζωή, είναι αλήθεια, υπερηφανεύετο ότι ήταν Ελληνική. Αλλά δεν είναι δύσκολο να ευρεθεί, στην σκέψη της περιόδου, ένα ανατολικό στέλεχος που έδωσε πνοή σε όλα τα προϊόντα της Αλεξανδρινής σχολής, όπως η ιδέα του «συγκεντρωτικού κράτους» των Ελληνο-Συρίων νομικών. Παρατηρούμε πώς εξισορροπούντο τα διαφορετικά φυλετικά στοιχεία και προς  ποίαν πλευρά έκλινε η πλάστιγξ.

Και άλλοι πολιτισμοί ημπορούν να συγκριθούν με τον ίδιο τρόπο. Πριν τελειώσω αυτό το κεφάλαιον, θα ειπώ ολίγα λόγια για την σχέση μεταξύ του αραβικού πολιτισμού και του ιδικού μας.

Ουδείς ημπορεί να αμφισβητήσει την αμοιβαία απέχθειά τους. Οι μεσαιωνικοί μας πρόγονοι είχαν ευκαιρίες να ιδούν από κοντινή απόσταση τα θαύματα του μουσουλμανικού κράτους, όταν έστελναν προθύμως τους υιούς τους να σπουδάσουν στις σχολές της Κόρδοβας. Ωστόσον, τίποτα αραβικό δεν παραμένει στην Ευρώπη έξω από τα έθνη που έχουν μιαν υπόνοιαν ισμαηλιτικού αίματος. Η βραχμανική Ινδία δεν επέδειξε περισσοτέρα  προθυμία απ’ ό,τι εμείς οι ίδιοι, να συνεννοηθεί με το Ισλάμ, και όπως και εμείς, αντεστάθη σε όλες τις προσπάθειες των Μωαμεθανών κυρίων της.

Α. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

(Φ. 216)

Advertisements

Marco Malaguti: Η Γενιά της Ταυτότητας θέλει να υπερασπιστεί την Ευρώπη

Χωρίς τίτλο.jpg

Είναι μεγάλη ικανοποίηση, χαρά και ελπίδα, να διαπιστώνουμε πως, παρά την επέλαση του εκφυλιστικού καπιταλισμού, μέσα από τον ηθικό και οικονομικό ορυμαγδό της Ευρώπης, ξεφυτρώνουν νέα πρόσωπα και νέες οργανώσεις, μια νέα σειρά αγωνιστών της Εθνικής Ιδέας. Αυτά τα νέα κορίτσια κι αγόρια, με τις φρέσκιες ιδέες, που έχουν διαβάσματα και αναφορές στο Παρελθόν αλλά έχουν και τα δυο τους πόδια στο Παρόν, αποτελούν το Αύριο της ηπείρου μας και των λαών τους. Κυρίως όμως αποτελούν την επιβεβαίωση της διαπίστωσης πολλών εξ ημών, ότι αν και οι παλαιές κομματικές μέθοδοι βρίσκονται ακόμη σε ισχύ, στην μεταβατική περίοδο στην οποίαν ζούμε, απαιτούνται έξυπνες δράσεις οι οποίες θα συμπληρώνουν και θα συνεισφέρουν στους σκοπούς της Εθνικιστικής πολιτικής ατζέντας. Ένα τέτοιο παράδειγμα των όσων ήδη εφαρμόζουν καπιταλιστές και μαρξιστές, είναι οι ΜΚΟ, εργαλεία του Συστήματος, και οι Δεξαμενές Σκέψεις οι οποίες παράγουν την υποδομή του πολιτικού αγώνα των αντιπάλων μας.

Σε αυτό το πλαίσιο του εναλλακτικού πολιτικού αγώνα, μια υποδειγματική δράση είναι η ναύλωση του πρώτου πλοίου εκ μέρους της οργανώσεως Generazione Identitaria  Italia, το οποίο θα πλέει μεταξύ Ιταλίας και Λιβύης, και, αντίθετα με τα καράβια των αντιευρωπαϊκών ΜΚΟ, δεν θα περισυλλέγει τους εισβολείς με κατεύθυνση τις Ιταλικές ακτές, αλλά θα τους επαναπροωθεί στις ακτές της Λιβύης. Η οργάνωση καλεί τους Ιταλούς σε «Εθνική Αυτοάμυνα»

Συνέντευξη στην ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Το ΕΜΠΡΟΣ συνομίλησε με Marco Malaguti, μέλος της ηγετικής ομάδας της οργάνωσης «Γενιά της Ταυτότητας» για την ιταλική πρωτοβουλία (αντίστοιχη οργάνωση λειτουργεί στην Γαλλία) αλλά και τις γενικότερες θέσεις και τους στόχους της οργάνωσης. Μια πραγματικά πολύ ενδιαφέρουσα συνομιλία.

ΕΔ: Τα συστημικά Μέσα Ενημέρωσης παρουσιάζουν τις δραστηριότητες του πλοίου σας λέγοντας ότι έχετε σκοπό τον «μαζικό θάνατο μεταναστών». Έχετε πραγματικά αυτόν τον σκοπό; Κατηγορείστε επίσης ότι είστε Ισλαμόφοβοι εξτρεμιστές. Πώς αυτοπροσδιορίζεστε;

ΜΜ: Το πρόβλημά μας δεν είναι το Ισλάμ αλλά η Ισλαμοποίηση. Τι σημαίνει ο χαρακτηρισμός «εξτρεμιστής»; Εμείς προτιμούμε την λέξη «ριζοσπάστες». Η Ισλαμοποίηση και η ισλαμική τρομοκρατία (το φυσικό αποτέλεσμα) είναι ένα ριζοσπαστικό πρόβλημα.  Για αυτό εμείς προτείνουμε μια ριζοσπαστική λύση. Την αναμετανάστευση. Θέλω να είμαι ξεκάθαρος επ’ αυτού. «Ριζοσπαστικός» δεν σημαίνει απάνθρωπος ή βίαιος, αλλά αποτελεσματικός. Πιστεύουμε ότι οι μετανάστες πρέπει να επιστρέψουν στις πατρίδες τους και να βρουν τον πλούτο και την ελευθερία τους εκεί όπου βρίσκονται οι ρίζες τους, και όχι σε μια γη που δεν είναι δική τους. Δεν έχουμε κάτι κοινό με το Ισλάμ. Δεν το φοβόμαστε, αλλά θέλουμε να διατηρήσουμε αυτό που είμαστε, και τον πολιτισμό μας.

ΕΔ: Γιατί κάνετε λόγο για «εγκληματικές ΜΚΟ»; Πιστεύετε ότι η μαζική μετανάστευση οργανώνεται με σκοπό το κέρδος, και δεν είναι αυθόρμητη, ως αποτέλεσμα των εμφυλίων πολέμων και της φτώχειας στην αφρικανική ήπειρο;

ΜΜ: Ναι, απολύτως. Οι πόλεμοι, οι ασθένειες και η φτώχεια δεν είναι καινούρια φαινόμενα στην Ιστορία της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Γιατί αυτή η Έξοδος ξεκίνησε τώρα; Τι άλλαξε; Πώς είναι δυνατόν αυτός που αποδρά από την φτώχεια, να διαθέτει χιλιάδες δολάρια για να πληρώσει για ένα τρομερό ταξίδι στην Μεσόγειο, όταν το να αγοράσεις ένα αεροπορικό εισιτήριο από την Τύνιδα, το Κάιρο ή το Χαρτούμ, είναι απολύτως πιο φθηνό και ασφαλές; Είναι εμφανές ότι υπάρχουν διάφορα συμφέροντα πίσω από την Μεσογειακή οδό. Είναι μια επιχείρηση η οποία ενώνει τις τζιχαντιστικές ομάδες οι οποίες κερδίζουν χρήματα από την διακίνηση ανθρώπων, ομάδες του κοινού εγκλήματος, και τις ΜΚΟ, οι οποίες ενδιαφέρονται να κερδίσουν χρηματοδότηση από τις Ευρωπαϊκές χώρες.

ΕΔ: Η ακτιβιστική δράση είναι συνδεδεμένη με αριστερίστικες ομάδες και με ευγενείς σκοπούς. Έρχεται στον νου μας η Greenpeace της οποίας μέλη αλυσοδένονταν, σήκωναν πανό κ.λ.π. Τέτοιου τύπου δράσεις προερχόμενες από τον αποκαλούμενο  Ακροδεξιό ή Εθνικιστικό χώρο δεν είναι κάτι στο οποίο έχουμε συνηθίσει. Πώς φθάσατε σε αυτήν την απόφαση;

ΜΜ: Δεν είμαστε μέλη κάποιας ακροδεξιάς ή εθνικιστικής ομάδας. Οι ενέργειές μας είναι το πραγματικό πρόσωπο αυτού που είμαστε. Μερικές εφημερίδες μας κατηγορούν ότι είμαστε προκάλυμμα της ακροδεξιάς, ένα καμουφλάζ για νοσταλγούς του ναζισμού ή του φασισμού. Βεβαίως όλα αυτά είναι λανθασμένα. Απλά δεν βρίσκουμε τίποτε το ενδιαφέρον στις παρελθοντολογικές προσεγγίσεις των ακροδεξιών και εθνικιστικών ομάδων. Είμαστε διαφορετικοί, η φύση μας είναι εντελώς διαφορετική.

ΕΔ: Ένα στοιχείο το οποίο προκαλεί έκπληξη  στην περίπτωσή σας, είναι η συλλογή χρημάτων από το ευρύ κοινό. Απευθυνθήκατε στον λαό, και ο λαός ανταποκρίθηκε. Αυτό δείχνει μια ευελιξία και μια επιδεξιότητα στην προσέγγιση την οποίαν δεν συνδυάζουμε συνήθως με αυτόν τον πολιτικό χώρο. Πώς καταφέρατε να συγκεντρώσετε το ποσόν που χρειαζόσαστε;

ΜΜ: Δεν κάναμε κάτι το ιδιαίτερο. Την διαφορά δεν την έκανε η δική μας ενέργεια, αλλά η εξάντληση των εθνών μας. Δεν θα είχαμε ποτέ φθάσει εδώ χωρίς αυτήν την παράλογη πολιτική διαμάχη την οποίαν δημιούργησαν τα ευρωπαϊκά κράτη. Επί πολλά χρόνια, κόμματα και ακτιβιστικές οργανώσεις ζητούν δωρεές και υποστήριξη. Εμείς συλλάβαμε την λαϊκή κόπωση αναφορικά με το πρόβλημα της μετανάστευσης.

ΕΔ: Η συλλογή χρημάτων είναι ακόμη ανοιχτή;

ΜΜ: Ναι, είναι.

ΕΔ: Ποιος είναι, λοιπόν, ο σκοπός σας; Πόσον καιρό σκέπτεσθε να μείνετε στην θάλασσα;

ΜΜ: Η διάρκεια της παραμονής μας στην θάλασσα εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως οι δραστηριότητες των ΜΚΟ, οι πολιτικές διεκδικήσεις, ο καιρός, κ.ά. Μελετούμε τα πάντα όσο καλύτερα μπορούμε ώστε να είμαστε βέβαιοι ότι τίποτε ξαφνικό ή απρόσμενο δεν θα συμβεί. Οι στόχοι μας είναι απλοί, να δείξουμε ότι οι ΜΚΟ εργάζονται χωρίς κανένα κανόνα. Μόλις αυτή την εβδομάδα δήλωσαν, σε συνέχεια της ανακοινώσεως της Ιταλικής κυβερνήσεως η οποία επιθυμεί να θέσει κάποιους κανόνες για αυτούς, ότι οποιοιδήποτε κανόνες για την εργασία τους θα είναι «καταστροφή». Ήδη έχουν αρνηθεί την παρουσία αξιωματικών της Ιταλικής Αστυνομίας στα πλοία τους για τον έλεγχο των όσων πράττουν. Γιατί; Το κίνημά μας θα το ανακαλύψει και θα το αναφέρει στον Ιταλικό και τον ευρωπαϊκό λαό.

ΕΔ: Δεν αυτοπροσδιορίζεστε ως Άκρα Δεξιά, αλλά αποκαλείστε «Γενιά της Ταυτότητας». Σας απασχολεί αποκλειστικά η μετανάστευση ή έχετε και άλλους, γενικότερους σκοπούς;

ΜΜ: Το κίνημά μας ενδιαφέρεται για την Ταυτότητα των ευρωπαϊκών λαών. Αυτό δεν σημαίνει ότι είμαστε μόνον εναντίον της μετανάστευσης. Το να είμαστε εναντίον της μετανάστευσης είναι το αποτέλεσμα μιας πράξης αγάπης. Πράξης αγάπης για τις χώρες μας, τις Περιφέρειές μας, την ιστορική, πολιτική και καλλιτεχνική κληρονομιά μας. Θα είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε το ποιοι είμαστε, για όσο παραμένουμε κάτι διαφορετικό από τους άλλους λαούς του κόσμου, και αυτό αληθεύει προφανώς όχι μόνον για την Ευρώπη, αλλά για ολόκληρο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των Ισλαμικών και Αφρικανικών χωρών. Θέλουμε να παραμείνουν Ισλαμικές και Αφρικανικές, ενόσω εμείς παραμένουμε Ευρωπαίοι. Μόνο σε αυτήν την περίπτωση ένας κόσμος παγκόσμιας ειρήνης είναι εφικτός. Ο σκοπός μας είναι να υπερασπιστούμε την Ιταλία και να δημιουργήσουμε ένα κίνημα όχι εθνικιστικό αλλά ένα κίνημα αντικουλτούρας της Ταυτότητας, το οποίο θα ενεργήσει μια νέα πολιτιστική επανάσταση μέσα στις χώρες μας, η οποία θα ανταπαντά κατά κάποιον τρόπο σε αυτήν του Μάη του ’68, αλλά με ξεκάθαρη παραδοσιακή βάση.

ΕΔ: Η Ελλάδα ενέπνευσε το λογότυπο της Κινήσεώς, σας, μιαν ασπίδα με ένα λακωνικό Λάμδα. Πώς έτσι;

ΜΜ: Στην αρχαία εποχή, η Ελλάδα ήταν χωρισμένη σε πόλεις-κράτη και ανεξάρτητες περιοχές. Όλοι ήσαν πολύ υπερήφανοι που ήσαν ανεξάρτητοι αλλά με ξεκάθαρα κοινή ρίζα. Στο όνομα αυτής, σταμάτησαν τους μεταξύ τους πολέμους και υπερασπίστηκαν την ανεξαρτησία τους απέναντι σε έναν ξένο εισβολέα. Είμαστε κληρονόμοι αυτού του πνεύματος.

ΕΔ: Γνωρίζετε την κατάσταση στην Ελλάδα, με την μετανάστευση από τις ακτές της  Ανατολίας; Πιστεύετε ότι συνδέεται με τα όσα συμβαίνουν στην Ιταλία; Υπάρχει τρόπος οι Έλληνες να απαντήσουν σε αυτήν την μεταναστευτική κρίση;

ΜΜ: Ναι, γνωρίζουμε τι συμβαίνει στην Ελλάδα και αυτό για μας είναι απολύτως ανησυχητικό. Η σύνδεση είναι ξεκάθαρη: Υπάρχουν ΜΚΟ, ακόμη και ξένες χώρες, οι οποίες επιχειρούν την αποσταθεροποίηση της Ευρώπης για τους πολιτικούς και εθνικούς τους στόχους. Ο Recep Tayyp Erdogan ηγείται αυτής της διαδικασίας του υβριδικού πολέμου εναντίον της Ελλάδος, μαζί με την οποία ενυπάρχει και ένα ιστορικό προηγούμενο εχθρότητας λόγω της καταστάσεως στην Κύπρο, και τα νησιά του Αιγαίου. Οι Έλληνες θα πρέπει να απαντήσουν με ριζοσπαστικό τρόπο: να κλείσουν όλα τα σύνορά τους και να αρνηθούν την είσοδο σε οποιουδήποτε τύπου πλοίο το οποίο προσπαθεί να εισέλθει χωρίς άδεια από την Τουρκία στα νησιά του Αιγαίου. Η Ελλάδα θα πρέπει να βγει άμεσα από την Ε.Ε. και, ξεκινώντας εκστρατεία μποϋκοτάζ  της τουρκικής Οικονομίας, να ξεκινήσει να συνεργάζεται με γεωπολιτικούς εχθρούς της Τουρκίας.

ΕΔ: Καλείτε τους λαούς να «υπερασπιστούν την Ευρώπη». Υπάρχει κάτι που οι άνθρωποι στην στεριά, οι οποίοι έχουν τα ίδια αισθήματα με σας σχετικά με την μαζική μετανάστευση προς την Ευρώπη, μπορούν να κάνουν προκειμένου να βοηθηθούν;

ΜΜ: Για τα καράβια μας, ζητούμε συγκεκριμένες σχετικές δεξιότητες, και εμπειρία στην θάλασσα. Δεν μπορούμε να διακινδυνεύσουμε το οτιδήποτε. Αυτό που ζητάμε είναι η χρηματοδότηση των αποστολών μας, και, εις ό,τι αφορά τους νέους, να συνταχθούν με τους σκοπούς μας, ίσως δημιουργώντας νέα παραρτήματα σε ολόκληρη την Ευρώπη, ώστε να δημιουργήσουμε μαζική αντίδραση εναντίον αυτής της αυτό-γενοκτονίας της Ε.Ε. και των παράλογων ΜΚΟ.

(Φ. 210)

 

Ραμαζάνι: Η νέα γιορτή των Ευρωπαίων

Χωρίς τίτλο.jpg

Και οι βασιλιάδες στην προπαγάνδα υπέρ της ισοπέδωσης των ίδιων τους των λαών; Αυτό φαίνεται από την απόφαση του Βέλγου μονάρχη να ασπαστεί τις μουσουλμανικές συνήθειες, διαφημίζοντάς τες εκεί όπου χτυπά η καρδιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο Βέλγιο και συγκεκριμένα στην Γάνδη. Όπως είναι αναμενόμενο, το Βέλγιο του πολυπολιτισμού και ο Τύπος που τον προάγει, έσπευσαν να συγχαρούν τον Βέλγο μονάρχη επειδή την περασμένη Δευτέρα συμμετείχε στο Ιφτάρ, το δείπνο με το οποίο σηματοδοτεί την διακοπή της νηστείας κατά την περίοδο του Ραμαζανιού.

Στο βίντεο το οποίο δημοσιοποιήθηκε, ο βασιλιάς Φίλιππος περιβάλλεται από δύο γυναίκες με μαντήλες και την υπόλοιπη υποδειγματική οικογένεια. Η οποία οικογένεια, του εξήγησε την σημασία του Ραμαζανιού και τον εισήγαγε στην μυσταγωγία της 18ωρης νηστείας. Ιδού το «καθαρό» Ισλάμ, η βιτρίνα των επιθέσεων στους Γάλλους στην Νίκαια, στους Βρετανούς στο Λονδίνο, και βεβαίως επί βελγικού εδάφους, στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών.

Αν και είμαστε υπέρ μιας υποθετικής ειρήνης μεταξύ των θρησκειών οι οποίες εξασκούνται επί ευρωπαϊκού εδάφους, αναρωτιόμαστε εάν η παρουσία του εστεμμένου αρχηγού κράτους, του φύλακα των αρχών και των παραδόσεων του λαού του, στους εορτασμούς των μουσουλμάνων, με σκοπό προφανώς να απαλύνει την «σύγκρουση των πολιτισμών» είναι απλοϊκή ανοησία ή εκτέλεση σχεδίου για να παραδειγματιστούν όσοι προσβλέπουν στον θεσμό της μοναρχίας ως προστάτη της ταυτότητας και της παραδόσεως των Βέλγων.

Αλλά και στην Ισπανία, ο σοσιαλιστής δήμαρχος της Γρενάδα γιορτάζει (και αυτός( το Ραμαζάνι. Στις 10 Ιουνίου, δεκάδες Μουσουλμάνοι συγκεντρώθηκαν εμπρός στο άγαλμα της Παναγίας, στην κεντρική πλατεία της πόλεως, για την προσευχή τους, προκαλώντας τους Χριστιανούς.

Η ενέργεια αυτή πραγματοποιήθηκε με την ενθάρρυνση του σοσιαλιστή Δημάρχου

Francisco Cuenca, ο οποίος περιέγραψε την Γρενάδα ως «πόλη συνύπαρξης και ανοχής».

Το εθνικιστικό κόμμα  VOX κάλεσε τους Χριστιανούς σε προσευχή στο ίδιο πάρκο, στις 13 του μηνός.

Και να σκεφτεί κανείς ότι η πόλη της Γρενάδα, στον νότο της Ισπανίας, παρέμεινε υπό τον έλεγχο του Ισλάμ επί 800 χρόνια, έως την Ρεκονκίστα, την επανάκτηση της χώρας που ολοκλήρωσαν το 1492 οι περίφημοι βασιλείς Φερδινάνδος και Ισαβέλλα, με την απελευθέρωση του εμιράτου της Γρενάδα από τα στρατεύματα της Καστίλης…

Η περιφρόνηση της ιστορικής γνώσης και διδαχής, οδηγεί στην επανάληψη της Ιστορίας ως ότου τα διδάγματά της γίνουν κτήμα των ανθρώπων.

(Φ. 205)

Κλειώ: Μια Μούσα πολύ ιδιότροπη

Αγώνας δρόμου, λοιπόν!

Ποιος θα προλάβη;

Οι παγκοσμιοποιητές

ή οι εθνικές – πατριωτικές

δυνάμεις;

Τελευταία έχει γίνει πολύ του συρμού η φράση «αγοράζουν χρόνο». Προφανώς σημαίνει, κατά την αντίληψη εκείνου που τον ενεπνεύσθη, πως κάποιοι αποπειρώνται να επιβραδύνουν τις εξελίξεις. Όμως, η Κλειώ, αυτή η κάπως ιδιόρρυθμη και ιδιότροπη Μούσα, άλλοτε βαδίζει νωχελικά, άλλοτε τα βήματά της είναι νευρικά και γρήγορα, κι άλλοτε πάλι, σπανιότερα, κάνει άλματα, καλύπτοντας αποστάσεις σε χρόνο μηδέν, αιφνιδιάζοντας τους πάντες και διαψεύδοντας τους «ειδικούς», ενίοτε οικτρά. Καμμιά φορά χρειάζονται δύο αιώνες, για να σημειωθή ένα σημαντικό γεγονός, αλλά ένα Βατερλώ ή ένας Κλείτος μπορούν να φέρουν τα πάνω κάτω σε λιγότερο από ένα εικοσιτετράωρο. Για την Ιστορία, λοιπόν, ο χρόνος δεν είναι παρά ένα διασκεδαστικό παιχνίδι με το οποίο φέρνει την σύγχυση και την αμηχανία στα μυαλά των ανθρώπων.

Αυτή η σύγχυση έχει εγκατασταθεί  στα μυαλά των εμπνευστών και καθοδηγητών της παγκοσμιοποιήσεως τον τελευταίο καιρό. Διαισθανόμενοι ότι ο αέρας γύρισε και ότι η Μούσα που λέγαμε κάτι ετοιμάζει, κάτι που καθόλου δεν θα τους αρέση, προσπαθούν να «αγοράσουν» χρόνο. Μ’ άλλα λόγια, να εξαπατήσουν την Ιστορία. Εννοείται, βέβαια, ότι εκόντες άκοντες γι’ αυτήν δουλεύουν. Τα σχέδιά της εξυπηρετούν, με σπασμωδικές τους κι αδιάντροπες ενέργειες. Ενέργειες στις οποίες εντάσσεται και η στημένη, ολωσδιόλου γελοία προβοκάτσια που έστησαν με «λαγό» τον πρώην υπουργό Δημοσίας Τάξεως Δένδια, εις βάρος του εκπροσώπου Τύπου του Λαϊκού Συνδέσμου «Χρυσή Αυγή» και βουλευτού Ηλία Κασιδιάρη.

Πήραν φωτιά τα κανάλια, τα ραδιόφωνα, οι συστημικές εφημερίδες, δεξιές κι αριστερές (δυο χέρια, ίδιο κεφάλι). Νέα χρυσαυγιάδα! Θα ‘λεγε κανείς ότι έσκασε VZ στον τρούλο του Αγίου Παύλου! Τόσος θόρυβος! Ουδεμία σχέση μεταξύ εικόνας και τηλεοπτικών σχολίων! Λυσσαλέο υβρεολόγιο κατά της Χρυσής Αυγής, εξωφρενική παραποίηση των γεγονότων, θρασυτάτη, χωρίς ίχνος ντροπής παραμόρφωση της πραγματικότητος. Εντολή άνωθεν; Προφανώς. Τα εθνικά – πατριωτικά αντανακλαστικά των ευρωπαϊκών λαών αρχίζουν επιτέλους να ενεργοποιούνται, αλλού με βραδύ ρυθμό, αλλού με ταχύτερο (τα τερτίπια όπως είπαμε της Ιστορίας). Ο πακτωλός χρημάτων για τις μίσθαρνες συνειδήσεις φαίνεται πως δεν επαρκεί για το επιδιωκόμενο. Στην Ελλάδα τα αναχώματα (monkey business) κατά του Λαϊκού Συνδέσμου αποδεικνύονται πομφόλυγες. Τι άλλο μένει; Η προβοκάτσια! Για να «αγοράσουν» χρόνο. Γι’ αυτό γίνονται οι παράνομες ελληνοποιήσεις αφγανών, πακιστανών, μπαγκλαντεσιανών, αφρικανών και λοιπών… επενδυτών, προκειμένου να δημιουργήσουν μια ersatz arbeitklasse (μια οιονεί εργατική τάξη, μια εργατική τάξη αφροασιατών), να αλλοιώσουν την πληθυσμιακή σύνθεση της Πατρίδος μας και να δημιουργήσουν τετελεσμένα, εκδιώκοντάς μας από την γη των πατέρων μας ή μεταβάλλοντάς μας σε δούλους του Ισλάμ. Αγώνας δρόμου, λοιπόν! Ποιος θα προλάβη; Οι παγκοσμιοποιητές ή οι εθνικές – πατριωτικές δυνάμεις;

Πιθανόν να κάνω λάθος, αλλά νομίζω πως βλέπω την Κλειώ να χαμογελά. Ξαπλωμένη νωχελικά σε μια ομηρική ακρογιαλιά. Κι είναι αυτό το γλυκό χαμόγελο μια υπόσχεση ελληνικής γης.

Χ.Ψ.

ΥΓ. «Μολύνετε το Κοινοβούλιο!» Κραυγάσατε κε προεδρεύοντα, απευθυνόμενος στην κοινοβουλευτική ομάδα του Λαϊκού Συνδέσμου. Ορθή η διαπίστωση. Υπάρχει μόλυνση πράγματι στον ναό της Δημοκρατίας. Μόνο που έπρεπε να κοιτάζετε προς τις άλλες πτέρυγες της Βουλής. Εκεί που η μόλυνση δρα ανενόχλητη και έχει εξαπλωθεί σε όλα τα κόμματα και αποκόμματα του… δημοκρατικού (θου Κύριε…!) τόξου, αφήνοντας άθικτη κι αμόλυντη την Χρυσή Αυγή. Την μοναδική απροσκύνητη δύναμη. Το μοναδικό, άπαρτο ανάχωμα στα σχέδια των τοκογλύφων.

(Φ. 202)

 

ΤΟ ΙΣΛΑΜ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ ΜΑΣ

Χωρίς τίτλο.jpg

Είναι αδύνατο να οδηγηθεί σε δρόμο σωτηρίας η Χώρα όταν ο λαός σχεδόν καθημερινά βομβαρδίζεται με μηνύματα ανεδαφικής και βλακώδους αριστεροσύνης.

Ανεξάρτητα από τις εξελίξεις και τις τύχες κυβέρνησης και κομμάτων της αντιπολίτευσης το βέβαιο είναι πως τα άρθρα, τα ρεπορτάζ και τα σχόλια των μέσων μαζικής ενημέρωσης….αλλά και οι σελίδες των κοινωνικών δικτύων είναι πλημμυρισμένα από απόψεις και εκδοχές που προπαγανδίζουν μια αριστερόστροφη πολιτική ορθότητα αλλά και εκδοχές επιθετικές απέναντι στη λογική , την ελευθερία και την ανοικτή κοινωνία.

Επισημάνθηκε σε πολλά ΜΜΕ πως το κλείσιμο των συνόρων χωρών της Κεντρικής Ευρώπης και της Βαλκανικής οδηγεί την Ευρώπη σε απομονωτισμό.

Παρά το γεγονός πως ακριβώς αυτό το σφράγισμα συνόρων για παράνομους διερχομένους- ποτέ δεν έκλεισαν τα σύνορα, και συνεχίζουν να υπάρχουν δεκάδες νόμιμα entry points- ανέκοψε την αυθαίρετη ροή των μουσουλμάνων μεταναστών προς την Ευρώπη.

Η πολιτική ορθότητα όμως επιμένει πως η επιλογή αυτή συνιστά κατρακύλα στον αυταρχισμό και την κλειστή κοινωνία .

Υπονοείται δηλαδή πως τα ανοικτά σύνορα και η ελεύθερη διακίνηση πολιτών μέσα στην Ευρώπη περιλαμβάνει την αυθαίρετη μετακίνηση χιλιάδων μουσουλμάνων προσφύγων από την Αφρική και την Μέση Ανατολή προς κάθε γωνιά της ΕΕ.

Από πότε όμως κάποια τέτοια πρόθεση περιλαμβάνεται στην συνθήκη της Ρώμης;

Όλα αυτά δεν είναι παρά αποτελέσματα μιας ανόητης «πολιτικά ορθής» αριστερόφρονης συμπεριφοράς που συγχέει τα πράγματα και προετοιμάζει τις κοινωνίες της Δύσης για τον οριστικό τους θάνατο.

Γιατί αποτελεί ευθύνη της Ευρώπης και της Δύσης γενικότερα το συμμάζεμα των συνεπειών των εμφυλίων σπαραγμών και των εξοντωτικών θρησκευτικών πολέμων ανάμεσα σε φανατικούς που περιφρονούν τις αξίες της Δύσης γενικότερα;

Μήπως-όπως διατείνονται κάποιοι-λόγω αποικιοκρατικού παρελθόντος ορισμένων δυτικών δυνάμεων;

Είναι δυνατόν παρόμοιοι ισχυρισμοί να προέρχονται από Άραβες και άλλους μουσουλμάνους των οποίων η υπόσταση ακριβώς οφείλεται σε κατακτητικούς πολέμους και βίαιους εξισλαμισμούς;

Τα σκοτεινά χρόνια του Μεσαίωνα δεν οφείλονται, όπως πιστεύει ο περισσότερος κόσμος, στη είσοδο βαρβαρικών φύλων από τον Βορρά, αλλά στις κατακτητικές επιδρομές των μουσουλμάνων Αράβων από την Ανατολή και τον Νότο.

Δεν είναι τυχαίο πως ολόκληρη η Βόρεια Αφρική αποτελούσε για αιώνες το μήλο της έριδος για τις αυτοκρατορίες της Μεσογείου (λ.χ. Καρχηδόνα) και βούλιαξαν στην παρακμή και το περιθώριο μόλις πέρασαν, μέσω βίαιων πολέμων, στα χέρια των Αράβων και του Ισλάμ.

Όταν οι θεωρητικοί της Αλ Κάιντα και οι προπαγανδιστές του Σαλαφισμού επιμένουν για την ανασύσταση της ισλαμικής κυριαρχίας από την Ισπανία (Ανδαλουσία) μέχρι την Ινδονησία, είναι φανερό πως αναφέρονται σε Αραβικές κατακτήσεις και στην βίαιη επιβολή του Ισλάμ από τον Μεσαίωνα μέχρι αρκετά πρόσφατα (βλ.σχετ. το βιβλίο του Άραβα ποιητή Άδωνις, Ισλαμ και Βία, Αθήνα 2016). Και ποιο αποικιοκρατικό παρελθόν έχουν στη Μέση Ανατολή κράτη όπως το Βέλγιο, η Ισπανία, χώρες της Σκανδιναβίας, η Αυστρία, η Γερμανία, προς τις οποίες όμως κατευθύνονται τα κύματα των μεταναστών ή στο έδαφος των οποίων πραγματοποιούνται πράξεις τρομοκρατίας και σφαγές αμάχων;

Πλάνη επίσης συνιστά ο ισχυρισμός πως οι μουσουλμάνοι μετακινούνται λόγω βομβαρδισμών των χωρών τους και εξόντωσης τους από τα αφεντικά του Κράτους που ζούνε και των συμμάχων τους.

Ποιος βομβάρδισε ποτέ, μεταξύ άλλων, την Νιγηρία, την Σομαλία, την Τυνησία, το Μαρόκο, την Ερυθραία και την Αλγερία;

Και γιατί δεν υπάρχουν πρόσφυγες από την Υεμένη που, από τον Μάιο την βομβαρδίζει ανηλεώς η Σαουδική Αραβία και έχουν χάσει τη ζωή τους πάνω από 7.000 άνθρωποι;

Μήπως επειδή είναι Σιίτες και η γενικότερη ισλαμική «εισβολή» είναι Σουνιτική;

Γιατί τόσος πόνος στη Δύση για το Χαλέπι, και πλήρης αδιαφορία για τα θύματα της Υεμένης;

Όλα αυτά όμως αποτελούν ψιλά γράμματα για τις επιλεκτικές ευαισθησίες των μέσων ενημέρωσης της Δύσης και ιδιαίτερα της Χώρας μας.

Που εκτιμούν πως οτιδήποτε είναι αντι-δυτικό, είναι προοδευτικό και αριστερόστροφο.

Αγνοώντας πως για τους Σαλαφιστές και τους ακραίους μουσουλμάνους, μεγαλύτεροι εχθροί τους, μετά τους αποστάτες του Σουνιστισμού και τους προδότες της αληθινής πίστης, είναι οι πολυθεϊστές Σιίτες και οι άθεοι-κορυφαίοι ανάμεσά τους οι ακτιβιστές της Αριστεράς.

Το Ισλάμ του μέλλοντός μας δεν προβλέπεται αισιόδοξο για τους σημερινούς οπαδούς του προοδευτισμού!.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΑΝΔΡΕΑΚΟΣ

(† 7/3/2017)

(Φ. 194)

 

 

Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ φ.161

01.qxp

Διαβάστε στο «ΕΜΠΡΟΣ» που κυκλοφορεί το Σάββατο 6 Αυγούστου 2016

 

-Ισλαμοάγνοια και Ισλαμολαγνεία

-Ν.Γ.Μιχαλολιάκος: Ποτέ και πουθενά τζαμί στην Αθήνα

-Αποκάλυψη: Ελληνικά στρατόπεδα –ΕΑΒ- Σκαραμαγκάς σε χέρια τούρκων και ισραηλινών

-Σε έξαρση το αλβανικό θράσος. Θέτουν θέμα χερσαίων συνόρων.

-Ελένη Ζαρούλια. Η Βουλευτής Β΄ Αθηνών και σύζυγος του Αρχηγού της Χρυσής Αυγής, μιλάει για τα «πέτρινα χρόνια», αλλά και την νέα Ελλάδα που έρχεται.

-Επτά επίκαιρες ερωτήσεις, σε επτά Βουλευτές του Λαϊκού Συνδέσμου- Χρυσή Αυγή.

-Μέχρι την Μάνη έφτασαν τα «προσφυγόπουλα»! Προσεχώς και στο Σούνιο.

-Οι «μουγκοί» της Βουλής. Ποιοι δεν έχουν αρθρώσει λέξη το 2016;

-Έρχεται «βίαιο» διαζύγιο Κράτους και Εκκλησίας. Χτίζουν τζαμιά, «γκρεμίζουν» εκκλησίες.

-Olympic Games: Tardius,inferius,debilius!

-Καλοκαίρι στην Αμμόχωστο

-Η καταγωγή των Ελλήνων. Ασάφειες, Μύθοι και πραγματικότητα.

 

Eβδομαδιαία Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ – Η φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί το Σάββατο 6 Αυγούστου 2016 και κάθε Σάββατο με 1,30 ευρώ

 

 

Το επόμενο φύλλο της εφημερίδας ΕΜΠΡΟΣ θα κυκλοφορήσει το

Σάββατο 20 Αυγούστου 2016

Καλό Δεκαπενταύγουστο

 

Τζιχάντ και πολυπολιτισμός, εργαλεία των διεθνιστικών ελίτ

tzixantia_islam__article.jpg

Ένας αποκεφαλισμένος 84χρονος ιερέας, και καλόγριες όμηροι. Ανέμελοι περιπατητές. Άοπλοι δολοφονημένοι σε γήπεδα και συναυλίες. Εκατοντάδες νεκροί, απροετοίμαστοι να υπερασπιστούν την ζωή τους. Οι ηγεσίες της Ευρώπης αρνούνται να αναλάβουν τις ευθύνες της δολοφονικής για τον λαό αλλά κερδοφόρας γι’ αυτές, διεθνιστικής πολιτικής τους. Εκείνοι είναι δημοκράτες. Οι άοπλοι Ευρωπαίοι είναι οι ρατσιστές.

Ο ρατσισμός φέρνει την εγκληματικότητα ή μήπως ο πολυπολιτισμός; Μια νηφάλια παρατήρηση, θα μας οδηγήσει στην διαπίστωση ότι ο φυσικός κόσμος είναι πλουραλιστικός, με μέγιστη διαφορετικότητα, με φυλές, συνομοταξίες και είδη που προκαλούν δέος και χαρά. Ο Θεός και η Φύση είναι μέγιστοι καλλιτέχνες, μέγιστοι επιστήμονες, και μέγιστοι ρατσιστές.

Τι είναι ο «πολυπολιτισμός»;

Η λέξη περιγράφει ταυτοχρόνως τις κοινωνίες που είναι έντονα «διαφοροποιημένες» κυρίως λόγω της μετανάστευσης, δηλαδή το φαινόμενο, και, παραδόξως ταυτόχρονα, τις πολιτικές που υποστηρίζεται ότι πρέπει να εφαρμοστούν προκειμένου να είναι διαχειρίσιμες οι κοινωνίες αυτές, δηλαδή, την απάντηση στο φαινόμενο.

Σοφιστείες! Η Γερμανία, η Γαλλία και οι Βρετανία, είναι χώρες με μακροσκελείς πολυπολιτισμικές περγαμηνές. Η Γερμανία είναι ο πιο δημοφιλής προορισμός μεταναστών μετά τις ΗΠΑ. Η Γαλλία είναι υπερήφανη για την αφομοίωση των πληθυσμών από τις πρώην αποικίες της Βορείου και της Υποσαχάριας Αφρικής. Και οι δύο είναι σήμερα πεδία μάχης. Η δε Βρετανία αποφάσισε να βγει από την Ε.Ε. για να σταματήσει την τριτοκοσμική εισβολή.

Έχει άλλωστε πικράν εμπειρία συγκρούσεων. Αν η Γερμανία επιχείρησε επί μακρόν να προστατευθεί αντιμετωπίζοντας τον ξένο εργάτη ως Gastarbeiter, και ακολουθώντας το jussanguinis, και η Βρετανία έθεσε σε εφαρμογή τους πρώτους μεταναστευτικούς νόμους για να αντιμετωπίσει την εισροή των Εβραίων, στις αρχές του 20ου αιώνα, η Γαλλία, εφαρμόζοντας την πολιτική -και έχοντας την ψευδαίσθηση- της αφομοίωσης, είναι αυτή που μένει σήμερα άναυδη από την βιαιότητα και το εύρος των επιθέσεων, από το Charlie Hebdo ως την Νίκαια, περνώντας από το Bataclan και καταλήγοντας στον ναό της Ρουέν. Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Κοινωνίες σπαραγμένες, μειονότητες σε αναζήτηση ταυτότητας (και πολιτικοθρησκευτικοί ηγέτες πρόθυμοι να τους την προσφέρουν), δολοφονίες.

Ο πολυπολιτισμός δεν είναι ούτε σύμπτωμα ούτε σκοπός μιας πολιτικής. Είναι ένα πολιτικό εργαλείο. Δεν αποτελεί απάντηση στην άρνηση μιας κοινωνίας να αποδεχθεί το «διαφορετικό», αλλά μέσον επιβολής.

Κοινωνικές διακρίσεις

Από την αρχαιότητα και μέχρι την προβιομηχανική εποχή οι διαφοροποιήσεις εντός των κοινωνιών προέρχονταν από την αξία του ανθρώπου. Το χρήμα των αστών, εμπόρων, γιατρών, κ.ά., από την μια, και από την άλλη η ανδρεία των ευγενών του πολέμου οι οποίοι έγιναν κύριοι της γης, μια και η απόκτηση γαιών ήταν το έπαθλο των ηρώων.

Με την Βιομηχανική Επανάσταση, συντάσσονται από την μια μεριά οι εργάτες-δούλοι (οι οποίοι σταδιακά θα υιοθετήσουν τις συνήθεις των αφεντικών τους, βιομηχάνων και κρατικών λειτουργών), και από την άλλη οι κτηματίες και οι εργάτες γης, που διατήρησαν τον αέρα της υπεροχής απέναντι στους αστούς, βασισμένοι στον μόχθο, ανεξάρτητα από το χρηματικό αντίκρυσμα. Η επικράτηση της Αμερικανικής Καπιταλιστικής Μονοκρατορίας, η απώλεια της συλλογικής δυναμικής των εργατών στην αποβιομηχανοποιημένη Δύση μετά την μετακίνηση της παραγωγής στην Ασία, καθώς και η διείσδυση της αγοραίας συλλογιστικής σε βαθμίδες της κοινωνίας που την περιφρονούσαν (όπως συνέβη με τα Αγροτικά προγράμματα της Ε.Ε.) επέφεραν η χαλάρωση των διακρίσεων, κι αυτό θα έπρεπε να είχε, υποθετικά, θετικά αποτελέσματα. Όμως, μια άλλη κοινωνική επανάσταση σχεδιαζόταν ήδη.

Το νέο επαναστατικό πείραμα

Η επανάσταση αυτή παραβίασε ένα ως τότε σεβαστό κατώφλι των κοινωνικών πειραματισμών: Το παγκοσμιοποιητικό πείραμα είναι αντίθετο με την Φύση των ανθρώπων. Η πολιτισμική ομογενοποίηση, μέσον επιβολής της παγκοσμιοποίησης, προωθώντας πρακτικές όπως η ομοιόμορφη εμφάνιση, τα διεθνή μουσικά ακούσματα, οι επαγγελματικές αθλητικές ομάδες και το διαδίκτυο, επιχειρεί να μετατρέψει την πολυφωνία σε κακοφωνία.

Η προσθήκη της μεταναστευτικής εισβολής θα προκαλέσει την ανάδυση της σύμφυτης αναγκαιότητας της ταυτότητας, τόσο από την πλευρά των εισβολέων, όσο από την μεριά των γηγενών.

Η νέα επανάσταση στο όνομα του σεβασμού του κατ’ ευφημισμόν «διαφορετικού» αρνείται στον άνθρωπο το δικαίωμα να είναι διαφορετικός. Η ισότητα έναντι του Νόμου, δεν σημαίνει πλέον ίσα δικαιώματα αλλά διαφορετικά δικαιώματα, ρατσιστικά υπέρ των μειονοτήτων.

Η ανάδυση του Ισλαμισμού

Η επίθεση την οποίαν υφίσταται η ήπειρός μας και οι λαοί της παθητικά -πλην των Εθνικιστών- και η επερχόμενη αντιπαράθεση, εντοπίζεται στο εργαλείο της ισλαμιστικής επιθετικότητας. Αφορμή για να βγουν τα ισλαμιστικά στοιχεία στο προσκήνιο υπήρξε αναμφίβολα ο πόλεμος της Βοσνίας την δεκαετία του ‘90. Ο αμερικανονατοϊκός αυτός πόλεμος αναζωπύρωσε τις θρησκευτικές διαφορές που είχαν καταπέσει υπό τις κομμουνιστικές κομματικές επιδιώξεις.

Οι άνθρωποι ανέκτησαν αίφνης την επιθυμία να επιλύσουν περασμένες διαφορές και η μουσουλμανική ταυτότητα «βγήκε από το μπαούλο». Είναι σημαντικό να σημειώσουμε πως οι πληθυσμοί στους οποίους καλλιεργήθηκε η διαφοροποίηση των επίκτητων θρησκευτικών χαρακτηριστικών, ήσαν φυλετικά ομογενείς. Αντιθέτως, στις Δυτικές κοινωνίες, πέραν των Βαλκανίων, όπως της Γαλλίας, η ανακάλυψη της ισλαμικής ιδιαιτερότητας δεν ήταν η επιβεβαίωση μιας διαφορετικότητας αλλά η απόκτηση μιας ταυτότητας που έλλειπε από δεύτερης και τρίτης γενιάς μετανάστες που έως τότε δεν είχαν ταυτότητα.

Ο ιερός πόλεμος – «Τζιχάντ»

Ο τζιχαντισμός, κατασκεύασμα αμερικανικών, αγγλικών, γαλλικών και ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών, συνέχεια των θεωριών περί συγκρούσεως πολιτισμών και θρησκειών, είναι προγραμματισμένος να επιβάλλει το καθεστώς του Τρόμου. Οι δολοφονίες των αόπλων «αμνών» στους χώρους αποτύπωσης της Δυτικής ταυτότητας (με κορυφαία την εορτή της Γαλλικής Επανάστασης) έχουν μαγικοθρησκευτική και μυστικιστική χροιά, όπως καταφάνηκε εξόχως από την δολοφονία του καθολικού ιερέα επί του θυσιαστηρίου στην Ρουέν. Οι ταλμουδικές καταβολές του κύμματος τρομοκρατίας είναι πρόδηλα αναμφισβήτητες.

Η προετοιμασία δολοφόνων με την κατάλληλη ψυχολογική συγκρότηση, κάνει αυτούς που υπηρετούν το Τζιχάντ να πιστεύουν πραγματικά πως έως το έτος 2020 το Χαλιφάτο θα έχει εγκατασταθεί στην Ρώμη, σύμβολο -και γι’ αυτό τρόπαιο- του παλιού, υπερήφανου δυτικού κόσμου.

Σήμερα βρισκόμαστε εν μέσω ενός πολέμου προκλήσεων που εξαπλούται σε ολόκληρη την Ευρώπη, επιχειρώντας να εξωθήσει την ήπειρό μας σε ένα νέο αιματοκύλισμα. Είναι φανερό από την στάση των δυτικών κυβερνήσεων, ότι οι εξουσιαστές όχι μόνον εγκρίνουν αλλά ενθαρρύνουν και τροφοδοτούν το καθεστώς του τρόμου. Συνδυασμένος με την οικονομική τρομοκρατία των διεθνιστικών ελίτ, ο πόλεμος του Ισλάμ εξυπηρετεί την επιβολή του αισθήματος αδυναμίας και παραίτησης στους πολλούς, και την εγκατάλειψη στις ορέξεις των απάτριδων τρομοκρατών, πράγμα που κάνει ευκολότερη την κυριαρχία των ελίτ.

Μαζί με τις βίαιες επιβολές, ένας ακόμη πόλεμος μαίνεται. Ένας πόλεμος για την κυριαρχία των ελίτ επί του ανθρώπινου νου και του ανθρώπινου σώματος. Η εξάρτηση από τον πολιτισμό του ηλεκτρισμού, άυλο και αοράτως διαχειριζόμενο, η νομοθέτηση και τιμωρία εγκλημάτων σκέψεως, και τέλος ο έλεγχος της διατροφής, με την επιβολή της διατλαντικής συμφωνίας ΤΤΙP, θα επιφέρουν την υποδούλωση του ελεύθερου, δημιουργικού, δυτικού κόσμου, και των ευρωπαϊκών κοινωνιών οι οποίες είναι, όπως οι Επικυρίαρχοι πιστεύουν, έτοιμες να σερβιριστούν στο πιάτο τους. Ευρωπαίοι, προπαντός, μην είστε ρατσιστές! Είναι το μόνο παράνομο!

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ – ΠΑΠΠΑ

(Φ.160) 

Η «Αποκάλυψη» μετά την Ισλαμική έκρηξη;

Χωρίς τίτλο.jpg

Αμερικανοί ερευνητές έδωσαν στην δημοσιότητα ένα γερμανικής προελεύσεως χειρόγραφο του 15ου αιώνα, στο οποίο αναφέρονται τα αίτια του τέλους του κόσμου. Το θέμα ήταν προσφιλές κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους και ιδιαίτερα μετά την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως η οποία καταγράφηκε στις ευρωπαϊκές συνειδήσεις ως γεγονός που ανήγγειλε την τελική μάχη. Μέσα από χάρτες και εικόνες το χειρόγραφο που βρίσκεται σήμερα στην βιβλιοθήκη του Σαν Μαρίνο στην  Καλιφόρνια αναγγέλλει και περιγράφει την Τελευταία Κρίση, την Ανάσταση και την Αναγέννηση της Γης.

Μεταξύ 1514 και 1570 το σπαθί του Ισλάμ (φωτό 1) θα κατακτήσει την Ευρώπη και θα φθάσει μέχρι την άκρη του κόσμου.

Χωρίς τίτλο.jpg

Τα τέσσερα κέρατα του Αντιχρίστου  (φωτό 2) δείχνουν τους τρόπους με τους οποίους θα επιχειρήσει να πείσει τον κόσμο να τον ακολουθήσει: εξαπάτηση-πονηρία-σκληρότητα- απομίμηση της θεότητας.

Το κείμενο είναι γραμμένο στα Λατινικά, και αυτός είναι ένας από τους λόγους που οι ερευνητές συνάγουν ότι απευθυνόταν στις μορφωμένες ελίτ της εποχής. Στο κείμενο περιγράφεται η γέννηση και η ανάπτυξη του Ισλάμ μεταξύ 639 και 1514. Το ισλάμ θεωρείται από τον συγγραφέα ο κύριος κίνδυνος για τον χριστιανικό κόσμο.

Μπορεί ο Γερμανός που συνέταξε το πόνημα στο Lόbeck, μεταξύ 1486 και 1488, να έπεσε έξω στις ημερομηνίες, είναι όμως εντυπωσιακό πώς η ισλαμική τρομοκρατία συνδέεται με τις θεωρίες περί «τέλους του κόσμου» και την ψυχολογική πίεση και την νοητική πάλη, την οποίαν προκαλούσε στους Χριστιανούς από την εποχή του Μεσαίωνα.

(Φ. 150) 

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑