Αναζήτηση

Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ

Εβδομαδιαία εθνική εφημερίδα

Ετικέτα

ΤΟΥΡΚΙΑ

Εθνικόν το Αληθές: Αιφνίδια επίσκεψη Ερντογάν: Τι ζητεί η αλεπού στο Ρωμαίικο Παζάρι;

Πόθεν άραγε προέκυψε ξαφνικά αυτή η επίσκεψη του παραπαίοντος, ζορισμένου πανταχόθεν Ερντογάν στις 8/12 στο ημέτερον «Γιουνανιστάν»;

«Timeo Turcos et dona ferentes!..»

Αναγνωριζοντας τους Τούρκους-μαθητές των Βυζαντινών…-ως αριστοτέχνες της μακροπρόθεσμης διπλωματίας και του «μια στο καρφί και μια στο πέταλο», ουδέποτε δρώντες άνευ μακροπρόθεσμου σχεδίου, πιθανολογούνται τρείς ερμηνείες της αιφνίδιας επίσκεψης του Ερντογάν στο «Βιλαέτι της Ρούμελης»-μια Ελλάδα «φινλανδοποιημένη», «κατευναστική», «κολλημένη» στην «Ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας», ξε-χ@σμενη από τον ΝεοΣουλτάνο…

  1. Να διευθετήσει ειρηνικά τα προβλήματα στα γεωγραφικά «αριστερά» του με την Ελλάδα (Αιγαίο, Θράκη, φυγάδες αξιωματικοί, Πατριαρχείο) και την ΕΕ/ΝΑΤΟ (οπλικά, προσφυγικό, ενταξιακά) για να μείνει απερίσπαστος στα «ανατολικά» του ζόρικα μέτωπα-Συρία, Κουρδικό…
  2. Να «ψιλογρυλλίσει», δίνοντας και κανένα «τυράκι», απειλώντας με κινητοποιήσεις σε Δυτ.Θράκη και ένταση στο Αιγαίο ώστε η Ελλάδα να λειτουργήσει σαν «φίλιος παράγων»( και βέτο…) στο ΝΑΤΟ και απέναντι των ΗΠΑ, με τα οποία βρίσκεται σε σύγκρουση, υπερασπίζοντας μια διπλωματική προσέγγιση των διαφορών αυτών (όπως κάνει η Ελλάδα για την Ρωσία, έναντι των Δυτικών)
  3. Να απειλήσει ανοιχτά με «πρώτο στρατιωτικό χτύπημα» και πλημμύρα προσφύγων ώστε να μην λειτουργήσει η βολικά «γείτων» Ελλάδα ως «βραχίων» ΚΑΙ στρατιωτικής πίεσης απέναντι της Τουρκίας εκ μέρους του ΝΑΤΟ (πιθανόν με «θερμά» επεισόδια σε Έβρο, Αιγαίο) για παρεμπόδιση της προσέγγισης με Ρωσία- Ιράν με έξοδο από το ΝΑΤΟ (που τρέμει το αδυνάτισμα στην Ν.Α πτέρυγά του με την Ρωσία κυρίαρχη πλέον στην Συρία)-όπως έκαναν στο παρελθόν Ντε Γκώλ και Κων.Καραμανλής…

Το τελευταίο είναι το πιο επικίνδυνο για μας.

Μην ξεχνάμε τι πάθαμε ΚΑΙ ως «μοχλός» των Αγγλογάλλων κατά της  Τουρκίας το 1922, ούτε τον «στημένο» 8ετή πόλεμο Ιράκ–Ιράν (1980-1988), με τον Σαντάμ να επιτίθεται κατά των Χομεϊνικών Ισλαμιστών -πριν τον κρεμάσουν…

Θέλουν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να παίξουν τέτοια παιγνίδια;

Πρέπει τότε να κατοχυρώσουν απόλυτα τι θα πάρουμε «έναντι», από την διαλυόμενη Τουρκία, κι όχι να την ξαναπατήσουμε σαν το Βενιζέλο και τους Κωσταντινικούς ΤΟΤΕ…

Μπορούν;

ΑΛΕΞΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

(Φ. 228)

Advertisements

ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ «ΘΑΥΜΑ» ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

Χωρίς τίτλο.png

Σε έκθεση του Αμερικανού Γενικού Πρόξενου της Κωνσταντινούπολης, με ημερομηνία 26 Σεπτεμβρίου 1922, μεταξύ άλλων αναφέρονται και τα ακόλουθα:

«Όποιος δεν έχει ζήσει στην Εγγύς Ανατολή δεν μπορεί να καταλάβει πόσο απόλυτα ανίκανος για πρόοδο είναι ο Τούρκος. Όποιος δεν έχει ταξιδέψει μέσα από τα τουρκικά χωριά ή στα βάθη της τουρκικής αυτοκρατορίας, δεν μπορεί να καταλάβει πόσο οπισθοδρομικός είναι ένας λαός, που κατέχοντας επί πεντακόσια χρόνια την πιο εύφορη και πλουσιότερη περιοχή της επιφάνειας της γης, δεν κατασκεύασε μια ραπτομηχανή ή ένα άροτρο, μια ατμομηχανή, ένα πολεμικό πλοίο, μια καρφίτσα ή ένα σπίρτο. Όποιος ελπίζει ότι μπορεί να προοδεύσει μια Τουρκία που θα κατοικείται μόνο από Τούρκους, είναι σαν να ελπίζει ότι μπορεί ν’ αλλάξει η λεοπάρδαλη τα σημάδια του δέρματός της».

(Από το βιβλίο: «Ο Τουρκικός Λαβύρινθος, ο Ατατούρκ και το Νέο Ισλάμ» του Άγγλου συγγραφέα Τζέιμς Πέτιφερ, σελ 137 ).

Εκατό χρόνια μετά την έκθεση κόλαφο του Αμερικανού Διπλωμάτη, βλέπουμε μια εικόνα της Τουρκίας εκ διαμέτρου αντίθετη από εκείνη που περιγράφεται στην αναφορά του.

Τι να συνέβη άραγε και συντελέσθηκε αυτή η αλλαγή; Τι άλλαξε και ο, σύμφωνα με την άποψη του Αμερικανού Πρόξενου, εκ φύσεως απόλυτα ανίκανος για πρόοδο Τούρκος, φαίνεται σήμερα τόσο ικανός ώστε να σημειώνει ρυθμούς ανάπτυξης από τους υψηλότερους στον κόσμο; Πώς έχει καταφέρει να «χτυπήσει» την διεθνή αγορά, όχι μόνο σε προϊόντα πρωτογενούς παραγωγής, αλλά και σε μια σειρά προϊόντων της βαριάς βιομηχανίας, ανταγωνιζόμενος τους παραδοσιακούς κατασκευαστές της Δύσης; Πως έχει κατακλύσει τις  τηλεοράσεις με τα τουρκικά σήριαλς; Πώς επεξέτεινε το δίκτυο της Turkish Airlines σε ολόκληρο τον κόσμο;

Τα ερωτήματα δε αυτά γίνονται ακόμη περισσότερα, όταν βλέπουμε καθημερινά μια διαρκώς εντεινόμενη «κόντρα» μεταξύ Ερντογάν και Δύσης. Μια «κόντρα», η οποία δίνει την εντύπωση ότι η αναπτυξιακή αυτή έκρηξη δεν συντελέσθηκε με κάποια εξωτερική βοήθεια, αλλά είναι αποκλειστικό κατόρθωμα των Τούρκων και προσωπικά του Ερντογάν, παρά τις «τρικλοποδιές» που υποτίθεται ότι του βάζει η Δύση.

Η απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα παραπέμπει στη γέννηση του τουρκικού κράτους, στην πρόσφατη μεταπολεμική του ιστορία, αλλά και στο τέλος του «ψυχρού πολέμου» και στην έναρξη επιβολής της Νέας Τάξης Πραγμάτων από την Υπερδύναμη.

Η πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας

Η διαφαινόμενη κατάρρευση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας στις αρχές του 20ου αιώνα, αποτελούσε για την Δύση ένα μείζον πρόβλημα, γιατί έδινε την ευκαιρία στην Ρωσία να διεκδικήσει την επέκταση της επιρροής της στην Βαλκανική Χερσόνησο, καθώς και την κάθοδό της στα «θερμά» νερά της Μεσογείου.

Η αρνητική αυτή προοπτική για τους Δυτικούς οδήγησε στην εφαρμογή ενός μεγαλεπήβολου  σχεδίου. Κύριος στόχος του σχεδίου η γεωπολιτική απομόνωση της Ρωσίας με την δημιουργία ενός διαχωριστικού «φράχτη». Δηλαδή μιας αλυσίδας ελεγχόμενων από την Δύση κρατών, που θα ξεκινούσε από τη Βόρειο Θάλασσα και θα έφθανε στην Μέση Ανατολή. Το σχέδιο προέβλεπε την αλλαγή συνόρων στα κράτη της περιοχής, την επιβολή κατάλληλων πολιτικών συστημάτων, καθώς και την ανάδειξη νέων πολιτικών δυνάμεων σε αυτά, εις τρόπον ώστε να καταστούν πειθήνια όργανά τους, προσδεμένα  ανεγκλίτως στο Δυτικό «άρμα».

Βενιζέλος και Κεμάλ

Έτσι, στην Ελλάδα, προωθήθηκε στην εξουσία με το επαναστατικό κίνημα του Στρατιωτικού Συνδέσμου των κατώτερων αξιωματικών του στρατού και του ναυτικού «στου Γουδή», ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Ένας άνθρωπος της απολύτου εμπιστοσύνης της κυρίαρχης τότε αγγλικής διπλωματίας και ιδιαιτέρως του πρωθυπουργού Λόϋντ Τζωρτζ.

Την ίδια χρονική περίοδο, στην Οθωμανική αυτοκρατορία, πάλι με αγγλικό «δάκτυλο», γεννήθηκε το …. «επαναστατικό» κίνημα των Νεοτούρκων με επικεφαλής τον ντονμέ (εξισλαμισμένος Εβραίος) Μουσταφά Κεμάλ, από την Θεσσαλονίκη.

Η εύνοια της Αγγλίας που έτυχαν οι Έλληνες υπό την ηγεσία του Βενιζέλου  κατά τους δυο βαλκανικούς πολέμους, δεν μειώνει ούτε κατ’ ελάχιστο την άφθαστη ανδρεία και τον ηρωισμό του ελληνικού στρατού. Ο οποίος με τις νίκες του, εκτός από την απελευθέρωση της Μακεδονίας και της Θράκης και την ενσωμάτωσή τους στον ελληνικό εθνικό κορμό, ικανοποιούσε και το αγγλικό αίτημα φραγής της εξόδου των Ρώσων στο Αιγαίο, μέσω Βουλγαρίας.

Όμως αυτό δεν ήταν αρκετό για την σίγουρη απομόνωση της Ρωσίας μακροπρόθεσμα, γιατί ο σουλτάνος παρέμενε ένας αστάθμητος παράγοντας. Μια ενδεχομένη μελλοντική αντίδρασή του προς την Δυτική επιθετικότητα που «ακρωτηρίασε» την αυτοκρατορία του, θα μπορούσε να τον ρίξει στην «αγκαλιά» της Ρωσίας. Έτσι ενθάρρυναν εκ νέου την Ελλάδα (πάλι με την χρήση του Βενιζέλου), ωθώντας την σε συνέχιση του αγώνα για την απελευθέρωση και των υπόλοιπων σκλαβωμένων πατρίδων, εντός της Μικράς Ασίας.

Όμως αυτή την φορά οι προθέσεις τους δεν ήταν ειλικρινείς. Γιατί μια νέα ελληνική νίκη, εν δυνάμει θα οδηγούσε στην ανασύσταση της ελληνικής αυτοκρατορίας, πράγμα που επίσης ήθελαν να αποφύγουν σε κάθε περίπτωση. Πραγματικός τους στόχος ήταν η υπό το φάσμα μιας νέας ήττας από την Ελλάδα εξέγερση των Τούρκων, η ανατροπή του σουλτάνου και η άνοδος στην διακυβέρνηση του νέου τουρκικού κράτους (και όχι πλέον αυτοκρατορίας) των απολύτως ελεγχόμενων από την Δύση, Νεοτούρκων. Έτσι, ο ελληνικός στρατός ενθαρρύνθηκε αρχικά για να πραγματοποιήσει την απόβαση στην Σμύρνη και στην συνέχεια η εύνοια των συμμάχων άλλαξε στρατόπεδο.

Παράλληλα, ο εμφύλιος πόλεμος που ξέσπασε μεταξύ των δυνάμεων του «προδότη» σουλτάνου (που είχε υπογράψει την συνθήκη των Σεβρών) και των «πατριωτικών, ασυμβίβαστων» δυνάμεων  των Νεοτούρκων, με την υποστήριξη των Δυτικών επέφερε γρήγορα την κατάρρευση του σουλτάνου και την ανάδειξη του νέου «μεγάλου ηγέτη» των Τούρκων, τον Μουσταφά Κεμάλ.

Έναν γνήσιο εγγυητή των συμφερόντων της Δύσης, η οποία τον έφερε στην εξουσία και τον βοήθησε να νικήσει τους Έλληνες. Ήταν ο άνθρωπος που εξασφάλιζε ταυτόχρονα, τόσο την καθήλωση του Ελληνισμού στα στενά γεωγραφικά όρια που έχει σήμερα, όσο και  την ρωσική απομόνωση.

Ο Κεμαλισμός

Η πολιτική του βασίστηκε σε δυο θεμελιώδεις άξονες – απαιτήσεις της Δύσης: Πρώτον, ότι το κράτος αυτό θα έχει κοσμικό χαρακτήρα και δεύτερον ότι αποκηρύσσει το αυτοκρατορικό του Οθωμανικό παρελθόν, μη έχοντας αναθεωρητικές βλέψεις για επαναφορά των συνόρων στα παλαιά γεωγραφικά σύνορα. Κάτι αντίστοιχο δηλαδή με την αποκήρυξη της «Μεγάλης Ιδέας», ως κρατικής ιδεολογίας από το ελληνικό κράτος, μετά την μικρασιατική καταστροφή.

Οι δυο αυτές θέσεις της πολιτικής του Μουσταφά Κεμάλ, θα αποτελέσουν εφεξής και μέχρι την έναρξη εφαρμογής του σχεδίου της Παγκοσμιοποίησης της Νέας Τάξης Πραγμάτων (ΝΤΠ), τον πυρήνα της κυρίαρχης γεωπολιτικής αντίληψης που επεκράτησε στην Τουρκία, γνωστής και με το όνομα: Κεμαλισμός. Καθ’ όλη την περίοδο του Κεμαλισμού, η Τουρκία ήταν το γνωστό προβληματικό κράτος που επιτυχώς αποδόθηκε κινηματογραφικά από το «Εξπρές του Μεσονυκτίου».

Αυτό που άλλαξε τα πράγματα και έθεσε την Τουρκία σε μια καταλυτικά διαφορετική τροχιά, πυροδοτώντας το «τουρκικό θαύμα» που βλέπουμε σήμερα, ήταν το σχέδιο της ΝΤΠ για παγκόσμια κυριαρχία.

συνεχίζεται

(Φ. 228)

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

Χωρίς τίτλο.png

Στα πλαίσια της προσπάθειάς μας ως απλών πολιτών στην αναγκαία σήμερα ενότητα των Πατριωτικών Δυνάμεων, στην πληττόμενη από μια ανήθικη κι ακραία μπολσεβίκικη «αριστερά» στην Κυβέρνηση και στον δρόμο, θεωρούμε αναγκαία μια τοποθέτηση αναφορικά με τελευταία παράξενα δημοσιεύματα.

  • Μια σφοδρότατη επίθεση ενάντια στην Ρωσία ιστορικά, και την δυνατότητα/σκοπιμότητα γεωπολιτικής στήριξης /συνεργασίας της Ελλάδας με την σημερινή Ρώσικη Ομοσπονδία, με ύβρεις περί «ρωσόδουλων» εναντίον όσων θεωρούν ότι ΚΑΙ αυτή η προοπτική θα πρέπει να εξεταστεί
  • Μια οξύτατη επίθεση στον «Λαϊκό Σύνδεσμο-Χρυσή Αυγή».
  • Μια προσωποπαγή τοποθέτηση με επίκληση του δικαιώματος να κρίνει κάποιος τον άλλο με «πατριδόμετρο».

Στην τοποθέτησή μας αυτή-που γίνεται απολύτως με  πρωτοβουλία μας και δεν υπαγορεύτηκε από κανένα-θα χρησιμοποιήσουμε κριτική αλλά ήπια γλώσσα συμπατριωτών προς συμπατριώτες. Κι αυτό γιατί πιστεύουμε ότι σήμερα, με πρωτίστη ανάγκη την Πατριωτική Ενότητα και την συνεργασία των κατασπαρμένων Πατριωτικών Δυνάμεων, Κομμάτων, Κινήσεων και Προσωπικοτήτων –όλων σεβαστών για τους αγώνες τους- οποιαδήποτε πλην αυστηρής αλλά ευγενούς κριτικής /διαφωνίας,  δημόσια απαξιωτική /υβριστική και μάλιστα ατεκμηρίωτη τοποθέτηση οποιασδήποτε εκ των ανωτέρω πολιτικοϊδεολογικών οντοτήτων, την θέτει αυτόματα και άνευ ετέρου εκτός της προσπάθειας ενότητας και σεβασμού της Πατρίδας μας.

Η προοπτική διερεύνησης μιας Ελληνορωσικής συνεργασίας

Κάποιοι αναφέρονται με οξύτητα σε εκείνες τις περιπτώσεις που η Ρωσία μας εγκατέλειψε και συνεργάστηκε με την Τουρκία, συνάγοντας εξ αυτών των άλλοτε ορθών και άλλοτε διαστρεβλωμένων, ανακριβών ή μερικής αληθείας περιστατικών, ότι ένα ύπουλο ρωσόδουλο ρεύμα απειλεί την υπερήφανη Εθνική μας ανεξαρτησία., καθοδηγούμενο από τον γνωστό Ευρασιανιστή Αλεξάντερ Ντουγκιν, σύμβουλο του Βλ. Πούτιν.

Εδώ θα  επισημάνουμε κάτι που φαίνεται να διέφυγε. Ότι δηλαδή, μετά τη δολοφονία του Ι. Καποδίστρια (με λάθος μιας Τσαρικής Ρωσίας που δεν τον υποστήριξε και προφύλαξε όσο έπρεπε, κι έχασε μια μεγάλη ευκαιρία παρουσίας στα θερμά νερά των Νοτίων Θαλασσών, αν και η Ρωσία ήταν αυτή που εξασφάλισε με την Ναυμαχία στο Ναβαρίνο την  Ελληνική Ανεξαρτησία, ενώ ο Εθνικοαπελευθερωτικός Αγώνας είχε σχεδόν εκπνεύσει το 1826…) από τους πράκτορες των Αγγλογάλλων, δεν υπήρξε μέχρι σήμερα ανεξάρτητη από δουλείες και υποταγή προς την Δύση, Ελληνική Κυβέρνηση.

Η Ρώσικη εξωτερική πολιτική  προφανώς ελάμβανε υπόψη κατά προτεραιότητα τα Ρώσικα συμφέροντα όπως κάνει κάθε σοβαρή χώρα, μεγάλη ή μικρή, αν  είναι στοιχειωδώς ανεξάρτητη.

Η Ρωσία δεν ήταν δυνατόν να βοηθήσει πέραν  ενός ορίου μια χώρα  της οποίας η Κυβέρνηση ή οι άρχοντες έκαναν τα πάντα μετά το 1832 έως σήμερα για να αποτρέψουν μια τέτοια ενίσχυση σχέσεων. Ελεημοσύνες διεθνώς δεν γίνονται και αυτό θάπρεπε νάναι  γνωστό σε όλους και να μη κλαυθμηρίζουν σαν μωρά παιδιά.

Οι ατέλειωτες διαμάχες μεταξύ των Ελλήνων Κοτζαμπάσηδων και οπλαρχηγών που οδήγησαν ΚΑΙ ΑΥΤΕΣ σε αποτυχία τα « Ορλωφικά», η ανόητη και υπαγορευμένη συμμετοχή μας στην Εκστρατεία της Κριμαίας το 1919, η  άγνωστη σε πολλούς και παράξενη για άλλους συνεργασία της Σ. Ένωσης  και των χωρών του «Ανατολικού Μπλοκ» με την Κυβέρνηση της 21 Απριλίου θεωρώντας τους  Έλληνες Συνταγματάρχες πιθανούς αυριανούς έμμεσους συμμάχους (όπως οι Στρατηγοί της Αργεντινής )-κάτι που επεδίωξε ο διορατικός πατριώτης δικτάτορας Παπαδόπουλος με το ταξίδι Μακαρέζου στην Κομμουνιστική Κίνα το 1973, οι επανειλημμένες προσπάθειες των Ρώσων για επενδυτικές πρωτοβουλίες με αποκορύφωμα τον αγωγό Μπουργκάς –Αλεξανδρούπολη, δεν μας δίνουν, νομίζουμε, το δικαίωμα να παραπονούμαστε τόσο πολύ ότι οι Ρώσοι δεν μας βοηθούν και ουδέποτε το επεχείρησαν, αλλά ασφαλώς δεν θα εδέχοντο να παίζει συνεχώς η Ελλάδα μαζί τους το παιγνίδι «τώρα θέλω-τώρα δε θέλω».

Ουδείς ισχυρίστηκε ποτέ ότι πρέπει από τας αγκάλας και τα δεσμά της Δύσης να πάμε να χωθούμε σε κανένα Ρώσικο «Μπαλαούρο». Αλλά αυτό δε σημαίνει ότι με τις όποιες νέες δυνατότητες μας δίδονται σήμερα που αναδιατάσσεται ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ, δυνάμεις του παρελθόντος καταρρέουν και νέες δυνάμεις αναδύονται προς Ανατολάς, εμείς ως μικρά χώρα με μεγάλη ιστορία και σημαντική γεωστρατηγική θέση, δεν πρέπει να διερευνούμε την δυνατότητα ΚΑΙ ΤΕΤΟΙΩΝ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΩΝ.

Αλλά βέβαια για να διερευνηθούν τέτοιες ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ- και να έχουν προοπτική-, πρέπει να είμαστε μια σοβαρή χώρα που σχεδιάζει, δεσμεύεται και υλοποιεί, και δεν κατουριέται επάνω της μόλις η Δύση της κάνει ένα «μπουουυουου» επειδή αγόρασε S-300 και κόντεψε να τους βάλει μακριά στο… Καιμακτσαλάν μπας και θυμώσει η Τουρκία.

Η μονομερής αντιρωσική στάση με πρόσχημα την Εθνική υπερηφάνεια τύπου Αλβανίας, Χότζα και ΕΚΚΕ,  αν δεν είναι ύποπτη ως συνεισφορά σε ένα φιλοδυτικό λόμπυ που πολυσέρνεται τον τελευταίο καιρό για να «ταπώσει» τα –αρέσει, δεν αρέσει-φιλορωσικά αισθήματα του Ελληνικού λαού, ενισχύει αντικειμενικά αυτό το λόμπυ και ωφελεί μόνο την Πλατεία Μαβίλη και την Πλουτάρχου, με τις αντίστοιχες εκεί Πρεσβείες…

Η επίθεση ενάντια στην «Χρυσή Αυγή»

Για πολλά θέματα μπορούν να διαφωνούν οι Πατριώτες. Αλλά πρέπει πάντοτε να υπηρετούν πρώτα την Ενότητα. Γιατί, όπως έλεγε ο Σολωμός «αν μισούνται ανάμεσο τους, δεν τους πρέπει λευτεριά».

Ο Πατριωτικός χώρος έχει διανύσει μακρά πορεία εν σειρά ή παραλλήλω με πολλές μορφές, και μόνιμα κάτω από την πίεση της στρατιωτικά ηττηθείσας, αλλά ιδεολογικά  θριαμβεύσασας μετεμφυλιακά Αριστεράς.

Απ’ τις περιπέτειες της «4ης Αυγούστου», τις ιδεολογικές ολιγωρίες της «Βοναπαρτικής» 21η Απρίλιου, τις αποτυχίες της ΕΠΕΝ και του ΕΝΕΚ, τα «τσεκούρια» του Βορίδη, έφτασε –αρέσει δεν αρέσει- να έχει σήμερα την τρίτη θέση στην Βουλή με την «Χρυσή Αυγή». Ένα   Κόμμα που, με λάθη πιθανόν, και με στυλ που αλλάζει σταδιακά-κι έτσι πρέπει, για να μη χρεώνεται εγκλήματα που δεν το αφορούν-, ο Πατριωτικός Χώρος είναι παρών.

Κανείς δε διαθέτει «Πατριωτικόμετρο» και δεν δικαιούται να γίνεται τιμητής των άλλων, παίρνοντας τυχόν λάθη και ολιγωρίες, και κάνοντάς τα από τρίχα τριχιά, κάνοντας τους ανθέλληνες και αντιπατριώτες να πανηγυρίζουν.

Ποιος ωφελείται από αυτή την στάση;

Μήπως αυτοί που βλέπουν τα Εθνικιστικά/ Πατριωτικά/ Ριζοσπαστικά/ Λαϊκά Κινήματα να ανεβαίνουν έστω με δυσκολίες στην Ευρώπη και στην Δύση, και βέβαια θα χρησιμοποιήσουν την παλιά καλή μέθοδο του διεμβολισμού και της διάσπασης, της άλωσης «απ’ τα μέσα» για να καταστρέψουν, και όχι να πολιορκήσουν «τσιμεντάροντας»  τον ανερχόμενο αντίπαλο, δρώντας ενάντια  στον μόνο επίσημο Κοινοβουλευτικό εκφραστή της, σε μια φάση που όλα δείχνουν ότι ο συγκεκριμένος πατριωτικός  χώρος θα ξεπεράσει το 10%-ψηφισμένος έστω και από αντίδραση-  ακριβώς γιατί ο λαός μας δεν αντέχει άλλο τις Συστημικές  και αριστεροδεξιές ψευδολογίες, το ξεπούλημα της Πατρίδας μας και την υποτίμηση της νοημοσύνης μας;

Ας μην κάνουμε άλλες υποθέσεις-όπως π.χ. πόσο αναγκαίο είναι για την «αφασική  και άφαντη» αντιπολιτευτικά ΝΔ να αδυνατήσει η «Χ.Α» μήπως και κάποιοι παρασυρθούν και κατρακυλήσουν κατά Άδωνη κι εξαφανισμένο Βορίδη μεριά, για να μπορεί ο Κεντροκεντρώος Μητσοτάκης εγκλωβίζοντας και ελέγχοντας τους πατριώτες, να αγρεύει κι από δω κι από κει-για να προχωρήσει ενισχυμένος στον « Μεγάλο Συνασπισμό» με ένα ΠΑΣΟΚοποιημένο Σοσιαλδημοκράτη Τσίπρα-κατά Μερκελική εντολή;

Όταν παραεπικαλείσαι την προϊστορία, και υποτιμάς όλους τους άλλους σαν «όψιμους πατριώτες» έχεις ήδη χωθεί στην προϊστορία μέχρι το λαιμό, και γίνεσαι μουσειακό είδος, διηγούμενος νοσταλγικά  «παλαιές δόξες»…

Συνιστούμε λοιπόν εις άπαντας να συμβάλουν στην Πατριωτική Ενότητα, που όποιος την προσβάλλει και την υπονομεύει σήμερα, δεν έχει θέση στον Χώρο. Και, μεταξύ μας, για εμάς που ψηφίζουμε «Χρυσή Αυγή» και προερχόμαστε από όλους τους ιδεολογικούς χώρους,  έχοντας σαν μόνο κριτήριο και υπέρτατη  αξία την Πατρίδα μας, «φίλος μεν ο «φίλος», φιλτάτη δε η Πατρίδα…»  και η δι’ αυτήν αναγκαία Αλήθεια…

Α.Κ.Ο.

(Φ. 220)

ΤΟΥΡΚΙΑ: Κρίσιμη περίοδος για την εξωτερική πολιτική

Πυρετώδεις κινήσεις στην εξωτερική πολιτική της Τουρκίας. Ο Πρωθυπουργός Binali Yύldύrύm επισκέπτεται την Ουάσιγκτον και ο πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan την Νέα Υόρκη για να παραστεί στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, την Τρίτη 12 Σεπτεμβρίου 2017.

Τουρκία και Γερμανία

Σύμφωνα με την Hurriyet, οι δυσκολίες στις σχέσεις της Τουρκίας με την Γερμανία, εξαπλώνονται στις σχέσεις της γείτονος με άλλες χώρες της Ε.Ε. Η αλλαγή της στάσεως της Γερμανίδας καγκελαρίου έναντι της Τουρκίας έγινε φανερή τόσο στην τηλεοπτική μονομαχία της με τον αντίπαλό της στις εκλογές της χώρας της στις 24 Σεπτεμβρίου, Μάρτιν Σουλτς, όσο και από την ευθεία κοινοποίηση προς την Κομισιόν και τον Ζαν Κλωντ Γιούνκερ του βέτο που προτίθεται να ασκήσει στην επέκταση της τελωνειακής ενώσεως με την Τουρκία. Σε αυτό το πλαίσιο η ομιλία του Γιούνκερ στις 13 Σεπτεμβρίου 2017 αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Λόγω της αλλαγής στην γερμανική πολιτική.

Εξελίξεις στο Κουρδιστάν

Ένας άλλος παράγων είναι το Κουρδικό. Στην επικράτεια του Ιράκ προβλέπεται δημοψήφισμα για την Ανεξαρτησία στις 25 Σεπτεμβρίου, μια μέρα μετά τις Γερμανικές Ομοσπονδιακές εκλογές, ενώ για τις προεδρικές εκλογές στο ανεξάρτητο Κουρδιστάν έχουν προγραμματιστεί για την 1η Νοεμβρίου. Να σημειωθεί ότι το Ιράκ έχει εντατικοποιήσει την εκστρατεία του ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος (ISIL).

Από την άλλη, Τουρκία και Ιράν έχουν ευθέως εκφραστεί κατά της ανεξαρτησίας λόγω του κινδύνου να έχει προφανείς συνέπειες στην ευρύτερη περιοχή, και ιδιαίτερα ο τούρκος ΥΠΕΞ Mevlut Cavusoglu ο οποίος διατηρούσε καλές σχέσεις με την ηγεσία του  Ιρακινού Κουρδιστάν του Masoud Barzani.

Ενδιαφέρον έχει η στάση των ΗΠΑ. Βαγδάτη, Άγκυρα και Τεχεράνη απορρίπτουν πλήρως το δημοψήφισμα της 25ης Σεπτεμβρίου ενώ οι ΗΠΑ θέλουν να αναβληθεί, λέγοντας ότι αυτή δεν είναι η κατάλληλη ώρα, επειδή εκτιμά ότι θα αποτελέσει περισπασμό στον πόλεμο εναντίον του ISIL . Πάντως το δημοψήφισμα αφήνει ανοιχτά πολλά ζητήματα μεταξύ των Κούρδων καθώς το εκτός νόμου PKK θεωρεί την διεξαγωγή δημοψηφίσματος ως προπαγανδιστική κίνηση εκ μέρους των Κούρδων του Ιράκ.

Πρόβλημα για τις ισορροπίες στην περιοχή παρουσιάζει το Τουρκμενιστάν και η πλούσια σε πετρέλαιο περιοχή του Κιρκούκ η οποία θα περιληφθεί στο δημοψήφισμα. Οπωσδήποτε ο Σεπτέμβριος θα είναι καυτός μήνας για την Τουρκία και την ευρύτερη περιοχή.

(Φ. 216)

 

 

Πού πήγαν οι τουρίστες;

Χωρίς τίτλο.jpg

Ερευνα της Τράπεζας της Ελλάδος αποκαλύπτει 

Αυξάνονται οι αφίξεις – μειώνονται τα έσοδα

Μείωση των ταξιδιωτικών εισπράξεων παρατηρήθηκε κατά την διάρκεια του 2016, και αυτό παρά την αύξηση του αριθμού των τουριστών οι οποίοι επισκέφθηκαν την χώρα μας από το εξωτερικό.

Στην έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδας για την Νομισματική Πολιτική 2016 – 2017, διερευνώνται οι παράγοντες οι οποίοι συντελούν και ερμηνεύουν το φαινόμενο. Σύμφωνα με την Έρευνα Συνόρων της Τράπεζας της Ελλάδας, το 2016 οι αφίξεις από το εξωτερικό και οι διανυκτερεύσεις αυξήθηκαν κατά 5,1% και 2,9% αντίστοιχα. Όμως ο ρυθμός αύξησης των τουριστικών εσόδων βαίνει μειούμενος από το 2014 και τελικά γίνεται αρνητικός το 2016!

Σύμφωνα με την έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδας, η στατιστική συσχέτιση των διανυκτερεύσεων με τα τουριστικά έσοδα είναι σαφώς ισχυρότερη από την στατιστική συσχέτιση μεταξύ των αφίξεων και των εσόδων. Από τα αποτελέσματα της ανάλυσης προκύπτει ότι το 2016, μετά την παρατηρούμενη μείωση των διανυκτερεύσεων κατά την έναρξη της τουριστικής περιόδου, οι ιδιοκτήτες ξενοδοχείων προχώρησαν σε επιθετικές πολιτικές προσέλκυσης τουριστών, μειώνοντας τις τιμές των καταλυμάτων, ειδικά στις διαδικτυακές πλατφόρμες στις οποίες γίνονται κρατήσεις από ιδιώτες, ιδιαίτερα δε κρατήσεις της τελευταίας στιγμής, με στόχο την αύξηση των διανυκτερεύσεων.

Η στρατηγική αυτή οδήγησε σε οριακή αύξηση των διανυκτερεύσεων τον Αύγουστο και σε σημαντικές αυξήσεις τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο. Είχε όμως ως αποτέλεσμα την μείωση των συνολικών εσόδων. Η μείωση αυτή, παρά την αύξηση των αφίξεων το 2016 αντανακλά, εκτός από τις μειώσεις των τιμών διαμονής στις οποίες προέβη ο ελληνικός ξενοδοχειακός κλάδος, και την μείωση των λοιπών δαπανών των τουριστών.

Η μείωση αυτή συνδέεται και με άλλους παράγοντες, όπως το γεγονός ότι ο εξωτερικός τουρισμός γίνεται σταδιακά προσιτός σε νοικοκυριά χαμηλότερου εισοδήματος, την ευρεία διάδοση του διαδικτύου μέσω του οποίου προσφέρονται «ευκαιρίες» δε καταλύματα και προβάλλονται μικρές επιχειρήσεις, την διάδοση νέων μορφών τουρισμού, όπως είναι ο τουρισμός του Σαββατοκύριακου, αλλά και νέων μορφών διανυκτέρευσης του τύπου Airbnb. Πάντως, κυρίαρχο στοιχείο είναι ο χαμηλότερος προϋπολογισμός για αναψυχή των νοικοκυριών, μέσα στο πλαίσιο της γενικότερης ύφεσης.

Μαζί με όλα αυτά πρέπει να αναλογιστούμε ότι είναι ουσιαστικά κλειστές οι αγορές της Τουρκίας, της Αιγύπτου, και της Βορείου Αφρικής, ενώ είναι απολύτως πλήρεις οι αγορές της Ισπανίας και της Ιταλίας. Επομένως,  αυτή δεν είναι μια καλή χρονιά για τον Ελληνικό τουρισμό. Οι κρατήσεις αυξήθηκαν, αφού έκλεισαν οι ανταγωνιστές μας και όχι γιατί εμείς καταφέραμε να προσελκύσουμε περισσότερο τουρισμό.  Δεν καταφέραμε, δηλαδή, εμείς να ανεβάσουμε τον Ελληνικό τουρισμό, αλλά μειώθηκε ο τουρισμός των ανταγωνιστών μας και «εξαντλήθηκε» η χωρητικότητα των άλλων ασφαλών προορισμών.

Εάν σε όλα αυτά προσθέσουμε τις καταναλωτικές συνήθειες των τουριστών οι οποίοι συχνά δίνουν πληρότητα στα τραπέζια των εστιατορίων με μια-δυο χωριάτικες σαλάτες, φέτα και πατάτες τηγανητές, καταλαβαίνουμε ότι εάν αφεθούν στον «αυτόματο πιλότο» οι προοπτικές του ελληνικού τουρισμού θα πρέπει να αποτελέσουν προϊόν όχι πανηγύρεων, αλλά προβληματισμού, προκειμένου να γίνουν οι απαραίτητες διορθωτικές ενέργειες.

Αλλά στο θέμα θα επανέλθουμε.

(Φ. 214)

 

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ

Χωρίς τίτλο

Μέρος Δ’

Στις 18:10 δίδεται εντολή του Αρχηγού Αεροπορίας, όπως η ματαιωθείσα αποστολή Ελλήνων Καταδρομέων στην Κύπρο δια των Α/Φ BOEING της Ολυμπιακής Αεροπορίας πραγματοποιηθεί διά των Α/Φ NORATLAS της Πολεμικής Αεροπορίας. Ειδικότερα, σύμφωνα με την δοθείσα εντολή, δεκαπέντε (15) Α/Φ του ως άνω τύπου θα έπρεπε να προσγειωθούν στο αεροδρόμιο της Σούδας, προκειμένου να απογειωθούν πριν την 12η νυκτερινή ώρα, με προορισμό το αεροδρόμιο της Λευκωσίας. Πράγματι η απογείωση του πρώτου αεροσκάφους NORATLAS πραγματοποιήθηκε στις 22:15 και του 15ου στις 00:17 της επομένης 22/07/1974. Εκ των ως άνω απογειωθέντων το ένα προσγειώθηκε στην Ρόδο, ένα επέστρεψε στο Ηράκλειο χωρίς να προσγειωθεί στην Λευκωσία, ένα κατερρίφθη και δύο υπέστησαν σοβαρές βλάβες από επίγεια πυρά κατά την φάση της προσέγγισης – προσγείωσης στο Α/Δ Λευκωσίας. Δυστυχώς τα πυρά τα οποία δέχτηκαν τα μεταφορικά Α/Φ της Πολεμικής Αεροπορίας κατά την προσέγγιση – προσγείωση στο Α/Δ της Λευκωσίας ήταν φίλια, από Κύπριους στρατιώτες ελεύθερους σκοπευτές, οι οποίοι ευρίσκοντο στους παρακείμενους λόφους του αεροδρομίου, λόγω αδυναμίας ενημερώσεώς τους, ότι τα εν λόγω αεροσκάφη ήσαν Ελληνικά και όχι Τούρκικα ως είχαν ενημερωθεί νωρίτερα.

3η Ημέρα της Τουρκικής Αποβάσεως στην Κύπρο

(22 Ιουλίου 1974)

Την 07:55 δίδεται εντολή του Αρχηγού της Αεροπορίας όπως τέσσερα (4) Α/Φ PHANTOM επιφυλακής (READINESS) της Αεροπορικής Βάσεως Ανδραβίδας εκφορτωθούν από τον οπλισμό τους και μετασταθμεύσουν στο Α/Δ Ηρακλείου, προκειμένου να φορτωθούν με βόμβες CBU με προορισμό να πλήξουν στόχους στην Κύπρο.

Την 08:30 με νεώτερη εντολή του Αρχηγού Αεροπορίας διετάχθη η μεταστάθμευση άλλων τεσσάρων Α/Φ PHANTOM από την Ανδραβίδα και δύο από την Τανάγρα δια το Ηράκλειο, προκειμένου τα μεν τέσσερα της Ανδραβίδας να πλήξουν την νηοπομπή των Τουρκικών αποβατικών στην Κύπρο, τα δε δύο της Τανάγρας να αναλάβουν την προστασία τους.

Τις πρωινές ώρες της 22-7-74 ελήφθη απόφαση του Συμβουλίου Ασφάλειας του ΟΗΕ να παύσουν οι εχθροπραξίες στην Κύπρο στις 16:00 τοπική ώρα. Η Τουρκική Κυβέρνηση απάντησε, ότι θα το πράξει την 18:00 ώρα.

Με νέα διαταγή του πρωθυπουργού Αδαμ. Ανδρουτσόπουλου εντέλλεται ο Αρχηγός της Αεροπορίας να προσβάλλει τις τουρκικές αποβατικές δυνάμεις προ του χρόνου παύσεως των εχθροπραξιών.

Πράγματι στις 11:07 ώρα δίδεται εντολή από τον Αρχηγό της Αεροπορίας όπως τα 12 Α/Φ F-84F, τα οποία σταθμεύουν στο Α/Δ του Καστελίου Πεδιάδος Κρήτης απογειωθούν, με στόχο τα αποβατικά πλοία των Τούρκων. Παραδόξως η εντολή αυτή με παρέμβαση του Αρχηγού Ενόπλων Δυνάμεων ανακαλείται μετά από 2 λεπτά.

Στις 11:10 σύμφωνα με πληροφορίες, μετά από καταιγιστικά πυρά του εχθρού, οι Τούρκοι δημιουργούν μικρό προγεφύρωμα στον Άγιο Γεώργιο Κυρηνείας με πέντε άρματα μάχης.

Στις 12:24 δίνεται και νέα εντολή του Αρχηγού της Αεροπορίας για απογείωση των 12 αεροσκαφών F-84F από το Καστέλι με στόχο τα αποβατικά τουρκικά αεροσκάφη. Η διαταγή αυτή ανακαλείται επίσης σε διάστημα 2 λεπτών.

Στις 13:00 δίνεται εντολή να μετασταθμεύσουν 4 αεροσκάφη PHANTOM από Ανδραβίδα στο Ηράκλειο και να φορτωθούν με βόμβες CBU. Για επίσπευση του χρόνου τα Α/Φ θα έπρεπε να απογειωθούν με τον οπλισμό που φέρουν και στην διαδρομή προς Ηράκλειο να ρίξουν τις βόμβες στην θάλασσα. Νεωτέρα εντολή του Αρχηγού Αεροπορίας προς 28ΤΑΔ, όπως δέκα Α/Φ PHANTOM απογειωθούν από Ηράκλειο σε χρόνο ώστε να είναι άνωθεν του στόχου στην Κύπρο στις 16:00 μ.μ.

Στις 13:20 αναφερθεί από 28 ΤΑΔ ότι στις 13:45 θα είναι έτοιμα 4 (τέσσερα) Α/Φ PHANTOM σε ρόλο διώξεως βομβαρδισμού με βόμβες CBU και 2 (δύο) για προστασία αυτών σε ρόλο αναχαιτίσεως. Τελικώς ούτε και αυτά δεν υπήρξε η αποφασιστικότητα να δοθεί διαταγή για την εκτέλεση της αποστολής τους.

Έτσι χάνεται η δυνατότητα εκμεταλλεύσεως του χρόνου μέχρις της καταπαύσεως του πυρός για μια επιθετική παρουσία στον Αγώνα της Κύπρου.

Και η απορία τόσο ημών όσο και των απλών Ελλήνων πολιτών είναι η εξής: Προς τι η αντικατάσταση των Α/Φ F-84F από τα PHANTOM και ο καταιγισμός όλων αυτών των εντολών για ανάθεση στόχων, όταν καμία από αυτές δεν υλοποιήθηκε;

Εν συνεχεία έχουμε διάφορες παραβιάσεις των Τούρκων, έχουμε επίθεση σε ένα ζεύγος Ελληνικών Α/Φ F-5, το οποίο ανταπέδωσε τα πυρά.

Στις 14:55 ένα εκ των μετασταθμευόντων στο Α/Δ του Ηρακλείου PHANTOM συνετρίβη κατά την προσγείωση, με αποτέλεσμα να κλείσει επί αρκετή ώρα το Α/Δ και το τελευταίο Α/Φ του σχηματισμού να προσγειωθεί στο Α/Δ της Σούδας.

Στο σημείο αυτό θεωρώ αναγκαίο να καταθέσω, ότι σε τυχαία συνάντηση που είχα με τον Ταξίαρχο Δημήτριο Ιωαννίδη τις απογευματινές ώρες της ημέρας εκείνης και σε ερώτησή μου γιατί φτάσαμε σε αυτή την κατάσταση, με πικρία και με απογοήτευση μου απήντησε: “Κύριε Παγώνη η απάντηση είναι απλή. Φτάσαμε εδώ απ’ τις ενέργειες εκείνων που εγώ επέλεξα, παραμερίζοντας άλλους ενδεχομένως καλύτερους απ’ αυτούς και λιγότερο ευάλωτους στις παρεμβάσεις των ισχυρών ξένων. Την ευθύνη για όλους αυτούς την έχω εγώ.”

4η Ημέρα της Τουρκικής Αποβάσεως στην Κύπρο

(23 Ιουλίου 1974)

Η κατάσταση της μη εμπλοκής των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στην Κύπρο φαίνεται να σταθεροποιείται. Απόδειξη ότι δίδεται άδεια υπερπτήσεως πολιτικών Α/Φ εντός του Ελληνικού FIR και τα μέτρα επιφυλακής των χειριστών των πολεμικών Μοιρών γίνονται πιο χαλαρά.

Σε σύσκεψη της στρατιωτικής ηγεσίας σε διάφορα πολιτικά πρόσωπα υπό την προεδρία του Στρατηγού Φαίδωνα Γκιζίκη τις απογευματινές ώρες, αποφασίζεται η πρόσκληση του αυτοεξόριστου τέως Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή να αναλάβει την διακυβέρνηση της Χώρας. Πράγματι ο Κ. Καραμανλής ειδοποιείται από τους Αρχηγούς των Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων, αποδέχεται την πρόσκληση και την 22:40 ώρα απογειώνεται από το Παρίσι με Α/Φ που του διέθεσε ο Πρόεδρος της Γαλλίας Βαλερί Ζισκάρ Ντ’ Εστέν. Ο κ. Καραμανλής φτάνει στο αεροδρόμιο του Ελληνικού τις πρώτες ώρες της 24ης Ιουλίου 1974.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Εκ των προαναφερθέντων προκύπτουν τα εξής συμπεράσματα:

α. Η στάση της Ελλάδας, τόσο όσον αφορά στην απόβαση των Τουρκικών Δυνάμεων στην Κύπρο, όσο και στις παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου υπήρξε υποτονική και ηττοπαθής. Ακόμη και η εντολή στους πιλότους των μαχητικών μας αεροπλάνων να μην εκδηλώσουν επίθεση εναντίον των τουρκικών, εκτός και αν βληθούν απ’ αυτά καταδεικνύει του λόγου το αληθές.

β. Η κήρυξη γενικής επιστράτευσης στις 20-07 παρά το γεγονός ότι διετάχθη δια λόγους αποτροπής, είχε αρνητικά αποτελέσματα, διότι εμφάνισε τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις απροετοίμαστες και ανοργάνωτες για εμπλοκή τους σε πόλεμο με την Τουρκία. Για την Γενική Επιστράτευση που εδόθη στις 09:15 ελέχθησαν πολλά σχόλια, δια ελλείψεις επιστρατευτικού υλικού και οργανώσεως. Τίποτα από αυτά δεν θα παρουσιάζονταν εάν προ της κηρύξεως της Γενικής Επιστράτευσης διατάσσονταν και εκτελούντο τα προβλεπόμενα μέτρα όπως ενεργοποίηση των επιστρατευτικών κέντρων ή επάνδρωση αυτών και ο εφοδιασμός των δια του προβλεπόμενου επιστρατευτικού υλικού.

γ. Η μη εφαρμογή του σχεδίου “Κ” μετά την επίθεση της Τουρκίας εναντίον της Κύπρου ως τούτο είχε εκπονηθεί και αποφασιστεί από την Στρατιωτική και Πολιτική Ηγεσία, είχε αρνητικές επιπτώσεις στο ηθικό των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων.

δ. Η καθυστέρηση αποφάσεως δια χρησιμοποίηση των Α/Φ PHANTOMS στις 07:55 τις 22-07 και η εκ παραλλήλου προσπάθεια αξιοποιήσεως αυτών εις την Αεροπορική Βάση όπου διετάχθη να μετασταθμεύσουν είχαν ως αποτέλεσμα να μην χρησιμοποιηθούν τα προβλεπόμενα από το σχέδιο “Κ” Α/Φ F-84F.

ε. Τέλος, αποτελεί κοινό τόπο, ότι με δεδομένη την υπεροχή των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων έναντι των Τουρκικών αντίστοιχων της Τουρκίας, την συγκεκριμένη χρονική στιγμή, η χώρα μας απώλεσε μια μεγάλη ευκαιρία να δώσει ένα μάθημα στους Τούρκους, παίρνοντας εκδίκηση για την Μικρασιατική καταστροφή και αποτρέποντας την διχοτόμηση της Κύπρου.

Προς επίρρωση αυτών παραθέτουμε την δήλωση του Διοικητού της εκστρατευτικής δυνάμεως στην Κύπρο Τούρκου Στρατηγού Μπεντρεντίν Ντεμιρέλ, η οποία έχει ως εξής: “Οι δυνάμεις μου δεν σεβάστηκαν τις διαταγές για κατάπαυση του πυρός. Μεταξύ των δυσκολιών που αντιμετωπίσαμε ήταν και το γεγονός, ότι δεν καταφέραμε να καταλάβουμε το Α/Δ της Λευκωσίας. Εάν οι Έλληνες δεν ήσαν διχασμένοι κατά την διάρκεια του δεύτερου Αττίλα θα πρόβαλαν πολύ μεγαλύτερη αντίσταση”. Απαντώντας σε ερώτηση για το τι θα μπορούσε να γίνει σε μια ενδεχόμενη ελληνοτουρκική σύρραξη είπε: “Ο αριθμός των ανδρών και των όπλων δεν λένε τίποτα από μόνα τους. Αν λέγαμε ότι είμαστε 50 εκατομμύρια και οι Έλληνες μόνο 10, θα είχαμε διαπράξει ένα μεγάλο λάθος. Οι Έλληνες έχουν αποδείξει ότι είναι πολεμιστές”».

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΓΩΝΗΣ

Ταξίαρχος (Ι) ε.α.

(Φ. 211)

 

Τι θα σημάνει ένα θερμό επεισόδιο για την Ελλάδα;

Χωρίς τίτλοΤα τελευταία χρόνια έχει εισαχθεί στην αμυντικο-στρατιωτική ορολογία ο όρος ‘’θερμό επεισόδιο’’. Όχι μόνο ανεύθυνοι αδαείς περί τα αμυντικά θέματα δημοσιογραφούντες και δημοσιολογούντες αλλά και υπεύθυνοι για την ασφάλεια και άμυνα της Ελλάδος κυβερνητικοί αξιωματούχοι αναφέρονται σε ενδεχόμενο, κατά πώς αυτοί το αποκαλούν, θερμού επεισοδίου μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδος. Είναι όμως τα θερμά επεισόδια τόσο απλά και ασήμαντα γεγονότα ώστε να συζητούνται και αντιμετωπίζονται γενικά, από αναρμόδιους και αρμόδιους, υπεύθυνους και ανεύθυνους με τόση ελαφρότητα και άνεση;

Θερμό επεισόδιο σημαίνει εχθροπραξίες

Αυτό που τώρα έχει επικρατήσει, όχι μόνο ανεξήγητα, αλλά και επικίνδυνα να αποκαλείται, θερμό επεισόδιο, σε παρελθόντα προσδιορισμό ονομάζονταν εχθροπραξίες. Εχθροπραξίες ήταν, είναι και θα είναι η ένοπλη συμπλοκή- σύγκρουση στρατιωτικών τμημάτων αντιπάλων χωρών.

Στη συμπλοκή αυτή δεν μπορεί να περιλαμβάνεται η εκτόξευση κάποιων πυρών εναντίον αλλήλων εκ λάθους. Η πρόκληση κάποιων καταστροφών σε πολεμικά μέσα- υλικά ή και απώλειες σε προσωπικό, από κάποιο λάθος απρόσεκτων, επιπόλαιων ή έστω απείθαρχων στρατιωτικών οργάνων δεν αποτελεί θερμό επεισόδιο- εχθροπραξία. Σε μία τέτοια περίπτωση η χώρα το προσωπικό της οποίας κάνει το λάθος το παραδέχεται και δίνει εξηγήσεις στη χώρα που υπέστη τις ζημίες και τις απώλειες. Καταβάλλει τις αναλογούσες αποζημιώσεις και το όλο θέμα θεωρείται λήξαν. Το να υποτεθεί, ότι το θερμό επεισόδιο θα προκληθεί από αλλεπάλληλα εκατέρωθεν λάθη και πάλι δεν θα είναι βάσιμο. Τα στρατιωτικά τμήματα ούτε διαπράττουν τέτοια επαναλαμβανόμενα λάθη ούτε ανεξέλεγκτα είναι για να μπορούν να καταστρέφουν και να καταστρέφονται κατά λάθος.

Η Επίτευξη Σκοπού θα επιδιώκεται

Με αυτά τα δεδομένα, τα οποία δεν επιδέχονται αμφισβήτηση, δεν θα πρέπει να μένει αμφιβολία ότι ένα θερμό επεισόδιο θα προκαλείται από εσκεμμένη ενέργεια ή ενέργειες της μίας ή και αμφοτέρων των αντιπάλων πλευρών. Η ελληνική πλευρά δεν φαίνεται να προτίθεται να προβεί σε τέτοιες ενέργειες. Αυτό ίσως εκδηλωθεί από την τουρκική. Θα ήταν αφελές να πιστέψει κανείς, ότι οι εκ μέρους της Τουρκίας ενέργειες προς πρόκληση θερμού επεισοδίου είναι τυχαίες και άσκοπες. Οι Τούρκοι ούτε για επιπολαιότητα ούτε για απερισκεψία χαρακτηρίζονται και σε κάθε περίπτωση αβάσιμο και επικίνδυνο θα ήταν να εκτιμηθεί ότι αυτοί θα αποφασίσουν και θα εισέλθουν σε διαδικασία σύγκρουσης με την Ελλάδα χάριν παιδιάς. Τουναντίον, βέβαιο θα πρέπει να θεωρείται ότι μία τέτοια εκ μέρους τους διαδικασία, θα είναι και προετοιμασμένη και συγκεκριμένους σκοπούς θα έχει.

Θα μπορούσε να λεχθεί ότι ο σκοπός των Τούρκων θα είναι να δοκιμάσουν την ελληνική αποφασιστικότητα για αντίδραση. Αυτό είναι λογικοφανές αλλά δεν πρέπει να εκτιμάται ως βάσιμο. Και αυτό διότι από δύσκολο έως αδύνατο θα είναι οι Τούρκοι, που για δεκαετίες τώρα προσεκτικά και μεθοδικά διαμορφώνουν την εικόνα της μεγάλης ισχυρής και αξιόπιστης χώρας τους που διεκδικεί ρόλο περιφερειακής δύναμης, να διακινδυνεύσουν την κατακρήμνιση όλων αυτών για να δοκιμάσουν απλώς την αποφασιστικότητα της Ελλάδος. Μία αποφασιστικότητα την οποία η χώρα μας σε ό,τι αφορά σε πράξεις από χρόνια τώρα παρουσιάζεται να έχει ξεχάσει.

Εάν οι εκ μέρους της Τουρκίας ενέργειες που θα οδηγούν στην έναρξη εχθροπραξιών μεταξύ των ΕΔ των δύο χωρών δεν μπορεί να αποτελεί απλή δοκιμή της ελληνικής αποφασιστικότητας, τότε βέβαιο θα πρέπει να θεωρείται ότι αυτές θα αποσκοπούν στην επίτευξη σοβαρών σκοπών. Σκοπών που θα έχουν άμεση σχέση με τις τουρκικές κατά της Ελλάδος αιτιάσεις περί <<παραβιάσεων διεθνών συνθηκών, αυθαίρετων ενεργειών και τετελεσμένων γεγονότων σε βάρος των τουρκικών δικαίων κλπ>> και επιδιώξεις- αποστρατικοποίηση των νησιών, επέκταση της κυριαρχίας στο Αιγαίο, αυτονόμηση της Θράκης, επίλυση του Κυπριακού Προβλήματος σύμφωνα με τις τουρκικές αξιώσεις και άλλες.

Σε κάθε περίπτωση οι συνέπειες θα είναι μεγάλες

Με δεδομένο ότι οι Τούρκοι με τη σύγκρουση επιδιώκουν την επίτευξη κάποιου σοβαρού σκοπού, άπαξ και αυτή αρχίσει, είναι αδιανόητο να την εγκαταλείψουν εάν δεν εξαναγκαστούν προς τούτο. Διακοπή ή παύση της σύγκρουσης δεν σημαίνει παρά ήττα και εγκατάλειψη όχι μόνο του συγκεκριμένου σκοπού αλλά και όλων όσων μέχρι τώρα αυτοί με τόση μεθοδικότητα έχουν προβάλλει ως τουρκικά εθνικά δίκαια που καταπατώνται από την Ελλάδα. Εάν οι Τούρκοι δεν εγκαταλείψουν οικειοθελώς την προσπάθεια για την επίτευξη του σκοπού τους, τότε πρέπει να εξαναγκαστούν σ’ αυτό. Εξαναγκασμός της Τουρκίας να απεμπλακεί από τη σύγκρουση χωρίς να πετύχει το σκοπό της δεν σημαίνει τίποτα άλλο από νικηφόρο για την Ελλάδα πόλεμο.

Στην Ελλάδα βέβαια επικρατεί η άποψη και μάλλον πεποίθηση ότι η Τουρκία θα πεισθεί ώστε να απεμπλακεί από μία ένοπλη με την Ελλάδα σύγκρουση- θερμό επεισόδιο- από τους ισχυρούς του κόσμου με πρώτους τους Αμερικανούς. Θα γίνει όμως αυτό; Θα πιέσουν οι ΗΠΑ την Τουρκία ώστε να εγκαταλείψει το σκοπό της; Και πώς θα το κάνουν αυτό; Ένοπλη βία των Αμερικανών κατά των Τούρκων θα πρέπει να αποκλεισθεί. Θα εγκαταλείψουν οι Τούρκοι τους σκοπούς τους με τις ενδεχόμενες αμερικανικές απειλές για οικονομικο-εμπορικούς αποκλεισμούς; Και ακόμη, οι Αμερικανοί μόνο τους Τούρκους θα πιέζουν; Δεν θα πιέζουν μάλλον περισσότερο τους Έλληνες να κάνουν υποχωρήσεις για να σταματήσει η σύγκρουση; Αυτή η τελευταία περίπτωση είναι η πιο πιθανή. Και αν η σύγκρουση παύσει με πιέσεις ισχυρών παραγόντων, τίποτα μετά από αυτήν δεν θα είναι όπως ήταν πριν. Τουναντίον η Ελλάδα θα υποστεί επί πλέον απώλειες σε κυριαρχικά δικαιώματα καταστροφές σε πολεμικό υλικό και απώλειες σε προσωπικό.

Εάν οι πιέσεις των ισχυρών του κόσμου δεν φέρουν αποτέλεσμα και γίνει ο πόλεμος και αυτός δεν είναι νικηφόρος για την Ελλάδα, τότε οι συνέπειες γι’ αυτήν θα είναι περισσότερο και από τραγικές. Μία σύγκριση με τις συνέπειες της Μικρασιατικής Καταστροφής μόνο, θα μπορούσε να αποδώσει το μέγεθός τους.

Για να μην έλθουν τα χειρότερα

Ακόμη και στην καλύτερη περίπτωση που η Ελλάδα θα έβγαινε νικήτρια από ένα πόλεμο με την Τουρκία, οι συνέπειες θα ήταν σοβαρές. Η Ελλάδα θα πετύχαινε την διατήρηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της έναντι πολύ βαρέως τιμήματος. Βαρέως ναι, μικρότερου όμως από εκείνο το τίμημα, που θα κατέβαλε σε προσπάθεια αποφυγής του πολέμου υποχωρούσα στις πιέσεις των όποιων ισχυρών παραγόντων στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ή- όπερ και το χείριστο- ηττηθεί.

Αυτές οι σοβαρές έως τραγικές συνέπειες είναι που επιβάλλουν και την αντιμετώπιση του ενδεχόμενου να γίνει θερμό επεισόδιο με σοβαρότητα και οπωσδήποτε όχι την ελαφρότητα και την επιπολαιότητα που επιδεικνύεται μέχρι τώρα ωσάν σ’ αυτό να πρόκειται να βγουν τα τουρκικά και τα ελληνικά αεροπλάνα και πλοία και διεξαγάγουν ασκήσεις επιδείξεως. Πολλά άλλα πολύ διαφορετικότερα και σημαντικότερα θα γίνουν στο θερμό επεισόδιο και γι’ αυτά θα πρέπει να είναι έτοιμοι όχι μόνο οι υπεύθυνοι άρχοντες της Ελλάδος αλλά και ο ελληνικός λαός.

Ετοιμότητα της Ελλάδος για την αντιμετώπιση θερμού επεισοδίου δεν θα πρέπει να σημαίνει τίποτα άλλο από ετοιμότητα για τη διεξαγωγή νικηφόρου πολέμου με την Τουρκία. Αυτή είναι η περίπτωση που μετά την έναρξη εχθροπραξιών θα συνεπάγεται τις λιγότερες συνέπειες για τη χώρα και τον Ελληνισμό και μόνο αυτή θα πρέπει να θεωρείται αποδεκτή. Γι’ αυτό τόσο οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης όσο και κυρίως οι υπεύθυνοι για την εξασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και της ακεραιότητας της Ελλάδος φρόνημον είναι να μην αναφέρονται σε θερμά επεισόδια, αλλά σε πόλεμο. Το ότι ο όρος πόλεμος μπορεί να τρομάζει ίσως αποδειχθεί και ωφέλιμο. Θα μπορούσε ίσως να συνετίσει και να καταστήσει περισσότερο προσεκτικούς αυτούς που με τόση ευκολία μπροστά στις κάμερες των τηλεοπτικών σταθμών εκτιμούν το θερμό επεισόδιο ενδεχόμενο ή το αποκλείουν ωσάν να πρόκειται για κάποιο θέαμα που οι Έλληνες θα απολαύσουν στις οθόνες των τηλεοράσεων, παίρνοντας τα καλοκαιρινά τους μπάνια.

Δημήτριος Καντερές

 Υποστράτηγος ε.α.

(Φ. 211)

 

Τι κρύβεται πίσω από την καταστροφική σεισμική δραστηριότητα στην Ελλάδα; Τεχνητοί σεισμοί

Χωρίς τίτλο.jpg

Είναι μέσα στα πλαίσια της νέας υψηλής τεχνολογίας, η δημιουργία σεισμών; Τα σενάρια πολλά, όπως και οι καταγγελίες, με πιο πρόσφατη αυτήν Ιάπωνα υπουργού ο οποίος δήλωσε ότι οι Αμερικάνοι τον απείλησαν ότι αν η χώρα του δεν «συμμορφωθεί» ως προς αυτά που της προτείνουν θα χτυπηθεί με «όπλα» πέρα από τα συμβατικά. Λίγες ημέρες μετά, φονικό τσουνάμι χτύπησε την Φουκουσίμα, αμέσως μετά από ισχυρότατο σεισμό μεγέθους 7,3 Ρίχτερ που είχε προηγηθεί το βράδυ της Δευτέρας 20 Νοεμβρίου 2016.

Πετρέλαιο και σεισμοί

Είναι αποδεδειγμένο ότι τα «σενάρια» τα οποία συνδέουν τους σεισμούς με τις έρευνες για πετρέλαιο, δεν είναι «σενάρια». Η μέθοδος GeoStreamer GS που χρησιμοποιεί η νορβηγική εταιρεία Petroleum Geo Services (PGS) η οποία είχε λάβει άδεια να διεξάγει έρευνες στο Ιόνιο και ΝΔ της Κρήτης το 2014, περιλάμβανε ισχυρά σεισμικά σήματα, όπως η ίδια αναφέρει στην επίσημη ιστοσελίδα της. Με δεδομένη την ιδιαίτερα έντονη σεισμική δραστηριότητα που είχε παρατηρηθεί τότε στο Ιόνιο, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι αρκετοί σεισμοί είχαν θορυβήσει και την Κρήτη, πολλοί διατύπωσαν το εύλογο ερώτημα, μήπως οι «τεχνητοί σεισμοί» που προκλήθηκαν προκειμένου να χρησιμοποιηθούν τα αποτελέσματα στις έρευνες για φυσικό αέριο και πετρέλαιο, συνέβαλαν στο «ξύπνημα» των ρηγμάτων που υπάρχουν στις περιοχές αυτές. Αμφότερες οι υπερδυνάμεις από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου γνώριζαν ότι με την έκρηξη ενός πυρηνικού όπλου υποθαλασσίως μπορούσαν να προξενήσουν τσουνάμι με καταστροφή των ακτών του αντιπάλου, ωσάν αυτό που συνέβη στον Ινδικό ωκεανό.

Τα σενάρια που δεν είναι και τόσο «σενάρια»

Σήμερα δεν έχουν πλέον ανάγκη τις υπόγειες εκρήξεις οι οποίες λειτουργούσαν με την μέθοδο του «ντόμινο». Σήμερα υπάρχει το HAARP. Το High Frequency Active Auroral Research Program (HAARP) είναι ένα ιονοσφαιρικό ερευνητικό πρόγραμμα, το οποίο δημιούργησε η κυβέρνηση των Η.Π.Α. για την Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό της. Η επίσημη θέση της κυβέρνησης των Η.Π.Α. είναι ότι το HAARP εξετάζει την ιονόσφαιρα με σκοπό την κατανόηση και παρακολούθησή της, και βοηθά στην ανίχνευση αγνώστων αντικειμένων στην ατμόσφαιρα (π.χ. αναγνώριση εχθρικών πυραύλων). Οι τεράστιες εγκαταστάσεις του HARP βρίσκονται στην Αλάσκα, αλλά φωτογραφίες των μηχανημάτων που το αποτελούν, δεν έχουν δημοσιοποιηθεί. Το HAARP έχει κατηγορηθεί ότι έχει πυροδοτήσει καταστροφικά «φυσικά φαινόμενα», πλημμύρες, τυφώνες, καταιγίδες και… σεισμούς! Κάποιοι συνδέουν το HAARP με τον μεγάλο Φυσικό Νικόλα Τέσλα, και αποδίδουν στο HAARP την ιδιότητα του ΥΠΕΡ-όπλου. Πράγματι ο Τέσλα είχε δημιουργήσει συσκευές «απαγορευμένης» τεχνολογίας, μια δε από αυτές μπορούσε να προκαλέσει τεχνικούς σεισμούς. Ο Τέσλα κυνηγήθηκε από τους κυβερνώντες της εποχής του, ενώ μετά τον θάνατό του, οι περισσότερες από τις εφευρέσεις του εξαφανίστηκαν. Οι θεωρίες για την πραγματική χρήση του HAARP είναι πολλές. Υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν τον συσχετισμό του με τον φονικό σεισμό στην Ιαπωνία την 11/03/2011 και ώρα 05:46 UTC.  Ο σεισμός δημιούργησε τεράστια τσουνάμι που πλήξανε το σύνολο της Ιαπωνίας, της Ινδονησίας και των νησιών του Ειρηνικού. Η σελίδα The High Frequency Active Auroral Research Program προσφέρει διάφορα εργαλεία τα οποία καταγράφουν την δραστηριότητα των μαγνητικών κυμάτων του HAARP και τα παρουσιάζουν σε γραφήματα. Η σελίδα Earthquake Hazards Program δίνει πλήρη και αναλυτική καταγραφή όλων των σεισμών παγκοσμίως. Εάν συνδυαστούν τα γραφήματα από την δραστηριότητα του HAARP και τους μεγαλύτερους σεισμούς, προκύπτει ένα «γράφημα» για το οποίο έχει γίνει συλλογή δεδομένων από την 05/03/2011 (00:00 UTC) έως και τις 11/03/2011 (19:30 UTC). Εκεί φαίνεται καθαρά η αδράνεια του HAARP τις 4 πρώτες μέρες, ενώ τις δύο επόμενες που οι εκπομπές του δυναμώνουν, παρατηρείται αύξηση των σεισμών. Λίγο πριν τον μεγάλο σεισμό της Ιαπωνίας στις 11/03/2011 (05:46 UTC) παρατηρείται ισχυρότατη κορύφωση στην δραστηριότητα του HAARP και αμέσως μετά, όλως τυχαίως πάντα, δημιουργούνται 10άδες σεισμοί μέσα σε λίγες μόνο ώρες. Πολύ παράξενα είναι και τα λόγια του τέως υπουργού αμύνης των ΗΠΑ κ. Κοέν, ο οποίος δήλωσε τον Απρίλιο του 1997: «Άλλοι είναι μπλεγμένοι ακόμη και σε ένα ηχητικό τύπο τρομοκρατίας, όπου δύνανται να αλλάξουν το κλίμα, να προκαλέσουν από μακριά σεισμούς ή εκρήξεις ηφαιστείων, δια της χρήσεως ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων».

Περίεργες «δικές» μας σεισμικές «συμπτώσεις»

Το 1999, η Τουρκία είχε αποφασίσει σύγκρουση με την Ελλάδα για το τέλος του δευτέρου δεκαημέρου του Αυγούστου, όπου θα γινόταν απόβαση για την κατάληψη της ΧΙΟΥ! Στην πόλη Νικομήδεια  (ΙΖΜΙΤ) 130 χλμ ανατολικά της Κωνσταντινούπολης, είχε την έδρα του το 15ο Σώμα Στρατού της 4ης Στρατιάς, το οποίο θα επιχειρούσε την απόβαση κατά της Χίου τις πρωινές ώρες της 17ης Αυγούστου 1999. Λίγο πιο έξω από την Νικομήδεια βρισκόταν ο κύριος τουρκικός Ναύσταθμος του Γκιολτσούκ από τον οποίον θα ξεκινούσε η αποβατική δύναμη. Όμως, στις 3 τα ξημερώματα και λίγο πριν ξεκινήσουν τα πλοία, έγινε στην περιοχή καταστροφικός σεισμός 7,8 Ρίχτερ. Πάνω από 40.000 νεκροί, χιλιάδες τραυματίες, 2500 στρατιώτες, ναύτες και αξιωματικοί όλων των βαθμών βρήκαν τραγικό θάνατο. Το επίκεντρο του σεισμού ήταν η ίδια η βάση του ναυστάθμου, η οποία καταστράφηκε ολοσχερώς! Στις 7 Σεπτεμβρίου 1999 στις 14.57 ώρα, την Αθήνα συγκλονίζει σεισμός 6,9 Ρίχτερ, αφού προηγήθηκε υπόκωφη βοή. Ο σεισμός είχε επίκεντρο 18 χλμ ΒΔ της ΑΘΗΝΑΣ στην λεκάνη του Ασπρόπυργου, σε μια περιοχή χαμηλής σεισμικότητας, μεταξύ Πάρνηθας και Σαρωνικού κόλπου, σε βάθος 11 χλμ. Σύμφωνα με το Γεωφυσικό και Γεωθερμικό Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου Αθηνών, στην συγκεκριμένη περιοχή δεν υπήρχαν ενδείξεις παλαιοτέρων σεισμών και η περιοχή είχε καθοριστεί σαν περιοχή μικρού σεισμικού κινδύνου. Η σεισμογόνος δομή από την οποία προήλθε ο σεισμός της Αθήνας ήταν το ενεργό κανονικό ρήγμα Φυλής-Λιοσίων. Ο σεισμός προκάλεσε τον θάνατο 143 ανθρώπων, τον τραυματισμό 700, μεγάλες ζημιές σε κτίρια και 50.000 αστέγους. Εάν συνδέσουμε την ένταση Τουρκίας-Ελλάδος του τότε, με την ένταση του τώρα, θα παρατηρήσουμε σαν «ουρά» να ακολουθεί η ισχυρή σεισμική δραστηριότητα, που τότε είχε «συσφίξει» τις σχέσεις των δύο χωρών. Είναι μήπως μέσα στα «σχέδια» να στηθεί και σήμερα παρόμοιο σκηνικό, έστω και αν το κόστος θα είναι η καταστροφή κάποιων νησιών,  πόλεων ή και ανθρώπινων ζωών;

Π. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

(Φ. 210)

 

 

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑