Αναζήτηση

Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ

Εβδομαδιαία εθνική εφημερίδα

Ετικέτα

ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ

Η «ΜΟΝΑΔΙΚΗ» ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΤΟ «ΠΕΡΙΦΗΜΟ» F-35 ΠΟΥ ΘΑ «ΑΛΛΑΞΕΙ» ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Χωρίς τίτλο.png

«Η μεγαλύτερη επίδειξη ισχύος που υπήρξε ποτέ», γράφουν τα συστημικά μέσα ενημέρωσης για τα τρία αεροπλανοφόρα και την αρμάδα του αμερικανικού ναυτικού που πλέουν κοντά στην κορεατική χερσόνησο.

Η μεγαλύτερη απόδειξη της «αδυναμίας ισχύος» που υπήρξε ποτέ, λέω εγώ, όταν βλέπω να συγκεντρώνεται μια τέτοια δύναμη κρούσης και να μην τολμά να κάνει ούτε μισή, πραγματικά επιθετική κίνηση εναντίον της Βόρειας Κορέας, παρά μόνο κάτι γρήγορες αεροπορικές «περατζάδες» και πάντοτε σε απόσταση ασφαλείας. Μόνο «φρου – φρου και αρώματα», φωτογραφίες και δηλώσεις στις τηλεοράσεις, σαν κάτι κυρίες «σελέμπριτι» της «υψηλής κοινωνίας», που επιδεικνύουν τα κάλλη τους σε κοσμικές στήλες περιοδικών «γκόσιπ» και «ταμπλόϊντ».

Τελικά απ’ ό,τι φαίνεται, οι μόνες στρατιωτικές επιχειρήσεις όπου διέπρεψαν οι αμερικανοί, είναι οι παραγωγές του Χόλυγουντ και τα κατορθώματα του Ράμπο, όπου εξουδετέρωνε μόνος του ολόκληρες μεραρχίες, καθώς και οι «ηρωικές» ταινίες, όπως η «διάσωση του στρατιώτη Ράϊαν», όπου «γενναίοι» αμερικανοί στρατιώτες αψηφούν με αξιοθαύμαστο τρόπο τον θάνατο υποκινούμενοι από συναδελφικό αλτρουισμό. Όλα αυτά όμως στον κινηματογράφο, γιατί η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική και πολύ πιο σκληρή για αυτούς.

Δεν θα σχολιάσω ότι ιστορικά, το μόνο στο οποίο έχουν επιδοθεί είναι το να βομβαρδίζουν εξ’ αποστάσεως, ακόμη και με πυρηνικά, χωρίς να συντρέχει κανένας λόγος χρήσης τέτοιων όπλων, αλλά απλώς και μόνο για να σκορπούν τρόμο και να δημιουργούν αισθήματα ηττοπάθειας και υποταγής στους δυνητικούς τους αντιπάλους. Πράγματα φυσικά που τα κάνουν, όπου και όταν «τους παίρνει», γιατί όπως αποδείχτηκε ιστορικά, είναι «μάγκες» a la carte, και «μάγκες» που νικάνε με το αίμα των άλλων.

Δεν μπορώ όμως να μην επισημάνω, ότι ενώ ο Κιμ Γιογκ Ουν τους «βγάζει την γλώσσα» με αυθάδεια, δείχνοντάς τους τα «αχαμνά» του, αυτοί δεν τολμούν παρά μόνο άναρθρες κραυγές. Ο Μαδούρο στην Βενεζουέλα το ίδιο, αλλά ούτε ο οικονομικός και εμπορικός αποκλεισμός, και οι εκθέσεις «μαϊμού» των οίκων Φιτς και Μουντ, αποδεικνύονται πλέον αρκούντως αποτελεσματικά όπλα. Για να μην αναφερθώ στον Άσαντ που τους ξεφτίλισε κανονικά στο πεδίο της μάχης, μαζί με τους συνεργάτες τους της ISIS.

Δεν μπορώ επίσης να μην σχολιάσω την συμπεριφορά και την στάση τους απέναντι στην «φίλη και σύμμαχο» Ελλάδα, που είναι η μόνη χώρα στον κόσμο που πολέμησε στο πλευρό τους κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και όχι μόνον, πληρώνοντας βαρύτατο τίμημα. Μια συμπεριφορά αποκαλυπτική του ποιού αυτών των ανθρώπων. Να μην επισημάνω την σημασία της καθυστέρησης κατά έναν ολόκληρο μήνα της εφαρμογής του σχεδίου «Μπαρμπαρόσα», λόγω της μάχης της Κρήτης, μια καθυστέρηση που ανάγκασε τους Γερμανούς να κολλήσουν στις λάσπες και στους -50 βαθμούς του ρωσικού χειμώνα, χάνοντας τον πόλεμο. Το πώς πλήρωσαν, βέβαια, αυτούς που έκαναν τον Τσώρτσιλ να πει ότι «οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες» το βλέπουμε και το ζούμε σήμερα.

Και να αναλογιστεί κανείς ότι όλα αυτά τα κάνουν, ενώ έχουν πάλι την ανάγκη μας στην σύγκρουση που μεθοδεύουν με την Ρωσία. Ενώ πρόκειται σύντομα να δούμε ελληνικά πολεμικά αεροσκάφη να περιπολούν στον ουρανό του νεοεισελθέντος στο ΝΑΤΟ Μαυροβουνίου, και να αναχαιτίζουν τα αεροσκάφη της φίλης σέρβικης αεροπορίας. Σκεφτείτε αν δεν μας χρειάζονταν τι επρόκειτο να υποστούμε. Αλλά τι μπορεί να περιμένει κανείς από «γκάγκστερς» και σιωνιστές; Η ιστορία τους είναι ένα όνειδος γεμάτο ντροπιαστικές ήττες και αθλιότητες.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς, τον πόλεμο της Κορέας και του Βιετνάμ; Την περίπτωση του Ιράκ, όπου πολεμάνε από τις αρχές του ’90 και το μόνο που κατάφεραν ήταν να φέρουν τους σηίτες στην εξουσία ρίχνοντάς το στην «αγκαλιά» του Ιράν και της Ρωσίας; Το Αφγανιστάν απ’ το οποίο δεν θα ξεμπλέξουν ποτέ; Την υποκίνηση φιάσκο εξέγερση στην Αίγυπτο που κατέληξε να αναδείξει τον φιλορώσο Σίσι; Τον διασυρμό στην Ουκρανία και στην Γεωργία; Το μπάχαλο στην Λιβύη που ήδη τους έχει γυρίσει μπούμεραγκ; Το αίσχος του βομβαρδισμού του Βελιγραδίου και των «δικαστικών» διώξεων Μιλόσεβιτς και λοιπών; Την δημιουργία του αποτρόπαιου ISIS, προσβλέποντας στον μελλοντικό του αφοπλισμό μετά την ανατροπή του Άσαντ; Είναι αλήθεια ότι το φαινόμενο του αμερικανοσιωνιστικού γκαγκστερισμού δεν έχει ιστορικό προηγούμενο.

Έχουμε δει και έχουμε ακούσει πολλά ανέκδοτα από αυτή την σπείρα που, από κάποτε πρωταγωνιστές στην διάπραξη ειδεχθών εγκλημάτων στην αμερικανική κοινωνία (γνωστούς και από τον κινηματογράφο με τους Αλ Καπόνε, Ντίλιγκερ, κλπ), τώρα έχουν ενσωματωθεί και ελέγχουν την αμερικανική πολιτική εξουσία εκ των έσω και παρασκηνιακά, παρέα με το σιωνιστικό λόμπυ. Όμως ανέκδοτο σαν αυτό που εσχάτως κυκλοφόρησε για το τελευταίο επίτευγμα (το “πουλέν”) της αεροπορικής βιομηχανίας των ΗΠΑ, το μαχητικό αεροσκάφος F-35, ομολογώ ότι δεν έχω ξανακούσει.

Είναι, λέει, το αεροσκάφος που θα τους φέρει την νίκη. Τα χαρακτηριστικά «στελθ» (STEALTH) που διαθέτει, θα του επιτρέψουν να καταστείλει την ρωσική αεράμυνα, πλησιάζοντας αόρατα και σε απόσταση βολής για τα δικά του όπλα τους στόχους, ενώ ο «εχθρός» δεν θα το «βλέπει» για να το χτυπήσει. Και όλα αυτά επειδή διαθέτει πολύ χαμηλό RCS (Radar Cross Section, που μεταφράζεται: ραδιοδιατομή ή αλλιώς μικρή ανακλαστική επιφάνεια).

Εγώ θα επισημάνω στους «προφέσορες» και τους «ειδικούς στρατιωτικούς αναλυτές» (στενά συνδεδεμένοι όλοι με το στρατιωτικοπολιτικό κατεστημένο της Δύσης), μόνο δυο απλά πράγματα:

Πρώτον, ότι κατά την τελευταία επίθεση με πυραύλους Κρουζ και Τόμαχοκ, πριν δυο περίπου μήνες σε στόχους μέσα στην Συρία, από τους 60 πυραύλους που εκτοξεύτηκαν από αμερικανικές ναυτικές «πλατφόρμες», μόνον οι πρώτοι 19 βρήκανε στόχο. Στην συνέχεια, όταν δόθηκε το «όπλα ελεύθερα» για χρήση των S-400, δεν πέρασε ούτε ένας. Ας αναλογιστούν λοιπόν οι ειδικοί, ότι αν οι εν λόγω πύραυλοι που πετάνε προς το στόχο με τουλάχιστον τέσσερις φορές μεγαλύτερη ταχύτητα από το F-35 και δεν έχουν ούτε το μισό RCS από αυτό, αναχαιτίσθηκαν σε ποσοστό 100%, τι «πανηγύρι» θα γίνει εναντίον των F-35.

Και δεύτερον, ότι η σύγχρονη αεράμυνα ζωτικών στόχων και περιοχών, δεν βασίζεται αποκλειστικά στην χρήση οπλικών συστημάτων εδάφους – αέρος, αλλά στην συνδυασμένη χρήση επίγειων συστημάτων και αεροσκαφών αναχαιτίσεως. Το να συγκρίνουμε τώρα οποιοδήποτε αεροσκάφος της Δύσης με τα αντίστοιχα ρωσικά, είναι πραγματικά αστείο. Η υπεροχή των ρωσικών είναι συντριπτική, τόσο σε αεροδυναμικά χαρακτηριστικά, κινητήρες και ηλεκτρονικά, όσο και σε αποστάσεις άφεσης όπλων κλπ.

Επιπλέον, σε απάντηση στην τεχνολογία STEALTH του F-35, πέραν του ότι το 5ης γενιάς Sukhoi 57 (Su-57) που πολύ σύντομα θα ενταχθεί επιχειρησιακά στην ρωσική αεροπορία (εκτιμάται εντός του 2019), έχει αντίστοιχα χαρακτηριστικά «χαμηλής παρατηρησιμότητας» με του F-35, τα ρωσικά αεροσκάφη δεν βασίζονται μόνο σε αυτό. Ενσωματώνουν ένα σύστημα προστασίας σε όλα  τα αεροσκάφη 4ης γενιάς και εφεξής, που βασίζεται στην δημιουργία πολλαπλών ψευδών στόχων (decoys), που καθιστά πρακτικά αδύνατο στον αντίπαλο να ξεχωρίσει το πραγματικό ίχνος και να εκτελέσει βολή πυραύλων εναντίον του, από απόσταση στην οποία δεν μπορεί να διακρίνει οπτικά το αεροσκάφος ο χειριστής (BVR = Beyond Vision Range).  Άρα είναι υποχρεωμένος να μεταθέσει την εμπλοκή σε κλειστή αερομαχία (dog fight). Σε αυτή την απόσταση όμως το F-35, είναι υποδεέστερο ακόμη και από το F-16. Γιατί οι σχεδιαστές «χαράμισαν» θα λέγαμε την ευελιξία του για να κερδίσουν στην «χαμηλή παρατηρησιμότητα». Επομένως συγκρινόμενο με τα πολύ πιο ευέλικτα Sukhoi δεν έχει καμία ελπίδα επιβίωσης, ούτε και με αυτή την τακτική.

Θα μπορούσα να παραθέσω ένα πλήθος ακόμη επιχειρημάτων, όπως ότι η ρωσική αεράμυνα δεν διαθέτει μόνο το S-400, αλλά ήδη εξοπλίζεται με το ακόμη πιο εξελιγμένο S-500 (για αυτό και πουλάει το S-400 σε τρίτες χώρες), ενώ το S-600 βρίσκεται στο στάδιο των δοκιμών. Ότι όλα αυτά τα οπλικά συστήματα είναι εποχούμενα και εύκολα αλλάζουν θέση μάχης, ότι υποστηρίζονται από ένα πλήθος εξαιρετικά αποτελεσματικών υποσυστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου που ξεπερνούν κατά πολύ τις αναγκαίες τεχνικές δυνατότητες υπέρβασης του κωλύματος της χαμηλής παρατηρησιμότητας του F-35,  κλπ.

Αλλά μιας και σε επίπεδο αεροδιαστημικής τεχνολογίας οι αμερικανοί είναι τόσο πολύ …. προχωρημένοι, με μια μικρή εξαίρεση στις «άτυχες» περιπτώσεις των «Κολούμπια» και «Τσάλεντσερ» (και όχι μόνο) και μάλιστα σύντομα πρόκειται να αποικήσουν και τον Άρη, και μιας και φτιάχνουν τόσο καλά αεροπλάνα, μήπως θα μπορούσαν να μας εξηγήσουν το τι βλάβη ακριβώς υπέστη το ελληνικό F-16 που συνετρίβη κατά την απογείωση σε νατοϊκή άσκηση στην αεροπορική βάση Λος Γιάνος της Ισπανίας, τον Ιανουάριο του 2015; Ένα ατύχημα που σκότωσε τους δυο Έλληνες χειριστές και οκτώ ακόμη ανθρώπους που βρίσκονταν στο έδαφος;

Το επίσημο πόρισμα έγραψε ότι το αντισταθμιστικό που εξισορροπεί τις ολισθήσεις (yaw) και είναι τοποθετημένο στο πλευρικό πάνελ σε μη άμεσα ορατή θέση από τον χειριστή, πιέσθηκε κατά λάθος από κάποιο κινητό αντικείμενο (π.χ Check List) και τα αντισταθμιστικά εκτράπηκαν σε ακραία θέση (12 μοίρες δεξιά) με αποτέλεσμα να επηρεασθεί καταλυτικά η αεροδυναμική συμπεριφορά του αεροσκάφους.  Ήταν όμως το  Check List που προκάλεσε την ακραία εκτροπή ή μήπως οι αυτόματες εντολές από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, οι οποίες ρυθμίζουν με το σύστημα Fly by Wire  τα σημεία εφαρμογής στα ζεύγη δυνάμεων που ισορροπούν το αεροσκάφος πέραν του «φυσιολογικού», ώστε αυτό να έχει μεγαλύτερη ευελιξία, είναι αυτές που «βραχυκύκλωσαν» και προκάλεσαν την θανάσιμη εκτροπή;

Και αν εν πάση περιπτώσει, έφταιξε το Check List, γιατί σε ένα τόσο καλό αεροσκάφος, ένας τόσο ευαίσθητος διακόπτης που δεν χρησιμοποιείται άμεσα από τον χειριστή, αλλά μπορεί όμως να προκαλέσει ένα τέτοιο ατύχημα δεν είναι καλυμμένος με κάποιο προστατευτικό καπάκι;  Ας μας δώσουν μια πειστική απάντηση οι κατασκευαστές ή οι συνήθεις «προφέσορες» – «τηλεμαϊντανοί», αντιπρόσωποί τους.

Η προσωπική μου άποψη είναι ότι οι μόνες περιπτώσεις που περνάει η «μπογιά» των αμερικανοσιωνιστών – γκάγκστερς, είναι σε κάτι χώρες «παλιόψαθες», όπως θα έλεγε και ο στρατηγός Μακρυγιάννης.  Είναι αυτός που με λίγα και σταράτα λόγια τα είπε όλα: «… βγήκαν τώρα κάτι δικοί μας κυβερνήτες, Έλληνες, σπορά της εβραιουργιάς …και μας παίρνουν αυτοί οι μισοέλληνες και άθρησκοι, ό,τι πολύτιμον τζιβαϊρικόν έχομεν».

Υποχρέωση όλων μας είναι να αντισταθούμε !

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ

(Φ. 227)

Advertisements

Τι συμβαίνει στην Αργολίδα; «Τζιχάντ» καταγγέλλουν κάτοικοι

Από τακτικό αναγνώστη της εφημερίδος, λάβαμε και δημοσιεύουμε την ακόλουθη καταγγελία.

Προ ημερών κυκλοφόρησε η είδηση, φυσικά όχι σε μεγάλη κλίμακα, ότι σε χωριό της Αργολίδας (Ανυφί) υπήρξε «καυγάς» (ή «συμπλοκή») μεταξύ αλλοδαπών. Η εντύπωση που καλλιεργείται είναι ότι επρόκειτο για «άλλη μια» φασαρία μεταξύ αλλοδαπών, οπότε ουδέν το καινούργιο, ενώ κάποιος θα μπορούσε να πει «και τι μας νοιάζει εμάς». Επιτρέψτε μου να σας πω ότι η πραγματικότητα δεν είναι καθόλου έτσι. Η επίσημη αναφορά της αστυνομίας (σχηματισθείσα δικογραφία) κάνει λόγο για ομάδα αρχικώς 40 και εν συνεχεία άνω των 100 ατόμων (!), όλα της ιδίας εθνικότητας (Πακιστάν), που διέρχονταν πεζή, «γυμνοί από την μέση και επάνω», μέρα μεσημέρι, μέσα από τα χωριά Λάλουκα, Ηραίο, Ανυφί μέχρι το χωριό Πλατανίτι (συνολικά 4 χωριά) σε σχηματισμό «τάγματος εφόδου» (ακριβώς έτσι είναι η περιγραφή) οπλισμένοι με ρόπαλα, σιδερολοστούς, μαχαίρια και κατσαβίδια και ψάχνοντας αλλοδαπούς άλλης εθνικότητας, με τους οποίους είχαν διαφορές (για «οφειλόμενα μεροκάματα»), υπό τις εντολές «αρχηγού», ο οποίος λειτουργεί ως «νονός» στην περιοχή. Οι επιδρομές λάμβαναν χώρα ολόκληρη την ημέρα, με τους αλλοδαπούς να κινούνται χωρίς κανένα φόβο με «σχηματισμό» (έτσι ακριβώς αναφέρεται) και να σκορπούν τον τρόμο στους Έλληνες κατοίκους των χωριών που είχαν κλειδαμπαρωθεί στα σπίτια τους και καλούσαν την αστυνομία να επέμβει (αρχικά πήγε ένα περιπολικό!). Οι αλλοδαποί επί ώρες χτυπούσαν ανελέητα και κυνηγούσαν τα «θηράματά» τους ακόμα και μέσα σε οικίες Ελλήνων που εισέρχονταν τρομαγμένοι για να σωθούν. Ένας Έλληνας απειλήθηκε με μαχαίρι στην κοιλιά, προκειμένου να φανερώσει πού κρύβεται κάποιος συγκεκριμένος αλλοδαπός που έψαχνε το «τάγμα».  Αξίζει να ειπωθεί ότι το περιστατικό κρίθηκε τόσο σοβαρό ώστε μετά από απανωτές κλήσεις – προς το βράδυ (!) κινητοποιήθηκαν «όλες οι υπάρχουσες δυνάμεις της Διεύθυνσης Αργολίδας». Και το πιο τρομακτικό είναι ότι οι αλλοδαποί στην θέα των περιπολικών εξαγριώθηκαν και συνέχισαν απτόητοι να περιφέρονται σε «σχηματισμό» και βέβαια οπλισμένοι, ενώ κινήθηκαν επιθετικά ακόμα και κατά των περιπολικών! Κάποια στιγμή βέβαια, διέφυγαν στα «κτήματα με τις πορτοκαλιές»…  Το αποτέλεσμα της επιχείρησης ήταν να συλληφθούν μόνο τρία (3) άτομα!!! Θέλετε να μάθετε το πιο εξοργιστικό; Ενώ τουλάχιστον οι δύο από τους τρεις συλληφθέντες αναγνωρίστηκαν από τα θύματα, μετά το πέρας της ανάκρισης, οι αλλοδαποί αφέθηκαν ελεύθεροι!!!! Διατηρώ ελαχιστότατες αμφιβολίες ως προς το εάν αφέθηκαν ελεύθεροι και οι τρεις, ή εάν επιβλήθηκαν περιοριστικοί όροι (μικρή σημασία έχει), αλλά η ουσία είναι αλλού: Σκεφθείτε να υπήρχε περιστατικό σε κάποιο χωριό της πατρίδας μας με ομάδα Ελλήνων νεαρών με ρόπαλα και «μαύρες μπλούζες» που έψαχναν για αλλοδαπούς για να τους χτυπήσουν. Δεν είναι ανάγκη να ήταν 50 ή 100 (!!). Και 3-4 να ήταν, φαντάζεστε τον ντόρο που θα είχε κάνει η είδηση. Όλα τα κανάλια θα την έπαιζαν ως πρώτη είδηση, όλα τα κόμματα θα έβγαιναν να «καταδικάσουν» την «ρατσιστική βία», θα ζητούσαν νέες καταδίκες, νέες απαγορεύσεις, νέα πογκρόμ και όπου τελείωναν τα λόγια θα άρχιζαν τα έργα από τους παρακρατικούς δολοφόνους. Περιττό να πω ότι άπαντες οι δράστες θα προφυλακίζονταν. Σημειώστε, ότι το περιστατικό αυτό έλαβε χώρα την ίδια περίοδο με το πολυδιαφημιζόμενο περιστατικό στον Ασπρόπυργο και το γνωστό παραλήρημα που ακολούθησε. Σημειώστε επίσης, ότι ο χαρακτηρισμός ήταν «τάγματα εφόδου»!!! Άκουσε κανείς τίποτα; Και το πιο ανησυχητικό; Εάν σε τρία – τέσσερα χωριά σε ένα νομό της πατρίδας μας όλες οι αστυνομικές δυνάμεις αδυνατούν να φοβίσουν αυτά τα «τάγματα εφόδου» των αλλοδαπών, και φυσικά να τα διαλύσουν, και τελικά κάνουν μια τρύπα στο νερό, τότε τι θα συμβεί εάν δοθεί το σύνθημα για «γενικό ξεσηκωμό» απ’ άκρου εις άκρου στην πατρίδα μας; Ή για «τζιχάντ»; Ο Θεός να μας φυλάει.

Τι να πει τέλος, κάποιος για τους χωριανούς συμπατριώτες μας που με τόση ευκολία μαζεύουν όλους αυτούς τους εν δυνάμει μακελάρηδες και μετά φοβούνται και φωνάζουν την αστυνομία να τους σώσει; Άραγε θα βάλουν μυαλό; Άραγε όταν έρθει η ώρα των εκλογών θα τα έχουν ξεχάσει όλα;

Εύλογα ερωτήματα που ζητούν απάντηση…

(Φ. 223)

 

Στο τέλος του 2016

Χωρίς τίτλο.jpg

Οι ΗΠΑ, παραμένουσες η μοναδική παγκόσμιος υπερδύναμη προβαίνουν σε εκλογή προέδρου, εκλογή που θα σχηματοποιήσει την εξωτερική τους πολιτική περισσότερο απ’ ό,τι συνήθως.

Αυτό οφείλεται στις ισχυρές διαφορές μεταξύ των προσεγγίσεων των δύο υποψηφίων. Αμφότεροι συμφωνούν ότι οι ΗΠΑ πρέπει να διατηρήσουν την ηγεμονία τους, όμως διαφωνούν περί του πρακτέου. Η μία θεωρεί ότι η χώρα πρέπει να παίξει τον ρόλο που κληρονόμησε μετά τον Β~ Μεγάλο Πόλεμο, με εξάσκηση της ισχύος της μέσω συμμαχιών, παγκοσμίων εμπορικών συνάψεων και εκλεκτικών παρεμβάσεων. Ο άλλος πιστεύει σ’ έναν ιδιάζοντα αυτεξούσιο τρόπο δράσεως που υπερβαίνει την παγκοσμιοποίηση, καθώς θεωρεί ότι οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους οφείλουν να προστατέψουν τα δικά τους συμφέροντα αντί να δεσμεύονται περιττά σε διεθνή σύμφωνα προστασίας ασφαλείας και παγκοσμίου εμπορίου.

Δεν αποπειρώμεθα την πρόβλεψη του εκλογικού αποτελέσματος αλλά οφείλουμε να εξετάσουμε πώς ημπορεί αυτό να διαφοροποιήσει τις συμπεριφορές των άλλων κρατών, καθόσον ο πολιτικός περισπασμός από την ενδεχόμενη αναδιοργάνωση στην Ουάσινγκτον δύναται να επιφέρει ευκαιρίες. Για παράδειγμα, η Βόρειος Κορέα έχει πολλαπλασιάσει τις προσπάθειές της για την ανάπτυξη πυρηνικού όπλου και συστήματος άφεσής του, οπότε στους επόμενους τρεις μήνες θα έχει την ευκαιρία να ολοκληρώσει την τελική φάση του κύκλου δοκιμών δίχως να διακινδυνεύει να δεχθεί προληπτικό στρατιωτικό πλήγμα, ενώ προβληματισμοί ασφαλείας οδήγησαν την Ιαπωνία, την Κίνα και την Νότιο Κορέα σε ενεργότερο μεταξύ τους διάλογο, παρά το ότι υπήρξε σχετική κλιμάκωση λόγω  της ηυξημένης εμπλοκής της Ιαπωνίας στην διένεξη περί την νότιο θάλασσα της Κίνας.

Για την Ρωσία, οι υπόλοιποι μήνες του 2016 θα αφιερωθούν στην σχεδίαση και την συγκρότηση των θέσεων και του μηχανισμού διαπραγματεύσεων με τον νέο Αμερικανό πρόεδρο. Με την αποχώρηση του Μπαράκ Ομπάμα οι Ρώσοι ηγέτες αντιλαμβάνονται ότι μειώνονται οι πιθανότητες πολύωρων συναντήσεων τύπου αγοραπωλησίας σχετικά με την Ουκρανία ή την Συρία. Η Ρωσία και για τις δύο περιοχές χρειάζεται περισσότερη δουλειά: Στην Ουκρανία οφείλει να εργαστεί περισσότερο για την αποκλιμάκωση της ρήξεως στην Ανατολή αλλά και να πείσει τους Ευρωπαίους να απομειώσουν τις κυρώσεις. Η Μόσχα θα περιμένει εκ μέρους της Ουκρανίας παραχωρήσεις, αν όμως το Κίεβο δεν υποστεί επαρκείς πιέσεις δεν θα ενδώσει, οπότε οι συνομιλίες θα παρακωλυθούν και πάλι.

Στην Συρία η Ρωσία θα στηριχθεί περισσότερο σε στρατιωτικές τεχνικές παρά σε διπλωματικές ενέργειες ώστε να ισχυροποιήσει την διαπραγματευτική της θέση. Όμως οι ΗΠΑ τους τελευταίους μήνες της προεδρίας Ομπάμα δεν δείχνουν πρόθυμες για παραγωγικές συνεννοήσεις με την Μόσχα. Οι Αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις θα διενεργήσουν επιθέσεις κατά του ISIS στην Μοσούλη και την Ράκα επιδιώκοντας την διαχείριση των χερσαίων δυνάμεων και την διατήρηση μιας ελάχιστης συνεργασίας με την Ρωσία ώστε να αποσυμφορηθεί και να αποκλιμακωθεί το συριακό πεδίο μάχης. Καθώς οι ΗΠΑ ενισχύουν τους σουνίτες στην Συρία παραμερίζοντας τον διάλογο με την Μόσχα, στο τέλος του χρόνου το δυναμικό των συγκρούσεων θα αυξηθεί. Η Τουρκία επιδεινώνοντας την κατάσταση, διαθέτει ήδη στρατεύματα επί του συριακού εδάφους. Καθώς κινείται προς νότο θα χρειαστεί την αμερικανική κάλυψη – προστασία για να αποφύγει την σύγκρουση με την Ρωσσία. Όμως η όποια τριβή μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσσίας σημασιοδοτεί λιγότερη απομόνωση και περιορισμό των Τούρκων.

Ποικίλοι σύμμαχοι των ΗΠΑ επιδιώκουν και προσμένουν την συνέχιση της αμερικανικής δέσμευσης προστασίας τους από ισχυρότερους γείτονές τους: Με την «Διειρηνική Πρωτοβουλία» (ΤΡΡ) αγκυλωμένη, και την αξιοπιστία των ΗΠΑ υπό αμφισβήτηση, συνέταιροί τους όπως οι Φιλιππίνες και το Βιετνάμ αναζητούν διστακτικά οικονομική συνεργασία με το Πεκίνο, έστω και μόνο για την άμβλυνση θεμάτων ασφαλείας. Οι τριβές των Ευρωπαίων και οι διαιρέσεις τους θα μεγεθυνθούν καθώς πολιτικές δυνάμεις σε ολόκληρη την ήπειρο επιζητούν διαφοροποίηση της Συνθήκης της Ε.Ε. ώστε να εξασφαλίσουν τα εθνικά τους συμφέροντα. Μικρές ομάδες θα συσφίξουν τους δεσμούς τους όπως εκείνοι του Βίζεγκραντ και της Βαλτικής, αποπειρώμενες την κατοχύρωσή τους έναντι της Ρωσσίας, καθώς αναμένουν την συνέχιση δεσμεύσεων των ΗΠΑ. Στην Μέση Ανατολή οι σύμμαχοι των ΗΠΑ που κατατρίβονται με την Ρωσσία θα χρησιμοποιήσουν αυτό το δρώμενο για την κινητοποίηση των σουνιτών που επηρεάζουν, εναντίον του Ιράν. Ήδη η φιλόδοξη Σαουδαραβία αποπειράται αναδιανομή της αγοράς πετρελαίου υπέρ της, με επιπλέον προμήθειες από Λιβύη, Ιράκ, Νιγηρία και Καζακστάν, οπότε ο ΟΠΕΚ θα θέσει σοβαρούς περιορισμούς στην επιρροή του επί της τιμής του πετρελαίου, εφόσον οι αμερικανοί παραγωγοί δύνανται να αποκρίνονται τάχιστα στις οποιεσδήποτε, έστω και ελάχιστες, αυξήσεις τιμών.

Η παγκόσμια οικονομία θα συνεχίσει να βρίσκεται σε αθλία κατάσταση παραμένοντας βαλτωμένη όπως τους προηγούμενους εννέα μήνες, καθώς οι αγορές προσμένουν μια διαφοροποίηση των επιτοκίων από την Τράπεζα Ομοσπονδιακού Αποθεματικού των ΗΠΑ. Η απορρέουσα από τις αμερικανικές εκλογές αβεβαιότητα θα καθυστερήσει κάθε εμπορική συμφωνία, οδηγώντας πιθανώς ακόμη και σε νομισματικούς κλυδωνισμούς χώρες με ευρύ εμπόριο με τις ΗΠΑ, όπως το Μεξικό.

Ο νέος αμερικανός πρόεδρος θα έχει να αντιμετωπίσει έναν ενδεχόμενο παγκόσμιο τραπεζικό πανικό, οπότε όποιος κι αν είναι ο νικητής θα περάσει μια αρκετά δύσκολη και σκληρή περίοδο ώστε να επιτύχει την πολιτική συναίνεση που απαιτείται για την διαχείριση μιας ανθεκτικότερης προβληματικής και άβολης δομικής εκτροπής στην παγκόσμια οικονομία, καθώς η παρατεινόμενη απροθυμία τραπεζοεπενδυτικού ρίσκου μπορεί να οδηγήσει σε περισσότερη αστάθεια χρηματιστηριακών αποθεμάτων, αφήνοντας τις ήδη συντεθλιμμένες τράπεζες περισσότερο έκθετες στην επίδραση των υφισταμένων χαμηλών επιτοκίων.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΤΡΙΤΗΣ

(Φ. 171)

 

 

ΝΑΤΟ – ISIS Μαζί στο Κοσσυφοπέδιο

Χωρίς τίτλο.jpg

Πέντε στρατόπεδα εκπαίδευσης του ISIS βρίσκονται σαν δηλητηριώδεις βδέλλες στο μαλακό υπογάστριο της Ευρώπης. Eνα από αυτά βρίσκεται σε απόσταση περιπάτου από την μεγαλύτερη Αμερικανική στρατιωτική βάση έξω από τις ΗΠΑ. Πού βρίσκεται; Στο Κόσοβο. Aυτό το θανατηφόρα επικίνδυνο σκάνδαλο είναι ένα ακόμη παράδειγμα του πόσο οι επιθετικές πολιτικές ΗΠΑ και Ε.Ε. έπαιξαν κεντρικό ρόλο στην δημιουργία του τέρατος του Φρανκενστάιν που είναι γνωστό ως ISIS.

Γράφει ο Νick Griffin,

Αντιπρόεδρος της Alliance for Peace and Freedom

Το 1999 η εκστρατεία του ΝΑΤΟ οδήγησε στην εγκαθίδρυση ενός ανεξάρτητου αποσχιστικού Ισλαμιστικού κράτους το οποίο έκτοτε έκανε επανειλημμένες προσπάθειες να πραγματοποιήσει εθνοτικές εκκαθαρίσεις εναντίον των τελευταίων Σέρβων από την αρχαία κοιτίδα του ίδιου τους του Έθνους. Με εξαίρεση την Ελλάδα, όλα τα μέλη του ΝΑΤΟ αναμείχθηκαν σε κάποιο βαθμό, αν και οι ΗΠΑ,  η Βρετανία και η Γερμανία ήσαν οι χειρότεροι εισβολείς.

Αφού ανάγκασαν τους Σέρβους να παραδώσουν το Κόσοβο στους Ισλαμιστές τρομοκράτες του επονομαζόμενου Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσσυφοπεδίου (KLA-UCK) –που περιλαμβάνει χιλιάδες Σαλαφιστές εθελοντές από την Μέση Ανατολή-, οι ΗΠΑ και η Ιταλία χρησιμοποίησαν την «ανάγκη» να προστατεύσουν το νέο Ισλαμιστικό καθεστώς από την Σερβία ως αφορμή για να εγκαταστήσουν στρατιωτικές βάσεις.

Η Αμερικανική βάση  Camp Bondsteel είναι η μεγαλύτερη αμερικανική στρατιωτική εγκατάσταση έξω από τις ΗΠΑ.  Ο ισλαμιστικός θύλακας δεν στεγάζει απλώς τις βάσεις του ΝΑΤΟ.

Σύμφωνα με πηγές πληροφοριών που αναφέρονται από το ρωσικό ειδησεογραφικό πρακτορείο  Sputnik, το Κοσσυφοπέδιο στεγάζει επίσης τουλάχιστον πέντε στρατόπεδα εκπαίδευσης του ISIS, το ένα από αυτά μόλις λίγα χιλιόμετρα από την βάση Bondsteel.

Σε αυτά τα στρατόπεδα, αλβανικής καταγωγής και άλλοι ισλαμιστές τρομοκράτες εκπαιδεύονται από πρώην μαχητές του UCK, τους λεγόμενους «ήρωες» του πολέμου εναντίον της χριστιανικής Σερβίας. Σε στρατόπεδα εκπαίδευσης του ISIS στο Κοσσυφοπέδιο, επίδοξοι τζιχαντιστές μελετούν την αραβική γλώσσα και το Κοράνι, μαθαίνουν να χειρίζονται όπλα, και εξασκούνται στην σκοποβολή και στην κατασκευή αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών, ενώ παράλληλα μαθαίνουν τεχνικές ανταρτοπολέμου στα δάση.

Τα κυριότερα στρατόπεδα εκπαίδευσης που έχουν συσταθεί από το Ισλαμικό Κράτος είναι τα Ferizaj, Gjakovica και Decani, ενώ μικρότερα έχουν εντοπιστεί σε Prizren και Peje. Η ύπαρξή τους δείχνει ότι – στην καλύτερη περίπτωση – το ΝΑΤΟ έχει αποτύχει πλήρως στην προσπάθεια για την πρόληψη της εξάπλωσης του Ισλαμικού ριζοσπαστισμού, ή – στη χειρότερη περίπτωση – ότι στην πραγματικότητα υπάρχουν κρυφές διασυνδέσεις μεταξύ των στρατοπέδων εκπαίδευσης Ισλαμιστών και των γειτόνων τους του ΝΑΤΟ.

Το πιο εξωφρενικό παράδειγμα είναι το στρατόπεδο του ISIS στο Ferizaj, μια πόλη 100.000 κατοίκων κοντά στα σύνορα με την πΓΔΜ, το οποίο βρίσκεται μόλις λίγα χιλιόμετρα από το στρατόπεδο Bondsteel των ΗΠΑ. Χτισμένο το 1999, κατά την διάρκεια του πολέμου, με 14 χιλιόμετρα περίμετρο, είναι σήμερα η μεγαλύτερη και πιο ακριβή αμερικανική βάση που χτίστηκε έξω από τις Ηνωμένες Πολιτείες από τον πόλεμο του Βιετνάμ. Στεγάζει περίπου επτά χιλιάδες στρατιώτες και πολιτικούς υπαλλήλους.

Απέχει, ωστόσο, πολύ από το να αποτελεί αποτρεπτικό παράγοντα για το ριζοσπαστικό Ισλάμ, καθώς το Ferizaj έχει γίνει διαβόητο φυτώριο τζιχαντισμού. Τον Αύγουστο του 2014 στην μεγαλύτερη επιχείρηση που έχει διεξαχθεί ποτέ από τις Αρχές του Κοσσυφοπεδίου, 11 από τους 40 τρομοκράτες που συνελήφθησαν ήσαν από το Ferizaj. Ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι όπως ακριβώς και τα περισσότερα βασικά στελέχη του ISIS στο Ιράκ και την Συρία είναι «απόφοιτοι» αμερικανικών κέντρων κράτησης που διαχειρίζεται η CIA, το ίδιο μοτίβο αναδύεται γύρω από τη βάση Bondsteel. Ο Lavdrim Muhaxheri, ο διοικητής της διαβόητης «Βαλκανικής Ταξιαρχίας» στο χαλιφάτο του ISIS, εργαζόταν στην Bondsteel. Η τρομοκρατική συμμορία του είναι γνωστή για τις θηριωδίες της, συμπεριλαμβανομένων εκτελέσεων που δημοσιεύτηκαν στο Facebook. Ο Blerim Heta, ένας βομβιστής αυτοκτονίας ο οποίος ανατινάχθηκε σε μια τεράστια έκρηξη στην Βαγδάτη, ήταν επίσης εργαζόμενος στην βάση Bondsteel.

Ο στρατιωτικός έλεγχος του Κοσσυφοπεδίου από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ εξυπηρετεί επίσης αρκετές άλλες χρήσεις για την ευρύτερη γεωστρατηγική ατζέντα της Ουάσιγκτον. Πρώτον, επιτρέπει μεγαλύτερο έλεγχο των ΗΠΑ σε πιθανές διαδρομές των αγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου προς την ΕΕ από την Κασπία και την Μέση Ανατολή, καθώς και τον έλεγχο των διαδρόμων μεταφορών που συνδέουν την ΕΕ με την Μαύρη Θάλασσα.

Προστατεύει επίσης το εμπόριο ηρωίνης ύψους πολλών δισεκατομμυρίων δολλαρίων, το οποίο, σημειωτέον, καταγράφει αύξηση ρεκόρ στο Αφγανιστάν, σύμφωνα με αξιωματούχους του ΟΗΕ, μετά την αμερικανική κατοχή. Το Κοσσυφοπέδιο και η Αλβανία είναι σημαντικές διαμετακομιστικές οδοί της ηρωίνης προς την Ευρώπη. Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ για το 2008 επί της διεθνούς κυκλοφορίας ναρκωτικών, αρκετές βασικές διαδρομές διακίνησης ναρκωτικών περνούν μέσω των Βαλκανίων. Το Κοσσυφοπέδιο αναφέρεται ως βασικό σημείο για την μεταφορά ηρωίνης από την Τουρκία και το Αφγανιστάν προς την Δυτική Ευρώπη. Τα ναρκωτικά αυτά ρέουν κάτω από το άγρυπνο μάτι της κυβέρνησης Θάτσι.

Εν τω μεταξύ, στην Gjakovica, κοντά στα σύνορα με την Αλβανία, το αεροδρόμιο είναι επίσης η έδρα της Ιταλικής Πολεμικής Αεροπορίας στο Κοσσυφοπέδιο. Αλλά ενώ τα πολεμικά αεροσκάφη εκεί βοήθησαν στην δημιουργία του Κοσσυφοπεδίου, είναι προφανώς ανίκανες να αντιμετωπίσουν το στρατόπεδο εκπαίδευσης του ISIS που βρίσκεται στο κατώφλι τους.

Στοιχεία που έδωσε τις τελευταίες ημέρες ο υπουργός Εσωτερικών του Κοσσυφοπεδίου, Skender Hyseni, δίνουν μια ιδέα για το πόσο αυτή η απειλή έχει υποτιμηθεί: Τουλάχιστον 57 ξένοι μαχητές σκοτώθηκαν σε μάχη με τις δυνάμεις ασφαλείας, 40 συνελήφθησαν προτού να μπορέσουν να εγκαταλείψουν την χώρα, 102 συνελήφθησαν με την υποψία της τρομοκρατικής δραστηριότητας και 17 άλλοι είναι υπό διερεύνηση. Συνολικά, το Σώμα του ISIS λέγεται ότι περιλαμβάνει περίπου 300 Αλβανούς, μαζί με 38 γυναίκες και 27 παιδιά.

Όλα αυτά σε μια μικρή περιοχή δύο εκατομμυρίων φτωχών ανθρώπων, μόλις μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα από τα ιταλικά σύνορα και με απεριόριστα ταξίδια σε όλη την ζώνη Σένγκεν.  Όλα, χάρις σε μια στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ, που υποτίθεται ότι προοριζόταν να φέρει την ασφάλεια και την ειρηνική συνύπαρξη στην χώρα.

Την περασμένη εβδομάδα πέντε άνδρες καταδικάστηκαν στην Πρίστινα για αδικήματα σχετιζόμενα με την τρομοκρατία, με ποινές που κυμαίνονται από 4 μέχρι 13 ετη φυλακίσεως. Οι Τζιχαντιστές είχαν ορκιστεί πίστη στο ISIS και ετοίμαζαν ένα βίντεο που θα διανεμόταν για να αποδειχθεί η παρουσία του Ισλαμικού Κράτους στην χώρα. Φέρει το γκράφιτι που βρέθηκε τον περασμένο Μάρτιο στην πρόσοψη της Ορθόδοξης Εκκλησίας του Αγίου Νικολάου στην πόλη: «O ISIS έρχεται».

Όλα αυτά, στην δωδέκατη επέτειο της βίαιης εθνοκάθαρσης του 2004, στην οποία δεκάδες εκκλησίες της σερβικής μειονότητας, μοναστήρια και κοινοτικά κέντρα δέχθηκαν επίθεση, λεηλατήθηκαν και πυρπολήθηκαν.

Σύμφωνα με τους εισαγγελείς στην δίκη του Τζιχαντιστικού πυρήνα στη Μπρέσια τον περασμένο Δεκέμβριο, ο στόχος τους είναι απλός: Να διασπάσουν την Ευρώπη και να επιβάλουν τον νόμο της Σαρία πάνω στα ερείπιά της. Εάν το πράξουν, η εκστρατεία του ΝΑΤΟ θα έχει δράσει ως η από αέρος δύναμη του Iσλαμιστικού Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσσυφοπεδίου (UCK) και σαφώς θα έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην δημιουργία των προϋποθέσεων για να συμβεί μια τέτοια καταστροφή. Το μόνο ερώτημα είναι αν η στενή γεωγραφική εγγύτητα των βάσεων του ΝΑΤΟ και του ISIS που προέκυψαν από αυτήν, είναι απλά ένα ατύχημα, ή αποδείξεις για κάτι πολύ πιο σκοτεινό.

(Φ. 160) 

 

Τζιχάντ και πολυπολιτισμός, εργαλεία των διεθνιστικών ελίτ

tzixantia_islam__article.jpg

Ένας αποκεφαλισμένος 84χρονος ιερέας, και καλόγριες όμηροι. Ανέμελοι περιπατητές. Άοπλοι δολοφονημένοι σε γήπεδα και συναυλίες. Εκατοντάδες νεκροί, απροετοίμαστοι να υπερασπιστούν την ζωή τους. Οι ηγεσίες της Ευρώπης αρνούνται να αναλάβουν τις ευθύνες της δολοφονικής για τον λαό αλλά κερδοφόρας γι’ αυτές, διεθνιστικής πολιτικής τους. Εκείνοι είναι δημοκράτες. Οι άοπλοι Ευρωπαίοι είναι οι ρατσιστές.

Ο ρατσισμός φέρνει την εγκληματικότητα ή μήπως ο πολυπολιτισμός; Μια νηφάλια παρατήρηση, θα μας οδηγήσει στην διαπίστωση ότι ο φυσικός κόσμος είναι πλουραλιστικός, με μέγιστη διαφορετικότητα, με φυλές, συνομοταξίες και είδη που προκαλούν δέος και χαρά. Ο Θεός και η Φύση είναι μέγιστοι καλλιτέχνες, μέγιστοι επιστήμονες, και μέγιστοι ρατσιστές.

Τι είναι ο «πολυπολιτισμός»;

Η λέξη περιγράφει ταυτοχρόνως τις κοινωνίες που είναι έντονα «διαφοροποιημένες» κυρίως λόγω της μετανάστευσης, δηλαδή το φαινόμενο, και, παραδόξως ταυτόχρονα, τις πολιτικές που υποστηρίζεται ότι πρέπει να εφαρμοστούν προκειμένου να είναι διαχειρίσιμες οι κοινωνίες αυτές, δηλαδή, την απάντηση στο φαινόμενο.

Σοφιστείες! Η Γερμανία, η Γαλλία και οι Βρετανία, είναι χώρες με μακροσκελείς πολυπολιτισμικές περγαμηνές. Η Γερμανία είναι ο πιο δημοφιλής προορισμός μεταναστών μετά τις ΗΠΑ. Η Γαλλία είναι υπερήφανη για την αφομοίωση των πληθυσμών από τις πρώην αποικίες της Βορείου και της Υποσαχάριας Αφρικής. Και οι δύο είναι σήμερα πεδία μάχης. Η δε Βρετανία αποφάσισε να βγει από την Ε.Ε. για να σταματήσει την τριτοκοσμική εισβολή.

Έχει άλλωστε πικράν εμπειρία συγκρούσεων. Αν η Γερμανία επιχείρησε επί μακρόν να προστατευθεί αντιμετωπίζοντας τον ξένο εργάτη ως Gastarbeiter, και ακολουθώντας το jussanguinis, και η Βρετανία έθεσε σε εφαρμογή τους πρώτους μεταναστευτικούς νόμους για να αντιμετωπίσει την εισροή των Εβραίων, στις αρχές του 20ου αιώνα, η Γαλλία, εφαρμόζοντας την πολιτική -και έχοντας την ψευδαίσθηση- της αφομοίωσης, είναι αυτή που μένει σήμερα άναυδη από την βιαιότητα και το εύρος των επιθέσεων, από το Charlie Hebdo ως την Νίκαια, περνώντας από το Bataclan και καταλήγοντας στον ναό της Ρουέν. Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Κοινωνίες σπαραγμένες, μειονότητες σε αναζήτηση ταυτότητας (και πολιτικοθρησκευτικοί ηγέτες πρόθυμοι να τους την προσφέρουν), δολοφονίες.

Ο πολυπολιτισμός δεν είναι ούτε σύμπτωμα ούτε σκοπός μιας πολιτικής. Είναι ένα πολιτικό εργαλείο. Δεν αποτελεί απάντηση στην άρνηση μιας κοινωνίας να αποδεχθεί το «διαφορετικό», αλλά μέσον επιβολής.

Κοινωνικές διακρίσεις

Από την αρχαιότητα και μέχρι την προβιομηχανική εποχή οι διαφοροποιήσεις εντός των κοινωνιών προέρχονταν από την αξία του ανθρώπου. Το χρήμα των αστών, εμπόρων, γιατρών, κ.ά., από την μια, και από την άλλη η ανδρεία των ευγενών του πολέμου οι οποίοι έγιναν κύριοι της γης, μια και η απόκτηση γαιών ήταν το έπαθλο των ηρώων.

Με την Βιομηχανική Επανάσταση, συντάσσονται από την μια μεριά οι εργάτες-δούλοι (οι οποίοι σταδιακά θα υιοθετήσουν τις συνήθεις των αφεντικών τους, βιομηχάνων και κρατικών λειτουργών), και από την άλλη οι κτηματίες και οι εργάτες γης, που διατήρησαν τον αέρα της υπεροχής απέναντι στους αστούς, βασισμένοι στον μόχθο, ανεξάρτητα από το χρηματικό αντίκρυσμα. Η επικράτηση της Αμερικανικής Καπιταλιστικής Μονοκρατορίας, η απώλεια της συλλογικής δυναμικής των εργατών στην αποβιομηχανοποιημένη Δύση μετά την μετακίνηση της παραγωγής στην Ασία, καθώς και η διείσδυση της αγοραίας συλλογιστικής σε βαθμίδες της κοινωνίας που την περιφρονούσαν (όπως συνέβη με τα Αγροτικά προγράμματα της Ε.Ε.) επέφεραν η χαλάρωση των διακρίσεων, κι αυτό θα έπρεπε να είχε, υποθετικά, θετικά αποτελέσματα. Όμως, μια άλλη κοινωνική επανάσταση σχεδιαζόταν ήδη.

Το νέο επαναστατικό πείραμα

Η επανάσταση αυτή παραβίασε ένα ως τότε σεβαστό κατώφλι των κοινωνικών πειραματισμών: Το παγκοσμιοποιητικό πείραμα είναι αντίθετο με την Φύση των ανθρώπων. Η πολιτισμική ομογενοποίηση, μέσον επιβολής της παγκοσμιοποίησης, προωθώντας πρακτικές όπως η ομοιόμορφη εμφάνιση, τα διεθνή μουσικά ακούσματα, οι επαγγελματικές αθλητικές ομάδες και το διαδίκτυο, επιχειρεί να μετατρέψει την πολυφωνία σε κακοφωνία.

Η προσθήκη της μεταναστευτικής εισβολής θα προκαλέσει την ανάδυση της σύμφυτης αναγκαιότητας της ταυτότητας, τόσο από την πλευρά των εισβολέων, όσο από την μεριά των γηγενών.

Η νέα επανάσταση στο όνομα του σεβασμού του κατ’ ευφημισμόν «διαφορετικού» αρνείται στον άνθρωπο το δικαίωμα να είναι διαφορετικός. Η ισότητα έναντι του Νόμου, δεν σημαίνει πλέον ίσα δικαιώματα αλλά διαφορετικά δικαιώματα, ρατσιστικά υπέρ των μειονοτήτων.

Η ανάδυση του Ισλαμισμού

Η επίθεση την οποίαν υφίσταται η ήπειρός μας και οι λαοί της παθητικά -πλην των Εθνικιστών- και η επερχόμενη αντιπαράθεση, εντοπίζεται στο εργαλείο της ισλαμιστικής επιθετικότητας. Αφορμή για να βγουν τα ισλαμιστικά στοιχεία στο προσκήνιο υπήρξε αναμφίβολα ο πόλεμος της Βοσνίας την δεκαετία του ‘90. Ο αμερικανονατοϊκός αυτός πόλεμος αναζωπύρωσε τις θρησκευτικές διαφορές που είχαν καταπέσει υπό τις κομμουνιστικές κομματικές επιδιώξεις.

Οι άνθρωποι ανέκτησαν αίφνης την επιθυμία να επιλύσουν περασμένες διαφορές και η μουσουλμανική ταυτότητα «βγήκε από το μπαούλο». Είναι σημαντικό να σημειώσουμε πως οι πληθυσμοί στους οποίους καλλιεργήθηκε η διαφοροποίηση των επίκτητων θρησκευτικών χαρακτηριστικών, ήσαν φυλετικά ομογενείς. Αντιθέτως, στις Δυτικές κοινωνίες, πέραν των Βαλκανίων, όπως της Γαλλίας, η ανακάλυψη της ισλαμικής ιδιαιτερότητας δεν ήταν η επιβεβαίωση μιας διαφορετικότητας αλλά η απόκτηση μιας ταυτότητας που έλλειπε από δεύτερης και τρίτης γενιάς μετανάστες που έως τότε δεν είχαν ταυτότητα.

Ο ιερός πόλεμος – «Τζιχάντ»

Ο τζιχαντισμός, κατασκεύασμα αμερικανικών, αγγλικών, γαλλικών και ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών, συνέχεια των θεωριών περί συγκρούσεως πολιτισμών και θρησκειών, είναι προγραμματισμένος να επιβάλλει το καθεστώς του Τρόμου. Οι δολοφονίες των αόπλων «αμνών» στους χώρους αποτύπωσης της Δυτικής ταυτότητας (με κορυφαία την εορτή της Γαλλικής Επανάστασης) έχουν μαγικοθρησκευτική και μυστικιστική χροιά, όπως καταφάνηκε εξόχως από την δολοφονία του καθολικού ιερέα επί του θυσιαστηρίου στην Ρουέν. Οι ταλμουδικές καταβολές του κύμματος τρομοκρατίας είναι πρόδηλα αναμφισβήτητες.

Η προετοιμασία δολοφόνων με την κατάλληλη ψυχολογική συγκρότηση, κάνει αυτούς που υπηρετούν το Τζιχάντ να πιστεύουν πραγματικά πως έως το έτος 2020 το Χαλιφάτο θα έχει εγκατασταθεί στην Ρώμη, σύμβολο -και γι’ αυτό τρόπαιο- του παλιού, υπερήφανου δυτικού κόσμου.

Σήμερα βρισκόμαστε εν μέσω ενός πολέμου προκλήσεων που εξαπλούται σε ολόκληρη την Ευρώπη, επιχειρώντας να εξωθήσει την ήπειρό μας σε ένα νέο αιματοκύλισμα. Είναι φανερό από την στάση των δυτικών κυβερνήσεων, ότι οι εξουσιαστές όχι μόνον εγκρίνουν αλλά ενθαρρύνουν και τροφοδοτούν το καθεστώς του τρόμου. Συνδυασμένος με την οικονομική τρομοκρατία των διεθνιστικών ελίτ, ο πόλεμος του Ισλάμ εξυπηρετεί την επιβολή του αισθήματος αδυναμίας και παραίτησης στους πολλούς, και την εγκατάλειψη στις ορέξεις των απάτριδων τρομοκρατών, πράγμα που κάνει ευκολότερη την κυριαρχία των ελίτ.

Μαζί με τις βίαιες επιβολές, ένας ακόμη πόλεμος μαίνεται. Ένας πόλεμος για την κυριαρχία των ελίτ επί του ανθρώπινου νου και του ανθρώπινου σώματος. Η εξάρτηση από τον πολιτισμό του ηλεκτρισμού, άυλο και αοράτως διαχειριζόμενο, η νομοθέτηση και τιμωρία εγκλημάτων σκέψεως, και τέλος ο έλεγχος της διατροφής, με την επιβολή της διατλαντικής συμφωνίας ΤΤΙP, θα επιφέρουν την υποδούλωση του ελεύθερου, δημιουργικού, δυτικού κόσμου, και των ευρωπαϊκών κοινωνιών οι οποίες είναι, όπως οι Επικυρίαρχοι πιστεύουν, έτοιμες να σερβιριστούν στο πιάτο τους. Ευρωπαίοι, προπαντός, μην είστε ρατσιστές! Είναι το μόνο παράνομο!

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ – ΠΑΠΠΑ

(Φ.160) 

Μου λένε ότι πρέπει να αποδεχθώ το Ισλάμ. Ότι είναι χριστιανικό μου καθήκον!

Χωρίς τίτλο.jpg

Στις 11/6/2014 μόλις δύο ημέρες μετά την κατάκτηση της Μοσούλης στο Ιράκ η τζιχαντιστική οργάνωση ΙSIS εξέδωσε μια χάρτα από 16 άρθρα που ρυθμίζουν την ζωή των 1,5 εκατομυρίων κατοίκων της πόλης: Το άρθρο 5 προβλέπει την «εκτέλεση, σταύρωση, ακρωτηριασμό άνω και κάτω άκρων ή εξορία» πριν βέβαια την αιώνια κόλαση για όσους «καταστρέφουν τη γη» εναντιούμενοι στο θέλημα του Θεού. Το άρθρο 10 απαγορεύει κάθε δημόσια εκδήλωση που αντιτίθεται στο ισλάμ. Το άρθρο 13 προβλέπει την καταστροφή των αγαλμάτων που προϋπήρχαν του ισλάμ και στα οποία αποδίδονταν τιμή. Αυτό θεμελιώνεται στην καταστροφή από τον Μωάμεθ 360 αγαλμάτων στη Μέκκα. Εδράζεται στο εδάφιο του κεφαλαίου (sourate) AlMaeda: «Ω πιστοί! Το κρασί, τα τυχερά παιχνίδια, τα είδωλα, τα βέλη της μαντικής δεν είναι παρά βδέλυγμα, έργο του διαβόλου. Αποχωριστείτε τα για να ευημερήσετε». Το άρθρο 14 προβλέπει ότι οι γυναίκες οφείλουν να καλύπτουν το πρόσωπο και όλο το σώμα με ένα niqab όταν βγαίνουν. Η έξοδός τους επιτρέπεται μόνο αν η «μετακίνηση είναι απαραίτητη» και εξουσιοδοτημένη από τον πατέρα, τον αδερφό ή τον άντρα και μόνο αν συνοδεύoνται από έναν από αυτούς. Η Daech επιβάλει το status dhimmi(που προβλέπει ότι ο χριστιανός είναι υπό κηδεμονία σε γη του ισλάμ)στους χριστιανούς της Μοσούλης και επιβάλλεται κεφαλικός φόρος 250 δολαρίων μηνιαίως.

Στο βιβλίο ‘Umdat as-Salik wa ‘Uddat an-Nasik (Στήριγμα του ταξιδιώτη και εργαλεία του λάτρη/πιστού) διαβάζουμε μερικά πολύ ενδιαφέροντα σχετικά με την αποστασία από το Ισλάμ: 2ο κεφάλαιο 8,0 Αποστασία από το Ισλάμ «Ριντά» (Ridda) “Η αποχώρηση από το Ισλάμ είναι η πιο άσχημη μορφή απιστίας (κουφρ – kufr) και η χειρότερη. Μπορεί να προκύψει δια του σαρκασμού, όπως όταν ειπωθεί σε κάποιον «Κόψε τα νύχια σου, είναι ‘σούννα’» και εκείνος απαντήσει «Δεν θα το έκανα, ακόμα και αν ήταν» 8,1 Όταν ένα άτομο που έχει φθάσει στην εφηβεία και έχει σώας τας φρένας πρόθυμα αποστατεί από το Ισλάμ, του αξίζει να θανατωθεί. 8.2 Σε μια τέτοια περίπτωση, είναι υποχρεωτικό για τον χαλίφη (ή τον αντιπρόσωπό του) να του ζητήσει να μετανοήσει και να επιστρέψει στο Ισλάμ. Αν το κάνει, γίνεται αποδεκτό. Αν όμως αρνηθεί, θανατώνεται αμέσως. Πράξεις που συνεπάγονται αποχώρηση από το Ισλάμ και την αντίστοιχη τιμωρία, μεταξύ άλλων είναι:

– η στηλίτευση του Αλλάχ ή του αγγελιοφόρου Του

– η άρνηση της ύπαρξης του Αλλάχ, της άναρχης αιωνιότητάς Του

– ο σαρκασμός γύρω από το όνομα του Αλλάχ, της εντολής Του, της απαγόρευσής Του, της υπόσχεσής Του, ή της απειλής Του

– η άρνηση οποιουδήποτε εδαφίου του Κορανίου ή ό,τι άλλο του ανήκει δια της ακαδημαϊκής ομοφωνίας, ή η προσθήκη κάποιου εδαφίου που δεν του ανήκει.

– το να πει κανείς περιπαιχτικά «Δεν γνωρίζω τι είναι η πίστη»

– η στηλίτευση της θρησκείας του Ισλάμ

– η πίστη πως τα πράγματα αφ’ εαυτού τους ή δια της φύσεώς τους έχουν οποιαδήποτε επιρροή ανεξάρτητη από το θέλημα του Αλλάχ

– η άρνηση της υπάρξεως των αγγέλων ή των τζίνι, ή των ουρανών

– ο σαρκασμός για οποιοδήποτε θέσπισμα του Ιερού Νόμου

Ζούμε σίγουρα την εποχή της “Αναπουδούπολης”. Εκείνου του παιδικού παραμυθιού όπου όλα είναι ανάποδα. Μόνο που εδώ δεν είναι παραμύθι αλλά πραγματική ζωή και το επιμύθιο “κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα” δεν θα το ακούσουμε στο τέλος. Τι είναι η θρησκεία εκείνων των ανθρώπων που εγκαταλείπουν τις χώρες τους, για να έρθουν στις δικές μας και απαιτούν να αλλάξουμε την ζωή μας και να την κάνουμε όπως στις χώρες από όπου έφυγαν γιατί δεν τους άρεσε; Οι “θεϊκός” προφήτης Μουχάμμαντ ήταν παιδόφιλος: παντρεύτηκε την Άισα όταν εκείνη ήταν 6 ετών, και «ολοκλήρωσε το γάμο» όταν εκείνη έγινε 9… Το δικαστήριο της σαρία εξέδωσε μια fatwa δηλώνοντας ότι η πόλη Al-Qamishli με την έντονη παρουσία χριστιανικού και κουρδικού στοιχείου ανήκει στην l’EIIL: «Εκκενώστε την πόλη από όλους τους χριστιανούς: πάρτε τις γυναίκες τους, αυτές σας ανήκουν, και αποκεφαλίστε τους άντρες.» Η Θεοκρατική αντίληψη του Ισλάμ, επιβάλλει ένα αντίστοιχο κράτος. Δεν είναι ανεκτική ούτε ανθρωπιστική θρησκεία, είναι μια στυγνή δικτατορία σκέψεων και πράξεων, που θα επιβληθεί στις χώρες της Ευρώπης μέσα από τους ασταμάτητους πληθυσμούς που παράνομα κι άλογα εισβάλλουν συνεχώς. Πρέπει λοιπόν να δείξουμε επαγρύπνηση και δυναμικότητα. Μην επιτρέψετε στα παιδιά μας να ζήσουν ως μειονότητες, μέσα στο ίδιο τους το σπίτι.

ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ ΚΑΛΟΓΕΡΑΤΟΣ

(Φ. 144) 

ΤΟΥΡΚΙΑ- ΣΑΟΥΔΙΚΗ ΑΡΑΒΙΑ Συμμαχία κατά της Ρωσίας

Χωρίς τίτλο.jpg

Η επίσημη διήμερη επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Σαουδική Αραβία, η οποία ξεκίνησε στις 29 Δεκεμβρίου 2015, απεδείχθη μία σημαντική κίνηση στην σκακιέρα της Μ. Ανατολής. Μόλις προ ολίγων ημερών, το Ριάντ είχε εκφράσει την πρόθεσή του να ηγηθεί μίας συμμαχίας μουσουλμανικών κρατών εναντίον του Ισλαμικού Χαλιφάτου. Η συμμαχία αυτή θα περιλαμβάνει την Αίγυπτο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Ιορδανία, το Κατάρ, το Κουβέιτ, τον Λίβανο, την Λιβύη, την Μαλαισία, το Μπαχρέιν, την Νιγηρία, το Πακιστάν, την Παλαιστίνη, την Σομαλία, το Σουδάν, την Τουρκία, την Τυνησία και την Υεμένη. Επίσης, θα τυγχάνει της υποστηρίξεως της Ινδονησίας, ενώ θα είναι σε συνεργασία με τους Δυτικούς, κρατώντας διακριτές αποστάσεις από τους Ρώσσους. Αυτό ήταν απολύτως αναμενόμενο, καθώς είναι ευρέως γνωστόν ότι οι Σαουδάραβες επιθυμούν «παντί τρόπω» την ανατροπή του Σύρου Προέδρου Μπασάρ αλ Άσσαντ. Μάλιστα, αρνούνται κατηγορηματικά να του αποδοθεί οιοσδήποτε ρόλος, έστω και μεταβατικός, στο μεταπολεμικό πολιτικό σκηνικό της χώρας του. Λίαν προσφάτως, ο Ερντογάν δήλωσε ότι δεν θα εδέχετο να καθίσει στο ίδιο τραπέζι με τον Σύρο ομόλογό του, καθώς αμφισβητεί την νομιμοποίησή του να ομιλεί εξ ονόματος του λαού του! Στο σημείο αυτό, η πολιτική των Τούρκων ταυτίζεται απολύτως με αυτήν των Σαουδαράβων και αντιστρατεύεται ανοικτά τις επιδιώξεις του Ρώσσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος στηρίζει εμπράκτως την νόμιμη κυβέρνηση της Δαμασκού.

Ελάχιστα διέρρευσαν για το περιεχόμενο των συνομιλιών μεταξύ των δύο μουσουλμάνων ηγετών, οι οποίοι μοιράζονται το ίδιο (σουνιτικό) δόγμα. Σε συνέντευξη που παρεχώρησε στο τηλεοπτικό δίκτυο Αλ Αραμπίγια, ο Τούρκος Πρόεδρος δήλωσε εμφατικά: «Τα τελευταία χρόνια, οι σχέσεις μεταξύ των δύο κυβερνήσεων είναι στενότερες παρά ποτέ». Προσέθεσε δε ότι σημειώνεται μεγάλη ανάπτυξη των διμερών σχέσεων στους τομείς του εμπορίου, της οικονομίας, του πολιτισμού και των ενόπλων δυνάμεων. Τέλος, εξέφρασε την βεβαιότητά του ότι η επίσκεψη ενδυνάμωσε τους δεσμούς μεταξύ των δύο κρατών. Βεβαίως, οι δεσμοί έχουν ενισχυθεί στην πράξη, καθώς οι δύο χώρες συνεργάζονται επί μακρόν στην στήριξη κάθε αντιπάλου του καθεστώτος Άσσαντ, επισήμως μόνον της λεγομένης «μετριοπαθούς» αντιπολιτεύσεως, ανεπισήμως και των τζιχαντιστών, όπως είναι πλέον πανθομολογούμενο.

Συμμαχία εναντίον του Ιράν

Πέραν, όμως, της κρίσεως στην Συρία, ο διεθνής Τύπος έκανε λόγο και για συζητήσεις σχετικά με το Ιράν και τον ρόλο που επιθυμεί να παίξει η Τεχεράνη στα δρώμενα της περιοχής. Οι Ιρανοί ανήκουν στο σιϊτικό δόγμα, είναι δηλαδή «αιρετικοί» κατά τους Σαουδάραβες και τους Τούρκους. Τόσο η Άγκυρα όσο και το Ριάντ μοιράζονται την ιδία αποστροφή για τους «μουλάδες» της Τεχεράνης, οι οποίοι είναι πιστοί σύμμαχοι του Άσσαντ αλλά και των Ρώσσων, ενώ εξομάλυναν τις σχέσεις τους και με τους Αμερικανούς το 2015. Τις τελευταίες δεκαετίες διεξάγεται ένας αγώνας μέχρι τελικής πτώσεως μεταξύ των Σαουδαράβων και των Ιρανών για την ηγεσία του μουσουλμανικού κόσμου. Στον ανταγωνισμό αυτό ενεπλάκησαν και οι Τούρκοι, οι οποίοι προσπαθούν να εφαρμόσουν στην πράξη το δόγμα του Αχμέτ Νταούτογλου περί «στρατηγικού βάθους» και μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονές τους.

Το οθωμανικό παρελθόν, όμως, αποτελεί τροχοπέδη στα σχέδιά τους, ενώ η ανάμειξή τους στο Μεσανατολικό δεν έγινε ευμενώς αποδεκτή από τους Σαουδάραβες, τα προηγούμενα χρόνια. Αρχικώς, ο Ερντογάν προσεπάθησε να κρατήσει τις ισορροπίες, διακηρύσσοντας ότι οι όποιες διαφορές του Ριάντ με την Τεχεράνη δεν θα επηρεάσουν τις καλές τουρκο-ιρανικές σχέσεις. Εν συνεχεία, όμως, έκανε λόγο για δυσεπίλυτες διαφορές μεταξύ Αγκύρας και Τεχεράνης. Αυτό ήταν γνωστό σε όσους ασχολούνται με την διεθνή διπλωματία, όπως και το ότι η Σαουδική Αραβία και το Ιράν υποστηρίζουν αντιμαχόμενες πλευρές στον πόλεμο της Υεμένης. Το ερώτημα που τίθεται είναι τι άλλο συνεζήτησαν οι ηγέτες των δύο μεγαλύτερων σουνιτικών χωρών της Μ. Ανατολής.

Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες έκαναν λόγω για πιέσεις που άσκησαν οι Σαουδάραβες στον Ερντογάν προκειμένου να συμφιλιωθεί με τους στρατιωτικούς που έχουν πάρει τα ηνία της εξουσίας στην Αίγυπτο. Οι Τούρκοι είχαν στηρίξει πολλές ελπίδες στον ανατραπέντα Αιγύπτιο Πρόεδρο Μωχάμεντ Μόρσι, στο πλαίσιο των οραμάτων του Νταούτογλου και καταγγέλλουν τον νυν Πρόεδρο, Στρατηγό Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι ως πραξικοπηματία. Σε κάθε περίπτωση η εξομάλυνση των σχέσεων με το Κάιρο περνάει αναπόφευκτα από την Μόσχα, στενός σύμμαχος της οποίας είναι ο Αιγύπτιος ηγέτης. Ο Πούτιν δεν φαίνεται διατεθειμένος να βοηθήσει στην πραγμάτωση των σχεδίων των Τούρκων, ενώ δεν τον ικανοποιεί η αύξηση της επιρροής της Σαουδικής Αραβίας στους μουσουλμανικούς πληθυσμούς που διαβιούν στην ρωσσική επικράτεια. Προς τούτο, μόνον τυχαίος δεν ήταν ο βομβαρδισμός του τζιχαντιστή Ζαχράν Αλλούς στην Συρία. Ο τελευταίος ήταν φίλος του Ριάντ, αλλά οι Σαουδάραβες δεν αντέδρασαν έχοντας επίγνωση της αδυναμίας τους να αντιπαρατεθούν ανοικτά με τους Ρώσσους. Αντίστοιχη προνοητικότητα δεν επέδειξε το νέο-οθωμανικό δίδυμο Ερντογάν-Νταούτογλου.

Συνέχεια στην έντυπη έκδοση

(Φ. 135) 

Ανυπακοή

poreia-pyrsoi__article

«Το τελευταίο μας τείχος είναι το χρυσό τείχος του χρήματος. Είναι ένας μοιραίος τοίχος. Μας ξεκόβει από την ζωή, από την ζωτικότητά της, από τον ζωντανό ήλιο και την ζωντανή τη γη, όπως τίποτε άλλο. Τίποτα, ούτε καν τα πιο φανατικά δόγματα της θρησκείας, μπορούν να μας απομονώσουν από την ορμή της ζωής και από την έμπνευση, όπως μπορούν τα χρήματα».

Ντ.Χ. Λώρενς (1925)

Πόσα ακόμη, νόμους, απειλές και ντιρεκτίβες, θα σκαρφιστεί το ιερατείο του χρήματος, οι λογιστές, οι τεχνοκράτες, για να νεκρώσουν την θέληση των ανθρώπων για ζωή; Πόσες άκαρπες θυσίες θα κάνει ο λαός μας στο όνομα μιας θολής και απροσδιόριστης προόδου; Και πόσο πρόθυμος θα αποδειχθεί στο να θυσιάσει την ελευθερία και την ανεξαρτησία του για να κερδίσει μια πρόσκαιρη παράταση παραμονής στα ξένα σαλόνια; Οι επαναλαμβανόμενες αποκαλύψεις άντρων τρομοκρατών και οι συλλήψεις των τελευταίων ημερών σε ολόκληρη την Ευρώπη και στην Ελλάδα, ατόμων που, σύμφωνα με τις Αρχές, είναι τζιχαντιστές, καλλιεργούν το σενάριο του τρόμου και επιτείνουν το αίσθημα της ανασφάλειας. Δικαιώματα και ελευθερίες θα ξεχαστούν εύκολα όταν κανείς δεν θα είναι ασφαλής, πουθενά. Τότε, μια οφθαλμαπάτη ασφάλειας θα γίνει το νέο και το μοναδικό ζητούμενο του Πολίτη.

Από το 2001 η τρομοκρατία έχει χρεωθεί στους μουσουλμάνους. Είναι οξύμωρο πώς τα κράτη που θεωρούν ευπρόσδεκτους τους μουσουλμάνους μετανάστες και καταδικάζουν ως «ρατσιστές» όσους τολμούν να μιλήσουν στην γλώσσα της λογικής, ηγούνται του αγώνα κατά του Ισλαμικού Χαλιφάτου και της τρομοκρατίας. Εάν ο καλοδεχούμενος ξένος της θεωρίας του κοινωνικού αμαλγάματος, ο μουσουλμάνος δεύτερης και τρίτης γενιάς, μπορεί εύκολα να σπείρει τον τρόμο στην χώρα «του», τότε ο καθένας πλέον μπορεί να καταγραφεί ως τρομοκράτης. Το τίμημα της ασφαλούς «εύκολης ζωής» θα είναι η απώλεια της προσωπικής ελευθερίας. Το προσωπικό, όμως, είναι άμεσα συνδεδεμένο με το εθνικό.

Εάν η εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας και το ξεπούλημα των δημοσίων αγαθών δεν ενοχλούν, θα ενοχλήσει άραγε η κατάσχεση της κατοικίας όσων δεν θα έχουν εργασία και πόρους για να την συντηρήσουν; Την εθνική ανεξαρτησία την επιτύχαμε με θυσίες χιλιάδων προγόνων μας, μα πρέπει κανείς να πιστεύει στην αξία της Ιστορίας για να το αντιληφθεί και να το αξιοποιήσει νοητικά και πρακτικά. Ήρθε η ώρα να παραδοθεί το ελλαδικό κράτος οικειοθελώς στην σκλαβιά, με τις υπογραφές μερικών υπαλλήλων του ψευδοκράτους των Βρυξελλών; Τα μνημόνια, οι υφεσιακοί νόμοι και η διαχεόμενη αστυνόμευση της κοινωνίας που οδηγούν στην γενική υποδούλωση, όπως οι πολίτες αντιλαμβάνονται αλλά αδυνατούν δήθεν να αντιληφθούν οι πολυπτυχιούχοι υπουργοί και κυβερνητικοί παράγοντες, δεν πρόκειται να ανακοπούν χωρίς την μαζική ανυπακοή.

Με την ενεργό λαϊκή αντίσταση στην πράξη. Σε αυτήν ευχόμαστε και το εθνικιστικό κίνημα οφείλει να εργαστεί ώστε να συνταχθούν οι απελπισμένοι, οι απολυμένοι, οι επαγγελματίες, παραγωγοί, έμποροι, βιοτέχνες και βιομήχανοι, αλλά και όσοι μπορούν να πουν όχι στην αυθεντία των «σοφών», των «αξιολογήσεων» και των εκβιαστικών μονοδρόμων. Ποια είναι λοιπόν η απάντηση; Ένας νοσταλγικός, ηττοπαθής και μοιρολατρικός πατριωτισμός; Πού θα βρουν οι «πατριώτες» αντικείμενο για τον Πατριωτισμό τους όταν δεν θα υπάρχει πια πάτριο χώμα, όταν θα έχουν πουλήσει τα χωράφια τους, τα σπίτια τους, όταν θα έχουν εγκαταλείψει την γη τους, όπως έκαναν με την Κύπρο, την βόρειο Ήπειρο και την Μακεδονία, όταν θα έχουν αποποιηθεί τον κόσμο τους;

«Ο πυρσός στα χέρια των φτωχών θα βάλει φωτιά στο σπίτι μας, και θα μας κάψει μέχρι θανάτου, σαν πρόβατα σε ένα φλεγόμενο μαντρί», συνεχίζει ο Ντ.Χ. Λώρενς. Ο πυρσός βρίσκεται πλέον στα χέρια των Εθνικιστών. Αυτών που δεν στριμώχνουν τον αγώνα τους στα πρόσκαιρα γεωγραφικά όρια, αλλά πιστεύουν στο μεγάλο «ταμπού», την αλήθεια της Φυλής και του Αίματος, αυτήν που φοβάται ο οδοστρωτήρας της Παγκοσμιοποίησης. Πατρίδα χωρίς Έθνος, Ελλάδα χωρίς Έλληνες, δεν υπάρχει. Εμείς, οι Έλληνες Εθνικιστές λέμε όχι στον φόβο, όχι στην πνευματική τρομοκρατία, όχι στην επιβολή της αόρατης εξουσίας του συφιλιδικού σύγχρονου κόσμου. Ζήτω το Έθνος των Ελλήνων!

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ – ΠΑΠΠΑ

(Φ. 131)

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑